• ปัณณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 80
  • จำนวนผู้ชม : 86123
  • ส่ง msg :
  • โหวต 194 คน
ปัณณ์
เขียนกลอนกานท์หวาน ขม อารมณ์เศร้า ตามใจเราหวังวาดปรารถนา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/punn
วันจันทร์ ที่ 2 มกราคม 2555
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1445 , 11:03:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน

สวัสดีปีใหม่ใจผ่องแผ้วให้คลาดแคล้วทุกข์ภัย..ได้สุขศรีโภคทรัพย์นับอนันต์พันทวีสุขภาพดีถ้วนทั่วทุกตัวคนอีกการงานทั้งหลายได้ก้าวหน้าครอบครัวพาเปี่ยมสุขทุกแห่งหนสันติธรรมนำทางสว่างกมลเกิดลาภผลตลอดกาล..นานนิรันดร์มากล่าวสวัสดีปีใหม่ช้าไป ๑ วันคงไม่ว่ากันนะคะปีใหม่ ๒๕๕๕ นี้ขอให้พี่ๆ น้องๆ ชาวโอเคเนชั่นทุกท่านมีแต่ความสุขตลอดไปค่ะปัณณ์ปล. กว่าจะแต่งกลอนได้ซัก ๒ บทนี่ช่างยากเย็นแท้.....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 1 มกราคม 2554
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1858 , 01:48:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 12 คน

                           ศรีฤกษ์ศรีสวัสดิ์น้อม.......นำพา                     จวบหนึ่งปียาตรา............อีกแล้ว                     ปวงทุกข์โศกนานา.........ทิ้งผ่าน เลยนอ                     ขอท่านจงคลาดแคล้ว......หลุดพ้นโพยภัยฯ                     หวังสิ่งใดซึ่งพร้อม.........กรรมดี                     สำเร็จลุล่วงปี................ใหม่ได้                     ร่ำรวยทรัพย์สุขขี...........ไป่ทั่ว กั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 ธันวาคม 2553
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1919 , 13:29:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 13 คน

 ..กับดัก..สีสันเตะตาจึงน่าสนฝูงชนตรงรี่ปรี่มาหามิรู้นั่นเป็นเช่นมายาปรารถนาอยากเห็นความเป็นไปเหมือนดอกไม้งามยามดักล่อเฝ้ารอแมลงแฝงมาใกล้ติด ตก เป็นเหยื่อเถือเนื้อในฉับไวมิทันได้ระวังจึงถูกทำร้ายจนตายสิ้นจับกินสิ้นใจไปพร้อมพรั่งกี่ซากยับย่อยคอยประทังเพื่อยังดอกไม้ให้งอกงามเปรียบได้ไม้ดอกที่หลอกล่อเลียนล้อรักลองเหมือนต้องห้ามลวงตาลวงใจจนไหวตามแล้วลามลุกไล่ให้จนมุมกี่เรื่องกี่ราวกี่คราวครั้งประดังร้อนใ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 15 มกราคม 2552
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 2233 , 18:26:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ทำงานหนักสลักถ้อยร้อยความรู้สมค่าครูผู้สอนทุกตอนขั้นไม่เคยท้อถอยทิ้งสิ่งสำคัญด้วยศิษย์นั้นมีค่ากว่าสิ่งใดสอนให้รู้คู่คิดพินิจถ้วนโลกนี้ล้วนกังขาน่าสงสัยกาลภายหน้าเมื่อเจ้าโตเต็มวัยจะได้ใช้วิชาหาเลี้ยงตนแม้บางครั้งบ่นพร่ำหรือทำโทษอย่าถือโกรธน้ำคำทำฉงนสิ่งเลวร้ายมิไคลคลามาปะปนในกมลล้นหลั่งด้วยหวังดีไม่ได้หมายตอบแทนเงินแสนหมื่นไม่ขอชื่นปรากฏยศศักดิ์ศรีขอเพียงศิษย์ข้ามพ้นชลธีคือหน้าที่ของครูสู่เส้นชัย>>อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 6 มกราคม 2552
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1079 , 10:24:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(http://sabbah.biz/mt/wp-content/uploads/2008/02/palestinian_child.jpg)"มีใครได้อะไร" ในคำถามผลพวงจากสงครามที่ลามไล่หลายประโยชน์ตกอยู่แก่ผู้ใดความทุกข์ทนยากไร้ใครรับมาผู้กระหายหมายปองครองผู้อื่นจึงหยิบยื่นฟอนไฟให้ผวาเขาแพ้พ่ายตอกย้ำ..ไม่นำพาปลิดชีวามากมายหลายร้อยพันกี่ผู้คนทุกข์ร้อนนอนไม่หลับบ้างถูกจับเข่นฆ่าจนอาสัญครอบครัวต้องสิ้นสูญอาดูรพลันพลัดพรากกันทั่วไป..ใครใยดีทั้งเด็กเล็กเฒ่าชราน้ำตาเหือดแผ่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 5 มกราคม 2552
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1022 , 01:33:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

มวลผีเสื้อหลากพันธุ์สีสันสร้าง-ท้องฟ้าว้างงามตาพฤกษาไสวโบกโบยบินแต้มแต่งทุกแหล่งไปโลกสดใสน่าอยู่แด่ผู้ชมจึงมุ่งหมายปรายตาจะคว้าเจ้าจับเก็บเอามาไว้ได้เพาะบ่มหากอยู่ใกล้คงหายคลายระทมยามล้อลมบินเล่นเห็นทุกคราวแต่ยิ่งไล่ไขว่คว้าถลาจับก็ยิ่งลับบินไกลในห้วงหาวจึงอ่อนล้าล่าถอยปล่อยเรื่องราวให้วับวาวประดับประดาอยู่ฟ้าไกลเมื่อหันกลับด้วยอับจน..เลิกสนแล้วกลับเจื้อยแจ้วบินเลาะมาเกาะไหล่ให้ชื่นชมความงามตามแต่ใจอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 2 มกราคม 2552
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1676 , 15:43:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุกรายวันข่าวล้วน........หลากมีทั้งข่าวร้ายข่าวดี..........สลับบ้างเรื่องเล็กใหญ่ล้วนตี.......ตามอ่านเสร็จสรรพก็ปล่อยร้าง.....ผ่านพ้นลืมลาฯถึงคราเกิดเรื่องร้อน.......รุนแรงสาเหตุล้วนแอบแฝง......ประมาทสิ้นพบแต่จุดเคลือบแคลง....ดังเช่น ก่อนเฮยนั่นหลักฐานหลากชิ้น......ต่างพ้องเหตุการณ์ฯหลายงานต้องเข้มงวด.....กฎเกณฑ์ปฏิบัติห้ามโอนเอน........ทั่วถ้วน  ใครขืนขัดต้องเวร..........เวียนออกทุกปมปัญหาล้วน..........

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 31 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 2280 , 07:12:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ศรีฤกษ์ศรีสวัสดิ์น้อม.......นำพาจวบหนึ่งปียาตรา...........อีกแล้วปวงทุกข์โศกนานา.........ทิ้งผ่าน เลยนอขอท่านจงคลาดแคล้ว......หลุดพ้นโพยภัยฯหวังสิ่งใดซึ่งพร้อม.........กรรมดีสำเร็จลุล่วงปี..............ใหม่ได้ร่ำรวยทรัพย์สุขขี...........ไป่ทั่ว กันเนอสุขภาพแข็งแรงไซร้.......โรคร้ายหายสูญฯอาราธนาคุณพระคุ้ม.......ครอบครัวเปี่ยมสุข ทุกข์หมองมัว....อย่าใกล้เรื่องร้ายมิพันพัว...........ข้องเกี่ยวลาภยศสรรเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1882 , 01:52:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

บนเส้นทางยาวไกลในโลกกว้างฉันอ้างว้างสิ้นไร้ใครเหลียวหาต้องรอนแรมร่อนเร่ทุกเวลาปรารถนาหนึ่งใครเข้าใจเรา แต่ดูเหมือนดั้นด้นเพื่อค้นพบคือจุดจบอวดโอ้ความโง่เขลาจึ่งโลกกว้างฉาบฉวยด้วยสีเทาที่คลุกเคล้าน้ำตาจากอาดูร ฉันยังคงเป็นฉันไม่ผันเปลี่ยนทุกบทเรียนทวนทบจบด้วยศูนย์มีแต่ปวดปร่าฤดีที่เพิ่มพูนสิ่งเกื้อกูลใดใดไม่มีแล้ว ที่เพียรร้อยร่ายเรียงเป็นเพียงฝันยิ่งนับวันเลือนหายจนใจแป้วโลกเคยสวยสกาวดูพราวแพรวเหลือแ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1428 , 07:19:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ต้อยต่ำติดดินกับหินกรวดโอ้อวดกับใครไม่ได้หนอดอกหญ้าค่าเคียงเพียงเคลียคลอชูช่อไสวห่างสายตากี่เท้าก้าวย่างบนทางนั้นกี่คืนกี่วันที่ฟันฝ่ามิอาจหลบลี้ถูกบีฑากี่ครั้งกี่คราน้ำตาไหลกี่เหยียบกี่ย่ำกี่ช้ำชอกกี่ดอกยับเยินเกินนับได้กี่ใบกี่กิ่งทิ้งร่วงไปกี่นานเพียงใดไม่เคยรู้อดทนคือคำที่พร่ำบ่นทุกหนด้นไปด้วยใจสู้ล้มลุกหม่นหมองจะลองดูเพื่ออยู่อย่างผู้มีชัยเมื่อตะวันส่องฟ้า..ก็ครานั้นคงเป็นวันสีทองฟ้าผ่องใสจะหยัด....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1439 , 08:16:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พร่างพราวดาวระยับจับแผ่นฟ้าเพลงแห่งห้วงจินตนาพาหวั่นไหวระลึกความตามสารผ่านเนื้อในจากหัวใจคนฝากอีกฟากดาวด้วยซาบซึ้งจึงตอบมอบรู้สึกเก็บบันทึกร้อยเรียงมาเคียงกล่าวอยากทอถักรักมั่นฝันยืนยาวลืมรอยร้าวคราวก่อนอย่าย้อนคิดขอเพียงใจแน่นหนักถ้ารักฉันอย่าแบ่งปันสองสามมาตามติดวางหัวใจเดิมพัน..ปันชีวิตร่วมลิขิตรักแท้ให้แก่กันแม้ทุกข์สุขไม่ท้อจะต่อสู้มีเธออยู่เคียงข้างสร้างความฝันเกาะเกี่ยวก้อยร้อยใจไปนิรันดร์เพีย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1547 , 06:11:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โลกนี้คือโรงละคร..ที่ยอกย้อนซ่อนปมให้งมหาทั้งฉากแสงสีสันตระการตาพรหมสร้างมาฤๅไฉนไยวกวนเปรียบชีวิตในละครที่ย้อนยอกมีคนบอกบทแสดงทุกแห่งหนทำได้เหมือนถึงแม้นไม่ใช่ตนเล่นเป็นคนมากมายหลายหน้าตาเป็นนางเอกพระเอกหรือตัวโกงต่างเชื่อมโยงหลายหลากมากปัญหาตัวตลกคนรับใช้ใคร่พรรณนาต่างร่วมมาดำเนินเรื่องประเทืองใจคือบทบาทสมมุติเขาขุดคุ้ยมาพูดคุยเล่าแจ้งแถลงไขเล่นละครย้อนยอกหลอกใครใครแตกต่างไปตามกำกับรับส่งมาแต่ชีวิตใ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1455 , 08:50:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อายุยังอ่อนเยาว์รอก้าวย่างบนเส้นทางมุ่งมาดปรารถนาค่อยฝึกฝนพากเพียรเรียนวิชาการศึกษาหาจุดหมายที่ปลายทางแต่สังคมรอบข้างถูกสร้างครอบคือคำตอบยับเยินเกินสะสางคล้ายชี้นำลำดับถูกจับวางเป็นแบบอย่างแด่พวกเขา..เยาวชนทั้งแฟชั่นสรรมา..ดาราแต่งการแสดงตบตีชี้สับสนอีกเข่นฆ่าคับแค้นแน่นกมลหลากเล่ห์กลค้นหามาดัดแปลงทั้งแย่งชิงหญิงชายไม่อายหน้าเป็นข่าวคราวนำพามาแถลงเรื่องเด่นดังแบบนี้..ต้องชี้แจง?ให้แจ่มแจ้งรู้ทันกันทั....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1612 , 08:48:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แค่มองผ่านพานพบประสบหน้าคนตีค่าให้กันตรงนั้นหนอว่าดูเท่ห์หล่อล่ำงามลออเรื่องใจคอเป็นอย่างไรไม่ต้องการหรือเสื้อผ้าราคาแพงแจ้งทุกสิ่งฐานะจริงคงล้นฟ้ามหาศาลเครื่องประดับจับตาน่าตระการมีเงินหว่านซื้อได้ไม่เกรงกลัวขับรถยนต์คันโตช่างโก้หรูแค่มองดูก็รู้แรง..แพงท่วมหัวดูสมาร์ทอาจ อง ทะนงตัวคิดว่าชัวร์ถึงหนแห่งตำแหน่งงานจึ่งยกย่องสรรเสริญเดินตามติดอยากผูกมิตรไมตรีมีประสานด้วยลุ่มหลงตรงทรัพย์ศฤงคารแล้วเมินผ่าน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 13 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1475 , 12:17:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                      สังคมจมดิ่งคล้าย........โดนทัณฑ์                      ใครเล่าจักแบ่งปัน........ทุกข์ท้อ                      ฟอนเฟะเน่าฤๅผัน........คืนกลับ                      แพ้พ่ายกิเลสพ้อ..........ยากพ้นเยียวยาฯ                      หญิงชายเริงร่ายเร้น.......ตัวตน                      ร้อนเร่าเผากมล...........หม่นไหม้                      หมดคุณค่าแห่งคน........เคยเพรียก แล้วฤๅ            ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1365 , 00:44:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลมพลิ้วแผ่วแว่วเพลงบรรเลงเศร้าจันทร์ทอดเงามัวหม่นกับคนหมองเมื่อสองใจตกร่วงท่วงทำนองที่เคยคล้องเกี่ยวไว้กลับไกลกันเมื่อก่อนนั้นมีเราเป็นเงาคู่   แต่คำกู่กลับหายคลายคำมั่นมีใครอื่นแอบแฝงมาแบ่งปันจึงกักกั้นสองใจให้จืดจางเธอหลงเงาเฝ้าตามถามถึงเขาหลงลืมเราละเลยเคยเคียงข้างดั่งจันทราคราเคลื่อนแสงเลือนรางรักอับปางมืดดับลงกับจันทร์ความห่วงใยให้กันในวันก่อนถูกบั่นทอนลดไปให้โศกศัลย์ที่เคยแคร์แพ้พ่ายคล้ายโดนทัณ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1603 , 01:22:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                    แม้ไกลห่างต่างโพ้น.......เวลา                    พรหมลิขิตชักพา..........สู่ห้วง                    ให้สมดั่งปรารถนา.........เคียงคู่ กันเฮย                    ภพชาติมิอาจท้วง.........แยกร้างแรมไกลฯ                    อธิษฐานเผื่อให้...........ทุกภพ                    สองประสานประสบ.......ชิดใกล้                    อุปสรรคสิเลือนลบ........หมดสิ้น ไปเนอ                    เหมือนร่ว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 2666 , 07:31:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

              ศรีฤกษ์ศรีสวัสดิ์พร้อม........เวียนมา              เทพปกปักพระองค์ภา........มิ่งแคว้น              เจริญยิ่งพระชันษา...........เกษมสุข  สราญเฮย              ผองเพทภัยอย่าแม้น.........แตะต้องพระองค์ฯ              พระเปรียบดั่งมิ่งแก้ว.........ประชาชน              งามพระจริยวัตรยล..........เพริศแพร้ว              น้ำพระทัยพระยิ่งฝน.........โปรดทั่ว ไทยเนอ              ช่วยดับร้อนทั่วแล้ว.....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1710 , 00:48:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            ขอคุณพระปกป้อง........พระภูบาล            ทรงพระเจริญยิ่งนาน......เทิดไท้            ผองธุลีมิแผ้วพาน.........ฝ่าพระบาท            พระดั่งร่มโพธิ์ให้..........พสกล้วนร่มเย็นฯอยากเรียงร้อยถ้อยคำลำนำกล่าวบรรยายบอกเรื่องราวทุกข่าวสารให้โลกรู้แจ่มแจ้งแถลงการณ์ถึงการงานพ่อหลวงปวงชาวไทยพระทรงงานเหนื่อยหนักรักษ์ประเทศทุกขอบเขตทั่วแคว้นแดนไหนไหนถึงกันดารลำบากยากเพียงใดพระเสด็จดำเนินไปใคร่เยี่ยมเย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 876 , 01:00:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตั้งแต่จำความได้ไม่เคยเห็นพ่อว่างเว้นเหน็ดเหนื่อยเมื่อยอ่อนล้าเพราะกรำงานแสนหนักเนิ่นนานมาทุกเวลาคือเงินดำเนินไปไม่เคยท้อ..อดทนบนโลกนี้ด้วยยังมีลูกรักคอยผลักให้มุ่งก้าวเดินสานฝันปันแรงใจมีสายใยหล่อเลี้ยงเคียงคู่เราเงินทุกบาทไม่ขาดเหลือเผื่อวันหน้าให้ลูกยาสุขสบายไม่อายเขาเพียงลูกยิ้มทุกข์พ่อก็บางเบาเจ้าปัดเป่าเหนื่อยหายจากกายไปหวังของพ่อคือลูกผ่านการศึกษามีวิชาอนาคตเจ้าสดใสประกอบกิจการงานใดใดสำเร็จได้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 1 ธันวาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1068 , 02:05:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ร่วมเลือดเนื้อเชื้อเผ่าแต่เก่าก่อนเอื้ออาทรผูกพันมานานแสนคอยปกป้องรักษ์ถิ่นทั่วดินแดนทุกฝั่งแคว้นขอบเขตประเทศไทยร่วมเสียเลือด เนื้อ น้ำตาฝ่าฟันทุกข์แม้ล้มลุกร้าวรั้งยังสู้ไหวเคยอดมื้อกินมื้อยังดื้อไปเพื่อรวมไทยเป็นหนึ่งถึงทุกวันเรามีชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ยืนหยัดคู่ให้ทุกผู้ยึดเหนี่ยวเกี่ยวใจมั่นต่างเทิดทูนไว้เหนือเกล้าทั่วเผ่าพันธุ์เรื่องวันนั้น ณ วันนี้..ไม่มีแล้ว?เราถูกแบ่งแยกไปโดยใครหนึ่งมันผู้ซึ่งม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1047 , 08:41:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                   อวดเก่งแต่หลบหน้า....อายดิน                   ลอบกัดเป็นอาจิณ......ค่ำเช้า                   ญาติน้องพี่มลทิน.......พลอยเปรอะ                   แอบซุกหน้าดั่งเย้า......ยั่วย้อมอารมณ์ฯ                   ขื่นขมปมด้อยเก็บ-.....กดกลืน                   มิอาจอวดจุดยืน........ต่อหน้า                   ยิ่งกว่าเด็กวานซืน......ขี้ขลาด                   ผลุบโผล่หัวทายท้า.....แต่เร้นตัวตนฯ  ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 973 , 11:50:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นเพียงสิ่งภายนอกที่มองเห็นและเป็นสิ่งที่คนไม่ค้นหาจึงมองผ่านผิวเผินพอเพลินตาประเมินค่าแค่เปลือกนอกแล้วบอกใครให้คะแนนแม้นรูปสวยดูรวยทรัพย์แต่ไม่นับหากดูด้อยคอยผลักใสค่ามากน้อยแตกต่างห่างกันไปอยู่ที่ใครปรุงแต่งสำแดงตนเมื่อเปลือกนอกลอกไปจักได้เห็นสิ่งซ่อนเร้นภายในได้อีกหนเป็นรูปทองรองรับไม่อับจนมีค่าล้นสมคะเนเท่ห์กว่าใครหรืออาจเป็นอีกสิ่งที่ตรงข้ามน่าเหยียดหยามเน่าเหม็นก็เป็นได้ปกปิดด้วยเปลือกสวยระรว....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1093 , 19:39:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บนหนทางข้างหน้า..ที่ฟ้าสร้างทุกสิ่งอย่างวางไว้ให้หมดแล้วแสงเรืองรองมองเห็นเป็นเส้นแนวเปรียบดังแก้วแวววับจับนัยน์ตาเพียงก้าวเดินต่อไปไม่หยุดเล่นก็คงเห็นเส้นชัยในไม่ช้าแต่ไยเราเศร้าโศก..โลกมายาเสียเวลาร่ำไห้ทำไมมีเกือบครึ่งทางสร้างฝันมานานแสนจงหนักแน่นแม้นใจไม่เข้าที่ขว้างทิ้งไปทุกข์ท้อ..อย่ารอรีสิ่งดีดียังมีไว้ให้เราทำฮึดอีกหน่อย..อย่าน้อยใจในอดีตแค่รอยขีดกรีดใจให้ถลำไม่มีค่าใดใดให้จดจำสิ่งเลิศล้ำบนหน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1166 , 07:58:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                   แม้ไกลห่างต่างฟ้า.........ดาวเดือน                   เสมือนอยู่คู่ครองเรือน.....ชิดใกล้                   พรหมลิขิตรางเลือน........แต่ก่อน                   กลับชักนำมาให้............อยู่คล้องดวงแดฯ                   หรือบุพเพเสกปั้น...........บันดาล                   ต่างภพต่างห้วงกาล........แม่เจ้า                    จึ่งโฉมนุชนงคราญ.........ปรากฏ                   ใจพี่หมายเคียง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1508 , 07:32:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพโดย อ.จักรพันธุ์ โปษยกฤต)เพียงพิศภาพพิมพ์พักตร์ประจักษ์จิตก็หมองหม่นรนด้วยฤทธิ์พิสมัยเจ้างามเนตรเกศระยับจับหฤทัยทั้งเอวองค์ทรงละม้ายคล้ายเทวีรักแรกพบกลบหัวใจไปเสียแล้วดั่งดวงแก้วลอยเรียบมาเทียบที่ตกในห้วงทรวงระทึกผนึกฤดีแรงรตีปรี่ล้นกมลเราแม้นข้ามภพข้ามชาตินิราศร้างถึงไกลห่างเพียงใดให้โศกเศร้าจะตามติดชิดใกล้ไปเป็นเงาเคียงคู่เจ้านงคราญทุกวารวันขอเจ้าจงเชื่อในฤทัยรักลงสลักปักไว้ให้จอมขวัญมีฟ้าดินเป....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1025 , 12:17:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดอกไม้สวยรวยริน กลิ่น สีสันดั่งเสกปั้นงดงามด้วยความหรูจับเปลี่ยนแปลงแต่งตั้งหวังชื่นชูจนควรคู่กระถางแก้วที่แวววาวไม่ช้านานกลับร่วงโรยระโหยแห้ง  สีสดแดงก็หมองหม่นจนซีดขาวกลิ่นเคยหอมดอมดมชมชั่วคราวก็อับอ้าว..หายไปไร้ราคาไม้จะงามตามใจใช่กระถางที่จับวางปกปักเพื่อรักษาต้องลงดินให้น้ำตามเวลาใส่ปุ๋ยคราถึงคราวเจ้าต้องการเมื่อแมลงแฝงเร้นเป็นภัยพิษคอยตามติดขัดขวางเข้าล้างผลาญวัชพืชเก่งกล้ามารังควาญ  ล่วงล้ำผ่า....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 976 , 11:16:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

น้ำเคยใสไหลล่องสองฟากฝั่งที่เคยนั่งรับลมชมมัจฉาลมเย็นพลิ้วพัดโชยโบกโบยมาสะพานท่าคือสถานสำราญกายแต่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่ากลิ่นน้ำเน่าโชยมาพาใจหายยามลมโบกกลิ่นคลุ้งฟุ้งกระจายหมู่ยุงลายบินว่อนตอนกลางวันเศษขยะลอยฟ่องทั่วท้องน้ำเช้ายันค่ำสะดุดตาน่าโศกศัลย์มันตอกย้ำที่เป็นเห็นทั่วกันจนเข้าขั้นน้ำเน่าช่างเศร้าใจเพราะมักง่ายไร้สำนึกจะตรึกตรองไม่เหลียวมองดังว่าน่าขำไหมขว้างทิ้ง ทับถม จมลงไปไม่เป็นไรเ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1235 , 06:55:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เริงรื่นสุขสันต์วันลอยกระทงความทุกข์ส่งลงนทีให้รี่ไหลขอขมาคราก่อนย้อนกลับไปที่เคยได้ล่วงล้ำลำวารีพอคืนค่ำย่ำเท้าก้าวจากบ้านสนุกสนานเปรอปรนจนล้นปรี่ทั้งหนุ่มสาวคราวรุ่นดรุณีก็เร็วรี่จับคู่อยู่ด้วยกันจากสำรวจตรวจตราผวาอกเจ้าเหมือนนกเสรีมีความฝันสาวมอบกายเจ้าไว้ให้ผูกพันกับชายนั้นที่เธอเผลอมอบใจไม่ทบทวนหวนคิดพินิจหนักด้วยความรักปิดตาพาสงสัยเขาหลอกเล่นเห็นเจ้ายังเยาว์วัยพลาดเมื่อไรบอบช้ำ..ใครกล้ำกลืนคิดถ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 12 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1514 , 07:03:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ครบสิบห้าค่ำขึ้น...........เดือนสิบสองริมฝั่งน้ำเนืองนอง.........เอ่อล้นระเรียบเรื่อยริมคลอง......เย็นชุ่ม ฉ่ำเอยจันทร์แจ่มเพิ่งโผล่พ้น.....เด่นฟ้ารำไรฯแสงนวลสาดส่องจ้า.......สว่างไสวกระทบผิวน้ำใส............พร่างพลิ้วเอื่อยเอื่อยเรื่อยรินไหล....สงัดเงียบเพียงคลื่นระลอกริ้ว........แผ่วพื้นวารีฯเสียงประโคมแว่วโพ้น.....ดังชัดเริงรื่นคืนงานวัด...........ครึกครื้นกระทงเร่งรีบจัด............ประกวด กันนาเส....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1031 , 10:54:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยิ่งใกล้ยิ่งไหวหวั่นคืนวันเพ็ญเห็นจันทร์เด่นลอยดวงบนห้วงฟ้าวิเวกแว่วแผ่วลมพรมพร่างมาตรงหน้าคือสายน้ำยามค่ำคืนระลึกหวนทวนย้อนตอนวันเก่าเหลือเพียงเงาฝากไว้ให้ชมชื่นกับเรื่องราวกล่าวขานเมื่อวานซืน  ต้องทนฝืนเดียวดายใต้เงาจันทร์กระทงเคยเคียงคู่สู่สายน้ำกับถ้อยคำอธิษฐานบนลานฝันมีเพียงเราเคล้าคลอรอคู่กันและคำมั่นสัญญาว่าจะคอยแต่สายน้ำยามนั้นทำหวั่นไหวแยกเราสองล่องไปให้เหงาหงอยคนละทางห่างไกลใจเลื่อนลอยลำนำถ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1061 , 07:09:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มิใช่ตะวันเธอฝันถึงเพ้อพร่ำรำพึงซึ้งหนักหนามิได้พราวเด่นเยือกเย็นตาหรือค่ามากมายให้หมายปองมิได้เจิดจ้าจรัสแสงแต่แฝงทุกข์ทนดูหม่นหมองมิได้ปราดเปรื่องจนเรืองรองขุ่นข้องบางเวลาคราท้อใจเป็นเพียงตะเกียงที่เสี่ยงโชคเร้นลับกับโลกที่หลับใหลอาจแสงลุกโชนจนมีภัยหรือมอดไหม้ใกล้ดับฉับพลันส่องสว่างรางเลือนดั่งเดือนมืดจางจืดไกลลับเกินจับมั่นริบหรี่รอนรอนหมดร้อนครันรอวันสิ้นแสงแห่งจินตนาอย่าฝืนฝากความฝันอันใดด้วยไฟอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 พฤศจิกายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 868 , 09:15:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เกิดเป็นคนบนวัฏสงสารซมซานหนีหน้าหาได้ไม่กรรมใหม่กรรมเก่าเฝ้าตามไปรุกไล่ถาโถมเข้าโรมรันจากเกิดจนแกร่งทุกแห่งหนปะปนหลายหลากมากสีสันเดี๋ยวยิ้มดี๋ยวไห้ได้จาบัลย์รุ่งวันเปลี่ยนไปให้แปลกนักชีวิตมิใช่จะหวานฉ่ำหรือตกระกำจนช้ำหนักมีเกลียดชิงชังทั้งมีรักมีหนักมีเบาคลุกเคล้าไปอาจร้อนผ่อนคลายแล้วหายร้อนหรือนอนหนาวเหน็บเก็บพิษไข้อาจโศกทุกข์ทนหม่นฤทัยแล้วสุขมาใหม่ไม่จีรังขอเพียงหัวใจไม่ย่อท้ออดทนสู้ต่อพอมีหวังมองส....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1388 , 10:38:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คงไกลเกินกว่าจะคว้าถึงคนหนึ่งพึงพิศเคยชิดใกล้ฟากฟ้ากั้นกลางหว่างห้องใจสิ้นไร้อาวรณ์ดังก่อนมากลายเป็นคนอื่นไปเสียแล้วเพียงแผ่วลมพลิ้วลิ่วลอยหาบทเพลงลำนำคล้ายคำลาศรัทธาแห่งใครไม่เหลือเลยดวงใจแห้งแล้งเรี่ยวแรงสิ้นโบยบินไม่ไหวแล้วใจเอ๋ยขวัญเจ้าจากกันแล้วขวัญเอยเอื้อนเอ่ยใดใดก็ไร้ความมองฟ้ามองฝนดั่งคนผิดความคิดกลัดหนองด้วยมองข้ามไม่อาจยื้อยุดฉุดรั้งตามงอกงามสัมพันธ์ฉันและเธอหรือเป็นเพียงเราที่เขลานักจมปลั....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1175 , 12:44:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงแผ่วผิวบรรเลงเพลงใบไม้เพียงลมพลิ้วกวัดไกวก็ไหวร่วงแล้วโปรยปลิวลิ่วลับไม่กลับรวงคล้ายหมดห่วงต้นเก่าเจ้าจากไกลคราลมอ่อนเจ้าผ่อนลงที่ตรงหน้าดุจไขว่คว้าหาแหล่งแฝงอาศัยเมื่อลมโหมกระพือพัดสะบัดไปก็โลดแล่นครั้งใหม่..หมดใยดีใจของเธอเปรียบไปไม่แตกต่างดูเวิ้งว้างบางเบาไม่เข้าที่ด้วยจุดหมายปลายทางร้างเต็มทีสิ่งที่มีคือปรวนแปรไม่แน่นอนลองค้นหาความจริงใจข้างในนั้นที่นานวันคงลบหายไปเกือบค่อนไม่หยุดนิ่งกลิ้งกล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1088 , 10:34:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุดเศร้าตรมระทมจิตด้วยคิดถึงเพราะรักจึงรำพึงเพ้อละเมอหาเธอมีฉันบ้างไหมในจินตนาเมื่อเวลาผันผ่านเนิ่นนานไปแม้นยามหลับยามตื่นไม่ชื่นจิตเหมือนชีวิตบิดเบือนเลื่อนไถลหลับก็ฝันครั้นตื่นยิ่งขื่นใจเธอมีใครคนใหม่แล้วในแววตาถึงตัวไกลแต่ใจฉันมั่นในรักผูกสมัครรักแต่เธอพร่ำเพ้อหาไม่หลงทางร้างเลยเคยสัญญาปรารถนารักเดียวเกาะเกี่ยวใจมองดาวเดือนเกลื่อนฟ้าคราคืนค่ำอยากฝากคำพร่ำวอนก่อนหลับไหลเป็นกลอนกานท์ผ่านพ้นถึงคนไกลม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 21 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 857 , 12:08:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะถือเงินเป็นใหญ่ในชีวิตจึงลืมถูกลืมผิดจนบิดผันลืมดีชั่ว..มัวเมาโง่เขลาพลันบูชากันถ้วนหน้า..ด้วยค่าเงิน ค่าน้ำใจใสซื่อ..ถือว่าด้อยหากเงินน้อยจะอึดอัดถึงขัดเขินเพาะความคิดริษยามาจนเกินไม่อาจเดินร่วมทางระหว่างกันมากพลังอำนาจ..ขาดสติจะดำริสิ่งใดไม่สร้างสรรค์ใช้เงินซื้อจิตวิญญาณ์เพื่อฝ่าฟันไปสู่ฝันที่ฝักใฝ่ใจพะวงลืมนึกคิดจิตคนนั้นล้นหลากใจอีกมากยากซื้อได้..ไม่ลุ่มหลงด้วยศรีศักดิ์รุกเร้ารักเผ่าพงศ์จึ่ง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1123 , 10:50:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะโลกร้อนย้อนมาหามนุษย์เราเกือบหยุดสุขสรรค์ละหรรษาอากาศแปรอารมณ์เปลี่ยนหมุนเวียนมาเคยแย้มยิ้มพิมพ์ตาก็ราโรยหน้าเคยอุ่นละมุนฝันก็พลันบึ้งดูมึนตึงขึ้งค่อนอ่อนระโหยคนอยู่ใกล้ให้กระดากอยากจะโกยแทบร้องโวยทำไมหวาหน้าบึ้งจังเคยมากมีมวลมิตรสนิทแน่นก็โลดแล่นจากไปไม่เหลียวหลังมิตรภาพที่มีไม่จีรังด้วยมนต์ขลังเสื่อมฤทธิ์พิชิตใจมาเถอะมาสร้างรอยยิ้มพิมพ์ใจเพื่อนให้กลาดเกลื่อนเยือนยลดลสมัยเป็นสื่อแทนไมตรีมิลาไกล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 800 , 12:50:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันก่อนอ่านเอนทรี่คุณ supawan เรื่อง body paint   ก็จำได้เลาๆ ว่าเคยได้รับเมลเกี่ยวกับการเพนท์ร่างจากเพื่อน เลยลองกลับมาค้นดู ปรากฎว่าใน forward mail  นั้นว่าเป็นการสัก  แต่ดูๆ ไปแล้วก็ไม่แน่ใจนักว่าเป็นการสักจริงหรือแค่เพนท์สี ดูแล้วชอบแบบไหนจะลองเอาไปสักดูบ้างก็ได้นะคะ................ขอบคุณภาพจาก forward mailเพลง I like Chopin (Gazebo) ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1780 , 05:34:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เข้าพรรษาเวลาดีผองพี่น้องร่วมใจคล้องเริ่มต้นเป็นคนใหม่อบายมุขทุกข์เหตุและเภทภัยกำหนดไว้เป็นจุดเพื่อหยุดพักได้งดเหล้างดเศร้าเข้าพรรษาลดกิเลสกามาตัณหาหนักการพนันก็เลิกได้ไม่นานนักเคยเที่ยวหนักละได้ไม่นานวันไปเข้าวัดทำบุญเพื่อหนุนเนื่องบุญกุศลปลดเปลื้องเรื่องโศกศัลย์เพื่อล่องลอยปัญหาสารพันช่วยผ่อนผันบาปกรรมเคยทำมาระงับจิตคิดถึงทางสว่างสงบทำครบก็สมมาตรปรารถนาปลื้มปิติยินดีเปรมปรีดาว่าเกิดมาช่วงหนึ่งได้พึ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 947 , 19:07:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

http://pics.manager.co.th/Images/551000012875801.JPEG๑..แสนรันทด หดหู่ใจ ในคนบาปมันจ้วงจาบ ทำร้ายสิ้น แผ่นดินหมองประชาราษฎร์ ต้องชอกช้ำ น้ำตานองต้องทนมอง เขาเหยียบย่ำ ซ้ำเติมกัน๒..หรือประชาธิปไตย ใกล้สิ้นสุดแผ่นดินทรุด ทรราช ชาติอาสัญหมู่ผู้คน เป็นบ้าใบ้ ไล่ฆ่าฟันไม่เว้นกั้น เด็ก สตรี คนชรา๓..หรือว่าเรา ใกล้จะสิ้น แผ่นดินแล้วไอ้ชาติแม้ว เข้าครอบครอง หมองหนักหนานรกแตก ผีป่าพง ถูกส่งมาแล้วเข่นฆ่า ประชา....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 732 , 10:56:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

http://manager.co.th/asp-bin/Image.aspx?ID=551000012800422http://www.naewna.com/cgi-bin/7-10-2008/ptm%2016.gifhttp://www.naewna.com/cgi-bin/7-10-2008/ptm%2012.gifบนหนทางแห่งการต่อสู้ ใครเลยไม่เคยรู้ความปวดปร่า ใครเลยไม่ละเหี่ยเสียน้ำตา เถอะ..ผู้กล้าจงก้าวเท้าย่างเดินอาจบาดเจ็บเหน็บหนาวร้าวดวงจิต หนามสะกิดเกี่ยวขาอย่าขัดเขิน แม้เรี่ยวแรงอ่อนล้า..ยังกล้าเผชิญ จะไม่เมินหลบเร้นเช่นขลาดกลัวหากหยาดเลือดต้อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 6 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 707 , 12:31:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผ่านร้อนเย็นเห็นโลกทั้งโศกทุกข์เคยล้มลุกคลุกคลานมานานโขต้องต่อสู้ดิ้นรนจนเติบโตมีดีได้อวดโชว์บางครั้งคราวแม้แร้นแค้นแสนยากกับขวากหนามพยายามด้วยแรงยังแข็งกร้าวได้พบพานขานรับกับเรื่องราวทั้งหาญห้าว ร้าวรันทด หดหู่ใจถึงเหน็ดเหนื่อยเพียงใดไม่เคยถอยไม่เฝ้าคอยโชคชะตามาผลักใสไม่รอรับอุดหนุนบุญคุณใครทุกสิ่งใดสร้างได้ด้วยใจตนเฝ้าเก็บหอมรอมริบก่อนหยิบจับสะสมทรัพย์ที่เหลือเผื่อขัดสนเคยท้อแท้ลำบากกับยากจนหวังหลุ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 4 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 843 , 13:58:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ธรรมดาของมนุษย์สุดยากเข็ญแสนลำเค็ญตั้งรับกับปัญหาต้องต่อสู้ดีร้ายถ่ายเทมาบางเวลาสุดปลงด้วยหลงไปบ้างหลงทางห่างเหินเพราะเดินผิดไร้เข็มทิศจิตพะวงจึงหลงได้ไม่จดจำดำเนินมาเมื่อคราใดหนทางไกลจะอ่อนเปลี้ยเสียเวลาบ้างหลงติดสุรายากระตุ้นไม่มีคุณ..ลำบากยากรักษา หลงเสพติดจิตใจไม่นำพาหมดคุณค่ายากฟื้นคืนคนเดิมบ้างหลงใหลได้ปลื้มกับลาภยศคิดกบฏเบือนบิดจิตฮึกเหิมไม่รู้พอต้องสรรหามาใส่เติมยิ่งได้เพิ่มยิ่งโลภหนักเกินทัก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 ตุลาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1214 , 09:41:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังฝนโปรยโรยรายหายไปลับต้นไม้กลับชุ่มชื่นเมื่อตื่นเช้าสะบัดกิ่งโบกไกวจนไหวกราวหยาดน้ำพราววาววับจับทั่วใบไม่เนิ่นนานก้านแตกแยกเป็นกิ่งดูอ้อยอิ่งนิ่งรอล้อลมไหวเริ่มผลิดอกออกตาไม่ช้าใยมียอดใบอ่อนแซมแต้มทุกตาเมื่อใบอ่อนช้อนช่อรอรับแสงเหล่าแมลงแฝงกายในแหล่งหล้าเข้าแทะกัดฟัดฟอนอ่อนระอาเจ้าโศกาเว้าแหว่งเพราะแรงลาญเปรียบดังคนวัยเยาว์ยังเขลานักไม่ตระหนักถึงภัยที่ไล่ผลาญเพราะอ่อนโลกโชคร้ายถูกภัยพาลประสบการณ์อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 944 , 11:59:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ระหว่างเราเงาจางคอยขวางกั้นความผูกพันเลือนรางเกือบห่างหายไร้ยึดเหนี่ยวเกี่ยวไว้ทั้งใจกายจึ่งง่ายดายหมางเมินเกินเอื้อมดึงไม่สามารถคาดหมายในภายหน้าแรงอ่อนล้าเกินไป..คว้าไม่ถึงได้แต่เพียงเพ้อพร่ำกับคำนึงทุกซาบซึ้งเก็บซ่อนอาวรณ์เองมิอาจเป็นดั่งใจใครวาดหวังจึงเรื้อรังปวดปร่ามาข่มเหง ก้าวเดินเพียงลำพังกับวังเวง  โลกบรรเลงเพลงเศร้าให้เราแล้วจะอยู่หรือจะไปไม่กล้าบอกเหมือนหนามยอก อกใจให้เต้นแผ่วโลกที่มัวมืดมิ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1181 , 13:01:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เทศกาลเจเยี่ยมแล้ว......อีกปีถือฤกษ์งามยามดี.........เริ่มต้นชำระจิตหมองศรี..........บริสุทธิ์เพียรมุ่งหวังหลุดพ้น......ว่างเว้นบาปกรรมฯหนึ่งถึงเก้าค่ำขึ้น..........เดือนไทยงดบริโภคสัตว์ใด.........หมดสิ้นถือศีลเมตตาใน...........มนุษย์โลกชีวิตหยุดดับดิ้น...........หยุดสร้างมรณาฯงดพืชผักกลิ่นร้อน-.......แรงฉุนเพื่อก่อเกิดสมดุล.........แห่งเจ้าสิ่งเสพติดกามคุณ........เพียรละ ด้วยเฮยหลีกเลี่ยงเหตุรุมเร้า....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 28 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1067 , 15:01:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝนพรำให้ฉ่ำเย็น   ก็เฉกเช่นทุกครั้งครา ฝอยฝนหล่นร่วงมา   เพื่อพรมหล้าให้ชุ่มเย็นแสงสูรย์ระอุอุ่น   ระไอกรุ่นดั่งเคยเป็น ส่องโลกดับทุกข์เข็ญ   ที่บีบเค้นก็ผ่อนคลายแสงเดือนและแสงดาว   ส่องพร่างพราวเปล่งประกาย ความมืดก็ห่างหาย   ขยายห้วงแห่งดวงตาสายธารที่ผ่านพฤกษ์   แม้ตื้นลึกจักคณา หล่อเลี้ยงทั่วผืนป่า   ให้ต้นกล้าได้เติบโตพันธุ์ไม้ทั้งเล็กใหญ่   ผลิดอกใบมากอักโข สรรพสัตว์ที่อดโซ   ได้เก็บกินสิ้นหิวโหย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 27 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1521 , 09:26:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คือ เอื้อ โอบอุ้มเพลงบรรเลงสรรค์เพียงเอื้อนเอ่ยรำพึงรำพันอันอ้อยอิ่งก็อิ่มเอมเปรมใจคล้ายแอบอิงละม้ายอบอุ่นนิ่ง..ทิ้งทุกข์ตรมคือ ครูเพลง ไพเราะเสนาะหวานเพียงพลิ้วผ่านเพริศพราย..ก็คล้ายห่มรื่นในรสเรียงร้อยถ้อยอารมณ์จึ่งชื่นชมด้วยชำนาญการดนตรีทุกทุกท่วงทำนองของเพลงแผ่วก็เจื้อยแจ้วแว่วไกลไปทุกที่จากวันวานผ่านผันจนวันนี้ยังตราตรึงซึ้งฤดีมิเสื่อมคลายก่อนลาจากฝากไว้ให้สดับบทเพลงขับกล่อมจินต์มิสิ้นสลายประพัน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 929 , 08:35:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขุนเขาตระหง่านเงื้อม..........เยี่ยมจันทร์ สูงเด่นแต่เงียบงัน................ท่ามฟ้า สายหมอกหม่นครอบพัน......บังยอด ปิดกลบ,พรางอ่อนล้า..........ห่มล้อมศิขรินฯ ยลยินเสียงเพรียกร้อง..........ร่ำหา แลลับสุดสายตา..................หลบเร้น รายรอบขอบพสุธา...............ว่างเปล่า ความเงียบดังบีบเค้น............ปิดห้วงจินตนาฯ เย็นเยียบคลุมปกห้อม..........บังสูรย์ คล้ายปกปิดอาดูร.................โศกเศร้า เพียง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1075 , 08:24:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะอ่อนไหวใจน้อยแม้หน่อยหนึ่งให้คิดถึงเท่าไรไม่อาจเผยต้องปล่อยความตามกาลผ่านล่วงเลยหยุดเอื้อนเอ่ยคำใดให้ได้ยินแม้ลึกลึกเฝ้ารอคำพ้อพร่ำแต่ใจจำรันทดได้หมดสิ้นจึงเจ็บนานรานล้าจนชาชินแหว่งวิ่นทับถมจมทุกข์ทนอยากเอ่ยถามความในใจเธอนั้นมีเงาฉันบ้างไหม..ให้สับสนหรือลบเลือนเหมือนฟ้าครามืดมนทุกแห่งหนว่างเปล่าไร้เงาจันทร์ลืมหมดแล้วห่วงใยในคราวก่อนที่ยอกย้อนพาใจให้โศกศัลย์หรือลาแล้วลาไปไกลนิรันดร์ความผูกพันอ่อน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1001 , 08:09:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหม่อมองทุ่งกว้างทางกันดารไกลโพ้นสถานจะสานฝันริบหรี่ความหวังใกล้พังครันด้นดั้นรันทดเกือบหมดแรงดินแห้งแล้งร่วนจวนใจขาดอนาถรอยแยกแตกระแหงลมร้อนพัดหมุนจนฝุ่นแดงดั่งแกล้งปกปิดจิตอาลัยต้นไม้ใบหญ้าน่าสงสารแห้งกร้านเซซังดังถูกไหม้ไร้ดอกลูกผล...ยลครั้งใดดั่งไฟเผาผลาญลาญชีวันด้วยขาดทุนทรัพย์จะจับต้องจึ่งข้องขุ่นใจให้โศกศัลย์หนี้สินพูนเพิ่มจากเดิมพลันปิดกั้นหนทางจะย่างไปตัดใจทิ้งนามาสู่กรุงหมายมุ่งสร้างสานกับง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 887 , 08:17:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจากเนต)เพียงแว่วแผ่วลมที่พรมพร่างยะเยือกเย็นน้ำค้างกลางดื่นดึกอยากข่มตาหลับกลับหวนนึกตรองตรึกติดแน่นบนแผ่นใจขอบฟ้ากว้างขวางกั้นเกินดั้นด้นไกลเกินค้นจบลง ณ ตรงไหนจึงยิ่งห่างว้างเว้า..เศร้าแล้วไรภาระใจผูกมัดยากตัดทอนมองดาวเดือนเกลื่อนฟ้าดารดาษเส้นโค้งวาดระยับขับแสงอ่อนกระพริบเพรียกเรียกหาด้วยอาวรณ์คนอยู่ค่อนขอบโพ้น..ดลได้ยินว่าอยากเอื้อมมือไปให้คว้าถึงจะซาบซึ้งหรือไม่ในถวิลความห่วงใยไหลหลากมาจากจิน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 3329 , 08:27:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 (ภาพจากเนต: โดย อ.เฉลิมชัย  โฆษิตพิพัฒน์)อนิจจังสังขารเมื่อกาลล่วงทุกสิ่งปวงเปลี่ยนแปลงแถลงสิ้นไม่อาจเลี่ยงหลบหลีกปลีกดวงจินต์ต้องโบยบินสู่ห้วงบ่วงเวลา สัตว์เล็ก..สัตว์ใหญ่ทั้งหลายแหล่ล้วนเที่ยงแท้ไม่ขืนขัดวาสนาหนีไม่พ้นทุกข์เล่ห์เวทนาต่างเกิดมาใช้กรรมที่ทำไว้แต่เนื้อหมูปูปลาคราดับดิ้นไม่สูญสิ้น..ทำอาหารมาทานได้หรือขุดกลบลงฝังหลังขาดใจเปลี่ยนซากให้เปื่อยยุ่ยเป็นปุ๋ยดิน อีกไม้ล้มเมื่อถมทับนับวันไว้จะ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 21 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1236 , 10:35:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ้าแมงปอปีกบางกางปีกโผด้วยเติบโตเต็มวัยจะไขว่คว้าสร้างจุดหมายปลายทางวางเวลาสุดฟากฟ้าห่างไกลดั่งหมายปองแล้วผกผินบินไปในที่สุดด้วยเร่งรุดจุดประกายใจผยองข้ามทะเลเร่ไปใจลำพองไม่พิศมองปีกตนจะโดนรานทั้งคลื่นลมโหมซัดพัดกระหน่ำจึงร่ำร่ำเหนื่อยล้าน่าสงสารผจญหมู่ศัตรูร้ายแฝงภัยพาลไม่ช้านานปีกจะร่วงให้ห่วงใยอยากหยุดพักสักครากลางฟ้ากว้างแต่เวิ้งว้างว่างเปล่าเศร้าไฉนหมดกำลังรอนรอนจนอ่อนใจพายุไล่ตามมาพะว้าพะวังแม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1074 , 11:20:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แววตาเธอหม่นหมองจากร้องไห้ ทุกข์ยิ่งใหญ่เกินกว่าหาใครเห็น หนทางแก้แพ้พ่ายหลายประเด็น ใครจะเป็นเพื่อนปลอบจักขอบคุณ เธอเมินหลบสายตามองฟ้ากว้าง ที่เวิ้งว้างคลุมเครือใครเกื้อหนุน ไร้ถ้อยคำอวยพรอ่อนละมุน มีแต่ขุ่นขัดข้องหมองวิญญาเธอก้มหน้ามองดินด้วยสิ้นแล้ว โลกหมดแววกำลังใจให้ฝันหา จึงริบหรี่..ทุกข์ท้อทรมา กลบดวงตา กลบใจให้มืดมิด หากเธอหยุดร้องไห้เมื่อไรหนอ ด้วยเพียงพอระบายหายข้องจิต มองซิมองผู้คน..ค้นชีว....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 977 , 11:27:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพลงคะนึงซึ้งข่มอารมณ์วาบหนาวกำซาบซ่านทรวงให้ห่วงหาเพียงพลิ้วแผ่วสายลมพรมพร่างมาก็คล้ายพารำพึงคิดถึงไปโอ้ว่าความรักเอ๋ยเคยรู้สึกกลับร้าวลึกซ่อนเร้นเป็นไฉนหรือรักซ้อนย้อนยอกหยอกเย้าใจก่อนผลักไสไกลห่างเพื่อร้างลารักหล่นหายปลายทางคือว่างเปล่ากับเรื่องราวร้าวรวดปนปวดปร่าหรือใครแสร้งเสกสรรจำนรรจาปิดดวงตาปิดใจให้มืดมนจึงมิเหลือเยื่อใยไว้สัมผัสอัตคัดถ้อยความท่ามสับสนสบสายตาล้าเศร้าจากเงาชลคล้ายอับจนหนทางจะย....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1175 , 16:56:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจากเนต)คืนจันทร์นวลแจ่มจรัสจ้าคุ้งฟ้าใสสกาวพราวไสวเมฆหลบซ่อนเร้นเห็นรำไรน้ำไหลเอื่อยอ่อนอ้อนธาราลมเย็นพัดไกวที่ชายทุ่งหอมฟุ้งรวยรินกลิ่นพฤกษาแว่วเสียงนกในไพรพนาดอกหญ้าแพรพลิ้วดั่งริ้วพรมมองฟ้าหาจันทร์..นั่นเห็นไหมสายใยอ้อมฟ้ามาห่อห่มดั่งปลุกปลอบใจคลายระทมยิ้มข่มทุกข์ท้อทรมานจันทร์เอ๋ยเคยไหมไร้ใครคู่อดสูฟ้าจ้องมองเพียงผ่านเมฆลอยคล้อยลับขับร้าวรานลมหว่านเสน่หาแล้วลาไกลมีเพียงเสียงเพรียกจากพงพฤกษ์ดื....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 820 , 12:16:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่องของผมยากแท้.......กำหนดเองผมดกปรกครื้นเครง.......โชคล้นผมน้อยสิหวั่นเกรง........กลัวร่วง หมดเนออาจหลบหลีกมิพ้น........ตกล้านหนึ่งใดฯล้านที่หนึ่งชื่อนั้น..........บอกความว่าทุ่งหมาหลงยาม........ปล่อยไว้คือล้านเลี่ยนเตียนตาม.....ตลอดทั่วบอกทิศทางบ่ได้...........ดุ่มดั้นเดินงงฯล้านที่สองจดจ้อง...........รอคอยหน้าผากถึงท้ายทอย........น่าคร้ามแลผมติดแค่รอย.............สองขอบ หูนาเรียกว่าดงช้างข้าม......

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1516 , 12:58:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://202.142.219.4/uploads/23/23600.jpg)แต่อดีตบรรพกาลก็นานโข เราเติบโตเกษตรกรรมนำสมัย จากทำพออยู่กินมิสิ้นใจ สู่แดนไกลเป็นสินค้าราคางาม เมื่อก่อนนั้นทำนาว่าลำบาก เพราะทุกข์ยากต้องแลกด้วยแบกหาม จากไถหว่านเก็บเกี่ยวทุกเสี้ยวความ ต้องเดินตามธรรมชาติมิอาจหนี ที่เป็นเพื่อนอาศัยแรงอย่างแข็งขัน อยู่เคียงกันกับนามาทุกที่ คือเจ้าทุยลุยไปด้วยไมตรี ให้นามีชีวิตดั่งคิดฝัน ทั้งไถ นวด บรรทุก ในยุคก่อน ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 876 , 18:52:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจากเนต)โอ้ใจเอ๋ย..ช่างกระไรให้หวั่นหวาดเพลินหวังวาดแววฝันอันลอยเลื่อนมัวพะวงหลงสาวแต่ดาวเดือนจนลืมเลือนเศร้าโศกที่โลกมีมิหันมองความจริงที่สิงซ่อนมายอกย้อนตอกย้ำช้ำเหลือที่กับเรื่องราวร้าวรอนซ้อนฤดีแหละท่าทีเมินหมางที่ห่างไปไม่มีสิทธิ์ใดใดให้เรียกร้องเพียงเฝ้ามองพะวงด้วยสงสัยอยากค้นหาคว้าถึงซึ่งเยื่อใยมีบ้างไหมตกหล่นบนหนทางเธอเหมือนเงาเฝ้าตามเกินห้ามหักจึงยากนักกำจัดหรือขัดขวางอยากหันหลังหลบเร้นมิ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 978 , 11:23:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://dl7.glitter-graphics.net)ทุกถ้อยสารวารวันที่ผันผ่านจากวันวาน-วันนี้ที่เป็นอยู่และอีกนานเพียงใดไม่อาจรู้จะเคียงคู่เก็บไว้ในทรงจำบันทึกถ้อยร้อยเรียง..แม้เพียงฝันเพื่อแบ่งปันยามใจใครเหยียบย่ำเจือจางท้อทุกข์ถมด้วยคมคำช่วยชี้นำหนทางให้ย่างเดินขอบคุณในไมตรีที่มอบให้จารึกไว้มิเลือนรางยามห่างเหินเพียงลำพัง..เหนื่อยล้ากล้าเผชิญแม้ขาด-เกินสิ่งใดไม่สำคัญจะเก็บเกี่ยวเสี้ยวความเคยถามถึงไว้สู่บึ้งห....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 844 , 15:19:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://bp0.blogger.com)ท่ามเศษหญ้ากองรกปรกบังพื้นดูแฉะชื้นกลิ่นหวนชวนคลื่นเหียนหมู่แมลงแฝงตนบินวนเวียนเป็นแหล่งเปลี่ยนแพร่พันธุ์อันอุดมแต่ภายใต้มืดอับกลับซุกซ่อนต้นไม้อ่อนหลบหลับถูกทับถมทั้งใบเก่าเศษกิ่งต่างทิ้งจมให้หลืบร่มคับแคบแอบเพาะตัวครั้นเวลาเหมาะสมจะชมโลกค่อยชะโงกโผล่หน้ามายิ้มหัวแต่งแต้มเศษซากรกที่ปรกมัวสว่างทั่วด้วยดอกที่งอกงามเปรียบคล้ายสิ่งหนึ่งใดดูไร้ค่าถูกตีตรารังเกียจด้วยเหยียด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 902 , 12:16:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://dl.glitter-graphics.net)ยากเหลือเกินเดินทางแห่งว่างเปล่าหลบเรื่องราวร้าวรอนแต่ก่อนนั้นสูญสิ้นแล้วแววหวามความสัมพันธ์เคยปลุกปั้นบรรจงแต่งด้วยแรงรักด้วยห่างไกลเกินกว่าจะคว้าถึงดวงใจจึงขื่นขมเพราะจมปลักตกอยู่ท่ามความระทมตรมตรอมนักจะหยุดพักเมื่อไรไม่รู้เลยเพราะใจอ่อนคลอนแคลนแน่นในอกไม่อาจยกเอ่ยอ้างวางเฉลยกับท่าทางบางทีที่เฉยเมยมันงอกเงย "บางอย่าง" ที่ต่างไปเก็บเอาไว้ให้มิดชิดสนิทแน่นณ ดิน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1557 , 11:44:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://dl6.glitter-graphics.net/)แว่วเสียงเพลงพลิ้วแผ่วแววหวานรื่นยามค่ำคืนคราดาวพราวประดับนภาพร่างแพรวพรายประกายระยับความมืดจับวับวาวด้วยดาวน้อยดอกราตรีคลี่บานรัตติกาลล่วงขาวเด่นดวงไกลตาเกินคว้าสอยครั้นต้องลมพรมรวงร่วงหลุดลอยดอกน้อยน้อยเกลื่อนตาบนหญ้างามหอมเจ้าเอยเคยคุ้นกรุ่นกลิ่นเจ้าท่ามแสงเงาดาราฟ้าอร่ามหอมเอยยังฝังใจในทุกยามเกินหักห้ามคิดถึงหนึ่งคนนั้นโอ้ยามนี้นิทราหรือว่าตื่นได้กลิ่นชื่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 890 , 13:19:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://precepts.files.wordpress.com)เวรกรรมเก่าก่อนนั้น......บันดาลให้ประสบพบพาน.........ชาตินี้ดำเนินเรื่องร้อยกาล......บรรจบเพียงต่างผลบุญชี้.........ทุกข์เศร้าโศกตรมฯไม่อาจคิดหลบลี้..........ที่ใดแม้อยู่ใกล้หรือไกล.......ฟากฟ้าผลกรรมจะตามไป........กำหนดอาจพบสุข-อ่อนล้า.......เร่าร้อนฤๅเย็นฯคล้ายเรือมนุษย์ผู้-........ล่องลอยกลางทะเลเฝ้าคอย........หลุดพ้นทั้งลมคลื่นทยอย..........ซัดสาดความท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 839 , 12:52:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://img183.imageshack.us)ไม่ง่ายเลยเผยใจให้ใครรู้กล้ำกลืนอยู่ผู้เดียวมิเหลียวหาปล่อยหัวใจไหววาบคราบน้ำตาทิ้งเวลาผันผ่านเนิ่นนานไปลบอย่างไรใยอดีตที่กรีดเชือดไม่แห้งเหือด..ตอกย้ำจนร่ำไห้ฝืนระทมตรมเศร้าเหงาฤทัยสะสมไว้ล้นปรี่ที่ชอกช้ำคือแผลเป็นเรื้อรังยังเจ็บปวดให้ร้าวรวดเหน็บหนาวทุกเช้าค่ำอยากจะลืมให้หมด..กลับจดจำทุกข์กระหน่ำซ้ำซากจากอาวรณ์จึงล้มลุกคลุกคลานอยู่นานครั้งด้วยความหลังฝังไว้ยากไถ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1131 , 11:20:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจากเนต)ขึ้นชื่อคฤหัสถ์ล้วน.........ครองตนยึดหลักธรรมฝึกฝน........ถ่องถ้วนสิ่งใดชั่วร้อนรน............หลบหลีกคืออบายมุขล้วน...........หกข้อพึงจำฯหนึ่งปลาบปลื้มกับน้ำ.......เมรัยดื่มด่ำชุ่มฉ่ำใจ..............ค่ำเช้าเสียสินทรัพย์บรรลัย.......ไม่บ่นขาดสติ,โรครุมเร้า..........ป่วยไข้ทรมานฯสองมืดค่ำอาสน์ร้อน........รนรานต้องออกนอกเรือนชาน.....เที่ยวด้อมเจ้าชู้อยู่ดักดาน.............บ่เลือก ใครเฮยกิเลสก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 908 , 10:56:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก: http://i120.photobucket.com)เพลงกาลลอยล่องฟ้า......ฟากไกลข้ามผ่านภูผาไพร...........ล่วงพ้นร่ำร่ำคร่ำครวญไฉน.........ฤๅพี่ราวอกระทมล้น.............ท่วมแล้วน้ำตาฯรอนรอนราวรักร้าง.........ห่างเรียมเย็นย่ำพร่ำอกเกรียม.......หม่นไหม้เคว้งคว้างว่างจิตเจียม......จำจากกายห่างใจนั้นไซร้.........อยู่คล้องเคียงกันฯฝากเพลงยามค่ำคล้อย.....คลื่นลมมอบรักชื่นชิดชม...........แด่น้องวอนเว้าอย่าเศร้าตรม...........

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 5 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 913 , 12:31:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ภาพจาก:http://i119.photobucket.com)ร้อยลำนำคำพ้อต่อน่านฟ้าเผยจันทราลอยเด่นเห็นวับไหวเป็นกลอนกานท์ผ่านพ้นถึงคนไกลหวังมอบใจผูกพันดังสัญญาฝากสายน้ำยามค่ำย้ำแน่นหนักด้วยใจภักดิ์ถักทอรอเพียงว่าใจอีกดวงล่วงผ่านกาลเวลาเพื่อย้อนมาเคียงใกล้ได้พบเจอวอนลมพัดพลิ้วพรายให้เธอรู้ว่าใครกู่คำพ้อ..กลัวรอเก้อหากลืมหมดรักมั่นฝันละเมอ คงพร่ำเพ้อเดียวดายอยู่ปลายฟ้าอย่าหมางเมินเหินห่างร้างรักเร่คนเสเพลขอไกลไม่เห็นหน้าเจ็บ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 918 , 12:47:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 (ภาพจาก: http://charity1101.files.wordpress.com)ลมฝนสาดซัดพัดกระหน่ำ ฟ้าคร่ำครืนครืนเจ้ายืนนิ่ง เปียกปอนอย่างไรไม่ประวิง นั่น..สิ่งพบเห็นเป็นประจำ หนาวลมร้อนแดดที่แผดเผา เงียบเหงากล้ำกลืนคราคืนค่ำ โหยหิวกิ่วท้องหมองระกำ สักคำมิได้แลแต่เช้ามา แหล่งอาหารจานใหญ่ใกล้ขยะ มานะเข้าลุยขุดคุ้ยหา อดมื้ออิ่มมื้อยื้อชีวา หนึ่งชีวิตเกิดมาต้องฝ่าฟัน ไร้ที่พึ่งพิงอิงพำนัก ไร้ความรักถักทอก่อเกิดฝัน โหยหามีไหมใครแบ่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 3 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1290 , 13:13:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(ภาพจาก: http://static.flickr.com)น้ำใสไร้ขุ่นข้อง...........มองเห็นบริสุทธิ์ชุ่มฉ่ำเย็น.........จับต้องแม้สงบนิ่ง, กระเซ็น,.....ซัดสาดแสงส่องสะท้อน ฟ้อง.....กระจ่างเนื้อน้ำในฯครั้นสีเพียงหนึ่งย้อย......หยดลงสีเปลี่ยนจากที่คง.........พิสุทธิ์แผ้วหลากสีละลายตรง........แต้มแต่งเติมใส่สีใดแล้ว...........ย่อมล้วนเปลี่ยนตามฯพิศใจคล้ายดั่งน้ำ.........เจนตาทุกสิ่งใดรับมา............ย่อมเอื้อรับสุขเพิ่มปรีดา....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 1 กันยายน 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 2996 , 09:22:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(ภาพจาก: http://jadecaravan.com)ริมสระกว้างกลางไพรห่างไกลโพ้นแลลิบโทนเขียวชะอุ่มพุ่มไสวดอกบัวขาวพราวเด่นเห็นชื่นใจท่ามหมู่ไม้กลางน้ำชุ่มฉ่ำตาเสียงกบเขียดงึมงำทำนองเสนาะเพลงไพเราะเห่ไพร..ดังใฝ่หาแทรกประสานขานรับตอบกลับมาหมู่นกกาน้อยใหญ่ใกล้ใกล้กันแลดอกอ้อล้อลมพรมพลิ้วผ่านคล้ายดั่งม่านแพรพฤกษ์ที่นึกฝันเพียงสัมผัสด้วยตายังลาวัณย์อยากเก็บฟั่นถักทอขอหนุนนอนน้ำใสเย็นเห็นเงาต้นไม้น้ำทั้งสูงต่ำคู่เคียงเรียงส....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 สิงหาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1077 , 13:42:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(ภาพจาก: http://www.weekendhobby.com)เป็นแหล่งกำเนิดเกิดเลือดเนื้อให้อุ่นเอื้ออาทรตอนเหน็บหนาวและชุ่มเย็นผ่อนคลายในทุกคราวที่รอนร้าวรุ่มร้อนตอนทุกข์ตรมให้เล่าเรียนเขียนอ่านการศึกษาพัฒนาความรู้สู่เหมาะสมเพื่อเผยแพร่กว้างไปในสังคมตามอุดมการณ์นี้ที่ตั้งใจหนี้ชีวิตติดค้างอย่างใหญ่หลวงทั้งหลายปวงตอบแทนแม้นทำได้ด้วยภาคภูมิรุมเร้าเราภายในความเป็นไทยไม่เปลี่ยนแปลงหรือแสร้งทำปลุกสำนึกตรึกตรองมองทั่วถ้วนหมู่เร....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 สิงหาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 851 , 10:48:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(ภาพจาก: http://www.dmc.tv)ซมซานกาลล่วงแล้ว......ปลิดปลิวเคยท่ามความโหยหิว.....ร่ำไห้หาหลบเลี่ยงธงทิว........วัฏจักร ได้ฤๅเพราะบ่วงบาศคาดไว้.....ไล่ยื้อยาวนานฯปวงสัตว์เล็กใหญ่ล้วน.....มีกรรมชาติก่อนเคยกระทำ.......บาปล้นมิอาจ กลบ ลบคำ........ซุกซ่อนหนีไม่รอดฤๅพ้น..........เที่ยงแท้ทั่วกันฯลองพินิจซากเนื้อ........ปูปลา คราวลับดับชีวา..........หมดสิ้นยังกลับจับหุงหา..........บริโภคหรือตัดสับเป็นชิ้น........

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 28 สิงหาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1362 , 13:27:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 (ภาพจาก: http://www.ladytip.com)สุดอ้างว้างวังเวงเพลงป่าช้าเมื่อเวลาสายัณห์ตะวันหายคืนเดือนดับลับลาฟ้าเลื่อมลายวิเวกคล้ายสายฝนบ่นอำลาที่หลุมปักสลักชื่อคือกายเจ้ามีเพียงเงามืดมิดปิดด้วยฝาเหลือแต่ร่างหากไร้ซึ่งวิญญาไม่นำพาร้อนเย็นที่เป็นไปอาณาเขตครึ้มเงาแค่เท่าหลุมที่ปกคลุมคุ้มร่างไม่กว้างใหญ่หมดสิ้นแล้วปรารถนาทอดอาลัยมีให้เพียงผลกรรมชี้นำทางเสียงโหยหวนยินแว่วแผ่วแผ่วพลิ้วใบไม้ปลิวหวิววาบปนสาบสางหมาหอ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1112 , 19:41:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 (ภาพจาก: http://www.ladytip.com)เสียงสุดท้ายวังเวงบรรเลงแผ่วเธอจะแว่วยินไหมให้กังขากับมุมมืดมิดชิดปิดหูตาหมดเหนื่อยล้าอาทรทั้งร้อนเย็นเหลือเพียงร่างทอดยาวราวหลับใหลละทิ้งไว้ปวงสุขและทุกข์เข็ญไม่สนใจใยดีที่เคยเป็นหยุดโลดเต้นวิ่งตามความต้องการพระรูปหนึ่งเยื้องย่างนั่งธรรมาสน์หมู่มวลญาตินิ่งสดับรับธรรมสารท่านเปรียบเปรยเอ่ยถึงซึ่งพรหมญาณยกนิพพานสูงสุดดั่งพุทธองค์บทส่งท้ายร่ายเรียงเพียงให้คิดอย่ายึดติดสิ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 สิงหาคม 2551
Posted by ปัณณ์ , ผู้อ่าน : 1151 , 14:24:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(ภาพจาก: http://farm1.static.flickr.com)ฉันหลงรสบทกวีที่ศาสตร์ศิลป์ช่วยรดรินราดใจให้ชุ่มฉ่ำจึงจารจดถักถ้อยร้อยเรียงคำเป็นลำนำอิงแอบแนบบทเพลงฉันหลงรักกาพย์กานท์งานอักษรทั้งโคลงกลอนกลั่นกรอง..มองคร่ำเคร่งฝึกประพันธ์เชื่อมโยงแม้โคลงเคลงแลหวั่นเกรงกลัวคำขาดสัมพันธ์จึงพากเพียรเขียนฝึกที่นึกได้ลิขิตไปบนทางว่าสร้างสรรค์ฉันทลักษณ์อักษราค่าอนันต์มิมีวันเลือนหายจากสายตาฉันระบายทุกข์โศกจากโลกกว้างตามแนวทางหวังว....

อ่านต่อ


/1
<< กรกฎาคม 2019 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]