*/
  • ม่อนหินไหล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-07-09
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 66982
  • จำนวนผู้โหวต : 23
  • ส่ง msg :
  • โหวต 23 คน
วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2557
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 830 , 12:08:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ทิพย์สุรางค์ได้ยินเสียงตะโกนเรียกของกรแล้ว ถ้าไม่ได้อยู่ในอารมณ์นี้ เธอคงดุว่าหรือเข้าไปบิดเนื้อเขาแล้ว เพราะเธอเคยสั่งสอนเขาเสมอว่าการตะโกนเรียกคนเป็นมารยาทไม่ดี ที่ไม่ควรปฏิบัติแม้แต่กับคนรับใช้ แต่ตอนนี้เธอหมดอารมณ์ ที่จะเคี่ยวเข็นเขา เธอไม่อยากเข้าไปร่วมวงกับคนทั้งสอง เพราะไม่อยากมองหน้าชายหนุ่มผู้นั้น หญิงสาวรู้สึกอายสิ่งที่กรนำมาโพนทนา แต่เธอจะนั่งเฉยทำไม่รู้ไม่ชี้อยู่อย่างนี้ต่อไปก็ไม่ได้ชายหน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 มีนาคม 2557
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 713 , 09:26:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เคนและกรนั่งตกปลาอยู่ด้วยกันที่ริมฝายทดน้ำนอกเขตกำแพงของเวียงพุกาม แต่ก็ยังอยู่ในอาณาจักรของคุณดนัย ในเช้าวันหนึ่งที่กรอยู่บ้านและเป็นวันหยุดของเคนพอดี น้ำสีฟ้าอ่อนในฝายใสแจ๋วจนเห็นเงาสะท้อนของก้อนเมฆสีขาวเหมือนปุยสำลี ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าสว่างสดใสสีน้ำเงินเข้ม รอบฝายมีต้นไม้ขึ้นเขียวขจีเป็นกลุ่มๆ อากาศในขณะนั้นสดสะอาดเย็นสบาย ไม่หนาวหรือร้อนจนเกินไปเหมือนบางวัน กรเป็นคนชักชวนเคนมาโดยคุยว่าที่ฝายนี้ม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 5 มีนาคม 2557
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 681 , 10:42:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ทิพย์สุรางค์คิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปจึงจะรู้ความจริงเกี่ยวกับเคนได้ ที่เธอเรียกเขามาพบก็เพื่อจะจับผิดให้ได้ ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาเป็นใคร เธอต้องการให้เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น เพื่อจะได้ดูว่าเขาบิดเบือนหรือพยายามโอ้อวดตัวเองหรือเปล่า แต่เขาก็กลับนิ่งเฉยไม่ยอมพูดอะไรที่จะช่วยให้เธอคลำทางต่อไปได้ เมื่อไม่ได้ดังใจในเรื่องนี้ ทิพย์สุรางค์ก็นิ่งคิดว่าจะหาเรื่องเขาต่อไปอย่างไรดี แล้วในที่สุดก็นึกออกถึงเรื่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 มีนาคม 2557
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 549 , 08:26:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

คำ ปัน เป้ยและบุญมีซึ่งป็นคนงานในโรงบ่ม นั่งล้อมวงกันอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่ต่ออย่างหยาบๆ ติดกับพุ่มไม้ใกล้เรือนแถวที่พักคนงาน มีเหล้าขวดใหญ่ซึ่งพร่องไปแล้วเกินครึ่ง ขวดโซดาเปล่าสามสี่ขวดและของแกล้มเหล้าซึ่ง ภรรยาของบุณมีทำมาให้ วางอยู่ตรงหน้าบนแคร่ คนทั้งสามนั่งกินเหล้าอยู่ตรงนี้ตั้งแต่หัวค่ำแล้ว เมื่อดื่มกันจนได้ที่แล้วเสียงพูดคุยก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ แต่ละคนก็หน้าแดงด้วยฤทธิ์เหล้าเคนเดินออกมาจากสำนักง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 มกราคม 2557
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 522 , 07:20:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความจริงตั้งแต่เริ่มสงสัยเคน ทิพย์สุรางค์ก็คิดหาทางที่จะสืบพฤติกรรมต่างๆของเขา แต่ก็ค่อนข้างยากเพราะเธอไม่ค่อยได้เห็นเขาบ่อยนัก ต่อมาเธอนึกขึ้นได้ถึงกร ซึ่งเป็นเด็กชอบสอดรู้สอดเห็น เที่ยวรู้เรื่องของใครต่อใครเขาไปหมด เธอจึงคิดว่าอาจจะใช้เขาให้เป็นประโยชน์ได้ หลังๆนี้เธอจึงไม่ค่อยได้ห้ามกร ไม่ให้ไปข้องแวะกับชายหนุ่มผู้นั้น โดยมีจุดมุ่งหมายสำคัญ เพื่อที่เธอจะได้ล่วงรู้ถึงพฤติกรรมของเขา จากความช่างซักช่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 ธันวาคม 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 642 , 02:04:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

อีก สองวันต่อมา หนานคำส่งคำปันมารับเคนไปพบเขาที่ห้องทำงาน ในบริเวณโรงบ่มใบยาใกล้ไหล่เขาเตี้ยๆ ที่เมื่อมองขึ้นไปจะเห็นไร่ยาสูบเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา ปลูกลดหลั่นเป็นขั้นบันได ตั้งแต่ยอดลงมาจนถึงตีนเนิน เนื้อที่เพาะปลูกมีขนาดกว้างใหญ่ ครอบคลุมเนินเขาหลายเนินที่อยู่ติดต่อกัน สถาน ที่ทำงานของหนานคำเป็นตึกเล็กๆชั้นเดียว ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับที่ตั้งโรงบ่มใบยา ซึ่งมีอยู่ด้วยกันหกโรง มีห้องเพียงสองห้อง ห้อ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 674 , 11:02:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฟ้า เริ่มสว่างขึ้นเมื่อชายหนุ่มเดินมาถึงโค้งลำธาร ที่เริ่มตีโค้งแล้วหายลับเข้าไปในป่าจนมองไม่เห็น เนื่องจากชายฝั่งลำธารอยู่ต่ำ เคนจึงปีนขึ้นไปบนโขดหินใหญ่ก้อนหนึ่งเพื่อมองหาทางกลับไปที่พัก เมื่อโผล่ขึ้นไปได้ครึ่งตัว เขาก็เห็นตึกหลังใหญ่สีหม่นๆอยู่ไม่ไกลมากนักจากที่เขายืนอยู่ มันตั้งอยู่บนเนินสูงล้อมรอบด้วยต้นไม้ เห็นแต่เฉพาะบางส่วนของตัวตึกที่โผล่อยู่ระหว่างแนวไม้ ตอนแรกเขา คิดว่าจะปีนขึ้นไปบนชายฝั่ง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 พฤศจิกายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 901 , 17:04:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หลังจากเดินทางกันมานานหลายชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงเวียงพุกามในเวลาใกล้ค่ำ คำปันขับรถตรงไปที่บ้านพักของตาเฒ่าเป็ง ซึ่งตั้งโดดเดี่ยวอยู่บนเนินดินเตี้ยๆใต้สุมทุมพุ่มไม้ใบดกหนา ใกล้กับลำห้วยที่ไหลอยู่เบื้องล่างต่ำลงไป ตัวบ้านเป็นกระท่อมเล็กๆทำด้วยไม้ หลังคาถูกปกคลุมจนทึบด้วยเถาพวงแสดซึ่งออกดอกสะพรั่งสีแสดเข้ม ห้อยย้อยเป็นแถบๆลงมาจนถึงชายคา ใต้ถุนสูงปูพื้นด้วยซีเมนต์ มีโต๊ะเล็กๆและเก้าอี้สองตัววางอยู่ กลาง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 28 พฤศจิกายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 664 , 12:48:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

“ ผมเรียกคุณมาวันนี้เพื่อจะคุยกันเรื่องนายเคน ” นายแพทย์ประสพชัยพูดขึ้นทันทีโดยไม่มีอารัมภบท เมื่อหนานคำเข้ามาหาเขาในห้องแพทย์ ห่างจากครั้งก่อนที่มาโรงพยาบาลประมาณหนึ่งเดือน “ ผลการสแกนสมองของเขาออกมาแล้ว ถึงจะได้รับความกระทบกระเทือนบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ เรายังไม่รู้แน่ว่าทำไมเขาถึงยังจำอะไรไม่ได้ อาจเป็นกลไกทางจิตก็ได้ที่ปิดกั้นเขาไม่ให้จำเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นได้ ” นายแ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 พฤศจิกายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 556 , 20:19:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เช้า วันหนึ่งหนานคำซึ่งแต่งตัวเรียบร้อยผิดจากทุกวัน เดินเข้าไปพบคุณดนัยที่ห้องทำงาน เมื่อเข้าไปถึงเขาพบว่าเจ้าของห้องกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน พอเห็นหนานคำคุณดนัยก็พยักหน้าให้คอย อ่านเอกสารต่อไปจนจบจึงเงยหน้าขึ้น “ เอาเอกสารนี่ไปให้คุณกิจจาเซ็น แล้วรอเอากลับมาด้วย ” คุณ ดนัยผลักเอกสารที่เพิ่งอ่านจบไปให้หนานคำ ซึ่งยืนค้อมตัวอยู่ตรงหน้าโต๊ะ ชายวัยกลางคนหยิบเอกสารมาใส่ซองสีน้ำตาลขน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 3 มิถุนายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 990 , 19:45:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ทิพย์สุรางค์กำลังแต่งตัวอยู่ แต่ยังไม่ทันเสร็จดีกรก็มาเคาะประตูห้อง และยังไม่ทันที่เธอจะร้องอนุญาตเขาก็เปิดประตูแล้วยื่นหน้าเข้ามา ทำให้หญิงสาวเริ่มอารมณ์เสีย “กร บอกหลายครั้งแล้วใช่ไหมว่าจะเข้าห้องใครก็ต้องรอให้เขาอนุญาตเสียก่อน แกนี่ช่างสอนยากสอนเย็นเสียจริงๆ” เด็กชายหน้าเสีย “ขอโทษครับ ผมจะมาบอกคุณหนูว่าคำปันกำลังจะพาผู้ชายคนนั้นไปส่งโรงพยาบาล หนานคำบอกผมว่า หมอประสพชัยไม่รับรอ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 พฤษภาคม 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 861 , 10:40:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

ร่าง ของชายแปลกหน้าถูกอุ้มขึ้นมาบนตึกหลังใหญ่ ซึ่งขณะนี้หน้าต่างบานสูงใหญ่ทุกบานในห้องโถงด้านหน้าเปิดกว้างออกหมด ปล่อยให้อากาศเย็นเฉียบสดชื่นจากเทือกเขาในภาคเหนือสุดของประเทศ พัดกรูเกรียวกันเข้ามา ร่างของเขาถูกนำไปวางลงบนตั่งตัวใหญ่ ที่มีฟูกสีขรึมสวยปูลาดอยู่ ยังไม่มีใครรู้ว่าจะทำอย่างไรกับเขาต่อไปประมุข ของเวียงพุกามปรากฏตัวเข้ามาในห้อง ในมือมีกล้องยาเส้นที่ยังไม่ได้จุด เขาเดินช้าๆแต่ผึ่งผายมาหยุดตร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 เมษายน 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1058 , 21:21:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

รถจิ๊ปเก่าคร่ำมะคร่า ที่ถูกฝุ่นสีแดงและโคลนตมจับจนเขรอะไปทั้งคัน เนื่องจากลุยฝนมาตลอดทาง วิ่งโขยกเขยกฝ่าสายหมอกตอนเช้าตรู่ลงมาตามลาดเขาเตี้ยๆ ที่วกเวียนเป็นชั้นๆมาจนถึงชายตลิ่งริมลำธาร ช่วงที่กระแสน้ำไหลเอื่อยลง เพราะถูกสะกัดกั้นด้วยเกาะแก่งโขดหินใหญ่น้อยที่ขวางอยู่กลางลำน้ำเป็นระยะๆ เมื่อรถจอดพรืดลงอย่างกระทันหัน ร่างเล็กๆผอมแกร็นของเด็กผู้ชายวัยประมาณสิบขวบ ก็กระโดดแผล็วลงมาพร้อมด้วยไฟฉายและถังพลาส....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1586 , 18:35:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ในวัน แต่งงานพราวพรายในชุดเจ้าสาว สวยสมกับที่เจิดจรัสวาดภาพเอาไว้ มารดาของเธอนั้นถึงกับตกตะลึงตาค้างไปเลย เมื่อเห็นบุตรีคนเล็กที่ปกติไม่ค่อยเห็นแต่งหน้าแต่งตา ที่คุณจิตราเคยพูดอยู่เป็นประจำว่าสวยสู้เจิดจรัสไม่ได้ นอกจากจะเป็นคนสวยอยู่แล้ว วันนี้พราวพรายยิ่งสวยเป็นพิเศษ เพราะสีหน้าแววตาของเธอฉายแววแห่งความสุขความสมหวังที่ล้นปรี่ออกมา ตาที่หวานหยาดเยิ้มตามธรรมชาติ เมื่อได้รับการเสริมแต่งแต่เพียงเล็กน้อ....

อ่านต่อ

Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1253 , 18:33:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

แม้สองเดือนจะผ่านไปแต่เรื่องระหว่างนิคกับพราวพรายก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า พราวพรายยังพักอยู่ที่อพาร์ตเม้นท์ของเธอตามเดิมและยังไปทำงานที่บีบีซีทุก วัน แม้ทุกวันหยุดเสาร์อาทิตย์เธอจะพานิกกี้ไปค้างที่บ้านพักในค่ายของนิค แต่เจิดจรัสก็รู้จากน้องสาวว่าแยกกันนอนคนละห้อง นิกกี้นอนกับนิคในห้องนอนใหญ่ ส่วนพราวพรายนอนห้องของนิกกี้ เจิดจรัสมองเรื่องนี้อย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมน้องสาวของเธอยังทำอะไรแปลกๆแบบนี้อ....

อ่านต่อ

Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 902 , 13:29:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาเมื่อเด้กชายตื่นนอนและดื่มนมกับคุ๊กกี้ชิ้นเล็กๆ ที่เจิดจรัสเอามาเตรียมไว้ให้หลานตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว นิคก็จูงมือเขามานั่งด้วยกันบนเก้าอี้ยาวตรงข้ามกับพราวพราย หญิงสาวเริ่มต้นด้วยการถามลูกชายว่า “นิกกี้รักอังเคิลนิคมากใช่ไหม?”เด็กชายอมยิ้มแก้มตุ่ยทำตาระยิบระยับมองนิค “จ้าย แล้วอังเคิลนิคก็รักนิกกี้ด้วยละ เนอะ..อังเคิลนิค..เนอะ”“งั้นมอมมี้แม่ให้นิกกี้มาอย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1095 , 11:19:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

สองสัปดาห์ต่อมาเมื่อพราวพรายลงจากเครื่องบินที่เดินทางมาจากลอนดอน เดินออกมาตรงบริเวณผู้โดยสารขาเข้า ก็พบนิคกับนิกกี้ยืนรออยู่แล้ว พอเห็นมารดาเด็กชายก็สลัดมือที่เกาะกุมอยู่กับมือนิค วิ่งเข้าไปกอดเธอทันที “มอมมี้แม่มาแล้ว! มอมมี้แม่มาแล้ว! ดีใจจังเยย” พราวพรายก้มลงกอดลุกชายตัวน้อย ตาก็มองไปที่นิคที่กำลังเดินเข้ามาหา ด้วยสีหน้าท่าทางที่ไม่ได้แตกต่างจากนิกกี้สักเท่าไหร่ “พราวมีกระเป๋าแค่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 2752 , 16:16:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

นิคตกตะลึงจังงัง จ้องหน้าจูดี้เขม็งโดยไม่รู้ตัว เสียงของเธอก้องเข้าไปในหู วนเวียนทำให้หูอื้ออึงอยู่อึดใจหนึ่งแล้ววิ่งผ่านเข้าไปในสมอง ที่เริ่มรับรู้แล้วชะงักงันไปชั่วครู่ ยังสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้จะส่งผ่านข้อมูลนี้ไปที่ไหนต่อ แต่เมื่อรู้สึกตัว เขาก็ถามเร็วปรื๊อว่า “ท้อง! คุณท้องจริงๆหรือ จะท้องได้ยังไง คุณกินยาคุมกำเนิดอยู่ไม่ใช่หรือ” จู ดี้ยิ้มเยื้อนอย่างมีความหมาย “ค่ะ ฉัน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 มกราคม 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1175 , 22:21:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เช้าวันรุ่งขึ้นทันทีที่กลับถึงบ้านพัก นิคก็โทรศัพท์ไปที่อพาร์ตเมนท์ของเจิดจรัส เมื่อแม่บ้านมารับโทรศัพท์เขาก็ขอพูดกับพราวพราย และได้คำตอบว่าหญิงสาวผู้นั้นไม่อยู่ ออกจากอพาร์ตเมนท์ไปตั้งแต่เช้าแล้ว ไม่ทราบว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ ชายหนุ่มที่กำลังร้อนใจขอพูดกับเจิดจรัสเมื่อรู้ว่าเธออยู่บ้าน พี่สาวของพราวพรายรู้สึกแปลกใจที่เขาถามถึงน้องสาวของเธอที่เขาไม่น่าจะ รู้จัก“เอ๊ะ คุณไปรู้จักกับน้องสาวฉันตั้งแต....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 มกราคม 2556
Posted by ม่อนหินไหล , ผู้อ่าน : 1249 , 18:50:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

พราวพรายตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า ทำอาหารให้นิกกี้เสร็จก็ทำความสะอาดบ้านตามปกติ ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก แค่ใช้เครื่องดูดฝุ่นไถไปบนพรมเก็บฝุ่นออกไปจนหมด ทำความสะอาดห้องน้ำ ใส่ผ้าที่จะต้องซักลงในเครื่องซักผ้า พอเจ็ดโมงครึ่งก็เข้าไปปลุกเด็กชาย ดูแลให้เขาอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแล้วก็รับประทานอาหารเช้า ซึ่งประกอบด้วยซีเรียลผสมนม แอปเปิลหนึ่งลูกและนมสดหนึ่งแก้ว “มอมมี้แม่ วันนี้อังเคิลนิคจามาหานิกกี้ใช่มั้ย”....

อ่านต่อ


/6