• redribbons07
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : meaw459@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-23
  • จำนวนเรื่อง : 2326
  • จำนวนผู้ชม : 2285401
  • ส่ง msg :
  • โหวต 712 คน
Redribbons:Taloktoktak
Hello:Have a nice day.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07
วันศุกร์ ที่ 3 ตุลาคม 2557
Posted by redribbons07 , ผู้อ่าน : 3039 , 08:59:51 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน ni_gul , ชบาตานี และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

 

นกไม่มีขน
คนไม่มีเพื่อน
บินสูง..ไม่ได้

 

......บทความเรื่อง......
"โลกของความเป็นเพื่อน"

ครั้งหนึ่งพาลูกชาย ตอนนั้นน่าจะอายุราว
6-7 ขวบไปเล่นสวนน้ำบน
หลังคาห้างสรรพสินค้าใหญ่
ปล่อยให้วิ่งเล่นน้ำในสระตื้นๆ
คอยมองไม่ให้คลาดสายตา...

ตอนแรกลูกชายเล่นอยู่คนเดียว
พอสักพักมีเด็กวัยเดียวกันที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเข้ามาเล่นด้วย จากหนึ่งคน เป็นสอง เป็นสาม...

ไม่ช้าเป็นกลุ่มใหญ่ ส่งเสียงพูดคุยหัวเราะให้กันสนุกสนาน ...
พากันเล่นโน่น เล่นนี่ด้วยกัน !

ความเป็นเพื่อนของเด็กเกิดง่ายมาก แค่นำตัวเองเข้ามาร่วม กลุ่มก็เปิดรับ เรียบง่าย ไม่มีอื่นใด...

นึกถึงสมัยเรียนมัธยม วัยที่โลกนี้มีแต่เพื่อนเท่านั้นที่สำคัญที่สุด...
ไม่เรียบง่ายเหมือนสมัยเด็กเล็กๆ
แต่ไม่มีอะไรซับซ้อน ขอเพียงมีเวลาให้กัน แค่นั้นทุกอย่างจบ
อาจจะทะเลาะกันบ้าง แต่เมื่อหายโกรธ ... ก็กลับมา กอดคอเที่ยวเล่นกันได้เหมือนเดิม รักกันเหมือโลกนี้ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่มากกว่าความเป็นเพื่อนอีกแล้ว !!!

ยิ่งโตขึ้นความรู้สึกแบบนี้ยิ่งค่อยๆเลือนหายไป ... เริ่มที่จะเลือกคนที่จะมาเป็นเพื่อนมากขึ้น ตัดขาดเพื่อนเก่าบางคน มองหาใครที่จะมาเป็นเพื่อนใหม่ มีกรอบที่จะคัดสรร คนมาเป็นเพื่อนมากขึ้น อย่างน้อย ... มีสไตล์ชีวิตคล้ายๆกัน
มีเรื่องราวที่สนอกสนใจเหมือนๆกัน
หรือไม่บางคนถึงขั้นต้องมีผลประโยชน์ร่วมกันเท่านั้น !!!

โลกของเพื่อนแคบลงเรื่อยๆ
มองคนที่มีสไตล์ชีวิตแตกต่าง หรือ
ไม่มีประโยชน์ร่วม ไร้สาระ
เสียเวลาที่จะคบหา...

โกรธใครสักคนก็หัวปัก
หัวปำ
ชาตินี้ยากจะคืนดีกันได้ หรือหากเป็นเรื่องผลประโยชน์ขัดกัน อาจถึงขั้นต้องล้างผลาญแตกหัก
ดับดิ้นกันไปข้าง !!!

ความเป็นเพื่อนที่เรียบง่าย
ค่อยๆจางหายไป.

แต่เมื่อวันที่ชีวิตเริ่ม
เข้าสู่วัยชรา
เหมือนความเรียบง่ายนั้นจะกลับมาเอง...

เราจะพบเห็นเสมอว่าคนแก่ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แค่นั่งกินกาแฟ
ร้านเดียวกัน มีเรื่องคุยกันได้ครึ่งค่อนวัน เล่าถึงวันเก่าๆ ... เรื่องราวของลูกหลานแลกเปลี่ยนกัน...

ในสวนสาธารณะ ที่ไปเดินออกกำลังกาย ผู้สูงอายุต่างพูดคุยกัน
ช่วยเหลือเอื้ออาทรกันโดยไม่ถือชั้นวรรณะ ... เอ็งจนข้ารวย ข้าเคยมีตำแหน่งใหญ่โต ส่วนเอ็งแค่คนหาเช้ากินค่ำ ไม่เอาอะไรแบบนั้นมาปิดกั้นความสัมพันธุ์อีกแล้ว !!!

เมื่อไม่มีกรอบของชีวิต
เสียแล้ว ความเป็นเพื่อนก็เกิดขึ้นง่าย...
อาจจะเป็นความไม่มีกรอบที่เกิดขึ้นจากความไร้เดียงสาของเด็กๆ หรือกรอบถูกสลัดไปจากความเจนโลกเจนชีวิตของคนแก่...

มิตรภาพที่เรียบๆ ง่ายๆ ไม่มากเรื่องมากความ เกิดจากชีวิตที่ไม่มีกรอบขังตัวเองไว้ให้ห่างจากคนอื่น

ความสนุกสนานเฮฮากับเพื่อนร่วมรุ่นได้ เป็นสิ่งที่มีค่า เพราะเราได้ชีวิตในวัยเด็กที่เรียบง่ายกลับคืนมา...

ในรุ่นเพื่อนสมัยมัธยม
บางกลุ่มก็เป็นอย่างนั้น แยกย้ายกันไปสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างชื่อเสียง บางคนสำเร็จ หลายคนล้มเหลว บางคนชีวิตเหมือนวันเก่าๆ !!!

ในงานเลี้ยงรุ่นชั้นมัธยม หากกลุ่มไหน เอาแต่ยกย่องชมเชยเพื่อนที่ได้เป็นใหญ่เป็นโต ร่ำรวย มีหน้ามีตา ละเลยเพื่อนที่ยังเดินไปไม่ถึงฝัน
จะเป็นงานเลี้ยงรุ่นที่เพื่อนมาร่วมน้อยลงไปเรื่อยๆ ...

แต่หากกลุ่มไหน ให้เกียรติเพื่อนเสมอกัน เพื่อนผู้ประสบความสำเร็จมีวุฒิภาวะพอ ที่จะรู้ว่าต้องถอดหมวกแห่งความยิ่งใหญ่ ทิ้งไปก่อนเข้างาน มาในฐานะ "เพื่อน"
ที่เสมอๆ กัน !!!
งานเลี้ยงเพื่อนรุ่นนั้นยิ่งนานยิ่งมีเสน่ห์ เพื่อนที่จะเข้าร่วม
ยิ่งมากขึ้น
ทำตัวเหมือนเด็กที่ชวนกันวิ่งเล่นในสวนสาธารณะ หรือเหมือนผู้เฒ่าผู้แก่ที่ชวนกันคุยเรื่องราวเก่าๆ
ในร้านกาแฟได้มากเท่าไร !!!

ถอดกรอบที่ตัวเองตีไว้ เปิดใจรับเพื่อน โดยไม่นึกถึงประโยชน์ตัวเองได้มากเท่าไร !!!
ชีวิตในเวลาที่อยู่กับเพื่อนจะสนุกสนานเฮฮาได้มากเท่านั้น

ต่างกันที่........
"ทำได้หรือไม่ แค่ไหน" เท่านั้นเอง

 

เรื่องเล่าจากเพื่อนกลุ่มไลน์

ขอขอบคุณเสียงเพลงจาก

http://www.youtube.com/watch?v=58D4elqQqbg

 

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
redribbons07 วันที่ : 04/10/2014 เวลา : 10.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

@คุณชบาตานี


ใช่ค่ะ เพื่อนมีมิตรภาพดีๆ มอบให้เพื่อนเสมอค่ะ



ความคิดเห็นที่ 1 redribbons07 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชบาตานี วันที่ : 04/10/2014 เวลา : 07.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

เรื่องนี้ โดนใจมากๆค่ะ
จากวัยเยาว์ ที่แวดล้อมไปด้วยเพื่อนฝูง ที่ต่างก็ไม่มีกรอบให้ต้องวิตกกังวลในการคบหา
จากวัยเยาว์ สู่วัยผู้ใหญ่ บางคนล้มเหลวในชีวิต บางคนประสบความสำเร็จจนมีหน้าที่การงานใหญ่โต จนเพื่อนหลายๆคนแทบไม่กล้าเข้าใกล้
นั่นเพราะการไม่ยอมถอดหัวโขนของเพื่อนบางคน น่าสงสารคนพวกนั้นที่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยว(ยามอยู่ตามลำพัง หรือประสบปัญหาบางประการ) แม้จะมีคนแวดล้อมอยู่เต็มไปหมดก็ตาม
นี่คือ สัจธรรมของการคบเพื่อน ที่พยายามจะยกตนว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ สุดท้าย พวกเขาก็น่าสงสารที่ไร้คนจริงใจ เพื่อนที่เคยรัก เคยกอดคอกันอย่างสนิทสนมเมื่อวัยเด็กก็แทบจะไม่สามารถฝ่าด่านความใหญ่โตเข้าไปหาเขาได้ แม้อยากจะเข้าไปปลอบ ไปช่วยก็ตาม
ความผิดนี้อยู่ที่เขาเอง ที่พยายามสร้างกรอบเพื่อขังตัวเอง
เหมือนดั่งที่ จขบ.กล่าวว่า
"เมื่อไม่มีกรอบของชีวิตเสียแล้ว ความเป็นเพื่อนก็เกิดขึ้นง่าย..."

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< ตุลาคม 2014 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


คุณมาเยี่ยมบล็อก Redribbons07 จากสื่อใด
เป็นสมาชิกบล็อก oknation และอ่านประจำ
93 คน
จาก Icon comment ของ redribbons07
29 คน
จาก forward mail
8 คน
เพื่อนแนะนำ
9 คน
อื่น ๆ
68 คน

  โหวต 207 คน