วันที่ อังคาร สิงหาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พี่หมีใหญ่สอนน้อง....


     พี่หมีใหญ่เป็นพี่ชายที่ดี  เป็นลูกที่ดี  อะไรที่เขาพอจะแบ่งเบาภาระไม่ให้พ่อแม่เป็นกังวลเขาก็จะทำ  ไม่ว่าจะเป็นความประพฤติ  การเรียน  หรือเรื่องละเอียดอ่อนอย่างการดูแลหมีน้อย  พี่หมีใหญ่จะช่วยแบ่งเบาภาระช่วยดูแลและเล่นกับน้องโดยพ่อแม่ไม่ต้องร้องขอซึ่งเขาทำมาโดยตลอดตั้งแต่เป็นเด็ก  เขาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หมีน้อยพัฒนาทำให้หมีน้อยเป็นหมีน้อยอย่างที่เราเห็นๆกันอยู่  เพราะเขาตระหนักดีว่าเขาเป็นพี่ชายของหมีน้อยซึ่งต้องการการดูแลเป็นพิเศษ   พี่หมีใหญ่เขามักจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องในทุกๆเรื่อง   และหมีน้อยก็มองพี่ว่าเป็นไอด้อล  แม่หมีว่า  การที่พี่หมีใหญ่ตระหนักในเรื่องนี้   ทำให้เขาต้องทำแต่สิ่งดีๆเพื่อให้น้องดำเนินรอยตาม  อะไรที่ไม่ดีไม่ถูกต้องเขาก็จะไม่ทำซึ่งทำให้เขากลายเป็นคนที่มีความรับผิดชอบมากๆ   ถ้าใครๆมาที่บ้านแม่หมีก็จะเห็นภาพพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกัน  ไม่ว่าจะการทำการบ้าน  เขาก็ทำไปพร้อมๆกัน  พอทำการบ้านเสร็จก็มีกิจกรรมด้วยกันและมุมโปรดของพวกเขาก็คือ  มุมที่มีคอมพ์และมุมที่มีเกมส์เพลย์เขามักจะเล่นเกมส์ไปด้วยกัน  เรียกว่าพี่หมีใหญ่อยู่ตรงไหนเจ้าหมีน้อยก็อยู่ตรงนั้นด้วย   เหมือนสมัยเป็นเด็กพี่หมีใหญ่จะเป็นคนคอยดึงน้องออกจากโลกส่วนตัว  คอยเรียกให้น้องมาดูมาเล่นมามีส่วนร่วมในสิ่งที่เขาสนใจ  ตอนนี้เขามีกิจกรรมที่มุ่งมั่นทำก็คือ การออกกำลังกาย   พี่หมีใหญ่ออกกำลังกายทุกคืนหมีน้อยก็จะทำตามไปด้วย  อ้อ....ตอนนี้เขากลับมาเล่นRagnarok online ซึ่งกลับมาฮิตอีกครั้ง

      ครั้งหนึ่งแม่หมีมองดูโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของหมีน้อย  แม่หมีว่ามันควรจะเปลี่ยนใหม่ให้ทันสมัยขึ้น   แม่หมีก็เลยบอกพ่อหมีว่า  เราควรจะซื้อสมาร์ทโฟนให้หมีน้อยใหม่ได้แล้ว  พี่หมีใหญ่เขามองหน้าแม่หมีแล้วพูดว่า   "แม่ครับ  โทรศัพท์สมาร์ทโฟนของน้องก็ยังใช้ได้อยู่  แม่ไม่ต้องซื้อเครื่องใหม่ให้น้องหรอก"                    

            เขาหันไปบอกหมีน้อยว่า"พี่ไม่ได้ขัดขวางการได้โทรศัพท์ใหม่ของหมีน้อยนะ  แต่พี่คิดว่าถ้าน้องได้อะไรมาง่ายๆ  น้องก็จะไม่ภาคภูมิใจและจะใช้ของอย่างไม่ระวัง ถ้าหมีน้อยอยากได้จริงๆ หมีน้อยต้องเก็บเงินซื้อด้วยตัวเอง  มันภูมิใจกว่า "                            

             แล้วเขาก็พูดต่อว่า  "จำตอนพี่ซื้อเกมส์ PSP ได้มั๊ย  ตอนมันออกใหม่ๆราคาหมื่นกว่าบาท  พี่ซื้อเองโดยพี่ไปแอบทำงานพิเศษตอนอยู่ปี 4 โดยแม่ไม่รู้ว่าพี่เอาเวลาว่างจากการเรียนไปทำงาน  พี่ซื้อมาเล่นด้วยเงินที่พี่หามาได้เอง  มันภูมิใจมาก "  ค่ะ  กว่าแม่หมีจะรู้ว่าพี่หมีใหญ่เขาแอบไปทำงานก็คือ เขาไม่สบายต้องนอนโรงพยาบาลแล้วเอกสารของที่ทำงานอยู่กับเขา  เขาเลยต้องบอกแม่หมีให้นำเอกสารไปให้กับทนายความที่เขาไปช่วยงาน  ความจึงแตก                

       พี่หมีใหญ่เขายังมีเรื่องน่าประทับใจอีกหลายเรื่อง  เช่น ครั้งหนึ่งแม่หมีคงยุ่งมากๆ  เลยลืมให้เงินไปโรงเรียน  ตอนนั้นเขาอยู่ชั้นมัธยม  เขาจะไปยืมเงินเพื่อนหรือครูประจำชั้นก็ได้  แต่เขาไม่ทำ เขาไปรับจ้างแม่ค้าในโรงเรียนเก็บจานอาหารที่นักเรียนคนอื่นวางทิ้งไว้โดยได้ค่าจ้างจานละ1บาท  รวบรวมจนครบราคาอาหารแล้วจึงไปซื้ออาหารมากิน  แม่หมีจึงรู้ว่าพี่หมีใหญ่เขาไม่ชอบพึ่งพาใครเขาต้องหาทางด้วยตัวเขาเองก่อน  ซึ่งถ้าเป็นเด็กคนอื่นคงจะยืมเงินเพื่อนหรือครู   ครั้งนั้นพอแม่หมีทราบเรื่องแม่หมีร้องไห้เลยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่แย่มากๆ  ลืมได้อย่างไรกับเรื่องสำคัญแบบนี้  แต่ตอนนั้นหมีน้อยยังเล็กและยังไม่มีความพร้อมในทุกเรื่อง  แม่หมีไม่สามารถที่จะทิ้งใครได้สักคนต้องดูแลลูกทั้งสองคนรวมทั้งพ่อหมีด้วย ก็เลยทำให้แม่หมีหลงลืมไป

       ครั้งนั้นพี่หมีใหญ่เขาบอกแม่หมีว่า " พิชญ์เห็นแม่ยุ่งกับงานบ้านและการดูแลทุกคนในบ้าน  แล้วน้องก็วุ่นวายมาก  พิชญ์เห็นว่าแม่เหนื่อยมาก  ต่อไปนี้แม่ไม่ต้องดูแลพิชญ์แล้วนะครับ  แม่ดูแลน้องเถอะ   เพราะน้องต้องการความช่วยเหลือจากแม่มากกว่า  แม่ไม่ต้องห่วงว่าพิชญ์จะเกเร  ไม่ต้องห่วงว่าพิชญ์จะเรียนไม่ดี  พิชญ์สัญญาว่าจะดูแลตัวเองและเป็นคนดี"  นั่นแหล่ะค่ะ  น้ำตาแห่งความปิติไหลพราก  พี่หมีใหญ่ช่างเป็นคนที่น่ารักจริงๆ  แต่แม่หมีก็ไม่ได้ทำอย่างที่พี่หมีใหญ่บอก  เพราะไม่อาจละทิ้งความเป็นแม่และเป็นภรรยาที่ดีได้  ดังนั้นแม่หมีจึงเป็นแม่ที่ต้องทำทุกอย่างให้สมดุลย์   ไม่มีการทำพลาดอีกแล้ว

              พี่หมีใหญ่เขาบอกหมีน้อยต่ออีกว่า " จำไว้นะ  ถ้าเราทำทุกอย่างด้วยตัวเอง อยากได้อะไรให้ใช้เงินที่เราหามาได้โดยสุจริต  ซื้อของนั้นด้วยตัวเอง  เราจะภูมิใจมากกว่า " โทรศัพท์ไอโฟนเครื่องแรกที่เขาซื้อ  ก็ได้มาจากการทำงานของเขา  เมื่อเขาอยากได้รุ่นใหม่เขาก็เก็บเงินซื้อเอง  แม้กระทั่งการเรียนปริญญาโทเขาก็บอกพ่อหมีว่า  "คุณพ่อไม่ต้องส่งพิชญ์เรียนแล้วนะพิชญ์จะส่งตัวเอง  ไหนคุณพ่อจะต้องส่งน้องเรียนและไหนจะค่ารักษาพยาบาลของคุณแม่  คุณพ่อเหนื่อยมาตลอด  ตอนนี้คุณพ่อไม่ต้องห่วงพิชญ์แล้วนะครับ"  ซึ้งอ่ะ

              หมีน้อยเขาฟังที่พี่สอนเขาก็เลยบอกแม่หมีว่า "คุณแม่ไม่ต้องซื้อโทรศัพท์สมาร์ทโฟนให้หมีน้อยนะ   หมีน้อยจะเก็บตังค์ซื้อเอง"  หมีน้อยเขาเคยเห็นเวลาที่วันเกิดพ่อ แม่  พี่หรือตัวเขาเอง  พี่หมีใหญ่จะเป็นคนจ่ายเงินค่าอาหาร  เขาบอกว่า "หมีน้อยอยากมีเงินจ่ายเงินเอง  เวลาเห็นพี่จ่ายเงินเลี้ยงพวกเราแล้วมันเท่จริงๆ"

        ตอนนี้หมีน้อยเขาไปฝึกงาน  บริษัทที่เขาไปฝึกงานยังกรุณาให้เงินเดือนหมีน้อยด้วยค่ะ (ต้องขอขอบคุณบริษัทที่ให้หมีน้อยได้เข้าไปฝึกงานเพราะเพื่อนๆของเขาบางคนก็ไม่ได้เงินเดือน) หมีน้อยเขาดีใจมาก  เขาบอกว่า " เงินเดือนเดือนแรกจากการฝึกงาน  หมีน้อยจะเอาไว้เลี้ยงพ่อแม่ พี่พิชญ์และผู้ที่มีอุปการะคุณให้หมีน้อยได้ทำงาน"   ซึ่งแม่หมีได้ฟังแล้วก็ปลื้มใจ  เพราะพี่เขาสอน  เพราะเขาเห็นตัวอย่างที่ดี  เขาจึงอยากทำตามอย่างบ้าง (และเขาก็ได้เลี้ยงอาหารพวกเราด้วยเงินเดือนของเขาเองแล้วค่ะ   เท่มากๆหมีน้อยของแม่  ไม่ใช่เพราะอยากกินของลูก แต่ปลาบปลื้มใจในสิ่งที่หมีน้อยทำ)                       

        และเมื่อหลายวันก่อนเราไปเดินในห้างสรรพสินค้ากัน   เราเดินผ่านร้านที่ขายของเล่นประเภทกันดั้มและตุ๊กตาเน็นดรอยด์จากญี่ปุ่น  หมีน้อยเขาตาไวเขามองเห็นตุ๊กตาตัวโปรดของเขาคือ "สาวน้อยอายาเสะ เอริ"  (ซึ่งเรียกว่าชอบมาก  เพราะเอามาเป็นAvatar ของบล็อกของเขาด้วย) แม่หมีสังเกตเขาเดินผ่านร้านนี้หลายรอบแล้วสายตาก็จับจ้องอยู่ที่สาวน้อยอายาเสะ เอริ  แม่หมีเลยถามเขาว่า  " อยากได้เหรอครับ"  

              หมีน้อยตอบ  "อยากได้ครับ  แต่มันราคาตั้ง1,400 บาท แน่ะ  แพงเกินไป " 

              พี่หมีใหญ่บอก  " มีเงินเดือนแล้วนี่  ตั้งใจทำงานอย่างหนักก็ซื้อรางวัลให้ตัวเองสิ  จะได้เป็นความภาคภูมิใจที่ได้สิ่งของที่เราต้องการ  และจำไว้ว่า  กว่าจะซื้อตุ๊กตาตัวนี้ได้  เราต้องเหนื่อยและตั้งใจทำงานมากขนาดไหน  เอาอย่างนี้  ซื้อเลย  เดี๋ยวพี่ออกให้ก่อนแล้วค่อยไปถอนเงินมาให้พี่ทีหลังก็ได้"

              หมีน้อยมองหน้าแม่หมี  เหมือนจะถามว่า  สมควรซื้อมั๊ย  แม่หมีบอก  "ซื้อไปเลยลูก  ถ้าอยากได้และมันจะเป็นของที่มีคุณค่า เป็นรางวัลให้กับตัวเองและเป็นหลักฐานว่า  เงินเดือนๆแรกของลูกได้ใช้ในสิ่งที่ลูกต้องการ   จำไว้นะลูกอะไรที่ได้มาง่ายๆมันไม่มีค่า แต่นี่กว่าลูกจะซื้อมาได้ ลูกต้องทำงานตั้งเป็นเดือนๆ  ต้องทุ่มเทกับการทำงาน "

      สุดท้ายเราก็เดินกลับไปร้านขายตุ๊กตาตัวนี้เป็นครั้งที่สาม   ครั้งนี้หมีน้อยพาอายาเสะ เอริ กลับมาบ้านด้วย

      เรื่องตุ๊กตาเน็นดรอยด์นี่ ของพี่หมีใหญ่มีเกือบ  30 ตัวหรือจะเกิน เคยแปลกใจว่า ทำไมลูกซื้อตุ๊กตาเหล่านี้มาเล่น  ทั้งๆที่เป็นผู้ชาย พี่หมีใหญ่ตอบว่า  "แม่ไม่ต้องกลัวว่าพวกเราจะเบี่ยงเบน   เราชอบตุ๊กตาผู้หญิงเพราะเราชอบผู้หญิง  ตุ๊กตาพวกนี้น่ารัก สวย  ถ้าเมื่อไหร่ที่เราซื้อตุ๊กตาเคน(แฟนของบาร์บี้)มาเล่น  แม่ค่อยเป็นกังวล   555 แม่หมีเข้าใจแล้วค่ะ   แม่หมีมีลูกสะใภ้อยู่ในกล่อง 30 กว่าตัว  แล้วลูกสะใภ้ตัวใหม่ "อายาเสะ  เอริ" ที่หมีน้อยแอบปลื้มมาอยู่ในบ้านเพิ่มอีก 1 สาว

      เป็นเรื่องที่ดีที่พี่น้องเขาดูแลกัน  ปรึกษากันในทุกๆเรื่องและที่สำคัญทั้งสองคนเขาสนิทกันคุยกันทุกเรื่อง  ดีจังค่ะที่พี่หมีใหญ่สอนน้องในทางที่ถูกต้อง  บางครั้งแม่อย่างเราก็ลืมเลือนเรื่องบางอย่างไป   ขอบคุณมากนะครับ  "พี่หมีใหญ่" ลูกที่น่ารักของแม่
                                                                                                     

                      บันทึกโดย  แม่หมี  (แม่ของลูกหมีทั้งสองเค้า)

      มาดูรูปกันดีกว่าค่ะ

                   อายาเสะ  เอริ  จากเรื่อง  Love Live! School Idol Project  สาวน้อยที่หมีน้อยเขาปลื้ม

                              เน็นดรอยด์พวกนี้เปลี่ยนหน้าตาได้ เปลี่ยนทรงผมได้  เปลี่ยนเสื้อผ้าได้  บางตัวอาจมีอาวุธ  แบบซื้อมาตัวเดียวเล่นได้หลายอย่าง  สังเกตลูกค้าในร้านก็เป็นหนุ่มๆนี่ล่ะค่ะ  บางคนมากับคู่รักก็มาซื้อไปเก็บสะสม  เวลาเล่นก็เอามาเปลี่ยนหน้าตา  เอามาจัดฉาก  จัดท่าทางแล้วก็อัพลงเฟซบุ๊ค ตอนที่ค่ายบริษัทที่มีลิขสิทธิ์เรื่อง Love Live! School Idol Project นำเรื่องนี้เข้ามาฉายรอบพิเศษ  หนุ่มๆไปดูกันเพียบ  และจองตั๋วก็ยากมาก  หมีน้อยกับพี่หมีใหญ่ได้ตั๋วแต่ก็หาตั๋วที่มีที่นั่งติดกันไม่ได้  ต้องนั่งแยกกัน  ปกติหมีน้อยจะไม่ชอบอยู่ห่างพี่ท่ามกลางฝูงชนมากๆ  แต่งานนี้หมีน้อยยอมนั่งห่างกันคนละมุม  เพื่อดูเรื่องโปรดนี่ล่ะค่ะ


                                                    เปลี่ยนทรงผมได้ด้วยค่ะ


                   กระเป๋าใบใหม่ที่มีรูปฮีโร่จากค่ายมาร์เวล  และหนังสือที่หมีน้อยได้รับมาจากคุณลุง SW19 และภรรยา ชอบมากได้รับแล้วรีบเปิดอ่านเลย  ขอบคุณมากนะคะสำหรับความรักที่มีให้กับหมีน้อยและครอบครัวหมี


                                                                                

โดย แม่หมี

 

กลับไปที่ www.oknation.net