วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ประเทศไทยจะเป็นครัวของโลกได้หรือไม่?


Replace the Food Not Bombs York bike trailer 

                ยุทธศาสตร์ประเทศในอีก 20 ปีข้างหน้า ถ้าจะมีก็ต้องเป็นผลประโยชน์ของส่วนรวม ไม่ใช่ของใครกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง รัฐบาลใดรัฐบาลหนึ่ง หากแต่ต้องเป็นวิสัยทรรศน์ของส่วนรวม อาจผ่านพรรคการเมือง องค์กรของรัฐ และหรือหน่วยงานด้านนวัตกรรมต่างๆ ทางสังคม ที่มองเห็นเป้าหมาย ที่พร้อมนำเสนอเพื่อสร้างฉันทามติร่วมกัน

                หนึ่งในยุทธศาสตร์ที่ว่านั้น ผมนึกถึงแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง ของประเทศไทย นับตั้งแต่ดินแดนที่เปรียบเหมือนทองคำ “สุวรรณภูมิ” ในภูมิภาคแห่งนี้ เป็นแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์แห่งอุษาคเนย์มาช้านาน ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว มาหลายพันปี ก่อนจะแบ่งแยกเป็นประเทศเขตแดน

แถบประเทศพม่าเมื่อก่อนนั้น ก็ได้ชื่อว่าเป็น “อาณาจักรศรีเกษตร” อันรุ่งเรือง ด้านทิศตะวันออกก็คือ “อาณาจักศรีอิศาน” อันเรืองรุ่ง ก่อนจะสร้างอาณาจักอันยิ่งใหญ่สืบต่อมาเป็น ขอม ไท ลาว  ในปัจจุบัน

ความเจริญรุ่งเรืองและสมบูรณ์พูนผลนั้นสืบทอดมาถึงปัจจุบัน เห็นกันง่ายๆ ขนาดคนจีนอพยพเสื่อผืนหมอนใบมามากมายหนีตายมาพึ่งแผ่นดินสยาม ไม่นานพวกเขาก็เติบโตร่ำรวยกลายเป็นมหาเศรษฐีในช่วงบั้นปลายชีวิต

แรงงานเพื่อนบ้านอพยพมาทำมาหากินกับเราอยู่ไม่ขาดสาย ทั้งแรงงานภาคการเกษตร ทำสวน กรีดยาง หรือเป็นแรงงานประมง ออกทะเลหาปลาคราละหลายเดือนหรือหลายปี กระทั่งแรงงานก่อสร้าง คนใช้แรงงาน บริการต่างๆ ในเมืองใหญ่ก็พวกเขาทั้งสื้น

ความศิวิไลซ์ของเรานี้ไม่ได้มาจากแผ่นดินกันดารที่สร้างเมืองอันรุ่งเรืองขึ้นจากทะเลทราย แต่เพราะความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินที่นับเป็นอู่ข้าวอู่น้ำขนาดใหญ่ที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก

แต่ทุกวันนี้แผ่นดินที่เคยอุดมสมบูรณ์นั้น นับวันจะร่วงโรยไปตามอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นมากมายโดยไม่คำนึงถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมและอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ การเกษตรกรรมของเราใช้สารพิษ ปุ๋ยเคมีและผลิตภัณฑ์ปนเปื้อนมากมายกับพระแม่ธรณี แผ่นดินที่เคยอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติด้วยธาตุอาหารต่างๆ มากมาย กลับถูกทำลายด้วยผลิตภัณฑ์เคมีบำรุงพืชไป จนพืชผักผลไม้ของไทยปนเปื้อนไม่เป็นที่น่ารับประทานอีกต่อไป

เราเคยส่งข้าวขายไปทั่วโลก พืชผักผลไม้ของไทยก็เป็นที่ต้องการมากมาย เราส่งสินค้าเกษตรกรรมออกไปทั่วโลกมาช้านาน แต่ปัจจุบัน การอยู่กับอุตสาหกรรมไปพร้อมกันโดยไม่มีนโยบายที่สอดคล้องและดูแลทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน  ทำให้ภาคเกษตรกรรมไทยถูกทำลาย โดยเฉพาะการใช้ปุ๋ยเคมีภัณฑ์ที่ทำลายวิถีการผลิตของเกษตรกรไทยลงไปจนไม่มีวันเหมือนเดิม และกลายเป็นทาสบริษัทที่ผูกขาดด้านการเกษตรในที่สุด

ทำอย่างไรประเทศไทยจะกลับมาเป็นครัวของโลกอย่างยิ่งใหญ่ได้เหมือนเดิม คำตอบคืออนาคตของเกษตรกรรมต่างๆ จะต้องปลอดสารพิษตกค้างเหมือนเช่นในปัจจุบัน ที่เราหลงทางใส่สารเคมีเร่งผลิตผลจนธรรมชาติถูกทำลาย

ทุกวันนี้สินค้าเกษตรอินทรีย์กำลังเป็นคำตอบของผู้บริโภคที่กำลังมองหาอาหารเพื่อสุขภาพ และสินค้าออร์แกนิคต่างๆ จะเป็นอนาคตของโลกเรา ที่สนใจสุขภาพ ความรัก และเงินตรา

วันก่อนผมนั่งคุยกับคุณชัชวาลย์ พริ้งพวงแก้ว สถาปนิกแห่ง 103 Design และประธานบริหารมูลนิธิหมอเสม พริ้งพวงแก้ว ผู้สนใจวิถีเกษตรกรรมแบบพอเพียงและทำเกษตรผสมผสานอยู่ที่จังหวัดเชียงราย เขาบอกว่า ต่อไปประเทศไทยจะรุ่งเรืองกลับมาเหมือนเดิมถ้าเราส่งเสริมเกษตรกรรมผสมผสานและปลอดสารเคมี และถ้าเราสร้างระบบน้ำ-พลังงานอย่างยั่งยืนให้ได้ในทุกหมู่บ้าน อีกไม่นานประเทศไทยจะกลายเป็น “ครัวสะอาด-อาหารปลอดภัย” ของโลกในไม่ช้า

ประเทศไทยไม่ควรเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมแต่เพียงอย่างเดียว แต่เราสามารถเติบโตขึ้นมาได้โดยการเน้นภาคเกษตรกรรม บริการและการท่องเที่ยวได้ ซึ่งปัจจุบันทำรายได้มหาศาลแก่บ้านเรา

ทุกวันนี้ชาวต่างประเทศเดินทางมาเยือนไทยมากมายปีละหลายล้านคน เพราะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมงดงามหลายที่ และที่สำคัญมีอาหารดีๆ ที่อุดมสมบูรณ์มากมายและราคาไม่แพง ไม่น่าแปลกใจที่อาหารไทยรสชาติติดอันดับโลก

นอกจากสถานที่และสิ่งแวดล้อมที่สวยงามแล้ว ทำไมเราไม่ทำให้อาหารและการเกษตรอินทรีย์เป็นธุรกิจที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวไปด้วยในตัว ซึ่งจะสร้างมูลค่าเพิ่มให้ประเทศไทยกลายเป็นสัญลักษณ์ที่แท้จริงของดินแดนสุวรรณภูมิเหมือนในอดีต

                ทำไมเราจะเป็นครัวของโลก เป็นสัญลักษณ์ Food for the world ไม่ได้ ถ้าเราส่งเสริมอย่างจริงจังที่จะทำให้เกษตรกรไทยเป็นไทด้านการเกษตร ส่งเสริมการเกษตรอินทรีย์ปลอดสารตกค้าง ไทยอาจจะเป็นครัวของโลกในไม่ช้า

                ในโลกปัจจุบันที่ผู้คนรักสุขภาพ การที่พวกเขายอมจ่ายซื้อข้าวปลาอาหารปลอดสารพิษ จากวิถีเกษตรอินทรีย์ หรือสินค้าออร์แกนิคจากระบบเกษตรปราณีตที่แพงกว่า

                เพราะพวกเขาซื้อคุณภาพชีวิต ซื้อสุขภาพที่ดีในอนาคต ที่ไม่ต้องจ่ายค่ารักษาที่แพงกว่าเมื่อเจ็บป่วยขึ้นมาจากสินค้าราคาถูกที่เต็มไปด้วยสารเคมี จากระบบเร่งการผลิตขนาดใหญ่ มุ่งเอากำไรโดยไม่สนใจชีวิตคน



(เผยแพร่ครั้งแรก หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม 2559)

โดย เมธา

 

กลับไปที่ www.oknation.net