วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Have a Song on Your Lips ..ครูให้เธอไม่ใช่แค่ร้องเพลง


   

      ตั้งแต่เด็กๆที่ดู"หนังญี่ปุ่น"ทางทีวี ผมสนใจอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ ทำไมโรงเรียนประถมหรือมัธยมญี่ปุ่นถึงมี"ชมรม"มากมาย
          จนกระทั่งวันนี้ ผมได้รับรู้ว่า"ชมรม"ต่างๆในโรงเรียนของญี่ปุ่นนี่แหละคือการ"สร้างคน"อย่างดี(อย่างหนึ่ง) นักเรียนญี่ปุ่นจึง"จริงจัง"กับการเข้าร่วมชมรม ไม่ว่าจะเป็นชมรมกีฬา ชมรมกิจกรรมต่างๆ
          ขณะเดียวกัน "ชมรม"ต่างๆในโรงเรียน ยังได้รับการสนับสนุนจากครู ผู้ปกครอง เพราะนี่คือสิ่งที่"ผู้ใหญ่"รู้ว่าจะเป็น"เบ้าหลอม"เด็กๆเป็นอย่างดี เพราะ"การเรียน"สอนพวกเขาใน"ตำรา" แต่สำหรับ"ชมรม" คือสิ่งที่สอนพวกเขานอกเหนือจากที่มีใน"ตำรา" รวมทั้งสอนใหเพวกเขาหาทางแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเพื่อแสดงหรือเพื่อการแข่งขัน
          ผมเคยดูแบดมินตันโรงเรียนประถมในญี่ปุ่นแข่งขันทั้งระดับจังหวัดและระดับประเทศ เป็นการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่มาก เพราะขนาดในการแข่งขันระดับจังหวัด ก็แทบจะมีพ่อแม่ผู้ปกครองของนักเรียนแทบทั้งโรงเรียน(ที่ไม่ติดทำงาน-ซึ่งมักจะหมายถึงแม่) แห่มาเชียร์ มาให้กำลังใจ ขณะที่"ครู"ทั้งโรงเรียน ไม่ว่าจะอยู่แผนกกพลศึกษาหรือไม่ก็ตาม ต่างก็มาร่วมงานการแข่งขันกันครบถ้วน
          การสร้างคนในชาติ จึงอยู่ที่"ผู้ใหญ่"ในโอกาส"เด็ก"แค่ไหน


          Have a Song on Your Lips เป็นหนังญี่ปุ่นเรื่องล่าสุดที่ผมดูทางทีวีเมื่อคืน
          หนังเปิดฉากกล่าวถึงเกาะเล็กๆในจังหวัดนางาซากิ ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งขาด"ครู"สอนดนตรี เพราะครูที่สอนอยู่ในปัจจุบัน คือ ฮารูโกะ มัตสึยามา Haruko Matsuyama จะต้อง"ลาคลอด" ขณะที่"ชมรมคอรัส" กำลังจะเข้าประกวดระดับจังหวัด
          นัตสึนะ สึเนมัตสึ Nazuna Tsunematsu หัวหน้าชมรมคอรัส ก็ยังหาทางออกไม่ได้
          ตัวของ นัตสึนะ ก็มาจากครอบครัวที่มีปัญหา เพราะเมื่อแม่ของเธอเสียชีวิต พ่อของเธอก็"ทิ้ง"ครอบครัวไปมีครอบครัวใหม่ เธอจึงอาศัยอยู่กับตาและยาย และ"ที่พึ่ง"เดียวของเธอก็คือ"โบส์ประจำเมือง" และเกือบจะเหมือนทุกวัน ที่ก่อนไปโรงเรียน เธอจะแวะไปสวดภาวนาที่โบสถ์
          ที่นั่นเธอพบสาวสวยคนหนึ่ง เธอทักทาย แต่ไม่มีคำตอบจากสาวคนนั้น



          สาวคนนั้นคือ ยูริ คาชิวากะ Yuri Kashiwaga
          "ยูริ" เดินทางจากโตเกียวมาบ้านเกิดหลังผ่านไป 15 ปีเพื่อมาสอนดนตรีแทนเพื่อนของเธอ
          ใช้แล้ว "ยูริ" คือ"ครูดนตรี"คนใหม่ที่จะมาสอนนักเรียนชั่วคราวแทน"อารูโกะ"ที่ลาคลอดในโรงเรียนที่เธอก็เป็น"ศิษย์เก่า"
          ในวันที่ครูใหญ่แนะนำนักเรียนว่าจะมี"ครูคนใหม่" มาทำหน้าที่แทน"ครูฮารูโกะ" นักเรียนต่างก็คิดเหมือนกันคือ"ครูสวยมาก" จากนั้นก็มีนักเรียนหลายคนหาประวัติและพบว่า"ยูริ" เป็นนักเปียโนชื่อดังที่เพิ่งเลิกเล่นเปียโน โดยเลิกเล่นในระหว่างกำลังจะเริ่ม โดยทุกคนตั้งคำถามเมื่อดูคลิปว่า "ทำไมหนอ..."
          ขณะเดียวกัน ปรากฏการณ์"ครูสวย" ทำให้มี"นักเรียนชาย" จำนวนมากสมัครเข้าชมรมคอรัส ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยมีนักเรียนชายมาร่วม ทำให้พวกนักเรียนหญิงไม่พอใจ เพราะคิดว่าที่พวกผู้ชายมาสมัครก็เพราะ"ครูสวย" ไม่ได้สนใจการร้องเพลงจริงจัง
          แต่เมื่อไปปรึกษา"ครูยูริ" พวกเธอต้องแปลกใจที่ครูบอกว่าดี เพราะจะได้มีการร้องโทนเสียงอื่นๆบ้าง
          กระนั้นก็ตาม แม้จะอ้อนวอนยังไง ตลอดเวลาการสอน "ครูยูริ" ก็ไม่เคยเล่นเปียโนให้พวกเธอได้ซ้อม แม้กระทั่งในงานโรงเรียน ครูยูริก็ปฏิเสธที่จะเล่นเปียโน โดยเธอบอกใครต่อใครว่าเสียงเปียโนของเธอไม่เคยทำให้ใครมีความสุข
          พวกเด็กๆแปลกใจเพราะครูบอกเธอว่าดนตรีคือความสุข



          การบ้านของครูยูริที่ให้สมชิกชมรมทำก็คือ เขียนจดหมายถึงตัวเองในอีก 15 ปีข้างหน้า
          ปรากฎว่าเมื่อถึงวันส่งคำตอบ มีนักเรียนเพียงคนเดียวที่ส่งคำตอบนี้ นั่นคือ ซาโตรุ คูวาฮาระ Satoru Kuwahara นักเรียนที่ไม่ได้เข้ามาชมรมในวันที่ครูมอบการบ้าน เพราะซาโตรุ มีหน้าที่นั่นคือในตอนเย็น เขาจะต้องไปรับพี่ชายที่มีปัญหาทางสมองกลับบ้าน
          "จดหมายถึงตัวเอง"ที่ซาโตรุเขียนถึงตัวเองก็คือ เขา"ขอบคุณ"พี่ชายที่ช่วยตัวเองไม่ได้ เพราะพี่ชายคนนั้นคือคนที่ทำให้เขาได้เกิดมาลืมตาดูโลก เพราะพ่อแม่คิดว่า อาคิโอะ คูวาฮาระ Akio Kuwahara ต้องมีคนดูแล จึงต้องมี"น้องชาย"มาเพื่อช่วยพี่ชาย
          "บางครั้งผมก็รำคาญพี่เขา แต่ผมก็ต้องขอบคุณเขาที่ทำให้ผมเกิดมา.." จดหมายที่ซาโตรุเขียนถึงตัวเองส่งมาเป็นการบ้านถึงครูยูริ
          การมองโลกในแง่ดีของ"ซาโตรุ"ทำให้"ครูยูริ" เปลี่ยนความคิด เพราะที่เธอไม่เล่นเปียโน ก็เนื่องจาก"ปม"ที่เกิดขึ้นในใจของเธอ เพราะในวันที่เธอกำลังจะเล่นเปียโน คู่หมั้นของเธอที่ขับรถมาเพื่อชมเธอแสดง เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต เธอจึงลุกขึ้นเดินออกจากเวทีท่ามกลางความงุนงงของผู้ชมและนักดนตรี
          เธอตัดสินใจ"เล่นเปียโน"เพื่อสอนเด็กๆ


 

          "ครูยูริ" ต่างจาก "ครูฮารูโกะ"
          เพราะก่อนไปแข่ง ครูยูริบอกนักเรียนว่า อย่าคิดว่าจะไปร่วมประกวดระดับประเทศเลย แค่ระดับจังหวัด นักเรียนที่เธอรู้จักก็ไม่มีโอกาสที่จะชนะเลิศ ทำให้เด็กๆบอกว่า ถ้าเป็น"ครูฮารูโกะ" จะบอกพวกเธอว่าชนะแน่นอน
          แต่เหตุผลที่ครูยูริบอกนักเรียนเช่นนั้นก็คือ ให้พวกเธอคิดว่า พวกเธอมาร้องเพลงเพื่อ"มอบความรัก"ให้คนอื่นมี"ความสุข" ไม่ใช่มาร้องเพลงเพื่อแข่งขัน
          แน่นอนว่าในวันแข่งขัน เหมือนที่ผมเขียนข้างต้น พ่อแม่ผู้ปกครองและครูจะยกทีมกันไปร่วมกิจกรรมของเด็กๆ และพวกผู้ใหญ่ทั้งหมดก็ได้รับรู้ว่าสิ่งที่พวกเด็กๆทำนั้นก็เพื่อมอบ"ความสุข"ให้คนอื่นผ่าน"เสียงเพลง" ขณะที่เด็กๆก็ต้องยอมรับ"เหตุผล"การตัดสินใจของผู้ใหญ่
          งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา..
          ครูยูริ ก็ต้องลากลับไปเมื่อครบวาระการทำหน้าที่แทนครูฮารูโกะ แต่สิ่งที่ครูสอนนักเรียนไว้มีมากมาย
          และน่าจะเป็นเรื่องกระทรวงศึกษาหรือครูในบ้านเรา น่าจะใส่ใจบ้างว่า"กิจกรรม"ของเด็ก ไม่ใช่เรื่องไร้สาระ...เสมอไป

 

โดย ลูกเสือหมายเลข9

 

กลับไปที่ www.oknation.net