วันที่ อังคาร สิงหาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อพี่หมีใหญ่กลับมาเขียนบล็อกอีกครั้ง


      ความจริงพี่หมีใหญ่เขาเขียนเรื่องมาตั้งแต่เขาไปญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อปลายปี 2557  เขียนแล้วก็เอาเรื่องมาลงไว้ในบล็อกแม่หมีตั้งแต่ปี 2558(แบบ มาขอฝากเรื่อง) เขาเขียนเป็นบันทึกไว้เผื่อมาอ่านย้อนหลัง  และเป็นการแบ่งปันเรื่องราวที่เขาได้ไปพบเห็น  มีมุมมอง  แง่คิด  มุขตลกต่างๆ  โดยแม่หมีต้องจำยอมโดยเกริ่นไว้ในเอ็นทรี่ ฝากมือใหม่หัดเขียนไว้ในอ้อมใจ......  (คลิกได้เลย) ลงเมื่อวันศุกร์ ที่ 21 สิงหาคม 2558  แล้วพอเขาส่งตอนแรกมาให้ลงจึงกลายเป็นเอ็นทรี่ พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 1 (โดดเดี่ยวและเดียวดาย) แล้วเขาก็ติดลมลงบทความในบล็อกแม่หมีมาเรื่อยๆ  จนแม่หมีต้องเก็บเรื่องของตัวเองใส่ Notepad เก็บไว้ก่อน  ไม่กล้าเอาเรื่องของตัวเองลงด้วยมันจะไปขัดจังหวะเรื่องของพี่หมีใหญ่เค้า (นี่ไง...แม่หมีเป็นแม่ที่สนับสนุนลูกก็เลยต้องยอม   ถ้าใครยังไม่ได้อ่านคลิกไปอ่านได้เลยนะคะ  ตรงตัวหนังสือสีน้ำเงินนั่นแหล่ะค่ะ) 
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 2 ตลุยฮาโกเน่       
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 3 ไปโกเทมบะ- คาวากุจิโกะ (เจอมนุษย์ป้าที่น่ารัก)
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 4 คาวากุจิโกะ ภาค 2
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 5 ตำนานความรักของมังกรกับนางฟ้า
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 6 พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สงคราม    
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 7 ไปโอไดบะแวะสักการะกันดั้ม
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 8 ไปเที่ยวสตูดิโอจิบลิ
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 9 part 1 คารวะท่านโชกุน
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 9 part 2 ประตูอสูร,สะพานศักดิ์สิทธิ์และมันจู
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 10 วิ่งวนไปกับทางรถไฟสายยามาโนเตะ
                       พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 11 ไปอุเอโนะและกลับบ้าน....
                       และตอนพิเศษ ญี่ปุ่น extra episode - ไปหม่ำอาหารญี่ปุ่นกันเถอะ(ตอนที่ 1)
                       ญี่ปุ่น extra episode - ไปหม่ำอาหารญี่ปุ่นกันเถอะ(ตอนที่ 2)      

        ทั้งหมดเป็นเรื่องที่พี่หมีใหญ่เขาเขียนและใช้สำนวนภาษาของเขาเอง  จนช่วงนั้นพวกเราชาวบล็อกจะเข้ามาอ่านและรู้กันว่า  ถถถถ คือเสียงหัวเราะ 5555 ของพี่หมีใหญ่เค้า

        และแม่หมีก็มาปิดการบันทึกของเขาลงด้วยเอ็นทรี่ ได้อะไร เมื่อปล่อยหัวใจให้โบยบิน..... เมื่อนกออกโผบิน  เราก็จำต้องปล่อยให้เขาบิน  และเมื่อเขาอยากบินอีกครั้ง  คราวนี้แม่หมีก็ไม่ห่วงแล้วค่ะ  เพราะรู้ว่า ยิ่งเขาห่างบ้านห่างครอบครัวเขายิ่งรักและคิดถึงเรามากขึ้น  และเมื่อต้นปีนี้เขาก็ออกบินอีกครั้งและบินกลับมาในวันที่ญี่ปุ่นเกิดแผ่นดินไหว   แม่หมีก็ได้เขียนลงในเอ็นทรี่ ไม่ว่าจะไปที่ไหน....ความรักยังคงอยู่ที่เดิม ส่วนหมีน้อยเองก็ได้เขียนเอ็นทรี่ ของฝากจากพี่   ถ้าเพื่อนๆที่ยังไม่ได้อ่านหรืออ่านแล้วแต่อยากย้อนอ่านอีกครั้งก็คลิกไปอ่านได้   เมื่ออ่านจบก็จะรู้จักครอบครัวหมีดีขึ้น  ความรักความห่วงใยที่เรามีให้กันผ่านเอ็นทรี่ต่างๆเหล่านี้   เม้าท์กันบ้าง  ตามประสาแม่ลูกผูกพัน                

        คราวนี้พี่หมีใหญ่ถูกแม่หมีบังคับให้เปิดบล็อกเป็นของตัวเอง  ในชื่อ "พี่หมีใหญ่" (meltdowner)   คราวนี้จะลงสักกี่ตอน  จะลงล่าช้าหรือขยันอัพบล็อกก็เป็นเรื่องของพี่หมีใหญ่แล้วล่ะค่ะ  แต่แม่หมีก็ยังคงทำหน้าที่เดิมคือเขาเขียนเป็นตอนๆและส่งรูปมาให้   แม่หมีมีหน้าที่จัดการเอาข้อเขียนเขาลงในบล็อกและจัดการกับรูปภาพ   เพราะตอนนี้เขากำลังเรียนปริญญาโทอยู่  ไหนจะทำงานไหนจะเรียนแทบไม่มีเวลาว่างเลยค่ะ   ยังงงว่าเรียนภาคภาษาไทยแต่ตำราเป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ  (จะเรียนให้ยากไปไหน!!) ดังนั้นเขาอาจจะมาตอบคอมเม้นท์ช้าไปบ้างก็อย่าว่ากันนะคะ  เพื่อนๆชาวบล็อกรออ่านได้เลยนะคะ

       ฝากบล็อกเกอร์พี่หมีใหญ่ (คนหน้าเดิมเพิ่มเติมคือมีบล็อกเป็นของตัวเองแล้วนะ!!!)ด้วยนะคะ

                                                    แม่หมี  ( คนที่ลูกขออะไรทำให้ได้หมด  จริงๆนะ  เฮ้อ!!!)
                         

  มาดูภาพกัน
                            

       หมีน้อยเปิดเรียนแล้ว  โทรมาหาบอก "แม่ครับมีปัญหาเรื่องลงทะเบียน  ต้องลงเพิ่ม"  บังเอิญพี่หมีใหญ่ลากิจแม่หมีเลยชวนไปทำธุระให้หมีน้อย   คือเอาเงินไปให้หมีน้อย  ทำธุระเสร็จอย่ากระนั้นเลย  ไปนั่งเล่นที่ร้านกาแฟในมหาวิทยาลัยเพื่อรอหมีน้อยเรียนเสร็จและกลับบ้านพร้อมกัน   มุมนี้คือมุมโปรดของยัยป้าแม่หมี  นอกจากจะนั่งสบายแล้วถ้าเอาโน๊ตบุ๊คไปด้วย  ตรงนี้จะมีปลั๊กให้ชาร์ทแบตได้ด้วย  ตอนหมีน้อยอยู่ปี 1  ด้วยความห่วงและอินกับบรรยากาศการรับน้องเลยเอาโน๊ตบุ๊คมา  หลายเอ็นทรี่ของแม่หมีมาจากมุมนี้ล่ะค่ะ  วันนี้พี่หมีใหญ่หอบโน๊ตบุ๊คมาด้วย  มานั่งเขียนตอนที่ 1  ตรงมุมโปรดของแม่หมี  เขาบอกมุมนี้ทำงานเพลินเลยเขียนเรื่องได้เยอะเลย  พอหมีน้อยเรียนเสร็จตามมา  แทนที่จะไหว้แม่กับพี่   โน่น...เดินไปไหว้พี่พนักงานในร้านกาแฟก่อนเลยค่ะ  แม่หมีเลยเดินไปถาม  พนักงานบอก "น้องคนนี้เขาเป็นขาประจำ   มากินบ่อยๆ  มาทีไรก็ยกมือไหว้ทุกครั้ง   คุณแม่สอนดีจังค่ะ"  ปลื้มอ่ะ  
               

            ไม่ต้องห่วงเรื่องเบาหวาน   สั่งพิเศษคุณป้าเอาแบบไม่หวาน  พนักงานก็จัดให้  จืดซะ....  วันนี้แม่หมีไม่เอาโน๊ตบุ๊คมาเพราะกำลังอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่   ยังไม่จบเลยถือติดมือมานั่งอ่าน   มีชาเชียวเย็นหนึ่งแก้ว  ขนม  1 ชิ้น แค่นี้แม่หมีก็อยู่ได้แล้วค่ะ


                              

 

                      ไม่ต้องห่วงว่าทิ้งเรื่องไว้นานแล้วจะลืม   พี่หมีใหญ่เขามีสมุดจดบันทึกทุกที่ที่เขาไป

           เพื่อนๆรออ่านนะคะ   ส่วนแม่หมีก็จะทำหน้าที่โพสท์เรื่องให้และทวงต้นฉบับ  แต่จะได้แค่ไหนไม่แน่ใจนะคะ  งานก็เยอะ  เรียนก็หนัก  แถมมีภารกิจอื่นอีก  เมื่อไรก็เมื่อนั้นแล้วกันเนอะ ถถถ

โดย แม่หมี

 

กลับไปที่ www.oknation.net