*/
  • พรายพิลาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-03-13
  • จำนวนเรื่อง : 86
  • จำนวนผู้ชม : 560288
  • จำนวนผู้โหวต : 182
  • ส่ง msg :
  • โหวต 182 คน
<< กรกฎาคม 2015 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2558
Posted by พรายพิลาศ , ผู้อ่าน : 2021 , 17:11:15 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 17 คน musachiza , ทางแก้ว และอีก 15 คนโหวตเรื่องนี้

 

 

...................................................................................... ความยิ่งใหญ่ที่ใช้เวลาก่อร่างสร้างขึ้นนานนับสิบปี

...................................................................................... เพียงไม่กี่วินาทีกลับสูญสลายกลายเป็นแค่กองธุลี

 

 

 

 

..... ผมมองดูเศษฝุ่นฟุ้งกระจายจากอาคารที่พังครืนลงมาด้วยแรงอัดอากาศ ของการระเบิดทำลายโรงงานโกดักใน

เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ค ที่สะท้อนความเป็นสัญญะ ซึ่งซ่อนงำความหมายของการใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ว่า   หากคิด

จะอยู่รอด จำเป็นต้องรู้เท่าทันความเปลี่ยนแปลง

 

..... พลางย้อนนึกไปถึงเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่บังเอิญเจอกันเมื่อหลายปีก่อน ผู้ซึ่งตั้งคำถามกับตัวเองขึ้นมาว่า การทำงาน

หามรุ่งหามค่ำ เพื่อประคองชีวิตให้ก้าวทันความเจริญ ท่ามกลางความทันสมัยของสังคมเมือง      ใช่หลักประกันความ

มั่นคงและความสุขในชีวิต เช่นที่เขาปรารถนาจะสร้างมันขึ้นมาหรือเปล่า

..... “กลับมาอยู่บ้านใหม่ๆ คนแถวนี้ก็ว่าผมมันบ้าที่ทิ้งเงินเดือนสามหมื่นกลับมาทำสวนทำนา  คนพวกนั้นไม่รู้หรอกว่า

กว่าผมจะได้เงินสามหมื่นมา ต้องอดหลับอดนอนทำงานหนักขนาดไหน  กินก็เหมือนโดนบังคับให้กิน เพราะซื้อหามา

กินได้เฉพาะที่เขาทำมาขาย”

 

..... จเร จันทร์อ่อน เกษตรกรจาก ต.วังพิกุล อ.วังทอง จ.พิษณุโลก เจ้าของคำพูดข้างต้น และบุคคลที่ผมนึกถึง  เล่า

ให้ผมฟังถึงประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต    นับตั้งแต่วินาทีที่ตัดสินใจลาออกจากงานในนิคมอุตสาหกรรมที่

จ.ชลบุรี  กลับมาทำสวนทำนา   ซึ่งเขามองว่าเป็น ‘ต้นทุน’ ที่เขามีอยู่แล้ว   แต่ไม่เคยเห็นคุณค่าที่จะนำมาพัฒนาให้

เป็นหลักประกันความมั่นคง และความสุขในชิวตของตัวเองมาก่อน

 

..... เรื่องราวมากมายทยอยถ่ายทอดออกมาผ่านคำพูดให้ผมได้ฟัง  ขณะเดินเข้าไปในสวนเนื้อที่ 9 ไร่ ที่ผืนดินเต็มไป

ด้วยขุยดินขี้ไส้เดือน ไม้ยืนต้นน้อยใหญ่ และพืชผักมากมาย ซึ่งมองดูเผินๆ เหมือนจะเป็นป่ามากกว่าที่จะเป็นสวน

..... “นี่ล่ะพี่ป่ากินได้ แต่กว่าจะเห็นเป็นแบบนี้เหนื่อยอยู่หลายปี ทะเลาะกับแม่อยู่หลายรอบ”  จเรพูดถึงแม่พร้อมเสียง

หัวเราะ ทำให้หญิงชราผู้ถูกกล่าวถึงซึ่งเดินเข้ามาในสวนด้วยกันส่งเสียงหัวเราะตาม

 

..... กับเกษตรกรคนหนึ่งซึ่งทั้งชีวิตเชื่อว่า ถ้าไม่ใช้ยาใช้ปุ๋ยเคมีมันจะมีอะไรเหลือให้เอามากิน   แต่เพราะไม่อาจ

ทัดทานความดื้อของลูกชายได้ จึงได้แต่ปล่อยให้เขาทำไป   จนเมื่อวันนี้ที่หยาดเหงื่อแรงกายของลูกชายเริ่มผลิดอก

ออกผล แม้ท่านจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ผมก็ยังสัมผัสได้ถึงความภูมิใจ ที่แฝงอยู่ในรอยยิ้มและเสียงหัวเราะตลอด

ระยะเวลาที่เดินอยู่ในสวนร่วมกัน

..... สิ่งต่างๆ ที่จเรบอกเล่าให้ผมฟัง ทำให้ผมอดที่จะมอง และจินตนาการให้เขาเป็นดังจอมยุทธ์ในนิยายจีน ที่อดทน

กับความยากลำบาก กักตนฝึกฝนยอดวิชาเพื่อก้าวออกมายืนอยู่ในทำเนียบยอดฝีมือ ต่างกันก็แต่เพียงว่า จอมยุทธ์ใน

นิยายจีนยังมีเคล็ดวิชาจากคัมภีร์ให้ได้ศึกษาและฝึกฝน แต่กับเขาคนนี้ ทั้งหมดที่บ่มสร้างขึ้นมาอาศัย ความกล้า เป็น

แรงผลักดันทั้งสิ้น

 

..... เขา กล้า ที่จะเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตมาสู่แนวทางที่ตัวเองเชื่อว่า จะนำมาซึ่งความสุขและความมั่นคงอย่างยั่งยืนแก่

ชีวิตเขาและครอบครัว  โดยไม่สนใจสายตาของผู้คนรอบข้างที่มองเขาเหมือนคนบ้า รวมถึงเสียงดิดิงกับสิ่งที่แตกต่าง

ในการลงมือทำ

..... เขา กล้า ที่จะเผชิญหน้ากับความยากลำบาก   เพราะสิ่งที่เขาเลือกที่จะกลับมาทำจำเป็นต้อง  ‘ลงแรง’  มากกว่า

การ ‘ลงเงิน’ เพื่อพลิกฟื้นผืนดินที่ดูเหมือนไร้ชีวิต  เพราะซึมซับปุ๋ยและยาเคมีมาเป็นเวลานาน ให้กลับมาอุดมสมบูรณ์

เต็มไปด้วยชีวิตอีกครั้ง ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนคนนี้ ถึงชี้ให้ผมดูขี้ไส้เดือนด้วยสีหน้าที่มีความสุขเช่นนั้น

..... เขา กล้า ที่จะเผชิญหน้ากับความผิดหวังจากการลองผิดลองถูก  เพื่อสร้างองค์ความรู้ขึ้นมาให้กับวิถีเกษตรกรรม

ของเขา    ไม่ว่าจะเป็นน้ำหมักชีวภาพเพื่อไล่แมลงศัตรูพืชที่ลองแล้วลองอีก จนมาได้ผลจากการใช้บอระเพ็ดซึ่งมีอยู่

มากมายในสวนของเขา  หรือจะเป็นการขยายพันธุ์ผักหวานป่า ที่ใครๆ ต่างพากันบอกเขาว่าขยายพันธุ์ไม่ได้ นอกจาก

มันจะขึ้นของมันเอง  แต่เขาก็ทดลองจนสามารถนำเมล็ดขยายพันธุ์จนได้ วันนี้จากผักหวานป่าหนึ่งต้นในสวนที่ขึ้นเอง

ตามธรรมชาติ   จึงเต็มไปด้วยต้นผักหวานป่ามากมาย       ให้เขาเก็บยอดนำไปจำหน่ายสร้างรายได้เพิ่มขึ้นช่วงเดือน

มีนาคมถึงพฤษภาคม

..... “เมื่อก่อนตอนทำงานโรงงาน   ถ้าเมื่อไหร่มีข่าวมีคนคุยกันว่าเศรษฐกิจไม่ดี  ก็ต้องมาคอยกังวลแล้วว่าโรงงานจะ

เป็นอะไรหรือเปล่า จะเอาคนออกมั้ย    เดี๋ยวนี้เศรษฐกิจจะดีหรือไม่ดี ผมไม่เคยสนใจเลย ผมก็ยังอยู่ของผมได้ยั่งเงี้ย

ยังกินของในสวน เก็บของในสวนไปขายได้ทุกวันไม่เดือดร้อน    ตอนนี้ผมกำลังทดลองปลูกข้าวหอมนิลในนาของผม

อยู่ ได้เรื่องเมื่อไหร่ผมจะฝากไปให้พี่หุงกิน”

..... จากเรื่องของโรงงานโกดักในเอมริกา ที่ผมพาข้ามมาไกลถึงกลางนาใน จ.พิษณุโลก     ก็เพื่ออยากให้เห็นกันว่า

โลกที่ว่าหมุนเร็วจนเวลา 24 ชั่วโมง ดูเหมือนไม่เพียงพอที่จะวิ่งตามมันทัน       บางครั้งการวิ่งไล่ตามความเจริญและ

เทคโนโลยี อาจไม่ใช่คำตอบเดียวของการ ‘ปรับตัว’ เพื่ออยู่รอดอย่างมั่นคงและมีความสุขบนโลกใบนี้ก็ได้    ยังมีคน

อีกมายที่เลือกจะปรับตัวให้เท่าทันความเปลี่ยนแปลงของโลก โดยการ ‘หยุดนิ่ง’ เพื่อเพิ่มคุณค่าให้กับสิ่งที่มีอยู่ แล้ว

ปล่อยให้ชีวิตหมุนไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงใดๆ บนโลก

 

..... จากยุคเกษตรกรรมก้าวมาสู่ยุคอุตสาหกรรม  จากยุคอุตสาหกรรมก้าวมาสู่ยุคติจิตอล จากยุตคดิจิตอลโลกจะก้าว

ไปสู่ยุคอะไรอีก     การพิจารณาเพื่อให้เกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึง  ‘ความเหมาะสม’   ของตัวเองในการปรับตัว

ย่อมนำมาซึ่งผลลัพธ์อันเป็นความสุขที่ยั่งยืนแก่คนผู้นั้น  โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเขี่ยให้ตกยุค  หรือถูกผลักออกจาก

กระดาน

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ทางแก้ว วันที่ : 29/07/2015 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

เวลาขับรถผ่านสะพานลอยสุทธิสาร
ได้แต่มองไปที่ตึกโกดัค
เหมือนมองสาวน้อยคนหนึ่งในสมัยก่อน
ว่าเดี๋ยวนี้เขาเอาไปทำอะไร

ความคิดเห็นที่ 28 พลอยแสง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 28/07/2015 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณแพร

ภาพสุดท้าย ผมถ่ายระหว่างเดินทางไปบ้านคุณจเรน่ะครับ
นั่งรถผ่านเผอิญหันไปเห็นเลยคว้ากล้องมาเก็บภาพเอาไว้
น่าอยู่ดีนะครับ แต่ถ้าต้องไปใช้ชีวิตอยู่จริงๆ ผมก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันครับว่าตัวเองจะไปทำอะไรได้บ้าง
เคยคิดเหมือนกันครับว่าปลูกผัก ทำสวน ไม่น่าจะมีอะไรยาก
พ่อเป็นข้าราชการ ปลดเกษียณไปท่านยังทำได้เลย จนมีอยู่ครั้งหนึ่ง กลับไปช่วยท่านทำงานในสวน
พ่อยังทำได้สบายๆ แต่เจ้าลูกชายลงไปนั่งหน้าซีด เพราะลมจะจับซะแล้ว

ขออวยพรให้คุณแพร ได้ใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติโดยเร็วนะครับ
เงื่อนไขชีวิตตอนนี้ยังทำไม่ได้ แต่มีแผนเอาไว้ ก็ถือมีจุดหมายให้มุ่งหน้าไปหาแล้วครับคุณแพร
แต่ไหนๆ ก็คุยเรื่องผักปลอดสารพิษพลอยแสงแล้ว ผลิดอกออกผลเมื่อไหร่อย่าลืมถ่ายรูปมาให้ได้อิจฉาบ้างนะครับ

ขอบคุณคุณแพรมากครับ


ความคิดเห็นที่ 27 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พลอยแสง วันที่ : 27/07/2015 เวลา : 17.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phoisaeng

สวัสดีค่ะคุณพราย

หลายคนจะคิดยังไงไม่รู้นะคะ
แต่สำหรับแพรแล้ว ช่วงเวลาหนึ่งที่เราหมดหน้าที่ต่างๆ ในเมืองกรุง
สิ่งสุดท้ายที่คิดถึง คือ การกลับไปอยู่กับธรรมชาติค่ะ

เอนทรี่นี้ ขอชื่นชมกับแนวคิดในการดำรงชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียงค่ะ
ชีวิตแต่ละคนต่างกัน บางคนคิดได้ และทำได้เลย
แต่บางคนแค่คิด แต่ยังทำไม่ได้ ต้องรอเวลาและโอกาสค่ะ
อีกไม่นาน แพรเองก็จะปลูกพืชผักสวนครัวแบบปลอดสารพิษทานเองแล้วนะคะ พูดเด่วจะหาว่าคุย ฮี่ๆ

การทำงานในแบบฉบับมนุษย์เงินเดือน มีเงินเดือน แต่ก็ยากที่จะมั่นคง
ยิ่งในภาวะเศรษฐกิจเช่นนี้แล้ว ความเสี่ยงค่อนข้างสูงเชียวค่ะ

กลับไปทำงานที่บ้านเกิด กับต้นทุนที่เรามี สร้างรายได้และมีเงินออม
มากกว่าการทำงานกินเงินเดือนเสียอีกนะคะ อย่างน้อยก็ลดค่าใช้จ่ายในเรื่องค่าครองชีพแล้ว
ยังได้อยู่กับบรรยากาศที่ธรรมชาติให้มามีความสุขทางใจและร่างกายแข็งแรงอีกด้วยนะคะคุณพราย

ภาพสุดท้าย บรรยากาศบ้านใครค่ะนั่น สวยจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 26/07/2015 เวลา : 17.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

พี่ SW19 .. พอพี่บอกมาผมเลยลองไปหาข่าวมาอ่านดู
ปรากฎว่าเจอข่าวบริษัทผู้ผลิตสินค้าอิเลคโทรนิคหลายบริษัท หันมาพัฒนาการปลูกผักในร่มด้วยเทคโนโลยีของตัวเอง
ผมว่าน่าสนใจมากเลยครับพี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประเทศเกษตรกรรมอย่างเรา
เพราะถ้าเทคโนโลยีด้านนี้พัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆ ข้อจำกัดเรื่องถูมิอากาศในการปลูกพืชก็จะเริ่มน้อยลง
ถ้าไทยเรายังไม่ไหวตัว พัฒนาคุณภาพสินค้าเกษตร ต่อไปอาจจะยิ่งลำบากในการแข่งขัน

ขอบคุณมากครับพี่ ทั้งเรื่องดีๆ ที่นำมาบอก และเรื่องดีๆ ที่กำลังเขียนให้ได้อ่าน

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 26/07/2015 เวลา : 17.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณครูรวงข้าวฯ

ที่ผ่านมามีโอกาสได้พบได้คุยกับบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจได้หลายท่านเลยครับครู
แต่ไม่ค่อยมีจังหวะจะให้เขียนถึง พอดีมีเรื่องที่ยกเป็นตัวอย่างให้เห็นาพได้ จึงมีโอกาสนำเรื่องของคุณจเรมาเขียน

ขอบคุณคุณครูรวงข้าวมากครับ


ความคิดเห็นที่ 24 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
SW19 วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 16.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

แวะมาเติมนิดนึงว่าเห็นข่าว Toshiba ปรับโรงงานเก่ามาทำแปลงปลูก hi tech salad ใช้เทคโนโลยี่ของตัวเอง ทั้งหลอดไฟ ทั้วคัวควบคุมอุณหภูมิ ความชื้น มีผักวางขายแล้ว น่าทึ่งในการ diversify ประเภทธุรกิจมากเลยในเวลาที่การแข่งขันในตลาดอิเลคทรอนิกส์สูง
ไปละ.. ทำการบ้านต่อ😯

ความคิดเห็นที่ 23 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 14.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

เขียนได้ดีมาก กระทุ้งความคิดเยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 22 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 07.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณนุช

อยู่ที่ไหนก็ไม่สุขใจเหมือนอยู่บ้นเราเน๊อะ คุณนุช
คุณนุชชอบอาหารคล้ายๆ ผมเลย แกงยอดหวายนี่ผมก็ชอบ
บ้านสวนที่พิษณุโลก พ่อปลูกหวายไว้อยู่ 2-3 กอ เก็บยอดมาแกงให้กินอยู่บ่อยๆ
อร่อยอย่าบอกใครเชียว แกงผักหวานปลาแห้งก็ด้วย นึกถึงแล้วน้ำลายหก

เรื่อง Kodak กับ digital ก็เหมือนอย่างที่คุยกับพี่ SW19 นั่นล่ะครับ
คือ เขาคิดค้นขึ้นมาเป็นเจ้าแรกด้วยซ้ำ แต่กลับเลือกมองที่ตัวสินค้าอย่าง ฟิล์ม
มากกว่าศักยภาพของตัวเองที่พัฒนาให้มากขึ้นได้ เรื่องราวของพวกเขาจึงจบลงแบบนั้น

แต่ก่อนผมชอบใช้ฟิล์มของ Agfa มากกว่า Kodak นะครับ เพราะราคาถูกกว่าม้วนละประมาณ 10 บาทแน่ะ
ก็ตั้ง 10 บาท มันค่าขนมสมัยเรียนมัธยมของผมวันนึงเชียวนี่นา

ขอบคุณคุณนุชมากครับ


ความคิดเห็นที่ 21 SW19 , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พรายพิลาศ วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 07.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ SW19

เรื่องที่ Kodak คิดกล้อง digital ขึ้นมาเป็นเจ้าแรก แต่ไม่ยอมพัฒนาเพราะกลัวกระทบกับธุรกิจตัวเอง ผใว่าเป็นตัวอย่างที่เห็นกันชัดๆ เลยนะครับว่า ถึงจะรู้เท่าทันเทคโนโลยี แต่ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง สุดท้ยก็ถูกความเปลี่ยนแปลงกัดเซาะจนพังทลายลง ต่างกับบริษัทรุ่นราวไล่เลี่ยกันอย่าง FUJI ที่หันมามองศักยภาพของตนเอง แล้วเลือกพัฒนาขยายขอบข่ายสินค้าไปด้านอื่นๆ อย่างเทคโนโลยีก็เอาไปใช้กับเครื่องถ่ายเอกสาร ความเชี่ยวชาญด้านเคมีเอาไปใช้ในธุรกิจเครื่องสำอางค์ แบบนี้ต้องบอกว่ารู้ทันไม่พอ ต้องกล้าเปลี่ยนแปลงด้วย

ขอบคุณพี่ SW19 มากครับ


ความคิดเห็นที่ 20 SW19 , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ลิงเขียว วันที่ : 25/07/2015 เวลา : 05.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะ


โหย โรงงานสร้างขึ้นมาตั้ง 92 ปีเชียวนะนั่น
เป็นเรา ถ้าเป็นพนักงานรุ่นบุกเบิก คงมีน้ำตาคลอแหละค่ะ
ไม่สิ พนักงานยุคบุกเบิกคงขึ้นสวรรค์กันหมดแล้ว
แต่ ไม่ว่าจะอย่างไร ก็เสียดายอ่าค่ะ
แล้วยี่ห้อ Kodak ไม่มีกล้องแบบดิจิตัลเหรอคะ ?
โรงงานถึงเจ้งแบบนี้น่ะ
สมัยก่อนที่ยังใช้ฟิลม์ โกดักเนี่ย ติดตามากเลยเนอะ
ยังจำโฆษณาที่พี่อ้อม เป็นพรีเซนเตอร์ได้เลยค่ะ
////ดักวัยป่ะเนี่ย 55++

และถ้าเป็นเจ้าของโรงงานเอง
ไม่อยากจะคิดเลยค่ะ คงทำใจยอมรับลำบาก
ลิง...ก็คิดไปไกลอีกและ อันที่จริงแล้ว เจ้าของโรงงานแห่งนี้
อาจมีธุรกิจตัวใหม่แล้วก็ได้---มั้ง

สงสารคุณแม่มดอะ / ยื่นผ้าเช็ดหน้า
อืม...ปลงนะค่า ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง เราต้องปลงให้ได้ค่ะคุณแม่มด

แต่ว่ายี่ห้อ Alfa ไม่ทราบเลยอ่า




วันนี้ตอนที่ว่าง นั่งคุยทางไลน์กับเพื่อนสมัยม. ต้น
เค้ากำลังจะลงมือปลูกมะม่วงค่ะ บอกว่า แค่ 3 ปี ก็เก็บผลได้แล้ว
และจะพยายามส่งออกไปตลาดที่ญี่ปุ่นด้วย เพื่อนจะปลูกมะม่วง 600 ต้นแน่ะ
ร้องว้าวว เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมจริง

ณ จุดอิ่มตัวแล้ว เราก็อยากกลับไปบ้านเกิด
เพราะรากเหง้าของเราเป็นชาวนา ก็อยากกลับไปสู่ท้องทุ่งนาแบบนั้น

ลิงเขียว......ก็อยากกลับไปใช้ชีวิตอยู่กับทุ่งนาค่ะ
ก็คิดเอาไว้ว่า อีก 3 ปี
สะพานไทย-ลาว บึงกาฬ-ปากซัน จะแล้วเสร็จก็ว่าจะกลับไปแล้ว
และตอนนี้ ทุ่งนาที่บ้านลิงเขียว กำลังปรับพื้นดินค่ะ
เห็นบอกว่า ทางรัฐจะมาสร้างศูนย์ฝึกอาชีพค่ะ

ลิง...ก็เลยอยากกลับไปอยู่บ้านและเด้อ
ถ้ายังไง....ก็อยากจะสอนคนอื่นนวด อิอิอิ
ลิงทำได้ทุกอย่างเลยจ้า นวดหน้าลิงก็สอนได้น้า
สาวๆในหมู่บ้านคงงามกันทั้งหมู่บ้านแหงมๆ


พอเห็นชีวิตของคุณจเรแล้ว
ลิงก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวค่ะ
ชอบชีวิตแบบนี้นะ แบบที่ไม่ต้องกังวลกับเศรษฐกิจอย่างที่คุณจเรบอกเอาไว้แหละค่ะ
พอทำงานโรงงาน เวลาฟังว่าเศรษฐกิจไม่ดี ใจของเราก็ตุ้มๆต่อมๆแล้วกลัวโดนคัดออก
กลับไปอยู่บ้าน ไม่ต้องกังวลอะไรเลย...โน้ะ

ผักหวานก็ชอบค่ะ
ว่าด้วยเรื่องผัก .....ลิงชอบหมดแหละ
หลวงพ่อปลูกหวายเอาไว้ ลิงก็ชอบ
ลิงชอบผักที่ออกรสขมนะ แต่ผักหวานลิงก็ชอบ
เอามาต้มใส่ปลาแห้ง จะอร่อยมาก

ข้าวหอมนิล คือข้าวชนิดไหนนะ ?
รอคุณจเร ทำสำเร็จ แล้วเอามาเล่าให้ฟังอีกรอบนะคะ คุณพราย


บ้านนาสีแดง
อ๊ากกก นั่นแหละคือสิ่งที่ช้านต้องการ
โหยยย นี่แหละ ม..มะ...มัน คือใช่เลย
คิดถึงบ้านชะมัด
หลังบ้านของลิงเขียวเป็นทุ่งนาจ้ะ

มีจอมยุทธ์ มีฝึกวิชาด้วย...จเร แห่งมังกรหยกป่าว >_O


บะบายXD

ความคิดเห็นที่ 19 พรายพิลาศ , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
SW19 วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 23.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

นับถือการตัดสินใจของคุณจเร ชอบใจที่เขาเห็น ‘ต้นทุน’ ที่มีอยู่ สิ่งที่กล้าคิด กล้าทำ อยู่ที่ตัวเขาแหละ – นับถือจริงๆ

พอมองกลับไปที่โกดักจากอีกมุม ก็คนนั่นแหละ อยากจะโทษคนและการบริหารที่ผิดพลาดมากกว่า บางผลิตภัณฑ์ที่จากไป น่าจะเป็นปัญหาจากคนมากกว่าของ ก็โกดักเองเป็นคนถือ patent ของ digital imaging และเป็นคนแรกที่คิด digital camera ได้ด้วยซ้ำ แต่ก็กลัวของใหม่จะกินตัวเอง กว่าจะคิดพัฒนาต่อก็ไม่ทันแล้ว
CD ก็สูญไปแล้ว เป็นปัญหาของคนใน music industry มากกว่าปัญหาของคนเขียน/เล่น/ร้อง ที่มีทางไปรับเงินจากการแสดงสดเต็มเม็ดเต็มหน่วยกว่า

ความคิดเห็นที่ 18 BlueHill , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ชาลี

คำว่าไม่จีรังยั่งยืนของพี่ ตรงประเด็นที่สุดเลยครับ อย่างท่านทะไลลามะเคยพูดไว้ว่า มนุษย์ใช้ชีวิตเหมือนไม่มีวันตาย แต่สุดท้ายก็ตายไปทั้งๆ ที่ยังไม่เคยได้ใช้ชีวิต มนุษย์ยอมเสียสุขภาพเพื่อหาเงิน ก่อนที่จะนำเงินที่หามาได้ไปรักษาตัวเพื่อให้ได้สุขภาพคืนมา (เป็นรายละเอียดคร่าวๆ ที่พอจำได้นะครับ)

ขอบคณพี่ชาลีมากครับ

ป.ล. เอาแค่ไปกางเต้นท์นอนพอนะพี่ อย่าถึงกับเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในป่าเลยนะครับ


ความคิดเห็นที่ 17 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณแสงจันทร์

การเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะก้าวไปข้างหน้า หรือจะหันกลับไปหารากเหง้าเพื่อพัฒนา
ทุกอย่างต้องใช้ความอดทนกับความเหนื่อยยากด้วยกันทั้งนั้นครับ
แต่เมื่อทำได้เมื่อไหร่ก็เป็นเรื่องที่น่าภูมิใจไม่น้อยเลยครับ

ขอบคุณคุณแสงจันทร์มากครับ เหมือนเราเพิ่งจะเคยคุยกันครั้งแรก ยินดีที่ได้รุ้จักนะครับ


ความคิดเห็นที่ 16 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่แม่หมี

ตอนแรกก่อนเจอกับจเร ผมคิดว่าเขาจะเป็นคนที่มีอายุซัก 50 กว่าๆ ซะอีกพี่
พอเห็นว่าเป็นเด็กหนุ่มที่อายุเพิ่งจะ 30 ผมนี่ทึ่งกับความคิดของเขาหลายๆ อย่างเลยครับ

ขอบคุณพี่แม่หมีมากครับ


ความคิดเห็นที่ 15 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณหมอพี่ก๊วย

พื้นที่ไม่ใช่ข้อจำกัดในการสร้างความสุขหรอกครับพี่ ผมเคยเจอกับคนที่ใช้พื้นที่ไม่ถึง 100 ตารางวา
สร้างความมั่นคง และความสุขให้กับตัวเองและครอบครัว จนตัวผมเองยังอดอิจฉาไม่ได้มาแล้ว
ทั้งหมดอยู่เราจะทำยังไงให้มีความสุขกับพื้นที่ที่มีนั่นล่ะครับพี่ อวยพรให้ฝันของพี่เป็นจริงนะครับ

ขอบคุณคุณหมอพี่ก๊วยมากครับ


ความคิดเห็นที่ 14 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ไทบ้าน

ผมคิดเหมือนพี่เลยครับ ชีวิตที่อยู่กับธรรมชาติโดยไม่เบียดเบียนเกินความจำเป็น
เป็นชีวิตที่ทำให้ได้ทั้งหลักประกันด้านการอยู่อาศัย อาหาร และสุขภาพ เท่านี้ชีวิตก็พบกับความสุขแล้ว

ขอบคุณพี่ไทบ้านมากครับ


ความคิดเห็นที่ 13 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับท่านพี่เสือน้อย

ตามนั้นเลยท่านพี่ เทคโนโลยีมันมีทั้งที่เติมเติมการใช้ชีวิต และเป็นเครื่องประดับในชีวิต
ถ้าวิ่งคามมันซะทุกเรื่อง ตายหยังเขียดแน่ๆ
ที่ 5 ไร่ทำอะไรได้เยอะเชียวครับ ถึงวันนี้จะยังไม่ได้ใช้ทำประโยชน์อะไร แต่ก็เป็นต้นทุนชีวิตที่มีค่ามากเมื่อมีเก็บไว้
กทม. ทุกวันนี้ เป็นได้ก็แค่ที่ทำมาหากิน แต่นับวันยิ่งไม่น่าอยู่เอาซะเลยว่ามั้ยท่านพี่

ขอบคุณท่านพี่เสือน้อยมากครับ


ความคิดเห็นที่ 12 ลิงเขียว , คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พรายพิลาศ วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับอาจารย์หม่อง

ก่อนหน้าที่มีจะมรระเบิดทำลายโรงงานโกดัก มีเพื่อนคนหนึ่งพูดให้ฟังว่า ชีวิตต้องทำตัวให้ทันโลก โลกเปลี่ยนก็ต้องเปลียนทัศนคติและการมองโลกไปด้วย ไม่งั้นจะตกยุคเป็นสิ่งที่ไร้ค่า เหลือแค่ความทรงจำอย่างโซนี่วอร์คแมน ซึ่งถ้ามองกันในแง่การทำธุรกิจก็น่าจะเป็นจริงตามนั้น แต่กับการใช้ชีวิตผมยังรู้สึกขัดแย้งอยู่บ้าง พอดีมีข่าวการระเบิดทำลายโรงงานโกดัก ที่เป็นเหมือนบทเรียนของการก้าวตามไม่ทันโลก จึงนำบางชีวิตที่ไปประสบมาด้วยตัวเองมาเขียนเอาไว้ ให้เห็นว่าการก้าวตามโลกอาจไม่ใช่การทำตัวหทันสมัย ทันเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว เพราะผมมีความคิดว่า ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนแปลงไปแบบไหน หรือแค่ไหน หลักประกันความมั่นคงในชีวิต มันก็ยังวนเวียนอยู่บนพื้นฐานอขงปัจจัย 4 อยู่ดี ที่เปลี่ยนไปก็แค่ผิวเปลือก ที่จะเลือกหยิบมาเติมหรือไม่ก็ได้ ขอแค่เรามีแก่นที่มั่นคง อย่างไรก็ไม่มีวันตกยุคแน่นอน

ขอบคุณอาจารย์หม่องมากครับ


ความคิดเห็นที่ 11 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
BlueHill วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

มันไม่จิรังยั่งยืนจริงๆครับ
หลายปีก่อน เพื่อนผมทำงานแบงก์โบนัสปีละหลายเดือน อู้ฟู้มากๆ เดี๋ยวนี้ต้องมานั่งหาลูกค้าเอง หาไม่ได้ตามเป้ามีโดนประเมินอีก

แก่ๆหน่อย ผมกะหิ้วเต้นทืไปนอนอุทยานแห่งชาติแบบยาวเลย 555

ความคิดเห็นที่ 10 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
moonlight วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 18.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

วันนี้ไม่เปลี่ยน วันหน้าก็ต้องเปลี่ยน กล้าที่จะเริ่มต้น กล้าที่จะะเปลี่ยนแปลง โอกาสอยู่รอดในภายภาคหน้า ก็มีมากขึ้น คุณจเร จันทร์อ่อน เป็นเกษตรกร ที่น่านำมาเป็นแบบอย่าง มากเลยค่ะ อะไรก็ไม่เท่า ความอดทน และกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ลองผิดลองถูก เริ่มต้นก็อาจจะลำบากหน่อย แต่ผลลัพธ์ในตอนท้าย น่ายินดีและชื่นชมมากค่ะ

ป.ล. ภาพสุดท้ายสวยมากๆเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 24/07/2015 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านเรื่องนี้ได้สัจธรรมของชีวิต

ชื่นชมหนุ่มคนนี้ที่กล้าเปลี่ยนแปลงชีวิต

ออกมาทำตามความคิดของตนเอง เป็นก้าวที่ต้องใช้ความกล้าและอดทน

ยอดเยี่ยมจริงๆ

ภาพสุดท้ายสวยจังค่ะ บ้านไม้ท่ามกลางทุ่งกว้างและท้องฟ้าที่งดงาม อาจมีเมฆหมอกบดบังแต่บางครั้งมันอาจนำสายฝนมาให้เย็นใจ

ขอให้โชคดีกับทุกก้าวที่กล้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พี่ก๊วย วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 22.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

เป็นวิถีชีวิตที่ฝันในบั้นปลาย แต่คงไม่มีแรงทำ แค่ไม่กี่ตารางวาก็พอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ไทบ้าน วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 22.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

วิถีชีวิต ที่นำมาเสนอ สุดยอดแล้วครับ ปรับตัวปรับหัวใจ เข้ากับธรรมชาติ ชื่นชมครับ

ความคิดเห็นที่ 6 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ไอ้เสือน้อย วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 21.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bravo

เทคโนโลยีดิจิตอล ยุคนี้มาเร็วเปลี่ยนแปลงไวแล้วก็ไปเร็ว มากกว่าที่เราจะคาดเดาได้ นวัตกรรมใหม่ๆ ก็ถูกคิดค้นพัฒนามาให้มนุษย์ยุคดิจิตอลเกิดกิเลสอยู่เสมอๆ ถ้าเรามัวไล่ตามให้ทันมัน คงเหนื่อยไม่น้อยเนาะ ตาพรายฯ

สงสัยค่งต้องกลับไปเหลียวแลที่นา 5 ไร่ ที่ดินแปลงน้อยๆ ของผมที่ร้อยเอ็ดซะหน่อยแล้ว

ความคิดเห็นที่ 5 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

จากสูงสุดคืนสู่สามัญ ทั้ง 2 กรณีศึกษา เรื่องแรก บ.โกดักจากอันดับ1ของโลกเรื่องฟิล์มแต่ปรับตัวการเปลี่ยนแปลงไม่ได้กับเทคโนโลยีก็ต้องถูกฟ้องล้มละลายและปิดตัวไป

ส่วนเรื่องที่ 2 เป็นเรื่องในสังคมไทยที่คนส่วนมากไม่กล้าที่จะเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลง จากเงินเดือนสามหมื่นกว่ามาทำสวน ทำนา ทำไร่ ระยะแรกของการกล้าเปลี่ยนแปลงอาจจะถูกคนรอบตัวหาว่า"บ้า" แต่ระยะยาวแล้ว ความกล้าที่แหละที่ทำให้ชีวิตมีความเป็นอยู่ที่"ยั่งยืน"กว่าคนเมืองซะอีก

เยี่ยมไปเลยครับคุณพราย ที่เขียนเรื่องที่ไกลตัวแล้วมาเปรียบเทียบกับเรืองใกล้ตัวได้

ความคิดเห็นที่ 4 ลิงเขียว , ชายสามหยด ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับท่านสหายชายฯ

เรามักจะได้ยินข้ออ้างกันอยู่บ่อยๆ ถึงการเปลี่ยนแปลงจากเก่าไปใหม่ว่า "เพื่อก้าวให้ทันโลก"
แต่ความจริงก็คือ ไม่ใช่ว่าการมองหาแต่สิ่งใหม่ๆ เข้ามา จะทำให้เราอยู่กับยุคสมัยได้อย่างมีความสุขเสมอไป
บางครั้งการพาตัวเองกลับคืนสู่รากเหง้า แล้วทำให้ของสิ่งเดิมมีคุณค่าขึ้นมา
ก็ทำให้เราอยู่กับความเปลี่ยนแปลงของโลกได้อย่างสบายเหมือนกัน บางครั้งอาจจะอยู่ได้อย่างมั่นคงยั่งยืนกว่าด้วยซะอีก

ขอบคุณท่านสหายมากครับ

อีดนิด .. จเรน่ะ เขาอ่อนกว่าท่านสหายเป็นรอบ อย่าตีเนียนกระชากวัย ด้วยการเรียกเขาว่าพี่ครับท่านสหาย 555


ความคิดเห็นที่ 3 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas


สวัสดีครับพี่ตุ้ม

ผมอาจไม่ได้ผูกพันอะไรกับ Kodak มากเหมือนพี่ เพราะตอนสมัยรุ่นๆ ไม่ค่อยจะสนใจเรื่องการถ่ายภาพซักเท่าไหร่เลยครับ
แต่ก็ยังเก็บกล้องปัญญาอ่อน (มาเรียกแบบนี้ตอนนี้รู็สึกแปลกๆ เหมือนกันนะครับ) kodak ที่เคยใช้สมัยวัยรุ่นไว้อยู่
ถึงวันนี้มันจะไม่มีประโยชน์ แต่จะทิ้งก็เสียดาย ความทรงจำมากมายวัยเด็ก ก็ได้เจ้านี่ที่ช่วยบันทึกไว้

บางสิ่งบางอย่างที่โตมากับมัน เมื่อหายจากไปจากยุคสมัย เป็นธรรมดาที่ต้องนึกถึงขึ้นมาบ้างครับพี่
ขนาดผมว่าเฉยๆ บางครั้งยังอดนึกถึงเสียงเลื่อนฟิล์มไม่ได้เลยครับ

ขอบคุณพี่ตุ้มมากครับ


ความคิดเห็นที่ 2 ลิงเขียว , พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ชายสามหยด วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 18.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

ผมอยากมีชีวิต ในป่ากินได้เหมือนพี่เขาเลยหล่ะครับท่านสหาย ผมเชื่ออย่างสนิทใจว่าอยู่ในโลกปัจจุบัน ตามวิถีที่พอเพียงดีที่สุดครับ

ความคิดเห็นที่ 1 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 23/07/2015 เวลา : 17.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

ชื่นชมคนหัวใจแกร่งค่ะ

แต่ขอ sentimental กับโรงงานโกดักหน่อยได้ไหม พี่น่ะน้ำตาร่วงเลย
ที่ถ่ายภาพพอได้ทุกวันนี้ ก็เรียนด้วยตนเองจากตำราถ่ายภาพของโกดักที่เพื่อนให้ยืมมา
แล้วพี่ชอบ slide กล้อง digital ออกสู่ตลาดตั้งนานแล้ว พี่ก็ยังใช้ฟิล์มสไลด์อยู่ จนหาร้านล้างฟิล์มไม่ได้แล้วนั่นแหละจึงเลิก
ตอนโรงงาน Agfa ที่เยอรมนีปิดตัว พี่ก็น้ำตาซึมเหมือนกัน
เหมือนการเฝ้าดูเพื่อนเก่าเดินจากไป...ทั้งๆที่เขาก็ไม่อยากจากไป

คอมเม็นต์ผิดเรื่องผิดกาลเทศะอีกแล้ว ลบทิ้งได้นะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน