*/
  • พรายพิลาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2012-10-04
  • จำนวนเรื่อง : 13
  • จำนวนผู้ชม : 23505
  • จำนวนผู้โหวต : 24
  • ส่ง msg :
  • โหวต 24 คน
วันจันทร์ ที่ 25 พฤษภาคม 2558
Posted by พรายพิลาศ , ผู้อ่าน : 892 , 08:49:58 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน rattiya , คนคอหนัง และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

 

 


..... ครั้งแรกที่เห็นชื่อหนัง Whiplash ภาคภาษาไทย ที่ตั้งไว้อย่างเก๋ไก๋ว่า “ตีให้ลั่น เพราะฝันยังไม่จบ”  ผมก็คิด

ไปก่อนเลยว่า   นี่น่าจะเป็นหนังประเภทสร้างแรงบันดาลใจ ที่มีกลิ่นอายของความอบอุ่นฟุ้งกระจายอยู่ตลอดเรื่องแน่ๆ

จะมีอะไรดีไปกว่าการใช้เวลาว่างกับหนังที่ดูแล้วชื่นใจซักเรื่อง ในวันหยุดสบายๆ อย่างนี้อีกล่ะ


..... แต่ผิดคาด ...


..... ดูไปได้ไม่เท่าไหร่ผมก็ชักเริ่มเอะใจ ว่าไอ้ที่คิดว่าจะได้รับ หนังเรื่องนี้คงจะไม่มีให้ซะแล้ว


..... ถ้าจะลองเปรียบเทียบให้เห็นภาพขึ้นมาอีกนิด อารมณ์น่าจะประมาณว่า ตั้งใจสั่งต้มจืดมาซดน้ำให้ลื่นคอ  พ่อครัว

ดันผ่าทำต้มยำมาเสิร์ฟให้แทนซะอย่างนั้น แต่ยังโชคดีอยู่นิดตรงที่ว่า   ต้มยำเสิร์ฟผิดหม้อนี้รสชาติมันเผ็ดร้อนจัดจ้าน

เกินห้ามใจ ถึงจะต้องซดไปซับเหงื่อไป แต่ก็อดกระดกหม้อขอดเอาน้ำซุปช้อนสุดท้ายขึ้นมาซดให้ฉ่ำใจไม่ได้

 

 


 

 

..... ถึงจะไม่ใช่อย่างที่คิดว่าเป็น แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า Whiplash เป็นหนังที่สร้างแรงบันดาลได้อย่างทรงพลัง

เรื่องหนึ่ง     เพียงแค่แรงบันดาลใจในหนังเรื่องนี้ ไม่ได้อาศัยความอ่อนละมุนของสัมพันธภาพระหว่างตัวละครเป็นสิ่ง

เพาะสร้างขึ้นมา เหมือนอย่างเช่นหนังแนวนี้เรื่องอื่นๆ  หากแต่เลือกที่จะขับเคลื่อนท่วงทำนองชีวิตด้วยความดุดันของ

อารมณ์ที่พลุ่งพล่าน จากการสันดาปของ  “ความฝัน”  ที่ถูก  “ความคาดหวัง”  กระหน่ำโบยอย่างบ้าคลั่ง   จากตัว

ละคร 2 ตัว ที่คลื่นความฝันบังเอิญโน้มเข้ามาสัมผัสกันบนจุดหนึ่งของเส้นรอบชีวิต

 

 


 

 

..... Andrew Neiman (แสดงโดย Miles Teller)  เด็กหนุ่มวัย 19 ปี  ผู้รักการตีกลองมาตั้งแต่เด็ก    โดยมีพ่อผู้

ที่รักเขาประหนึ่งแก้วตาดวงใจคอยให้การสนับสนุน  เขาจึงพกพาความฝันที่อยากทะยานขึ้นเป็นมือกลองวงดนตรีแจ๊ส

ที่ทุกคนจดจำ เข้าสู่สถาบันดนตรีที่ดีที่สุดของประเทศ   เพื่อที่จะได้เรียนกับครูที่เขาเชื่อว่าดีที่สุด และพาเขาบินไปถึง

ปลายทางได้


..... ความฝันที่เมื่อเขาไปถึง ทุกคนจะยอมรับในความสามารถของเขา .. รวมทั้งพ่อของเขาเองด้วย

 

 


 

 

..... Terence Fletcher (แสดงโดย J.K. Simmons)     ครูที่ทุกคนให้การยอมรับว่าเป็นมือ 1 ของสถาบันดนตรี

Shaffer  ผู้ซึ่งผู้เข้ารับการศึกษาทุกคนในสถาบันนี้  ขนขวายทุ่มเทความพยายามให้ได้เข้ามาอยู่ในวงดนตรีที่เขาดูแล

โดยตัวเฟลทเชอร์เองก็มีความฝันเป็นปมซ่อนอยู่ในใจเช่นกัน      กับความพยายามที่จะสร้างนักดนตแจ๊สระดับตำนาน

ขึ้นมาให้ได้ ซึ่งเขาเชื่อว่ามีแต่การเติม “ความเจ็บปวด” เพิ่มเข้าไปในพรสวรรค์และพรแสวงเท่านั้น ที่จะทำให้คนเรา

ก้าวข้ามขึ้นไปเหนือกว่าสิ่งที่คิดว่าตัวเองทำได้ เขาจึงเขวี้ยงมันให้กับทุกคนที่หลุดเข้ามาในโลกของเขา หากคนๆ นั้น

มีแววที่จะทำให้ฝันของเขาเป็นจริงขึ้นมาได้


..... สำหรับเฟลทเชอร์ ... ไม่มีคำไหนอันตรายไปกว่าคำว่า “ทำดีแล้ว” อีกแล้ว

 

 


 

 

..... บนฝันที่ร่วมทาง หากแตกต่างในความคาดหวังถึงสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างต้องการได้รับ การพบกันของตัวละครหลักทั้ง

สอง จึงมักเป็นฉากที่พาผู้ชมท่องทะยานไปในความกดดันบนเส้นอารมณ์ที่ขึงตึง สุดโต่ง เกือบทั้งสิ้น    การเข้าใจปม

ของตัวละคร จะทำให้เราเห็นภาพได้ชัดขึ้นว่าอะไรที่ทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้ หรือทำแบบนั้น   ซึ่งหนังไม่ได้บอกออก

มาตรงๆ    หากแต่ซ่อนเอาไว้ในการแสดงและบทสนทนาหลายช่วงหลายตอน       คล้ายตัวจิ๊กซอว์ที่รอให้ผู้ชมนำมา

ประกอบเพื่อเติมเต็มภาพที่สมบูรณ์ของตัวละครกันเอาเอง ก่อนที่จะขยำรวมมาไว้ในจุด “ปะทุ” ท้ายเรื่อง    ซึ่งผมยก

ดีกรีขยี้หัวใจให้อยู่ในระดับที่ Dead Poets Society เคยทำไว้กับผม


..... มันคือ 10 นาทีสุดท้ายที่สะกดลมหายใจและความรู้สึกของผู้ชม ให้หลอมละลายไปกับอารมณ์ตัวละคร


..... เป็นฉากสุดท้ายที่เมื่อจบลง คล้ายมีควันเบาบางถูกทิ้งไว้ในความมืด  โดยที่หนังเองก็ไม่ได้บอกอะไรเลยว่า มันมี

อยู่จริงหรือเปล่า หรือมันคืออะไรกันแน่

 

 


 

 

..... ใครบางคนเปรยออกมาให้ผมได้ยินตอนหนังจบว่า .. “นี่มันคนบ้ามากกว่าจะใช่คนที่เป็นครูนะ”

..... ซึ่งก็อาจจะจริง ... ถ้าเราเลือกจับจ้องไปที่การกระทำ

..... แต่ถ้าเราเปลี่ยนมามองที่ “ผลลัพธ์” แทนล่ะ ... ผู้ที่ได้รับมันไป จะเรียกคนแบบนั้นว่าคนบ้า หรือครู ???

 

 

..... “ถึงอย่างนั้นมันก็สุดโต่งเกินไป” ... ใครบางคนยังคงเปรยเพิ่มเติมออกมา

..... และก็อาจจะจริงอีก ... ถ้าจะว่าตามทัศนคติ และบรรทัดฐานทางสังคม ณ ปัจจุบัน

..... แต่ถ้าลองมองความ “สุดโต่ง” ในแง่ที่เป็นพลวัตทางสังคม ที่ไม่เคยหยุดนิ่ง และแน่นอนเลยล่ะ

..... เราใช่ กำลังปฏิเสธความสุดโต่งอย่างหนึ่ง เพื่อหันมายอมรับความสุดโต่งอีกอย่างหนึ่งหรือเปล่า ???

..... ทุกวันนี้แม้แต่โรงเรียนเล็กๆ สังกัดเทศบาล ก็ยังจัดงานฉลองการจบการศึกษาให้เด็กที่จบอนุบาลกันเลยนี่นะ

 

 

..... ไม่มีใครบางคนเปรยอะไรออกมาอีก ในขณะที่ผมเปิดหนังเรื่องนี้ดูอีกรอบ …..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CARAVAN : WHIPLASH OST



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 MephistoWitchy ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 27/05/2015 เวลา : 07.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณ คนคอหนัง
เรื่องนี้ J.K. Simmons โดดเด่นมาก เพราะเป็นนักแสดงสมทบที่ควบคุมอารมณ์ และกำหนดทิศทางในหนังไว้ทั้งหมด จนเรียกได้ว่าเด่นกว่านักแสดงนำซะอีก ในแง่การแสดงแกก็ทำได้ดีจริงๆ ทำเอาผมนี่นึกว่าแกเป็นผู้ควบคุมวงจริงๆ เลย ในแง่รางวัลออสก้าร์ เมื่อเทียบกับนักแสดงคนอื่นๆ ที่ได้รับการเสนอชื่อ บทบาทของเขามันก็เด่นกว่าคนอื่นจริงๆ (ถึงจะถูกมองว่าบทแบบนี้มันเข้าทางออสก้าร์อยู่แล้วก็เถอะ)
ขอบคุณคุณคนคอหนังมากครับ

ความคิดเห็นที่ 9 rattiya , MephistoWitchy ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พรายพิลาศ วันที่ : 27/05/2015 เวลา : 07.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณ MephistoWitchy
ในโลกที่ผู้คนให้ความสำคัญกับการได้รับการ "ยอมรับ" จนละเลย "ความสุข" ของการทำสิ่งที่ตัวเองรัก บางทีมันก็ยากที่จะหนีคำว่าสุดโต่งพ้น .. ว่ามั้ยครับ
ขอบคุณคุณ MephistoWitchy มากครับ

ความคิดเห็นที่ 8 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนคอหนัง วันที่ : 26/05/2015 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/movietalk

ยังไม่ได้ดูเลยครับ ตั้งใจว่าจะหามาดูอยู่เหมือนกัน
อยากดูการแสดงบทครูไหวใจร้าย ของ เจ.เค. ซิมมอนส์ ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 7 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
MephistoWitchy วันที่ : 26/05/2015 เวลา : 18.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MephistoWitchy

หนังเรื่องนี้มันกระแทกความรู้สึกอย่างแรง คำว่า สุดโต่ง เพื่อผลลัพธ์นี้เหมาะสมแล้วจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 26/05/2015 เวลา : 00.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณรัต
เบื่อข่าวสารบ้านเมืองเลยพาลอยากหนีห่างจากโลก it น่ะครับคุณรัต อาศัยหนังสือกับหนังมาเป็นกิจกรรมในยามว่างแทนการนั่งหน้าคอม กลับมาเขียนบล็อกรอบนี้รู้สึกฝืดๆ เลยเก็บหนังที่ดูมาเขียนเคาะสนิมหน่อยครับ คุณรัตสบายดีนะครับ
ขอบคุณคุณรัตมากครับ


ความคิดเห็นที่ 5 แม่มดเดือนMarch ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 26/05/2015 เวลา : 00.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ตุ้ม
คุณครูคีทติ้ง o captain my captain ใน Dead Poets Society สอนให้ลูกศิษย์มองนอกกรอบ เพื่อค้นพบความฝันที่สวยงามของตัวเอง แต่อย่างเฟลทเชอร์ใน Whiplash ต้องบอกว่า เป็นครูที่เหมือนมีปมในใจตัวตัวเอง เลยหวังให้ลูกศืษย์ทำสิ่งที่ตัวเองข้ามผ่านมันมาไม่ได้อะไรประมาณนั้นครับพี่ จะบอกว่ารักวัวให้ผูกรักลูกให้ดีก็ยังไม่ตรงนัก เพราะตัวละครเฟลทเชอร์ไม่มีความรักใตัวลูกศิษย์ แต่ใส่แต่ความหวัง (ของตัวเอง) ให้อย่างเดียว ตรงนี้เลยทำให้ Whiplash แตกต่างจากหนังทำนองเดียวกันนี้เรื่องอื่นๆ ครับพี่
ขอบคุณพี่ตุ้มมากครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 26/05/2015 เวลา : 00.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่แม่หมี
ผมมั่นใจว่าวงดนตรี (หมีน้อย) ที่มีพี่แม่หมีควบคุมวงต้องเดินหน้าต่อไปด้วยดีแน่ๆ ครับ เพราะคนควบคุมวงให้ทั้งความรักและความอบอุ่น ต่างกับอีตาเฟลทเชอร์ในหนัง ที่ให้แต่ความโหดเพียงอย่างเดียว
ขอบคุณพี่แม่หมีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 25/05/2015 เวลา : 13.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

มาทักทายก่อนนะจ๊ะ..คุณพราย..ผู้ซึ่งหายหน้าหายตาไปไหนมา..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 25/05/2015 เวลา : 11.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เป็นประเภทรักวัวให้ผูก รักลูก (ศิษย์) ให้ตีหรือเปล่า
พี่ตุ้มโปรดวิธีการของคุณครูใน Dead Poets Society มากกว่านะ

ความคิดเห็นที่ 1 rattiya , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 25/05/2015 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

น่าดูนะ สิ่งที่คาดหวังบางครั้งมันได้เกินความคาดหวัง

ไม่ได้ดูหนังแต่ฟังจากเสียงดนตรีประกอบ เร้าใจ

ครูบางคนอาจแรง แต่เกิดจากการทุ่มเทอย่างสุดๆ

บางทีแกงจืด ก้กลายเป้นต้มยำที่รสชาติจัดจ้านแต่กลมกล่อม

ดีกว่าสั่งแกงจีดแต่ได้กินน้ำล้างชาม

ชื่อเรื่อง “ตีให้ลั่น เพราะฝันยังไม่จบ” ได้ใจ

เพราะถ้าเทียบกับการควบคุมวงดนตรี(หมายถึงหมีน้อย)ของแม่หมี ยังคงต้องตีกันต่อไป จนกว่าหมีน้อยจะแสดงศักยภาพออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

ชอบนะ เรื่องนี้จดไว้ในรายชื่อหนังที่ต้องดู จดไว้เยอะเชียวจากคุณคอหนังได้หลายเรื่องจะได้สั่งเขามาซะทีเดียว ขอบคุณที่แนะนำเรื่องราวดีๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน