*/
  • พรายพิลาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-03-13
  • จำนวนเรื่อง : 86
  • จำนวนผู้ชม : 541662
  • จำนวนผู้โหวต : 180
  • ส่ง msg :
  • โหวต 180 คน
<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 28 มีนาคม 2552
Posted by พรายพิลาศ , ผู้อ่าน : 2855 , 09:38:00 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

.


          'กลัว' และ ‘รัก’ คำ 2 คำที่มีความหมายต่างกันอย่างลิบลับ

          แต่ในบางครั้งกลับถูกนำมาผูกติดกันจนคนทั่วไป

          ไม่สามารถจำแนกแยกออกจากกันได้ ..

          ความจริงที่แท้เป็นเช่นไร .. มีเพียงคนสองคนเท่านั้น .. ที่จะให้คำตอบได้

.

.

.

.

          1.
         
          เปลวแดดแผดแสงร้อนแรงทอทาบลงมาในซอยเล็กๆ ของชุมชนแห่งหนึ่ง ซึ่งแฝงตัวอยู่ท่ามกลางความศิวิไลซ์อันกว้างใหญ่ของเมืองฟ้ามหานคร

          ชายผู้หนึ่ง .. กำลังใช้สายตาเหม่อมองฝ่าไปในม่านความร้อนที่ระอุขึ้นจากพื้นจากหน้าร้านขายของชำเล็กๆ เหมือนภาวนาให้แสงแดดที่แผดเผาอยู่เบื้องหน้าลดความร้อนแรงลงไปบ้าง .. ก่อนที่เขาจะต้องเดินออกไปเผชิญกับมัน ..


          ".. บรื้นนนนนน บรื้น บรื้น !! .."

 
          เสียงจากรถมอร์เตอร์ไซค์อันคุ้นเคยแว่วดังมาให้ได้ยินจากเบื้องหลัง ทำให้เขาละสายตาจากภาพเบื้องหน้าเหลียวกลับไปมองถึงที่มาของเสียง

 
          “หวัดดี !! น้าชัย”

 
          ชายร่างเล็กบนพาหนะสองล้อคันนั้น ส่งเสียงทักทายมาให้กับเขาโดยที่มิได้ชลอความเร็วของเครื่องยนต์ .. ก่อนที่จะแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว ..

 
          “ไอ้ห่าเอ๊ย !! จะรีบไปไหนของมันวะ .. จะขออาศัยติดรถไปซักหน่อย”

 
          'ชัย' หนุ่มใหญ่ผู้ยึดอาชีพขายของเก่าบ่นขึ้นอย่างหงุดหงิดตามนิสัย ..

 
          “ไอ้ดอกรักเหรอ .. !! อย่าไปถือสามันเลย มันคงจะรีบเอาข้าวไปให้เมียมันนะ .. เที่ยงแล้วนี่”

 
          'ป้าศรี' หรือ 'เจ๊ศรี' เจ้าของร้านขายของชำอู่ข้าวอู่น้ำของชาวชุมชนแห่งนี้ .. บอกกับเจ้าของเสียงบ่นให้ได้รับรู้

 
          “ผู้ชายภาษาอะไรวะ .. กลัวเมียยังกะกลัวแม่ .. ลงบัญชีไว้ก่อนนะเจ๊ศรี”

 
          คือเสียงบ่นสุดท้ายพร้อมกับอาการส่ายหัว ก่อนที่ชัยจะเดินตากแดดออ
กไป ..

.

.

.

.


          2.


          .. เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์สงบนิ่งลงบริเวณหน้าบ้านเช่าหลังหนึ่ง ..

          ‘ดอกรัก’ ชายหนุ่มผมบางรูปร่างเล็ก ‘คนกลัวเมีย’ ระดับตัวพ่อในความเห็นของชาวชุมชนก้าวลงจากพาหนะคู่ใจพร้อมกล่องโฟมในมือ ซึ่งบรรจุผัดซีอิ้วเจ้าอร่อยอยู่ภายใน ตรงดิ่งเข้าไปไขกุญแจลูกบิดประตูบ้าน .. ซึ่งเป็นกิจวัตรที่ทำเป็นประจำในเวลานี้

 
          “มาลัยจ๋า ตื่นมากินข้าวเถอะเที่ยงแล้ว” ประโยคเดิมๆ ในเวลาเดิมๆ ของทุกวัน ที่ดอกรักต้องเอ่ยปากขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า ..

 
          “โอ้ยยยย !! คนจะหลับจะนอน .. วางไว้แล้วจะไปไหนก็ไปไป๊ ..”

 
          เสียงตวาดแหวของ ‘มาลัย’ นักร้องประจำคาเฟ่แห่งหนึ่งในละแวกนี้ดังลั่นออกมาให้ได้ยินอย่างชัดถ้อยชัดคำไปทั่วบริเวณ .. จากห้องนอน

 
          “จ้าๆๆ .. แล้วรีบลุกขึ้นมากินตอนที่ยังร้อนๆ อยู่นะ .. พี่ไปทำงานต่อล่ะ”

 
          ไม่มีอาการหงุดหงิดแสดงออกมาให้เห็นแม้แต่นิดเดียวสำหรับเสียงขับไล่ไสส่งของภรรยาสุดที่รัก ที่มอบให้แทนคำขอบคุณ เพราะทุกวันมันก็เป็นเช่นนี้อยู่แล้ว .. แต่ถึงรู้ดอกรักก็ไม่เคยเอาข้าวกลับมาให้เมียอย่างเงียบๆ เลยซักครั้ง .. ทั้งนี้เพราะเขาต้องการที่จะได้ยินเสียงของภรรยาสุดที่รัก ..ก่อนที่จะต้องกลับไปทำงานต่อในอีกครึ่งวันหลังจากนี้ .. ก็เท่านั้นเอง

          ยังไม่ทันที่ดอกรักจะก้าวพ้นประตูบ้าน .. เสียงของมาลัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

          ซึ่งในครั้งนี้ .. ทำให้เค้าของความเบิกบานปรากฏขึ้นบนใบหน้าของดอกรักอย่างที่มิอาจเก็บซ่อนเอาไว้ได้ ..


          “แล้วกลับให้มันเร็วหน่อยล่ะ .. ฉันปวดท้องเมนส์ .. วันนี้ไม่ไปทำงาน”

.

.

.

.


          3.


          “ไอ้ดอกรักนี่ท่าทางจะหลงเมียมันมากเลยนะ”

 
          เพื่อนบ้านหมายเลข 1 เปิดประเด็นเรื่องของชาวบ้านกับเพื่อนร่วมวงสนทนา

 
          “ก็นังมาลัยมันยังสาว ถึงมันจะไม่ค่อยสวยแต่ก็หาผัวที่ดีกว่าไอ้ดอกรักได้ไม่ยากหรอก ยิ่งอาชีพนักร้องคาเฟ่อย่างมันด้วย ไอ้ดอกรักมันถึงได้ยอมนังมาลัยทุกอย่างหยั่งงี้งัยล่ะ”


          คือความเห็นเพิ่มเติมจากเพื่อนบ้านหมายเลข 2

 
          “น่าสงสารมันเหมือนกันนะ ที่ต้องคอยมาเป็นขี้ข้าให้นังมาลัย ซักผ้า ถูบ้าน แถมยังต้องคอยซื้อข้าวปลามาให้กินอีกทู้กวัน”


          เพื่อนบ้านหมายเลข 3 กล่าวขึ้นคล้ายกับว่าจะแสดงความเห็นอกเห็นใจต่อบุคคลที่ตนเองนินทาถึง ..

 
          “วู๊ยยย !! กางเกงในเมียมัน มันยังซักให้เลยเธอเอ๊ย !!”


          เพื่อนบ้านหมายเลข 2กล่าวยืนยันความเห็นของเพื่อนบ้านหมายเลข 3 ซึ่งทำให้เพื่อนบ้านอีก 2 คนแสดงความเหลือเชื่อด้วยประโยคคำถามว่า ..


          “จริงเหรอเธอ”

 
          “ดูซิตายยากชะมัดพูดถึงไม่ทันขาดคำมันก็กลับมาแล้ว .. วันนี้ไอ้ดอกรักมันกลับบ้านเร็วกว่าทุกวันนะเนี่ย .. แถมหอบกับข้าวกับปลามาเต็มเชียว”

.

.

.

.


          4.


          “ป้าศรีเอาผ้าอนามัยห่อใหญ่ให้ฉันห่อนึงซิ .. เอาที่ห่อสีน้ำเงินนะ”

 
          ดอกรักแจ้งความจำนงค์ของตนเองในการเดินมาในครั้งนี้ให้แก่ป้าศรีได้รับรู้

          ชัยซึ่งนั่งกินเหล้าอยู่หน้าร้านกับเพื่อนอีก 2-3 คน ส่งเสียงหัวเราะขึ้นมา แล้วถามขึ้นด้วยน้ำเสียงของคนที่มีแอลลกอฮอลล์เจือปนอยู่ในกระแสเลือดในปริมาณที่มากพอสมควรว่า ..

 
          “นี่ขนาดผ้าอนามัยมึงยังมาซื้อให้เมียมึงเลยเหรอวะ .. ไอ้ดอกรัก”


          “จ๊ะน้าชัย .. พอดีมันหมดมาลัยมันเลยให้ฉันออกมาซื้อให้มันหน่อย”


          คำตอบของดอกรัก ซึ่งไม่เคยเฉลียวใจเลยว่าคำถามนั่นคือการแดกดันของคนเหล่านั้น

 
          “มึงนี่มันไม่สมกับเป็นลูกผู้ชายเลยว่ะ .. ของแบบนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนเค้ายอมเสียศักดิ์ศรีออกมาซื้อให้เมียหรอกโว้ย แล้วนี่กูยังได้ยินมาว่ามึงซักกางเกงในให้เมียมึงด้วยเหรอว่ะ .. กูอยากรู้จริงๆ ไอ้ดอกรักว่ามึงทำไปได้ยังงัย”

 
          ชัยกับพรรคพวกส่งเสียงหัวเราะออกมากันครืนใหญ่ กับการกระทำของดอกรักที่พวกเค้าต่างก็คิดกันว่าเป็นการกระทำของ ‘คนกลัวเมีย’

 
          “ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่น้า .. เรื่องแค่นี้เองฉันทำให้เมียฉันได้สบายอยู่แล้ว”

 
          คำตอบนี้ของดอกรักยิ่งทำให้ชัยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากหนักขึ้นกว่าเดิมไปอีก

 
          “ไอ้คนกลัวเมียเอ้ย !! นี่มึงไม่อายชาวบ้านเค้ามั่งหรืองัยวะ เค้าเอามึงไปนิทากันจนทั่วหมดแล้ว กูยังอายแทนมึงเลยเนี่ย”

          ดอกรักยังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าเหมือนไม่รู้สึกรู้สากับเสียงเยาะเย้ยนั้น

 
          “ทำไมต้องอายด้วยล่ะน้าชัย ก็ฉันทำให้คนที่ฉันรักไม่เห็นมีอะไรต้องอายเลยนี่”

 
          “รักมากขนาดนี้ ไม่ใส่ผ้าถุงเมียมึงแทนกางเกงซะเลยล่ะวะ”

 
          พรรคพวกของชัยต่างหัวเราะกันขึ้นมาอย่างครื้นเครงกับคำพูดของชัย

 
          ป้าศรีเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมกับผ้าอนามัยห่อสีน้ำเงินในมือ ..

 
          “เฮ้ย !! นี่ไอ้ชัย .. ข้าสงสัยจริงๆ ว่าไอ้ดอกรักมันจะทำอะไรให้เมียมันแล้วมันไปหนักกระบาลหัวเอ็งตรงไหน ก็คนมันรักของมันแล้วเอ็งจะไปเสือกอะไรด้วย แหมกะอีแค่ซักกางเกงในให้เมียทำมาเป็นรังเกียจ .. แล้วทีตอนถอดของเมียเอ็ง ทำไม่ไม่รังเกียจบ้างละวะ  .. ห๊า !! .. ถุย !! .. 'ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย' .. ไอ้ลูกผู้ชายอย่างเอ็งที่วันๆ เอาแต่กินเหล้าเมายาไม่รู้จักออกไปทำมาหากิน ปล่อยให้เมียออกไปเก็บขยะขายอยู่คนเดียวเนี่ยนะ เงินทองไม่เคยรู้จักหามาให้เอาแต่ไถเงินมากินเหล้าไปวันๆ ถ้าเอ็งมีมีศักดิ์ศรีมากนักละก็วันนี้ก็จ่ายเงินที่ค้างค่าเหล้าฉันมาซะด้วยเลยซิวะ .. เยอะแล้วนะโว้ย”

.

.

.

.


          5.


          “มัวไปทำอะไรมาละเนี่ย .. รอจนเมนส์จะท่วมบ้านอยู่แล้ว”

 
          เสียงของมาลัยโวยวายดังลั่นขึ้นทันทีที่เห็นดอกรักเดินเข้ามา

 
          “ขอโทษทีจ๊ะ .. พอดีพี่เจอกับน้าชัยแกเลยชวนคุยอะไรด้วยนิดหน่อยน่ะจ๊ะ”

 
          ดอกรักตอบในขณะที่ยื่นห่อผ้าอนามัยไปให้ แล้วรีบเดินไปจัดเตรียมจานชาม

 
          “เออ !! ให้มันได้อย่างงี้ซิวะมีผัวผิดคิดจนผัวตาย .. นี่ฉันหลงผิดมาอยู่กับคนอย่างแกได้ยังงัยวะเนี่ย .. ก็รู้อยู่ว่ารอ ยังจะมัวไปคุยกับชาวบ้านอยู่ได้”

 
          มาลัยบ่นไปเรื่อยๆ ขณะเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระของตนเองให้เรียบร้อย

 
          “มาลัยกินแพนงหมูนี่ซิของชอบไม่ใช่เหรอ .. มาๆ พี่ตักให้”

 
          ดอกรักพะเน้าพะนอเอาอกเอาใจมาลัยมากเป็นพิเศษในวันนี้ .. ไม่ใช่เพราะต้องการไถ่โทษเพื่อทำให้ให้มาลัยหายโกรธ .. แต่เป็นเพราะ ..ในรอบเกือบหนึ่งเดือนมานี้นี่คือการกินข้าวเย็นด้วยกันครั้งแรกของเขากับภรรยาสุดที่รัก .. ที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ไม่บ่อยครั้งนัก ..

 
          “ไม่ต้องเลยนี่ฉันยังโมโหอยู่นะ .. เมื่อไหร่จะหยุดหาเรื่องให้ฉันต้องบ่นซักทีนะ บ่นจนปากจะฉีกไปถึงรูตูดอยู่แล้วเนี่ย”


          .. มาลัยยังคงเอ็ดตะโรกับดอกรักต่อไปไม่เลิก ..

 
          ดอกรักได้แต่ยิ้มประจบก่อนจะพูดขึ้นว่า ..

 
          “ก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้บ่น .. แต่ถึงมาลัยจะบ่นพี่ทุกวันพี่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะเพราะพี่อ่ะ .. ชอบฟังเสียงของมาลัย”

 
          พูดจบดอกรักก็ตักข้าวคำใหญ่ใส่เข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ พร้อมกับหันไปมองหน้าเมียสุดที่รักของตนเองด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขโดยที่มิได้ .. เสแสร้ง

          ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเพราะข้าวคำโตนั้น .. หรือความสุขที่ทะลักล้นอยู่ในใจของดอกรักที่ทำให้เจ้าตัวถึงกับสำลักข้าว .. ส่งเสียงอึกอักในลำคอ .. จนน้ำตาไหลพราก

          ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้มาลัยอดที่จะหัวเราะคิกคักออกมาไม่ได้

 
          “ก็ดีแต่อย่างนี้แหล่ะ .. ยัดเข้าไปคำใหญ่ขนาดนั้นเดี๋ยวก็ติดคอตายหรอกขี้เกียจหาผัวใหม่โว้ย .. เอานี่น้ำ .. กินเข้าไปซะ”

.

.

.

.

          ดอกมะลิและดอกรัก ดอกไม้ดอกเล็กๆ ที่เมื่อวางอยู่เพียงลำพังอาจจะไม่สวยงามชวนมองเหมือนดอกไม้อื่นๆ แต่เมื่อนำมาร้อยเรียงเข้าด้วยกันจนกลายเป็น 'พ ว ง ม า ลั ย' กลับทำให้ดอกมะลิและดอกรักดอกเดียวกันนั้น ดูมีค่า และสวยงามขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจ

.

.

.

.

          ไม่ว่าใครจะมองว่า .. 'มะลิ' หรือ 'ดอกรัก' ดูสวยงามน้อยกว่าดอกไม้อื่นใดก็ตามแต่  ..

          หากทว่าทั้งสองสิ่งก็ร่วมกันสร้างอีกหนึ่ง 'ความงดงาม' ขึ้นมาบนโลกใบนี้ .. ใช่หรือไม่ ..

.

          .. คงเป็นเพราะ ..

.

.
          ความลงตัว .. ไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นจากสิ่งที่สมบูรณ์แบบเสมอไป ..

          .. คุณว่าจริงมั้ย .. !!

.

.

.

.

 .


เนื้อเรื่องโดย

พรายพิลาศ

เสาร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๕

พ.ศ. ๒๕๕๒

.

.


ขอขอบคุณภาพจาก

http://www.weddingsquare.com/forum/forum_posts.asp?TID=60073

http://www.pantown.com/board.php?id=27690&area=3&name=board1&topic=802&action=view



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 30/03/2009 เวลา : 08.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

อิอิ สวัสดีครับคุณลูกเจี๊ยบ

แบบว่าฤกษ์ดีอ่ะครับ เลยขอลองมาจอยในบ้านใหญ่หลังนี้ซะหน่อยอ่ะครับ

ขอบคุณที่วิ่งมาต้อนรับนะครับ อิอิ
.
.

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 30/03/2009 เวลา : 07.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณลานเทวา

ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มมากมายที่นำมามอบให้นะครับ

มีความสุขกับการทำงานวันแรกนะครับ
.
.

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 30/03/2009 เวลา : 07.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณกัปตันแจ็ค

ขอบคุณสำหรับการปรบมือให้กำลังใจนะครับ มีความสุขมากๆ ครับท่าน
.
.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 30/03/2009 เวลา : 07.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

ฮ่าๆๆ ตาดว่าน่าจะหายากนะคุณเพื่อนสาว เพราะของแบบนี้มีไว้กดขี่ดีนักแล คงยากที่จะหลงเหลือซะละมั๊งกระผมว่า

นี่ๆๆ ปล่อยให้กระผมปีนเกลี่ยวลงอย่างนี้ต่อไปเถอะ คิดซะว่าสงสารคนอยากเด็กก็แล้วกันนะ ไหนๆ ก็เป็นเพื่อนกันไปแล้วนี่ คริ คริ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chalee วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

อุ้ย ๆๆๆ ขอโต๊ด
ไม่ได้ตั้งใจเรียกพี่
มันแค่ออกมาจากจิตใต้สำนึก

เอิ๊กๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
chalee วันที่ : 29/03/2009 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

แล้วตกลงว่า
พ่อดอกรักเนี่ย
ยังพอมีเหลือซักคนมะ
พื่เพื่อนพรายของข้าพเจ้า
คิคิ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Je@b วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 17.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wujira

สวัสดีค่ะ นายดอกรัก ...

แหม ๆ มาเมื่อไหร่นะเนี่ย

ไม่บอกกันเลย ...



ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่นะคะ ... :)

เิริ่มที่นี่ ... ณ วันศุกร์ ที่ 13 น่ากลัวชะมัด

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลานเทวา วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 15.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........



แม่มาลัย
พ่อดอกรัก

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กัปตันแจ๊ค_จอมโจรจอมใจ วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน