*/
  • พรายพิลาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2012-10-26
  • จำนวนเรื่อง : 19
  • จำนวนผู้ชม : 40075
  • จำนวนผู้โหวต : 35
  • ส่ง msg :
  • โหวต 35 คน
วันจันทร์ ที่ 22 มิถุนายน 2558
Posted by พรายพิลาศ , ผู้อ่าน : 1517 , 08:56:36 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน wansuk , กำหนัน และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

 

 


..... เป็นกันบ้างไหมครับ ???

 

..... ใช้ของบางอย่างเป็นประจำ จนรู้สึกคุ้นเคยกับการมีส่วนร่วมของมันในกิจวัตรเดิมๆ         ชนิดที่ว่าเมื่อขาดมันไปก็

เหมือนมีอะไรขาดหายไปด้วย ทั้งๆ ที่ทุกอย่างก็ดำเนินไปได้ตามปกติ แม้จะไม่มีมัน

 

 

..... เมื่อครั้งที่น้ำท่วมหนัก   คุณแม่ยายของผมจำเป็นต้องออกจากบ้านที่บางบัวทองมาพักอยู่กับผมร่วม 2 เดือน  วัน

หนึ่ง จะด้วยความปรารถนาดี หรือถือเคล็ดตามแบบฉบับของคนที่ผ่านโลกมามากก็ไม่ทราบได้ ท่านไปเห็นแก้วกาแฟ

ใบหนึ่งของผม ที่ทั้งบิ่น ทั้งร้าว (แต่ยังใช้ได้) เลยจัดการอัปเปหิมันลงถังขยะ เพราะคิดว่าแก้วกาแฟก็มีตั้งเยอะจะเก็บ

เจ้าแก้วใบนี้กันไว้ทำไม  โดยที่ท่านเองไม่ทราบว่านั่นคือแก้วกาแฟที่ผมใช้เป็นประจำทุกวันมาเกือบ 10 ปี (จะไปเก็บ

กลับมาจากถังขยะก็ไม่ทันรถเก็บขยะเสียแล้ว) ทำเอาผมแอบเคืองท่านอยู่หลายวัน เพราะถึงแม้แก้วกาแฟใบใหม่ (ที่

ตอนนี้กลายเป็นใบเก่าไปแล้ว) จะเหมือนแก้วกาแฟใบเดิมที่ถูกทิ้งไปทุกอย่าง ทั้งขนาด และลวดลาย    แต่กว่าจะคุ้น

ชินกับการจิบกาแฟจากมัน ก็ทำเอาผมรู้สึกขัดใจอยู่หลายวันเลยทีเดียว

 

 

..... ฟังๆ ดูคล้ายคน   “ย้ำคิดย้ำทำ”   อยู่เหมือนกันใช่ไหมครับ    แต่สำหรับผม กับสิ่งที่ใช้เป็นประจำจนให้ความรู้สึก

มากกว่าความเคยชิน   ไม่ว่าจะเป็นการจิบกาแฟในแก้วใบเดิม กินข้าวด้วยจานใบเดิม ช้อนซ่อมคู่เดิม พร้อมแก้วน้ำใบ

เดิม เหตุผลหลักๆ คงเป็นเพราะ ผมเลือกที่จะใส่  “หัวใจ”  ลงไปในวัตถุไร้ชีวิตเหล่านั้น   ซึ่งจังหวะการเต้นของหัวใจ

พวกมัน ช่วยเติมเต็มการใช้ชีวิต “อยู่บ้าน” ของผมให้สมบูรณ์ขึ้นในความรู้สึกนั่นเอง

 

 

..... แน่ล่ะที่ความรักความชอบส่วนตัว เป็นปัจจัยหนึ่งในการมีหัวใจสำหรับข้าวของเครื่องใช้บางชิ้นของผม   ก็พวกมัน

คือสิ่งที่ผมเลือกซื้อหานำมาใช้เองทั้งนั้นนี่นา     แต่ก็คงไม่ใช่ทั้งหมด ในบรรดาสิ่งเหล่านั้นยังมีของบางชิ้นที่ได้มาใน

ลักษณะ “ของที่ระลึก” ในโอกาสต่างๆ  ซึ่งบางชิ้น “หัวใจ” ของมันสะท้อนคุณค่าความหมายมาให้ผม ไม่ต่างจากข้าว

ของที่ผมเลือกซื้อหามาใช้เองเลย

 

 


 

 

..... อย่างเช่นพวงกุญแจรูปพินโบว์ลิ่งอันนี้  ซึ่งจริงๆ ผมก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นของชำร่วยงานแต่งของใคร  เพราะเป็นของ

ที่คุณพ่อได้รับมาตั้งผมยังเป็นเด็ก     แต่ด้วยประโยชน์ใช้งานที่ถูกออกแบบมาให้ใช้เปิดขวด มันจึงที่เปิดขวดที่ผมคุ้น

เคยกับการหยิบมาใช้อยู่เป็นประจำตั้งแต่เด็กจนถึงทุกวันนี้ คิดเป็นเวลาก็น่าจะร่วม 40 ปีเห็นจะได้  เจ้าที่เปิดขวดอันนี้

จึงเป็นเหมือนบางสิ่งที่เติบโตมาพร้อมกับผม และซึมซับความทรงจำในอดีตไว้มากมาย ด้วยเหตุนี้ไม่ว่าผมจะได้ที่เปิด

ขวดมาใหม่อีกซักที่อัน หรือจะสวยเก๋แค่ไหน ก็ไม่มีอันไหนสามารถเข้ามาทำหน้าที่แทนเจ้าพินโบว์ลิ่งอันนี้ได้เลย

 

 


 

 

..... หรืออย่างช้อนกาแฟที่ด้ามจับออกแบบมาให้เป็นรูปดอกกุหลาบอันนี้  ที่ผมได้รับมาเป็นที่ระลึกในการจากไปของ

พี่ท่านหนึ่ง ผู้มีพระคุณกับผมเป็นอย่างสูง        ซึ่งผมไม่รีรอที่จะแกะนำออกมาใช้ทันทีที่ถึงบ้าน และใช้ทุกวันเรื่อยมา

ตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมา      แม้โดยสภาพมันอาจจะเป็นแค่ช้อนกาแฟธรรมดาๆ คันหนึ่ง แต่พระคุณที่ใครคนหนึ่งเคย

หยิบยื่นให้ ที่ผมยังระลึกถึงอยู่ทุกครั้งเมื่อหยิบนำมันมาใช้    ทำให้ช้อนกาแฟคันนี้มีคุณค่าไม่ต่างจากของมีค่าชิ้นหนึ่ง

สำหรับผม ซึ่งหากสูญหาย หรือบุบสลายไป ก็คงไม่มีช้อนกาแฟคันไหนจะมาทดแทนได้อีก

 

 


 

 

..... “ของที่ระลึก” โดยชื่อก็บอกอยู่แล้วว่ามีไว้เป็นที่ระลึก เป็นตัวแทนของน้ำใจ ความปรารถนาดี หรือคำขอบคุณ   ที่

มอบให้แก่กัน     แต่เจ้าของสิ่งนั้นจะทำหน้าที่เป็นตัวแทนเพื่อให้ผู้รับระลึกถึงอะไร หรือระลึกถึงแบบไหน ผมว่านั่นคง

เป็นเรื่องที่ก้าวข้ามมูลค่า และความสวยงามไปเยอะทีเดียว

 

 

..... หาก “ผู้ให้” เป็นบุคคลีที่มีคุณค่าทางจิตใจต่อผู้รับ    ของที่ระลึกนั้นไม่ว่าจะเป็นอะไร ก็ต่างเหมือนมีหัวใจอยู่ดวง

หนึ่งคอยเต้นเตือนสูบฉีดความระลึกถึงให้แก่ผู้ที่ได้รับมันไป ให้ระลึกถึงบุคคลที่มันถูกใช้เป็นตัวแทนอยู่เสมอ   ดังเช่น

ช้อนกาแฟของผม ซึ่งหากวันนหนึ่งมันบุบสลาย หรือสูญหายไป   แม้จะไม่มีสิ่งใดมาทดแทนมันได้ แต่ความระลึกถึงก็

มิได้สูญหาย หรือบุบสลายไปพร้อมกับมันเลย

 

 

..... หาก “ผู้ให้” เป็นบุคคลที่ผู้รับไม่ได้ใส่ใจที่จะระลึกถึง      หากโชคดีถ้าของสิ่งนั้นมีคุณค่าในเชิงประโยชน์ใช้สอย

ของที่ระลึกชื้นนั้นก็ยังคงเป็นแค่เพียงของใช้ประจำ อย่างเช่นเจ้าพินโบว์ลิ่ง    ซึ่งหากวันหนึ่งเกิดมันสูญหายไป แม้จะ

เสียดาย แต่ก็หาชิ้นอื่นมาทดแทนได้อย่างง่ายดาย

 

 

..... และยิ่งหาก “ผู้ให้” เป็นบุคคลที่ผู้รับไม่ต้องการที่จะระลึกถึงเลยแม้แต่เพียงเล็กน้อย      ต่อให้ของชิ้นนั้นสวยงาม

 หรือมีมูลค่าขนาดไหน อย่างมากก็คงเป็นได้แค่ขยะชิ้นหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ในตู้เก็บของ โดยที่ผู้รับไม่คิดจะหยิบนำมันมา

ใช้สอย หรือชื่นชมเลย

 

 

..... สิ่งของจะอย่างไรก็เป็นเพียงแค่สิ่งของ และไม่ว่ามันจะถูกทำให้มีคุณค่าด้วยการเรียกหาว่าอะไร


..... “หัวใจ” ที่สะท้อนคุณค่าของวัตถุชิ้นนั้น ยังคงอยู่ที่ตัวตนของ “คน” ที่สะท้อนออกมาให้เห็นว่าเป็นเช่นไร

 

..... ผมเชื่ออย่างนั้นนะ ...

 

 

 

 

 

พรายพิลาศ

 

 

 

 

 

เส้นทางนี้ : ดินสอดำ

 

 

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
wansuk วันที่ : 24/06/2015 เวลา : 08.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

แก้วกาแฟแตกลายงา สื่อความหมายถึงกาลเวลา
และความทรงจำอันยาวนานเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ชาลี
เขาถึงบอกว่าโลกเราหมุนได้ด้วยความแตกต่างไงครับพี่
ผมเองก็มีของที่ระลึกหลายชิ้นที่เก็บไว้ไม่ได้เอามาใช้เหมือนกันครับพี่ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกพวงกุญแจ เพราะผมชอบสะสมพวงกุญแจแปลกๆ ใครเอามาฝากก็จะเก็บไว้อย่างเดียว เพราะกลัวมันเก่าครับ
ขอบคุณพี่ชาลีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 20.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับลุงชาติ
ผมสบายดีครับลุงชาติ ไม่ได้คุยกับลุงชาตินานเลย
เจอกันครั้งก็ต้องย้อนไปเมื่อมีตติ้ง 3 ปีก่อนโน่นเลย คิดถึงมากครับ
(แต่ยังติดตามข่าวลุงชาติจากลูกศิษย์พี่ตุ้มอยู่นะครับ )
ขอบคุณลุงชาติมากครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 20.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับอาจารย์หม่อง

ทฤษฏีนี้ไม่ได้จำกัดเฉพาะคนที่มีอายุมากขึ้นใช่มั้ยครับอาจารย์
คือผมยังไมอยากยอมรับว่าตัวเองแก่ปล้วอ่ะครับ
ขอบคุณอาจารย์หม่องมากครับ

ความคิดเห็นที่ 11 driftworm ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 20.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับลุงหนอน

ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะทำอะไรแตกหักเสียหายซักเท่าไหร่ครับ อาจจะเพราะตอนเด็ก ถ้าทำของแตกหักทีเป็นได้โดนตีตูดระเบิด เลยได้นิสัยระวังของแตกหักติดตัวมาด้วย แต่จะว่าไปใช้แก้วแบบลุงหนอนก็ดีเหมือนกันนะครับ อธิบายแบบร่วมสมัย (ร่วมสถานการณ์) ประมาณว่า แก้วทุกใบของลุงหนอนจะรู้สึกเท่าเทียมกันในระบอบประชาธิปไตยไงครับ
ขอบคุณลุงหนอนมากครับ

ความคิดเห็นที่ 10 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 19.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เสียดายมาก เพราะส่วนใหญ่ของที่ระลึกที่ผู้อื่นให้มา ผมแทบไม่ได้นำมาใช้ ถ้วยกาแฟเต็มบ้านไปหมด กลัวนำมาใช้แล้วทำแตกครับ

ความคิดเห็นที่ 9 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลุงชาติ วันที่ : 23/06/2015 เวลา : 03.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongchat
http://www.facebook.com/lungchati

สวัสดีครับคุณพราย
ไม่เจอกันนานเลยนะ
คุณพรายสบายดีนะครับ


ความคิดเห็นที่ 8 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

เข้ากับทฤษฎีหนึ่งที่มีคนเปรียบไว้กับคนที่ทำงานในองค์กรว่า "คนเราไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง"

แต่กับคุณพรายนี่เป็นของใช้ที่มีคุณค่าทางจิตใจ ก็น่าจะอยู่ในทฤษฎีนี้ได้เหมือนกันครับ

ความคิดเห็นที่ 7 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
driftworm วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 22.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

เคยมีถ้วยหูใส่กาแฟที่ตั้งใจซื้อ ใช้ประจำ แล้วมันก็แตกคาอ่างล้างจาน
แล้วเคยมีถ้วยหูใส่กาแฟที่ตั้งใจซื้อ แบบเดิม เปลี่ยนสี ใช้ประจำ แล้วมันก็แตกคาที่บนพื้น
เลยเลิกมี "...ประจำตัว" อะไรบนชั้นจาน ใช้วนเวียนไปหมด
เอาง่าย ๆ ก็หยิบมาใช้วันละถ้วยสองถ้วย สามวันล้างที ไม่ต้องมีของประจำตัว

ความคิดเห็นที่ 6 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่แม่หมี
ความสนใจของคนเราคงเปลี่ยนไปตามจังหวะของชีวิตด้วยมั้งครับพี่แม่หมี เมื่อตอนเด็กๆ เราตื่นเต้นกับการได้มาและครอบครองสิ่งใหม่ๆ พอเวลาผ่านไปเราเริ่มรู้ว่าของใหม่ๆ มันก็ไม่ต่างไปจากของเดิมๆ เลย เผลอๆ ของเดิมๆ ทนทาน มีคุณค่ากว่าของใหม่ด้วยซ้ำ
ขอบคุณพี่แม่หมีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
พรายพิลาศ วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 20.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับคุณคนใส่แว่น
เมื่อผ่านช่วงค้นหา ชีวิตก็จะเริ่มเข้าสู่ช่วงของการเก็บรักษาครับผม
ขอบคุณคุณคนใส่แว่นมากครับ

ความคิดเห็นที่ 4 แม่มดเดือนMarch ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พรายพิลาศ วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prypilas

สวัสดีครับพี่ตุ้ม

พี่ตุ้มล้ำหน้าไปกว่าผมเยอะเลยนะครับ มีตั้งชื่อให้ของรักด้วย
ผมเองก็คล้ายๆ กับพี่ตุ้มเรื่องความผูกพันธ์กับบ้านครับ เคยคุยกับคุณแม่ไว้ว่าข้าวของเครื่องใช้จากบ้านเดิม ถ้าเป็นไปได้อยากให้เก็บไว้ แต่ถ้าจะไม่เก็บจริงๆ ขอให้บอกผมก่อน มีอยู่ครั้งหนึ่งท่านจะยกชุดโต๊ะรับแขกหวายที่ผมโตมาก็เห็นมันแล้วให้กับญาติ ผมถึงกับต้องเอารถไปขนกลับมาไว้กรุงเทพด้วยความเสียดาย ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ค่อยจะสมบูรณ์เท่าไหร่แล้ว หาคนซ่อมก็ยาก แต่ถ้าถึงเวลาที่มันเกินจะซ่อมแซมขึ้นมาจริงๆ ผมก็คงต้องตัดใจทิ้งมันไปเหมือนกันครับ ผมคงไม่มีพื้นที่พอจะเก็บไว้

อดีตถ้าเราเก็บมันไว้ให้อยู่กับปัจจุบันได้มันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง แต่ถ้าทำแบบนั้นไม่ได้ เราก็คงต้องเลือกอยู่กับปัจจุบันล่ะครับพี่

ขอบคุณพี่ตุ้มมากครับ

ความคิดเห็นที่ 3 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 18.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เป็นเหมือนกันค่ะ อาการแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกผูกพัน เหมือนเด็กๆติดของรัก ถ้าแตกหักสูญหายไปนี่ใจมันโหวงๆ หลายสิ่งที่เก็บไว้ไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร แต่เมื่อหยิบมาดูมันมีคุณค่าทางจิตใจ ดังนั้ยกรณีนี้เข้าใจคุณพรายฯเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 พรายพิลาศ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนใส่แว่น วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chattrg

ตรงโจทก์
ที่ เคยถามตัวเอง ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 พรายพิลาศ , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 22/06/2015 เวลา : 16.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เอ็นทรี่นี้ทำให้คนอ่านอดคิดตัวเองไม่ได้ ไม่แน่ใจว่าด้วยความรู้สึกขำๆหรือเศร้าหมอง
พี่เป็นคนที่ผูกพันกับ "บ้าน" มาก ทุกครั้งที่มีการจากพราก จะอาลัยอาวรณ์อยู่นั่นแล้ว
ตอนจะย้ายออกมาจากเยอรมนี พี่พยายามจะนำเปียโนหลังที่ลูกนั่งเล่นมาตั้งแต่ ๖ ขวบกลับมาเมืองไทยด้วยทั้งๆที่ค่าขนย้ายเปียโนแบบดั้งเดิมนั้นสูงลิ่ว เป็นความเจ็บปวดอย่างยิ่งที่ต้องตัดใจขายเปียโนที่ลูกเคยจับต้องนานปีไปด้วยเหตุผลที่ว่าเปียโนเยอรมันหลังนี้จะอยู่ในความร้อนชื้นของบ้านเราได้ไม่เกิน ๓ ปี
นิสัยอีกอย่างหนึ่งที่ไม่เอื้อต่อการปล่อยวางคือพี่ชอบตั้งชื่อให้ของใช้คู่ใจ เช่นรถยนต์ประจำตัวเคยชื่อ Miss Daisy ส่วน NB สีสดใสที่ใช้มาหลายปีชื่อ (หนู) น้ำแดง PC ตัวสีดำสนิทที่เพิ่งได้มาใหม่ชื่อ (นาย) เฉาก๊วย
การ personalize ข้าวของเครื่องใช้ทำให้ความผูกพันแน่นหนายิ่งขึ้น ความอาวรณ์ยามจากพรากก็ยิ่งลึกซึ้งรุนแรง
เมื่อใส่หัวใจไว้ในสิ่งที่ไม่มีหัวใจ คือใจของเราเองที่ต้องร้าวราน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน