*/
  • ramabiru39
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nee_jue@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-18
  • จำนวนเรื่อง : 26
  • จำนวนผู้ชม : 60432
  • จำนวนผู้โหวต : 29
  • ส่ง msg :
  • โหวต 29 คน
ตำนานเด็กปอเนาะ สอนวิธีการละหมาด (โคตรตลก)

บรรยายโดยแบะ ตะโละไกรทอง

View All
<< ตุลาคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 10 ตุลาคม 2552
Posted by ramabiru39 , ผู้อ่าน : 7849 , 17:00:06 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

               “แบโลเลี้ยงแพะได้  เพราะ แบโล รู้สรรพคุณของสมุนไพรชนิดต่างๆ และมาประยุกต์ใช้เป็นอาหารและยา”  นายสุรวิทย์ สือมุ หรือแบโล ชาวบ้านบาโงสาเมาะ ตำบลปล่องหอย อำเภอกะพ้อ จังหวัดปัตตานี เล่าถึงความสำเร็จเลี้ยงแพะในฟาร์ม เพราะมีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร และล่าสุดกลุ่มของเขาได้รับโล่รางวัลดีเด่น ปศุสัตว์อินทรีย์ รองอันดับสอง

           การเลี้ยงแพะในฟาร์มมีเกือบทั่วพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยเฉพาะระหว่างเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบ รัฐมีงบให้ความช่วยเหลือมากมาย  เช่น มอบแพะให้ชาวบ้านเลี้ยง แต่ชาวบ้านบางกลุ่มไม่มีความรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงแพะ ทำให้หลายรายไม่สามารถเลี้ยงได้“ซือกุล”  ซึ่งเป็นภาษามลายู  อย่างเช่นบางคนเลี้ยงแพะไม่ได้ เช่น แพะจะไม่โต หรือแพะเกิดมีโรคบ้าง เรียกว่า คนนั่นไม่ ซือกุลที่จะเลี้ยง 

         

         ในขณะที่แพะเป็นสัตว์ ที่เลี้ยงค่อนข้างยาก หรือชาวบ้านมีความเชื่อว่า คนจะเลี้ยงแพะต้อง อีกปัญหาหนึ่งคือ หน่วยรัฐไม่มีการติดตามประเมินผล อีกทั้งไม่ได้ให้ความรู้วิชาการอย่างเพียงพอ จึงทำให้การเลี้ยงแพะไม่ประสบความสำเร็จ

 

            แต่การเลี้ยงแพะของ “แบโล” รอดได้ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ ซือกุล หรือไม่ซือกุล แต่อยู่ความพยายามค้นคว้าหาความรู้เรื่องวิธีการเลี้ยงแพะที่ดี ทำอย่างไร และที่พิเศษคือ เขาไม่ใช้สารเคมี แต่เลือกใช้อาหารชีวภาพ และสมุนไพรเป็นอาหารและยาป้องกันโรค  โดยจะให้อาหารตามฤดูกาล  คือ ฤดูฝน ฤดูร้อน และฤดูหนาว แต่ละช่วงจะมีอาหารที่แตกต่างกัน และอาหารแต่ละมื้อก็ไม่มีเหมือนกันอีกด้วย

 

 “แบโล” เผยการเลี้ยงแพะของเขา จะเทียบกับนิสัยการกินอาหารของคน  คือ คนเรานอกจากจะกินอาหารครบ 3 มื้อที่มีสารอาหารครบถ้วน  5 หมู่แล้ว ก็ต้องตามด้วยอาหารว่าง เช่น หลังจากที่เรากินข้าวเสร็จ ก็ต้องตามด้วยของหวาน หรือน้ำชาแก้วหนึ่ง อย่างนี้เป็นต้น เช่นเดียวกับการเลี้ยงแพะของเขา หลังจากที่ให้อาหารทั้ง 3 มื้อแล้ว ก็จะตามด้วยอาหารประเภท รสหวานให้แพะแทะเล็ม 

 เขายังเผยอีกว่า มื้อเช้าร่างกายต้องการ “รสเปรี้ยว” เขาก็จะจัดอาหารให้แพะเป็นใบไม้ประเภทรสเปรี้ยว  เช่น ใบมะยม  หรือใบมะขาม  เป็นหลัก  ส่วนมื้อเที่ยงเป็น รสขม เช่นใบยอ หรือใบขี้เหล็กแก่ ๆ และอาหารรสเผ็ดร้อน เป็นมื้อเย็น   ซึ่งจะเป็นใบชนิดเถาวัลย์  ส่วนอาหารว่างเป็นรสหวาน จะเป็นชนิด หญ้าเกล็ดหอม ซึ่งมีสรรพคุณช่วยล้างลำไส้ หรือ ผัดแขยง ช่วยแก้ท้องอืด และเจริญอาหาร เขาเล่าขณะเดินให้อาหารแพะ

“ฉะนั้นบริษัทใหญ่ ๆ ที่ผลิตอาหารเคมีให้สัตว์ ถือว่าเป็นกลุ่มที่ทำลายวิถีชีวิตดั้งเดิมของสัตว์ อย่างกรณีแพะ ความจริงแล้ว ต้องการอาหารร้อยกว่าชนิด แต่บริษัทผลิตอาหารขึ้นมา โดยไม่รู้ว่าวิถีชีวิตดั้งเดิมของแพะ ฉะนั้นแพะที่เลี้ยงด้วยอาหารเคมี ก็กินอาหารไม่ครบถ้วน ซึ่งตกทอดที่มนุษย์เราที่เนื้อหรือนมแพะเป็นอาหาร ซึ่งก็จะไม่ได้รับสารอาหารที่เพียงพอ” เขาโยนปัญหาโซ่ตรวนที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน 

               

ทั้งนี้นายสุรวิทย์มีความสนใจเกี่ยวกับสมุนไพรตั้งแต่ปี  2539 โดยเริ่มมีแรงบันดาลใจตั้งแต่ แม่ของเขาเป็นโรคความดัน เบาหวาน โรคพากิมสัน (มีอาการสั่น) และโรคหัวใจ ในแต่ละวันต้องกินยาเป็นกำมือ เขาจึงอยากรักษาแม่โดยใช้สมุนไพร ประจวบกับขณะนั้นมีการรับอาสาสมัคร เข้าอบรมเกี่ยวกับสมุนไพร เขาจึงเข้ารับอบรม กลับมาก็คิดสูตรยาให้แม่ 12 ชนิดเป็นยาครอบจักรวาล โดยมีส่วนผสม  เป็น 1)ใบชะพลู 2)หัวกระชาย 3)รากสายย้อย 4)บอระเพ็ด 5)ขมิ้น 6)ข่า 7)ขิง 8)บัวบก 9)ตำลึง 10)ใบเตยหอม 11)พริกไทย 12) (จำไม่ได้) ต้มเป็นยาให้แม่กินเป็นเวลา 3 เดือน ปรากฏว่าโรคทุกอย่างหาย

หลังจากนั้นเขาก็ไปเป็นอาสาสมัคร เกษตร, ปศุสัตว์ และ หมอดิน เรื่อยมากระทั่ง ปี 2547 สมัยรัฐบาลทักษิณ โดยมี นายเนวิน ชิดชอบ ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร มีโครงการ “หนึ่งฟาร์ม หนึ่งตำบล” โดยมีวัตถุประสงค์ ทำเนื้อแพะอัดกระป๋องส่งประเทศแถบตะวันออกกลาง โดยมีการแจกแพะพื้นที่ละ 25 ตัว แต่ผิดพลาดเพราะว่า เขาให้เลี้ยงโดยใช้สารเคมี ทำให้ตลาดนอกไม่ต้องการ และสุดท้าย แพะในฟาร์มอื่น ๆ หลายตัวตาย

“ตอนนั้นแบโล รู้แล้วว่า แพะที่ได้มา ไม่ค่อยแข็งแรงเพราะโตด้วยสารเคมี เราจึงเอา “ต้นรังจืด” ขับสารพิษเหล่านั้น สุดท้ายแพะทั้งหมดก็รอด และปี 2549 ปศุสัตว์เข้ามาสนับสนุนเรื่อยมา กระทั่งล่าสุดปศุสัตว์ได้บริจาคเครื่องบดอาหาร”

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา กลุ่มของเขาก็พยายามคิดค้นอาหารอยู่ตลอดเวลา โดยมีปศุสัตว์อำเภอและสวนพิกุลทองเป็นผู้ช่วย   “อาหารชีวภาพที่เราทำขึ้นมา อย่างอาหารผง ผสมกับอาหารข้น ประกอบด้วย  รำ กากปาล์ม กากซีอิ๋ว กากบูดู

หลังจากนั้นเราให้ทางศูนย์พิกุลทอง ตรวจสอบสารอาหารว่าครบ หรือขาดเหลือส่วนไหน”เขาเล่าพร้อมส่งรายการส่วนผสมอาหารข้นชีวภาพให้เราดู และบอกอีกว่า เราพยายามใช้วัตถุดิบ ที่เป็นแหล่งโปรตีน หรือแหล่งพลังงานที่มีอยู่ในชุมชนของเรา

“ทุกเช้าผม และคนงานจะต้องตระเวนทั่วตำบลปล่องหอย เพื่อไปเก็บอาหารให้แพะตามหมู่บ้านหรือริมถนน ด้วยรถโชเล่ โดยจะคิดค่าจ้างเป็นใบไม้ต่าง ๆ กิโลละ 1 บาทห้าสิบสตางค์ และหญ้าทั้งหมดที่ได้จะต้องไปตัดให้เล็ก และบางชนิดต้องไปบดไว้”

จะเห็นได้ว่า งานเกษตรเป็นงานที่ค่อนข้างหนัก แต่เขาก็ไม่เคยท้อ เพราะเขามีเป้าหมายที่ชัดเจน นั่นก็คือ กลุ่มสามารถผลิตอาหารที่ดี มีคุณภาพและฮาลาลให้แก่ชุมชนของเขา พร้อมพยายามจำลองให้ชุมชนดูเป็นตัวอย่าง

 

 “ที่ผ่านมาผม “กุรบาน”ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อชุมชนมาโดยตลอด แม้ว่าจะมีความขัดแย้งผลประโยชน์เล็กน้อยเกิดขึ้น แต่ก็ไม่เคยท้อแท้ เพราะเป้าหมายหลักสำคัญของผมคือ ชุมชนมีอาหารที่ปลอดสารพิษ  ฮาลาล และมีสุขภาพที่ดี” 

แต่ขณะนี้เขาบอกว่า ชาวบ้านใกล้เคียงยังไม่เห็นความสำคัญกับการเลี้ยงแพะลักษณะนี้ เพราะเห็นว่ายุ่งยาก แต่ชุมชนใกล้เคียงภายในอำเภอกะพ้อและจังหวัดอื่น เข้ามาศึกษาดูงานอยู่บ่อยครั้ง

 

“ครั้งหนึ่งมีชาวมาเลเซีย เข้ามาเยี่ยม เขารู้ว่าเราเลี้ยงแพะโดยใช้สมุนไพร เขาจึงขอรับซื้อลูกแพะ 200 ตัว ภายในเวลา 3 เดือน ซึ่งเราตอบปฏิเสธ เพราะต้องใช้เวลา และเรายังขาดแรงงาน แต่อนาคตเราอาจทำได้ แต่จะเห็นได้ว่า หากเราทำดี ตลาดนอกก็ย่อมต้องการ”

      เขาเล่าถึงความคืบหน้าของงานนี้ว่า ขณะนี้ปศุสัตว์ได้สนับสนุน โรงพาสเจอไรส์ ฆ่าเชื่อ อัดใส่ขวด ชนิดนมเปรี้ยว และเราคาดหวังว่า เราจะสามารถส่งนมแพะชีวภาพให้กับทุกโรงเรียนในอำเภอกะพ้อ

         อย่างไรก็ตาม หากชุมชนศึกษาวัตถุดิบต่าง ๆ ที่มีอยู่ในชุมชน และใช้มันอย่างคุ้มค่า ชุมชนนั้นย่อมสามารถใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตนเอง และสามารถช่วยเหลือคนรอบข้างได้อย่างสบาย


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ramabiru39 วันที่ : 14/10/2009 เวลา : 22.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rama

ขอบคุณสำหรับการคอมเม็นต์ของพี่ ๆ นะคะ แต่ต้องขอโทษพี่ที่เข้าไปอ่าน เพราะแก้ทีไร อักษรมันกระโดดทุกทีเลย ..

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 13/10/2009 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

เป็นกำลังให้เขียนงานดีๆออกมาอีกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 13/10/2009 เวลา : 19.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

ใส่ใจให้อาหารจากพืช และใช้ธรรมชาติเข้าช่วยแทนสารเคมีแบบนี้ดีจัง

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พู่กันสีน้ำ53 วันที่ : 12/10/2009 เวลา : 22.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khrukee

น่าชื่นใจจังเพราะนี่ถือเป็นการเจริญรอยตามท่านศาสดานบีมูฮัมหมัดที่เลี้ยงชีพด้วยการเลี้ยงแพะ

การเขียนนี้ให้ใจไปเต็มร้อยเลยสู้ๆค้า

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
turtlerun วันที่ : 12/10/2009 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

ขอบคุณในข้อมูลที่ทำให้รู้ว่าการเลี้ยงแพะ "จริงๆ" นั้นไม่ใช่งานง่ายๆเลยนะครับ...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 12/10/2009 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

ทั้งเรื่องทั้งภาพน่าสนใจครับ
เป็นงานสารคดีที่น่าสนอีกชิ้นหนึ่งครับ
เห็นได้ถึงการฝึกฝนในการเขียนและการนำเสนอ
ภาพดีที่เดียว

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
บูแลบีแต43 วันที่ : 12/10/2009 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/volunteer

ว่างๆ จะไปกินนมแพะน่ะ .. สู้ๆ ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ละอองดิน วันที่ : 12/10/2009 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LaOngDin
เมื่อหัวใจออกเดินทาง....ดอกไม้สองฝากฝั่งก็เบ่งบาน...อีกครั้ง


ต่อไปเด็ก ๆ ทางภาคใต้
คงนีนมแพะดีสะอาดได้ดื่ม
แทนนม(บูด) ของรัฐนะคะ...

ขอบคุณสำหรับข้อมูลดี ๆ คะ

ปล.เป็นกำลังใจให้เสมอ...รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Rakan วันที่ : 11/10/2009 เวลา : 16.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siswa

kambing
siapa
hahaha
harba itu baik

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ramabiru39 วันที่ : 10/10/2009 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rama

ช่วยคอมเม็นตฺหน่อยยยยย พี่ ๆๆๆ น้อง ๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน