*/
  • พรายพิลาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-03-13
  • จำนวนเรื่อง : 86
  • จำนวนผู้ชม : 544838
  • จำนวนผู้โหวต : 180
  • ส่ง msg :
  • โหวต 180 คน
<< พฤษภาคม 2009 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม 2552
Posted by พรายพิลาศ , ผู้อ่าน : 1228 , 08:18:23 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


          'ความสุข’ มักจะซ่อนเร้นอยู่ในทุกๆ สิ่ง โดยที่ไม่เคยมีใครรู้มาก่อนเลยว่า

 

          มันอยู่ที่นั่น .. จนกว่าใครคนนั้นจะได้เข้าไปสัมผัสกับมัน 

 

          หน้าตาของความสุขอาจเป็นได้ทั้งสรรพความงามทั้งหลายบนโลกใบนี้

 

          หรือแม้กระทั่งเป็นเพียงฝุ่นผงบนพื้นดิน

 

          แต่สิ่งหนึ่ง .. ที่ทุกความสุขล้วนมีเหมือนกัน .. นั่นก็คือ ..

 

          มันจะมาพร้อมกับ ‘ปีกคู่ใหญ่’ ที่จะนำพาเหล่าผู้ที่ลิ้มลองรสชาติของมัน ..

 

          ให้โบกบินข้ามกาลเวลาไปอย่างรวดเร็ว ที่วัน เดือน และปี ของพวกเขา

 

          จะถูกย่อให้เหลือแค่เพียง ..  ‘ล ม ห า ย ใ จ อึ ด เ ดี ย ว’

 

 

 .


          .. เช้าวันเสาร์ที่มีเพียงสายลมโชยมาเบาๆ กับแสงแดดที่อ่อนจาง ..

 


          เกือบ 2 ปีของเวลาแห่งความสุขที่ชีวิตน้อยๆ สองชีวิตร่วมกันเก็บเกี่ยวให้แก่กัน ต้องสิ้นสุดลงด้วยภาพของแววตาอันเศร้าหมอง และหยดน้ำใสๆ ที่พร่างพรูออกมาจากดวงตาที่สุกใสสองคู่ .. เมื่อเอ็นดูต้องย้ายตามผู้เป็นบิดาไปยังจังหวัดอื่น ..

 

 
          “น้องคุณจะคิดถึงน้องเอ็นดูมั้ย”

 

 
          คือคำพูดสุดท้ายของเด็กหญิงที่ทิ้งเอาไว้ ก่อนที่จะจากไปหลังได้รับคำตอบ

 

 
          “คิดถึงซิ .. น้องคุณจะคิดถึงน้องเอ็นดูทุกวันเลย”

 

 
          บนที่นั่งเบาะหลัง เบื้องหลังกระจกเด็กหญิงตัวกลมยกมือขึ้นโบกมือลาทั้งน้ำตา คือภาพสุดท้ายของเอ็นดูที่คุณเห็น ..

 


          นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีเงาอ้วนๆ คอยเดินตามคุณ .. อีกต่อไป ..

 


          ความเสียใจของคุณถูกแปรเปลี่ยนเป็นน้ำตา ..

 


          ความสนุกสนานที่โรงเรียนถูกแปรเปลี่ยนเป็นการนั่งเหม่อดูเด็กคนอื่นเล่นกัน ..

 


          แต่เมื่อเวลาผ่านไป .. เงาของเด็กหญิงตัวกลมที่ติดอยู่ในใจของคุณก็ค่อยๆ ถูกเวลาชะล้างให้ ..


 

          จ า ง ไ ป .. จ  า  ง  ล  ง  ไ  ป  ..  จ   า   ง   ห   า   ย   ไ   ป ..........

 

 
          จนไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ .. อีกเลย ..

 

 

 .


          เวลาเพียงไม่กี่อึดใจ .. ภาพอดีตมากมายย้อนกลับมาให้คุณได้เห็นอีกครั้ง ..

 

          ทุกๆ ภาพที่เกิดขึ้นในห้วงคำนึง .. ล้วนชัดเจนคล้ายกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นาน ..

 

 
          “.. เอ็นดู ..”

 

 
          แล้วชื่อที่ไม่ได้เรียกมา 20 ปี ก็ได้หลุดออกมาจากปากคุณอีกครั้ง ..

 


          “ใช่คุณจริงๆ ด้วย ดีใจจัง เอ็นดูมองอยู่ตั้งนานแล้วไม่กล้ามาถามกลัวไม่ใช่”

 

          หญิงสาวคว้ามือของคุณไว้เหมือนต้องการจะถ่ายทอดความคิดถึงที่มีให้คุณได้รู้ ก่อนที่จะนั่งลงตรงเก้าอี้ที่ว่างอยู่ตรงข้ามคุณ

 


          ทั้งสองคนพูดจาไต่ถามสารทุกข์สุขดิบของกันและกันอยู่ครู่ใหญ่ความรู้สึกในวัยเด็กของคุณถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง .. แตกต่างออกไปเพียง

 


          เพื่อนคนเดิมของคุณคนนี้ .. กลายมาเป็นหญิงสาวรูปร่างดี .. เท่านั้นเอง ..

 

 
          “คุณไปนั่งเก้าอี้ตรงสวนข้างนอกกันมั้ย .. เอ็นดูอยากสูบบุหรี่”

 


          “เอ็นดูสูบบุหรี่ด้วยเหรอ ..”

 


          คุณถามขึ้นด้วยสีหน้าแปลกใจ

 


          “สูบมาตั้งนานแล้ว .. ไปเถอะเอ็นดูมีเรื่องอะไรจะเล่าให้คุณฟังเยอะแยะเลย”

 

 
          โดยที่ไม่รอให้คุณตอบเอ็นดูลุกขึ้นเดินออกไปทันที ..

 

 
          “คุณนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ .. ผอมเหมือนเดิมแต่หล่อกว่าตอนเด็กๆ ขึ้นมาหน่อยแล้วนี่มีแฟนหรือยังเหรอ”

 


          เอ็นดูเริ่มพูดจากระเซ้าคุณภายหลังจากหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด ..

 


          “ยังไม่มีเลย”

 


          คุณยิ้มตอบไปอย่างอารมณ์ดี

 


          “เป็นกระเทยหรือเปล่าเนี่ย หรือว่ารอเอ็นดูอยู่ จำได้หรือป่าวตอนเด็กๆ คุณเคยบอกเอ็นดูไว้ว่า ถ้าเอ็นดูผอมคุณจะมาเป็นแฟนกับเอ็นดูน่ะ .. คิ คิ คิ”

 


          เธอยังคงสนุกสนานกับการพูดจากระเซ้าคุณ .. จนทำให้คุณหัวเราะออกมา ..

 


          “นี่ยังจำได้อีกเหรอ ตอนนั้นคุณบอกว่าไว้เอ็นดูผอมแล้วคุณจะบอกต่างหากล่ะ เอ็นดูอย่ามั่วซิ .. ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”

 


          เอ็นดูส่งสายตาค้อนใส่คุณ แล้วจึงพ่นควันสีเทาหม่นออกมา ..

 


          “คิ คิ คิ ช่างจำเหมือนกันนะคุณนี่ .. จำได้ซิ !! ถึงจะเด็กแต่เอ็นดูก็จำได้หมดนั่นแหล่ะ .. เพราะช่วงเวลานั้นเป็นวันที่ฟ้าสดใสที่สุดในชีวิตของเอ็นดูแล้ว”

 

 
          รอยยิ้มของเอ็นดูหายไปเมื่อกล่าวจบประโยค เธอมองตามควันบุหรี่ที่เพิ่งถูกพ่นออกจากปากด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ..

 

 
          “มีอะไรหรือเปล่าเอ็นดู”

 


          คุณอดที่จะถามเพราะรู้สึกแปลกใจในคำพูดและการแสดงออกของเอ็นดู

 

 
          “หลังจากวันที่เอ็นดูย้ายไปจากที่นั่นได้ไม่นาน .. พ่อกับแม่ก็เสียด้วยอุบัติเหตุ .. เอ็นดูเลยต้องย้ายไปอยู่กับป้า แล้วชีวิตหลังจากนั้นของเอ็นดูก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลย เอ็นดูรู้สึกเหมือนโลกของตัวเองมันมืดลงไปไม่มีวันไหนที่มีแดดส่องลงมาให้เห็นอีกเลย ทุกวันก็ได้นึกถึงแต่วันเก่าๆ .. วันที่อยู่กับพ่อกับแม่ .. วันที่เล่นอยู่กับคุณ .. วั น ที่ ยั ง มี ค ว า ม สุ ข ..........”

 

 
          ประโยคสุดท้ายดังขึ้นแผ่วๆ จนคล้ายกับเสียงกระซิบ เหมือนกับว่ามันมีน้ำหนักที่มากมายมหาศาล จนเอ็นดูไม่สามารถที่จะกล่าวออกมาอย่างเต็มที่ได้ ..

 


          สายตาเหม่อมองควันที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บนอากาศ .. ค่อยๆ จางหายไป ..


          ดังเช่น .. ความสุขของตัวเธอเองที่ค่อยๆ จางหายไปจากชีวิต .. ในวันนั้น

 

 
          “เสียใจด้วยเรื่องคุณพ่อคุณแม่นะเอ็นดู”

 


          คุณอยากจะพูดอะไรที่มากกว่านี้ แต่จนใจที่คิดหาคำปลอบใจใดๆ ไม่ได้เลย

 


          “ไม่เป็นไรหรอกคุณ .. เอ็นดูไม่ใช่ยัยเด็กอ้วนขี้แยคนเดิมเหมือนเมื่อก่อนแล้วเอ็นดูผ่านอะไรมาเยอะมาก มากจนคุณไม่อยากจะเชื่อเลยล่ะ”

 

 
          “...................”

 

 
          เอ็นดูดับบุหรี่ที่สูบไปเพียงครึ่งตัว .. หันมามองหน้าคุณส่งยิ้มที่เจือปนไปด้วยความเหนื่อยล้าจากการเส้นทางเดินในอดีตที่นำกลับมาย้อนนึกถึงอีกครั้ง ..

 

 
          “ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นหรอกน่าคุณ .. เอ็นดูไม่เป็นอะไรหรอก .. ชินแล้ว ไหนยิ้มให้ดูหน่อยซิ .. เร็วซิ !! เอ็นดูจะไปทำงานแล้วนะ”

 


          เอ็นดูไม่พูดเปล่าเธอยังเอามือมาดึงแก้มคุณเพื่อสร้างรอยยิ้มให้กับเขาซะเองอีกด้วย ..

 


          “ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ .. ยังเล่นเป็นเด็กอยู่อีกนะเอ็นดู แต่วันนี้วันอาทิตย์นะ แล้วนี่ก็บ่ายสามแล้ว ยังจะต้องทำงานอีกเหรอ”

 

 
          คำถามของคุณทำให้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่เริ่มจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้งของเอ็นดูค่อยๆ สลายหายไปจากใบหน้า .. เอ็นดูก้มหน้าลงคล้ายกับว่ากำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง ..


          .. บางอย่างที่กำลังทำร้ายจิตใจของเธออยู่ในขณะนี้ ก่อนที่จะค่อยๆ หันมาบอกกับคุณว่า ..

 

 
          “คุณ .. เอ็นดูทำงานอยู่ที่อาบ อบ นวด น่ะ ......”

 

 
          เธอบอกกับคุณด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พร้อมกับแววตาที่ยังหลงเหลือเค้าของความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเก็บซ่อนเอาไว้ได้หมด .. แม้เธอจะฝืนยิ้มออกมา แต่มันก็ดูเป็นรอยยิ้มที่แห้งแล้งสำหรับคุณเหลือเกิน

           “……………”

 


          คุณต้องอึ้งไปเพราะคำตอบที่อยู่เหนือความคาดหมาย .. ที่เพิ่งจะได้ยิน ..

 

 
          “เอ็นดูไม่อยากโกหกคนที่เอ็นดูรู้สึกว่าเป็นเพื่อนคนเดียวที่มีอยู่น่ะคุณ ......."

 

 
          เอ็นดูนั่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา เพื่อระบายความอึดอัดในใจ

 

 
          "เฮ้อ !! บางครั้งความผิดพลาดของคนเราที่เคยทำลงไป มันก็ต้องใช้เวลาเพื่อที่จะแก้ไข .. แต่เอ็นดูคงไม่ทำงานแบบนี้ไปอีกนานนักหรอก ..”

 

 
          ความเงียบเข้าปกคลุมคนทั้งสอง ..  อีกครั้ง ..

 


          ก่อนที่เอ็นดูจะส่งเสียงทำลายความเงียบอันน่าอึดอัดใจขึ้นมา ..

 

 
          “ขอเบอร์โทรคุณหน่อยซิเผื่อจะได้โทรหาเวลาเหงา ถ้าคุณไม่รังเกียจที่เอ็นดูทำงานแบบนี้นะ”

 


          “บ้าซิเอ็นดู !! ทำไมพูดอย่างงั้นล่ะ .. เราเป็นเพื่อนกันนะ”

 


          คุณล้วงกระเป๋าหยิบนามบัตรส่งให้กับเอ็นดู

 


          “โอโห! เป็นสัตวแพทย์ซะด้วย เก่งเหมือนกันนะเนี่ยเด็กชายกิตติคุณ นามสกุลย้าวยาวคนนี้  แบบนี้ถ้าเอ็นดูป่วยก็รักษาเอ็นดูได้ซิเพราะเอ็นดูเป็นแรด คิ คิ คิ”

 


          คำพูดกระเซ้าพร้อมเสียงหัวเราะของเอ็นดูทำให้บรรยากาศเริ่มดูกลับมาแจ่มใสขึ้นอีกครั้ง

 


          “ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ พูดเล่นไปเรื่อยน่าเอ็นดู .. แล้วเบอร์โทรของเอ็นดูล่ะ”

 


          คุณถามพร้อมกับแบมือออกไป ..

 


          เอ็นดูเอื้อมมือมาตีมือข้างนั้นของคุณเบาๆ ..

 


          “เอาไว้เอ็นดูโทรหาคุณดีกว่านะ !! เอ็นดูอยากให้คุณเก็บภาพตอนที่ยังเป็นเด็กหญิงตัวอ้วนเอาไว้เหมือนเดิม ไม่อยากให้โลกที่เอ็นดูต้องอยู่ในตอนนี้สร้างภาพอื่นเข้าไปแทนที่ภาพนั้น .. แล้วเมื่อไหร่ที่เอ็นดูหลุดออกมาจากชีวิตแบบนี้ไปได้ เอ็นดูจะโทรไปหาคุณนะ .. อย่าเพิ่งรีบเปลี่ยนเบอร์ไปก่อนก็แล้วกัน”

 

 
          “แต่ .......”

 

 
          ไม่ทันที่คุณจะพูดอะไรออกไปได้มากกว่านั้น เอ็นดูก็ขัดขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้มหมองๆ ที่วันนี้ .. คุณเห็นมันเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้วในการพูดคุย ..

 

 
          “นะคุณ .. เอ็นดูขอร้อง”

           “........................”
 

 

          “งั้นก็ตามใจเอ็นดูแล้วกัน .. แต่อย่าลืมว่าเอ็นดูมีเพื่อนคนนี้อยู่ที่นี่นะ”

 


          คุณกล่าวขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม โดยที่ผู้ยิ้มไม่รู้ตัวเลยว่ามันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นมากสำหรับเธอ .. ผู้ที่กำลังจ้องมองเพื่อซึมซับเอาความรู้สึกที่หัวใจโหยหาเช่นนี้ไว้

 

 
          “ขอบคุณมากนะคุณ ที่ตามใจเอ็นดูมาตลอด .. เอ็นดูคงต้องไปแล้วนะ”

 

 
          .. จมูกของเอ็นดูเข้ามาสัมผัสกับแก้มของคุณเบาๆ ..

 

 
          “อันนี้ถือเป็นการแก้แค้นที่ตอนเด็กๆ ไม่ยอมหอมเค้า คิ คิ คิ .. ไปละนะ ..แล้วเอ็นดูจะโทรมาหา”

 

 
          พูดจบเอ็นดูก็พริ้วกายลุกขึ้นเดินจากไป .. ทิ้งให้คุณนั่งอยู่เพียงลำพัง ..

 

 
          คุณใช้สายตาส่งเธอ .. แต่ในสายตาที่มองตามไปนั้น ภาพที่คุณเห็นไม่ใช่หญิงสาวที่กำลังเคลื่อนห่างออกไป .. แต่กลับเป็นภาพของเด็กหญิงตัวกลมเพื่อนเล่นในวัยเด็ก .. ที่ได้บังเอิญกลับมาพบกันอีกครั้งในวันนี้ .. ค่อยๆ เดินจากไป ..

 

 
          แต่ก่อนที่ร่างนั้นห่างออกไปไกลเกินกว่าจะสื่อสารกันได้ .. คุณตัดสินใจระบายความรู้สึกสิ่งที่เกิดขึ้นออกมาให้เอ็นดูได้รับรู้ ..เพื่อที่เธอจะได้รู้อยู่เสมอว่าเขายังเป็นเด็กชายตัวผอมเพื่อนของเธอคนเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลง ..

 

 
          “เอ็นดู !! น้องคุณเป็นสุภาพบุรุษที่ยังจะคอยดูแลน้องเอ็นดูอยู่เสมอนะ อย่าลืมล่ะ !! .........”

 

 
          เสียงของคุณที่ตะโกนตามหลังไปทำให้เอ็นดูหันมาส่งยิ้มพร้อมกับโบกมือให้ ก่อนที่จะหันหลังก้าวเดินต่อไป ..

 

 
          ‘คุณไม่รู้หรอกนะว่าเอ็นดูต้องเจอกับอะไรมาบ้าง แต่มันก็คงจะร้ายแรงสำหรับเอ็นดูไม่น้อยเลย ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำให้เด็กผู้หญิงที่ร่าเริงคนหนึ่งต้องเติบโตมาเป็นหญิงสาวที่มีกลิ่นอายของความเศร้าแฝงอยู่ในตัวได้มากมายขนาดนี้ ..’

 

 
          เป็นความคิดของคุณที่เกิดขึ้นหลังจากที่ภาพของเอ็นดูลับไปจากสายตา ..

 


          คุณนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง .. ก่อนจะลุกขึ้นจากตรงนั้น

 

 
          เสียงเพลงของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ดังขึ้น ..

 

 
          เป็นข้อความจากใครคนหนึ่ง .. ซึ่งทำให้คุณยิ้มออกมาเมื่อได้เปิดอ่าน ..

 

 

 
          20 ปีก่อนเจอกันครั้งแรกก็แกล้งน้องเอ็นดู

 

          ผ่านมา 20 ปี กลับมาเจอกันอีกก็ยังมาทำให้ร้องไห้อีกนะน้องคุณ

 

          เลยเปลี่ยนใจละ .. โทรมาหาบ่อยๆ ก็แล้วกัน น้องเอ็นดูขี้เหงาน่ะ อิอิ

 

          ขอบคุณมากนะ .. ที่เป็น ‘วันฟ้าใส’ ของเอ็นดูมาตลอด ..

 

 

 

 

 
เนื้อเรื่องโดย

 

 
พรายพิลาศ

 
 
จันทร์ ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๖

 

พ.ศ. ๒๕๕๒

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 15/05/2009 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียน
และกรุณาแสดงความคิดเห็นพูดคุยมาในโอกาสนี้นะครับ
ต้องขออภัยที่เข้ามาตอบความคิดเห็นชักช้าอันเนื่องมาจาก
เข้ามาในบล็อกได้อย่างแสนลำบากยากเย็น

ขอขอบคุณอีกครั้ง ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงกันทุกท่านนะครับ
.
.

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
pukpik วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 23.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pukpik
Love is not measured by how you feel.. but , how you make the other person feel..

โลกแห่งความฝัน
เปลี่ยนเป็นโลกแห่งความจริง

2+2 ไม่ได้เป็นคำตอบเท่ากับ 4 อย่างเดียว
อาจจะ 3+1,8-4,ฯลฯ ก็สามารถมีคำตอบเท่ากับ 4ได้เช่นกัน


โลกเราก็เท่านี้ ไม่มีอะไรตายตัว


(เธอจะเข้าใจอิชั้นมะเคอะ พิไร พิลาศ)

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
chalee วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

http://www.oknation.net/blog/chalee2/2009/05/04/entry-1

แหะ แหะ โทษทีเพื่อน ลิงค์ในความเห็นที่ 6 น่ะผิดเรื่อง เอิ๊ก ๆๆๆ
ตั้งใจจะให้ไปดูร้านคุณแคทน่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
chalee วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

เอารูปมาให้ดูแล้วน้า อยู่ลิงค์นี้
ก็รูปที่ร้านคุณแคทไง ที่ชวนเพื่อน แล้วเพื่อนไม่ฉะบายอะ
อย่าลืมให้พี่ยักษ์กะคุณแคทดูด้วยน้า

http://www.oknation.net/blog/chalee2/2009/05/03/entry-1

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chalee วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 23.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้เอง
ในโลกใบนี้
มีน้องเอ็นดูอีกหลายร้อยชีวิต
แล้วก็มีน้องคุณอีกมากมายเช่นกัน

ขอให้โลกใบจริงของน้องเอ็นดูและน้องคุณ
มีวันแห่งความสดใสในชีวิต

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

วันสุข..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Supawan วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 08.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

หลังจากวันที่เอ็นดูย้ายไปจากที่นั่นได้ไม่นาน .. พ่อกับแม่ก็เสียด้วยอุบัติเหตุ .. เอ็นดูเลยต้องย้ายไปอยู่กับป้า แล้วชีวิตหลังจากนั้นของเอ็นดูก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลย เอ็นดูรู้สึกเหมือนโลกของตัวเองมันมืดลงไปไม่มีวันไหนที่มีแดดส่องลงมาให้เห็นอีกเลย ทุกวันก็ได้นึกถึงแต่วันเก่าๆ .. วันที่อยู่กับพ่อกับแม่ .. วันที่เล่นอยู่กับคุณ .. วั น ที่ ยั ง มี ค ว า ม สุ ข ..........”

********

อยากบอกเอ็นดูว่า ... แล้วสิ่งนั้นก็จะผ่านไป เหมือนกับสิ่งอื่นๆในชีวิตเราค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปวิภา วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 08.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 


...แต่...สุขใจ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

บล็อกนี้บรรยากาศน่ากลัวจังค่ะ
ทั้งโลโก้ ทั้งHeader

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน