*/
  • พุธทรัพย์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : puthsup@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2017-03-18
  • จำนวนเรื่อง : 139
  • จำนวนผู้ชม : 98212
  • จำนวนผู้โหวต : 260
  • ส่ง msg :
  • โหวต 260 คน
<< กุมภาพันธ์ 2019 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562
Posted by พุธทรัพย์ , ผู้อ่าน : 1286 , 10:46:54 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน สิงห์นอกระบบ , สาครงค์ และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

ซื้อทัวร์จอร์เจียแล้วได้แถมอีก ๒ ประเทศ : ประเทศจอร์เจีย ตอนที่ ๑

ระยะหลังๆ นี้ จำนวนประเทศที่เคยไปไม่เพิ่มขึ้น เพราะไปเที่ยวตามเมืองต่างๆ ในประเทศที่เคยไปมาแล้ว พบรายการเที่ยวจอร์เจีย (Georgia) ก็สนใจเพราะไม่เคยไปประเทศนี้มาก่อน ก็จองทัวร์ซิครับ

เพื่อนๆ เมื่อทราบว่าผู้เขียนซื้อทัวร์ไปจอร์เจีย ก็นึกว่าผู้เขียนไปสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีรัฐจอร์เจียอยู่ด้วย ครับ ชื่อรัฐและชื่อประเทศเหมือนกันได้ แต่ประเทศจอร์เจียที่ผู้เขียนตั้งใจไปนั้นอยู่ในแนวเทือกเขาคอเคซัส ติดกับทะเลดำและใกล้ทะเลสาบแคสเปี้ยน

เป็นดินแดนที่ยุโรปและเอเซียมาประสบพบกัน และเป็นประเทศที่เคยอยู่ในปกครองของสหภาพโซเวียตก่อนล่มสลาย ประเทศจอร์เจียไม่ได้อยู่ในยุโรปและก็ไม่ใช่เอเซียครับ แต่อยู่ในยูโรเซีย

ทัวร์นัดหมายให้พบกันที่สนามบินสุวรรณภูมิเวลา ๘.๐๐ น. ทริปนี้ออกเดินทางในตอนเช้าเพราะทริปก่อนๆ เดินทางตอนกลางคืนเป็นส่วนใหญ่

ออกจากบ้านก่อนเวลานัดหมายนานๆ เพราะไม่อยากกระหืดกระหอบ โดยเฉพาะการเดินทางไปต่างประเทศเพราะเอาแน่กับการจราจรไม่ได้ และบางครั้งตอนเช็คอินที่สนามบินสุวรรณภูมิคิวยาวมาก ดังนั้น จึงออกจากบ้านตั้งแต่เวลา ๐๖.๓๐ น.

วันนั้นถนนโล่งมากครับ นึกว่านั่งรถอยู่ต่างจังหวัดเสียอีก ถึงสนามบินสุวรรณภูมิราวๆ ๐๗.๐๙ น. นั่งคอยเจ้าหน้าที่บริษัททัวร์ เพื่อรับเอกสารแล้วไปเช็คอิน

กลุ่มทัวร์ครั้งนี้รวมทั้งสิ้น ๒๒ คน รวมทั้งไกด์ไทย แต่ที่รู้จักกันมาก่อนคือกลุ่มย่อยของผู้เขียนมี ๔ คน คือผู้เขียน คุณสายพิณ มณีศรี ภรรยา คุณชูเกียรติ และคุณพิศมัย สุวรรณรังษี

 

ช่อง Fast Tracking ซึ่งรับเฉพาะพระสงฆ์ เจ้าหน้าที่สายการบิน ผู้มีอายุเกิน ๗๐ ปี และผู้ถือบัตร Fast Tracking วันนั้นคิวยาวมากพอควร เพราะมีผู้ถือบัตร Fast Tracking เยอะมาก บัตรนี้ผู้เขียนไม่ทราบว่าเขาซื้อกันที่ไหนนะครับ แต่บริษัททัวร์แห่งหนึ่งเคยแจกให้ผู้เขียนตอนเดินทางไปภูฏานครับ

อยากให้คุณชูเกียรติและภรรยาซึ่งยังมีอายุไม่ถึง ๗๐ ปี เข้าไปพร้อมกันด้วย ก็ไปขอเจ้าหน้าที่ จึงได้ทราบว่าผู้มีอายุเกิน ๗๐ ปี มีสิทธิ์นำผู้ติดตามได้ ๑ คน ก็สบายไป เพราะผู้เขียนและภรรยาอายุเกิน ๗๐ ปี ทั้งคู่ มีผู้ติดตามได้คนละคนพอดีครับ

นำคุณชูเกียรติไปสมัครเป็นสมาชิก King Power ก่อน เสียค่าสมัคร ๑,๐๐๐ บาท แต่ใช้เงินนี้ซื้อของได้ด้วย เป็นสมาชิกด้วยเงิน ๑,๐๐๐ บาท ซื้อของได้ลด ๕% ถ้าจ่ายมากกว่านั้นก็ได้ลดมากกว่านั้น ที่สำคัญได้นั่งใน King Power Space หรือ King Power Lounge แล้วกินอาหารฟรีไงครับ

 

หลังจากกินมื้อเช้าฟรีและใกล้เวลาเครื่องออก ก็ขึ้นเครื่องกัลฟ์ แอร์ (Gulf Air) ซึ่งเป็นสายการบินของราชอาณาจักรบาร์เรน (Kingdom of Bahrain) เป็นครั้งแรกเช่นกันที่ได้ใช้บริการสายการบินนี้ เมื่อพบแอร์ของสายการบินนี้ก็ต้องถ่ายภาพกันหน่อยครับ


หาช่องเสียบ UHB ไม่พบ คิดว่าต้องมีแน่ๆ เพราะเครื่องนี้ใหม่มาก ใช้มือลูบด้านล่างของจอภาพก็พบครับ รวมทั้งที่เสียบหูฟังด้วย หลบไว้ได้ดีมากทีเดียว

 

ถูกใจมากครับ เครื่องโบอิ้งรุ่น B787-9 นี้มีที่นั่งระหว่างแถวกว้างเหยียดเท้าได้สบายมาก วันนี้ผู้โดยสารไม่เยอะด้วย ที่นั่ง ๓-๓-๓ ได้นั่ง ๒ คน ต่อ ๓ ที่นั่ง

 

เครื่องบินออกตรงเวลาคือ ๑๑.๐๐ น. อาหารกลางวันบนเครื่องวันนี้มีให้เลือก ๒ อย่าง คือเนื้อแกะกับไก่ เลือกแกะซิครับ นอกจากไม่ได้กินมานานแล้ว ยังนุ่มกว่าไก่ด้วย ตอนนี้ต้องระมัดระวังเพราะฟันของผู้เขียนไม่ค่อยดีนัก

 

แม้ว่ากัลฟ์ แอร์ เป็นสายการบินของคนมุสลิม แต่ก็มีไวน์ให้ดื่มนะครับ ผู้เขียนดื่มเพียงแก้วเดียวเพราะตอนกลางวันไม่กล้าดื่มมากแม้ไม่ได้ไปไหนก็เถอะ ได้ความรู้เพิ่มเติมจากแอร์ว่าคนบาร์เรนหลายคนไม่เคร่งศาสนามากนัก มุสลิมไม่ดื่มแอลกอฮอล์ แต่ชาวบาร์เรนซึ่งเป็นมุมลิมนั้น ใครใคร่ดื่ม...ก็ดื่มได้ครับ

ผู้เขียนนั่งเครื่องไม่ว่าเป็นกลางวันหรือกลางคืนไม่ค่อยหลับหรอกครับ ก็ไปคุยกับแอร์ ได้ความรู้อีกว่าสายการบินของประเทศในตะวันออกกลาง ไม่ว่าของจอร์แดนและของสหรัฐอาหรับอิมิเรส ที่ผู้เขียนเคยบินนั้น คนของประเทศนั้นไม่เลือกเป็นแอร์ครับ

เหตุผลก็คือการเป็นแอร์นั้นต้องเป็นผู้รับใช้ แอร์ที่ได้คุยด้วยในครั้งนี้มีทั้งฟิลิปปินส์ อียิปต์ เคิร์กกิสถานและที่ถ่ายรูปด้วยเป็นชาวโรมาเนียครับ ประเทศที่จะไปเยือนในเร็วๆ นี้

 

ก่อนเครื่องลงประมาณชั่วโมงเศษก็มีผัดไทยใส่ไก่และผลไม้มาเสริฟ ผู้เขียนไม่ชอบผัดไทยและยังอิ่มอยู่ แต่เมื่อนำมาเสริฟแล้วก็ลองชิมดู อร่อยดีครับ คงเป็นเพราะผัดไทยจานนั้นไม่หวานก็ได้

แล้วก็ถึงท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน เมื่อเวลา ๑๔.๔๙ น. เวลาท้องถิ่นครับ เวลาในบาร์เรนช้ากว่าเวลาของไทย ๔ ชั่วโมง ตอนแรกเข้าใจนึกว่าเมืองหลวงของบาร์เรนชื่อบาร์เรน เพราะนึกถึงสิงคโปร์ แต่ไม่ใช่ครับ เมืองหลวงของบาร์เรนชื่อมานามา (Manama)


ไวไฟที่สนามบินบาร์เรนต้องลงทะเบียนและอนุญาตให้ใช้เพียง ๔๕ นาที เท่านั้น รวมทั้งให้ใช้วันละเพียงครั้งเท่านั้น เพราะเมื่อกลับมาขึ้นเครื่องใหม่ในคืนนั้นก็เข้าใช้ไม่ได้ ไม่น่าขี้เหนียวเลยนะครับ ทั้งๆ ที่เป็นประเทศที่ร่ำรวยด้วยน้ำมันมากๆ เสียด้วย

กำหนดการเดิมตอนที่ซื้อทัวร์นั้น แวะสนามบินบาร์เรนเพียงแค่เปลี่ยนเครื่องเท่านั้น แต่สายการบินกัลฟ์ แอร์ ได้เปลี่ยนแปลงเที่ยวบินไปเมืองทบิลิซี (Tbilisi) ประเทศจอร์เจียใหม่ ทำให้ต้องรอที่สนามบินบาร์เรนนานมาก เพราะออกจากบาร์เรนเวลา ๒๓.๓๕ น. กัลฟ์ แอร์ จึงได้จัดให้ไปพักฟรีที่โรงแรม Golden Tulip ซึ่งเป็นโรงแรม ๕ ดาว ในกรุงมานาดา

เส้นทางระหว่างสนามบินบาร์เรนถึงโรงแรมมีต้นปาล์มกลางถนน สวยงามและเหมาะสมและเข้ากับสภาพพื้นที่ซึ่งเป็นทะเลทรายเป็นอย่างยิ่ง แต่การที่นำต้นปาล์มมาปลูกที่บ้านเราโดยเฉพาะใน กทม. ก็ดูแปลกดี ก็ไม่ทราบว่าเป็นความคิดของใคร ขออย่าปลูกเพิ่มอีกเลย เพราะบ้านเรามีต้นไม้สวยๆ เยอะ

 

การเช็คอินในโรงแรมนั้นใช้หนังสือเดินทางไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่การที่โรงแรมเก็บหนังสือเดินทางไว้จนกระทั่งเช็คเอ้าท์ก็เป็นเรื่องที่แปลก เพราะเมื่อเดินออกนอกโรงแรมโดยไม่มีหนังสือเดินทางติดตัวนั้นเป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าใดนัก

 

อาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วก็รีบออกไปถ่ายภาพในใจกลางเมืองหลวงของบาร์เรนกัน แต่สิ่งที่น่าผิดหวังที่สุดคือโรงแรม ๕ ดาวนี่แหละครับ ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับการท่องเที่ยวแม้แต่น้อย แผนที่ยังไม่มีให้ ที่ต้องการแผนที่เพราะอยากทราบชื่อตึกหรืออาคารต่างๆ ที่แปลกตา

อาจเป็นเพราะประเทศบาร์เรนรวยน้ำมันจนเหลือล้น จึงไม่ต้องการหารายได้จากการท่องเที่ยว ถึงไม่ส่งเสริม ขนาดโรงแรม ๕ ดาว ไม่มีแผนที่แจกให้กับแขกที่มาพักก็ไม่ต้องเขียนอะไรต่อไปแล้ว

ก็ให้สงสัยว่าตึกสวยงามข้างหน้าโรงแรมฝั่งตรงข้ามถนนใกล้ๆ กับโรงแรมเชราตันชื่อว่าอะไร ถามใครก็ไม่ทราบ รู้ชื่อจากพนักงานเสริฟในภายหลังว่าชื่อ Bahrain World Trade Center

 

แล้วผู้เขียนและภรรยาก็เดินต่อไปทางขวามือของโรงแรม เพื่อไปถ่ายรูปตึกที่มีรูปร่างน่าสนใจ ไม่ทราบชื่อจนถึงตอนนี้ ผู้เขียนตั้งชื่อว่าตึกเกลียวสว่าน

 

อ้อ คงเป็นเพราะน้ำมันถูก รถมากและก็ติดไฟแดงยาวเหยียด เมื่อได้ไฟเขียวรถคันหลังก็บีบแตรสนั่นทีเดียว ทั้งนี้ เพื่อให้รถคันหน้ารีบเคลื่อนที่ออกไป

 

ด้านซ้ายมือของโรงแรมเป็นมัสยิดคู่ครับ เดินตรงไปที่สี่แยกก็ได้ภาพอาคารยามค่ำคืนสวยๆ หลายอาคาร 

 

กลับไปที่โรงแรมเพื่อรอกินอาหารเย็นตอน ๑ ทุ่ม ก่อนกินก็เดินชมบริเวณสระน้ำของโรงแรมกันก่อน ประดับไฟสวยงามดี

 

ขึ้นไปบนโรงแรมแล้ว ก็นอนไม่ได้เพราะเหลือเวลาไม่มากนัก ก็ส่งเฟสและส่งไลน์ โรงแรมนี้ไวไฟแรงดีมากครับ

ครับ แล้วผู้เขียนก็ได้เที่ยวเพิ่มจำนวนประเทศที่เคยไปท่องเที่ยวแล้วขึ้นอีก ๑ ประเทศ ก็คือราชอาณาจักรบาร์เรน  

มีเรื่องตื่นเต้นนิดหน่อย ก็เครื่อง Pocket Wifi ที่นำติดตัวไปด้วยเกิดไม่ทำงาน ทั้งๆ ที่ก่อนมาก็ชาร์จไฟเข้าอยู่ ทั้งๆ ที่ซื้อมาไม่เกิน ๖ เดือน ยังอยู่ในระยะประกัน ๑ ปี แต่คิดว่าไม่เป็นไร นำ Sim ที่ซื้อมาใส่ในโทรศัพท์มือถือก็ได้

ออกจากโรงแรม ๓ ทุ่ม บ้านเราก็ตีหนึ่งแล้ว และขึ้นเครื่องตอน ๕ ทุ่ม เป็นเครื่อง A320-200 เล็กกว่าลำแรก แต่ต้องคอยในเครื่องประมาณ ๑ ชั่วโมง เพราะมีคนโหลดของแล้วเจ้าของไม่ปรากฏตัวครับ คงกลัวคนใส่ระเบิดไปในกระเป๋าละกระมัง


การบินเที่ยวนี้ไม่ได้บินตรงไปเมืองทบิลิซี เมืองหลวงของประเทศจอร์เจียโดยตรงหรอกนะครับ ได้รับแจ้งว่าแวะไปเมืองบากู (Baku) ประมาณ ๒ ชั่วโมงกว่าก่อน แล้วค่อยบินต่อไปเมืองทบิลิซี 

ก็งงอยู่นะว่าเมืองบากูอยู่ที่ไหน ทราบเมื่อถึงเมืองบากูว่าเมืองนี้เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอาเซอร์ไบจาน (Azerbichan) เชยไหมละครับ ก็ไม่ทราบนี่ครับ ในรายการทัวร์ไม่มี เสียดายที่ไม่ได้เหยียบแผ่นดินประเทศนี้ แบบนี้ถือว่าเคยไปเยือนประเทศอาเซอร์ไบจานแล้วได้ไหมครับ

 

กว่าจะออกจากเมืองบากูได้ก็เสียเวลาพอควรเพราะผู้โดยสารท่านหนึ่งหายไป ต้องตรวจสอบหนังสือเดินทางและ Boarding Pass ของผู้โดยสารทุกคน เข้าใจว่าคนที่หายไปคงลงเครื่องผิดหรืออยากเที่ยวเมืองบากูเหมือนผู้เขียนหรือเปล่าไม่ทราบ ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ ๔๕ นาที ก็ถึงสนามเมืองทบิลิซี รับอากาศหนาว ๓ องศาเซ็นเซียสด้วยกันนะครับ

 

แหม ตอนนี้คงอยู่ที่สนามบินเมืองทบิลิซีกันก่อนละครับ  เห็นว่าตอนนี้ยาวมากแล้ว ไว้คอยเข้าประเทศจอร์เจียในตอนหน้าก็แล้วกันนะครับ

พุธทรัพย์ มณีศรี



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 09/03/2019 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

ขอบคุณ คุณสาครงค์ครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
สาครงค์ วันที่ : 08/03/2019 เวลา : 23.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sinchaij

เก็บรายละเอียดของการเดินทางได้ดีมากครับ มีบางสิ่งบางอย่างที่เป็นความรู้ใหม่ จะคอยตามภาค 2 ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 21/02/2019 เวลา : 11.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

ขอบคุณคุณอดุลย์ครับ เท่าที่ได้พบคนจอร์เจียเป็นคนแบบที่คุณอดุลย์เขียน เพิ่มอีกอย่างตรงเป็นคนไม่ถือตัว แต่อาหารไม่ค่อยถูกปากมากนักครับ กลับมาน้ำหนักลดลงทั้งของผมและภรรยาครับ

เรื่องโอบสาวเป็นเรื่องธรรมดาครับ แต่ผมโอบเฉพาะสาวฝรั่งเท่านั้นครับ สาวเอเซียไม่โอบครับเพราะไม่มีธรรมเนียมครับ สาวอเมริกันโอบเขาเมื่อไรเขายิ่งรัดเรามากกว่าที่เราโอบอีกครับ ภรรยาเข้าใจครับเพราะแค่โอบ บางครั้งเขาเป็นคนถ่ายให้ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 10 พุธทรัพย์ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
อดุลย์ วันที่ : 21/02/2019 เวลา : 09.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/adulmr


เอ๊ะ
ว่าแต่คุณพุธทรัพย์โอบเอวกับแอร์โฮสเตสแนบชิดเสียขนาดนี้
ภรรยาไม่มองค้อนเอาหรือครับ
อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 9 พุธทรัพย์ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
อดุลย์ วันที่ : 21/02/2019 เวลา : 09.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/adulmr

แวะเข้ามาอ่านเรื่องนี้
ก็ด้วยเหตุที่ผมเคยอ่านหนังสือ (แปล)
ของนักเขียนจอร์เจียน 2 เล่ม
ชอบมากครับ

คือ 1. ย่า อิลิโก้ อิลลาริอัน และผม (เขียนโดย โนดาร์ ดุมบัดเซ่)
เป็นเรื่องราววิถีชีวิตอันรื่นรมย์ และมีอารมณ์ขัน

กับ 2. กะเหรี่ยงรัสเซีย แปลจาก Anything can happen
(เขียนโดย Georg and Helen Papashvily)
เรื่องราวของผู้อพยพชาวจอร์เจีย (ตอนนั้นยังคงรวมอยู่กับรัสเซีย)
ซึ่งเดินทางไปตั้งหลักทำมาหากินในประเทศสหรัฐอเมริกา

จากเรื่องที่ได้อ่าน
ผมคิดว่าชาวจอร์เจีย เป็นคนที่จิตใจดี มีอารมณ์ขัน
และอาหารหลากหลาย อร่อย

รอติดตามอ่านในตอนต่อไปด้วยใจระทึกครับคุณพุธทรัพย์

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

คุณแม่หมีครับ ผมไม่ชอบกินหวานในอาหารคาวทุกชนิดครับ แต่ของหวานต้องหวาน เป็นเบาหวานมามากกว่า 20 กว่าปีแล้วครับ งดของหวานเสียเหนื่อย แต่เกือบ 2 ปี มานี้ผมไม่กินแป้งในตอนเย็น พร้อมเดินออกกำลังกาย จึงกินหวานได้สบายครับ

ขอบคุณสำหรับคำชมครับ

ความคิดเห็นที่ 7 พุธทรัพย์ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี from mobile วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 19.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านจบรู้เลยว่าพี่เป็นคนไม่กินหวาน ก็ตรงผัดไทนั่นแหล่ะ

หนุ่มๆที่บ้านไม่ดื่มแอลกอฮอค่ะ

พี่พุธกับพี่สายพิณ นี่เป็นคู่หวานที่น่ารักมากๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 สิงห์นอกระบบ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 18.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

ก็ผมลงชื่อภรรยาไว้ในเรื่องด้วยนี่ครับ คุณสิงห์นอกระบบก็ทราบซิครับ ฮิฮิฮิ

ความคิดเห็นที่ 5 สิงห์นอกระบบ , พุธทรัพย์ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
vinitvadee วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 17.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natcha2

ทราบชื่อสาวโคราชแล้วค่ะ น้าสิงห์ยอดเยี่ยมมาก

ลงแล้วทั้งสองประเทศค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 สิงห์นอกระบบ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 16.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

ขอบคุณมากครับ คุณสิงห์นอกระบบ

ความคิดเห็นที่ 3 vinitvadee , พุธทรัพย์ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 15.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

แอร์สวยครับ แต่คุณพี่สายพิณสวยกว่าแอรืทุกคนครับ

ความคิดเห็นที่ 2 vinitvadee ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พุธทรัพย์ วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 14.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

ขอบคุณคุณ vinitvadee มากครับ สำหรับคำชม จะไปโรมาเนียและบัลกาเรียอีกในเดือนพฤษภาคม ไม่ทราบว่าลงแสตมป์แล้วหรือยังครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
vinitvadee วันที่ : 20/02/2019 เวลา : 13.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natcha2

ตามท่านผู้มีวัยวัฒนาทั้งสองมาเที่ยวด้วยค่ะ
ภาพงาม นายแบบนางแบบบรมสุข ยิ้มหวานจริงๆ

ทุกประเทศที่พูดถึงในเอนทรี่นี้ ดิฉันลงแสตมป์ทั้งหมดแล้ว

พรุ่งนี้มีแสตมป์จอร์แดนอีกครั้งค่ะ อ่านแล้วชมแสตมป์ไปด้วย สราญรมณ์แท้ๆ ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน