• room8
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-15
  • จำนวนเรื่อง : 58
  • จำนวนผู้ชม : 90959
  • ส่ง msg :
  • โหวต 72 คน
นกไร้ขาจรจัด
คนเรามักป่วยไข้ด้วยสิ่งที่ตัวเองสร้าง...เพื่อให้ตัวเองเป็น....
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/room8
วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by room8 , ผู้อ่าน : 1251 , 20:02:12 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"กดๆๆๆๆๆ นี่แหล่ะ ตาย ตาย ตายซะ!! เฮ้ยๆ เดี้ยวๆๆ นั่นแหล่ะ อย่างนั้นแหล่ะ ซ้ายๆๆๆๆ เฮ้ย!!!! อะไรวะ โธ่เอ๊ย ไม่ได้เรื่องเลย ผับผ่าสิ" 

เสียงคร่ำครวญของหญิงสาว เมื่อขณะเล่นเกมออนไลผ่านอินเตอร์เนต

"ไม่เอาละ เบื่อเว้ย แม่ง จงใจไม่ให้ผ่านนี่หว่า"

เสียงบ่นคร่ำครวญอีกรอบ เมื่อเธอไม่อาจเอาขณะภาพเคลื่อนไหวใน รูปลักษณ์ดิจิตอลได้

"น่าเบื่อจริง อ่ะ! ลืมไปเลยว่าต้องส่งงานนี้หว่า"

ว่าแล้วหญิงสาวไม่รอช้า เธอกดพิมพ์อักขระที่อยู่บนแป้นพิมพ์ได้คล่องแคล่ว เมื่อส่งงานเสร็จสับ เธอส่งเสียงผ่านตัวอักขระออดอ้อนถึงความต้องการบางอย่าง

"ถึงคุณพี่...หนูได้ส่งรูปภาพของหญิงที่พี่เลือกไว้ให้แล้วนะคะ หากพี่เลือกคนไหน กรุณาติดต่อกลับมาด้วยนะคะ แล้วเราจะได้เจอกัน หวังว่าคุณพี่จะไม่ทำให้หนูรอนานจนแห้งเหี่ยวไปก่อนนะคะ    อยากเจอคุณพี่เร็วๆจัง"

หญิงสาวพิมพ์ไปด้วยความเคยชีน เมื่อส่งงานเสร็จเรียบร้อย...

"..เข้าเวปไรดีเนี่ย" หญิงสาวส่งสายตาเหม่อลอยไปไกล

ไม่ช้านิ้วมือของเธอก็กด กด กด เข้าสู่เกมออนไลค์..อีกครั้ง ในรูปแบบเกมที่ใครต่อใครอาจได้เห็นทั่วไป

และแล้วก็มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น...ในขณะที่เธอกำลังเลือกตัวละครที่จะเล่น หน้าจอคอมพิวเตอร์..เกิดอาการกระตุกเล็กน้อย..

"เครื่องแฮงค์อีกแล้วเรอะ"

เปล่าเลย....หน้าต่างหนึ่งปรากฏขึ้นมา มันมีพื้นสีแดง แล้วทันใดนั่นเองก็มีตัวอักษรสีดำ เขียนปรากฏชัดเจนว่า.....

"สวัสดี ขอต้อนรับผู้ใดก็ตามที่หลงใหลในโลกผจญภัยกับเรา...ในโลกของเรานั่น จะช่วยคุณบำบัดความคับข้องใจบ้างอย่างออกไปได้ เคยมั้ยในวันๆหนึ่งที่คุณนึกแค้นใคร ไม่ว่าจะเป็นไอ้บ้าตัวไหนที่มาขับรถตัดหน้าอย่างทุเรศ หรือเพื่อนร่วมงานอัปปรีย์ที่ค่อยเอาหน้า ทำให้เราเดือดร้อนเพราะต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ เจ้านายห่วยแตก ที่เอาแต่สั่งงาน แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะจำชื่อเราได้ เราช่วยคุณให้ระบายความคับค้องใจได้ ไม่ว่าคุณต้องการในรูปแบบใดก็ตาม ....... หรือไม่หากผู้ใดที่กำลังเปลี่ยวเหงาจับจิต อยากคิดริลองของแปลกใหม่ ด้วยจินตนาการล้ำเลิศ ไม่ว่าดาราสาวสวย หรือเพื่อนหญิงใกล้ตัว หรือหนุ่มหล่อล่ำข้างกาย ที่ร้อยวันพันปีไม่ค่อยคิดจะเลี้ยวมองเรา ...นานหรือยัง ที่คุณเอาแต่เฝ้าฝันถึงเค้า อ้อมกอดที่แสนจะอบอุ่นของเค้า แต่เค้ากลับเป็นของเพื่อนรัก หรือคนที่คุณรู้จัก หรือไอ้อีหน้าไหนก็ไม่รู้มาโฉบเอาไป  ....ตอนนี้ทุกอย่างจะอยู่ในมือของคุณ ทุกอย่างที่คุณฝัน หรือหวัง จะปรากฏขึ้น

.....แค่กด 666 เพื่อตอบตกลง หรือไม่ คุณไม่ได้ปรารถนาอะไรเลย เพราะคุณหลอกตัวเองอยู่ทุกวันอยู่แล้วว่าโลกนี้ช่างแสนวิเศษซะเหลือเกิน จนไม่ต้องการพื้นที่หรือสถานที่ หรืออะไรก็ตามมารองรับอารมณ์ของคุณ กด 111 เพื่อออกไปให้พ้นกับพื้นที่ที่จะช่วยคุณให้ล่องลอยเป็นอิสระกับโลกที่โสโครกตอนนี้"

....ทุกอย่างนิ่งงัน มันกำลังรอคอยคำสั่งจากผู้ทีอ่ยู่เบื้องหน้าของมันอย่างใจเย็น...

ภาพบางภาพโผล่ขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ

..เพื่อนร่วมงานห่วยแตกเรอะ..ก็อีดอกนุชไง เก่งนักเรื่องประจบสอพลอ เลียเก่งซะไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนลีลากระดกลิ้นบนเตียงจะเป็นอย่างไรบ้าง ชิ!!  เจ้านายเรอะ ไอ้เราก็หวังว่ามันจะพึ่งได้ มันจะช่วยให้เราได้ทำงานที่ดีกว่านี้ แม่งเอย ไม่ได้ช่วยเหี้ยไรเลยสักอย่าง แล้วมาบอกเราว่าคราวหน้าๆ อุตส่าห์เตรียมเพื่อแม่งเต็มที่ ...อ่อ แล้วอีกอย่างเจ้าแว่นที่ขับรถห่วยแตกนั้น ฉันจำได้ติดตาเลย ว่ามันหน้าตาอย่างไร แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังจำได้ว่ารถทะเบียนมันเลขอะไร อย่าให้เจอนะ แม่จะกระทีบให้ติดดินไปเลย

...สุดท้าย อะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับ .....เค้า ผู้ชายที่หญิงสาวเคยทำงานร่วมกัน ไหล่หลังที่กว้าง รอยยิ้มขี้เล่น เสียงหัวเราะที่ร่าเริง ดวงตาที่คมกริบ เธอแอบเฝ้าปรารถนาเค้ามาตลอด หวังเพียงเค้าเลียวมอง แต่ที่ไหนได้ เค้าคนนั้น ...ชายคนนั้น...กลับมีเจ้าของแล้ว...

ในคืนเปล่าเปลี่ยว เธอมักจะนึกถึงเค้า นึกถึงรูปร่างที่สมสัดส่วน แววตาคมกริบจ้องมองมาทางเธอ...ฉันคนเดียว...

"..." ความปรารถนาของหญิงสาวลุกโชนขึ้นอีกครั้ง และไม่ลังเลเลยที่จะกด ... 666..

"ขอบคุณการตอบรับของท่าน เราจะดำเนินการสิ่งที่คุณปรารถนา ณ ตอนนี้"

หน้าต่างบานนั้นปิดไป แล้วเปิดขึ้นมาใหม่ มันมีพื้นสีดำ และตัวอักษรสีเขียวก็ Run ยาวเยียด

และจบ...

"อ้าว แล้วไหงต่อฟะ" หญิงสาวสบถ

แต่แล้วเกมออนไลของเธอก็กรพริบดับหาย เพียงชั่วครู่มันก็รันปรากฏขึ้นมาใหม่

ตัวละครในเรื่องเหลือเพียงสองตัวให้เลือก ชาย ... หญิง... "กรุณาเลือกเพศ"

หญิงสาวกด ..หญิง..โปรแกรมรันต่อไป ...ภาพที่เธอเห็น มีรูปทรงอาคารอยู่ 3 อย่างให้เธอเลือก "กรุณาเลือกสถานที่" เธอเลื่อนเมาท์ที่ๆหนึ่ง รูปลักษณ์คล้ายลานประหาร แต่แล้วโปรแกรมฟ้องกลับ

"กรุณาเลือกบุคคลที่ต้องการ ก่อนพามายังสถานที่ที่นี้"

เธอเลื่อนเมาท์ไปที่อาคารรูปทรงสำนักงาน แล้วต้องแปลกใจ "กรุณาป้อนชื่อของท่านก่อนเข้าอาคาร และรายละเอียดดังต่อไปนี้

1.ชื่อบุคคลที่ท่านต้องการระบายแค้นในใจ (ได้มากกว่า 1 ชื่อ)

2.ชื่อตำแหน่งของบุคคลนั้นๆ

3.ความซวยที่อยากให้เกิดขึ้นกับบุคคลนั้นๆ"

"อะไรของมันวะ" เมื่อเธอป้อนรายละเอียด โปรแกรมรันต่อไปอีก

ภาพที่ปรากฏ เป็นตัวละคร  ตัวที่เธอเลือก ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าจอมตอแหล เพื่อนร่วมงานจอมประจบของเธอ และตัวละครอื่นๆประกอบอยู่ในภาพ เธอเลื่อนเมาท์ไปที่หัวหน้าของเธอก่อน ภาพที่เธอเห็นเหมือนกับสำนักงานที่เธอทำงาน และตัวละครกำลังเคลื่อนไหวในกิจกรรมต่างๆ

"ท่านสามารถกด 1 เพื่อเคาะกะโหลกแรงๆ กด 2  เพื่อให้เตะโต๊ะจนบาดเจ็บ กด 3 เพื่อให้งานที่กำลังทำเสียหายหนัก กด 4 เพื่อให้อับอาย เช่นเสื้อผ้าหลุด กด 5 เพื่อถ่ายคลิปเก็บความอื้อฉาว และกด 666 เพื่อเข้าสู่ลานประหาร"

หญิงสาวลังเล แต่ลองตัดสินใจกด 1 ตัวละครที่กำลังทำกิจกรรมนั่น หยุดทำธุระของตน เดินไปมุมห้องแล้วหยิบที่เขี่ยบุหรี่มาเคาะกะโหลกตัวเองแรงๆ ในภาพเธอเห็นว่าเจ้าตัวนี้แค่มึนๆ

"เออเว้ย เอาอีกสิ" เธอกด 1 อีก 2 ครั้งติด จนกระทั่งตัวละครตัวนี้เลือดออกไหลนองพื้นห้อง แล้วเดินกลับไปทำกิจกรรมที่โต๊ะต่อ

"ฮ่าๆ ยังจะทำงานได้อีกแฮะ" หญิงสาวกำลังจะกด 2 เพื่อลองดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น โปรแกรมฟ้องกลับ

"คุณกดเกิน 3 ครั้งแล้ว ไม่อาจทำตามคำสั่งได้อีก"

"อ้าว อะไรวะ ไม่เป็นไร งั้นลองนี่ดู"

เธอเลื่อนเมาท์ไปยังเพื่อนร่วมงานที่ชื่อนุช หาได้ไม่ยาก เพราะโปรแกรมได้จัดวางตัวละครให้ติดชื่อตามที่เธอต้องการแล้ว และเมื่อเธอเลื่อนเมาท์มายังเพื่อนร่วมงาน หน้าต่างก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

"ท่านสามารถกด 1 เพื่อเคาะกะโหลกแรงๆ กด 2 เพื่อเตะโต๊ะจนบาดเจ็บ กด 3 เพื่อให้งานเสียหาย กด4 เพื่อให้เธอแก้ผ้า กด 5 เพื่อให้เดินเข้าไปอมนกเขาให้กับตัวละครชายที่อยู่ใกล้สุด และกด 666 เพื่อเข้าสู่ลานประหาร"

หญิงสาวอ่านจบ กด 3 เอกสารที่ตัวละครตัวนี้กำลังเดินถือเอกสารอยู่ก็วางไว้บนโต๊ะ แล้วเดินหายไป สักพัก ตัวละครแม่บ้าน ได้หยิบเอาเอกสารเหล่านี้เข้าเครื่องทำลายเอกสาร เมื่อตัวละครเพื่อนร่วมงานของเดินเข้ามาที่โต๊ะอีกครั้ง มันร้องไห้และฟูมฟาย

"ยังไม่เท่าไร"

 เธอรีบกด 4 ทันที และตามด้วย กด 5 กลายเป็นว่าตัวละครเพื่อนร่วมงานกำลังเปลื้องผ้าออก ท่ามกลางสายตาของคนทั้งสำนักงาน และต่อมาเธอเดินตรงเข้าไปหา ตัวละครคนส่งเอกสาร ซึ่งกำลังเดินเอาเอกสารไปให้พอดี ไม่ทันไรตัวละครเพื่อนร่วมงานของเธอก็คุกเข่า และปฏิบัติภารกิจที่ หญิงสาว เป็นคนป้อนคำสั่ง

"ฮ่าๆๆ" หญิงสาวหัวเราะแข่งกับสายตาของคนดูที่กำลังฮือฮา และแสงแฟลตที่สาดส่องเข้ามา เหมือนกับว่าคนทั้งสำนักงานกำลังสนุกสนานกับภาพที่เห็นอย่างยิ่ง

เมื่อจบจากตัวละครทั้งสองนี้แล้ว ภาพต่อมาที่ปรากฏ กลายเป็นตัวเธอกำลังยื่นอยู่ข้างนอก สถานที่ทั้ง 3 ปรากฏในมุมมองเดิม หญิงสาวเลื่อนเมาท์ ไปที่สถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง โปรแกรมฟ้องให้เธอป้อนข้อมูล พร้อมบอกว่า

"กรุณาพิมพ์ชื่อบุคคลที่ท่านใคร่ปรองดอง"

หญิงสาวพิมพ์อย่างรวดเร็ว แล้วภาพของปรากฏ แม้ว่าตัวละครชายผู้นั้นจะหน้าตาไม่ได้เหมือนอย่างที่เธอวาดหวัง แต่มันคือตัวละครสมมุติ เธอนึกในใจ เมื่อเธอเลื่อนเมาท์มาที่ตัวละคร หน้าต่างก็เกิดขึ้น

"กรุณากด 1 เพื่อให้ขอคุณเที่ยว กด 2 เพื่อให้ได้จูบ กด 3 เพื่อให้ตัวละครบอกรักคุณ กด 4 เพื่อให้ตัวละครแสดงออกว่ารักคุณมากขนาดไหน กด 5 เพื่อให้ตัวละคร พาคุณไปยังสถานที่ของคนรัก และกด 666 เพื่อไปสู่ลานประหาร"

"มีลานประหารด้วยเรอะ แปลกจัง" หญิงสาวงงในคำสั่งสุดท้าย แต่เธอตั้งใจไว้ว่าจะลองดู หญิงสาวกด2 และกด 4 ตัวละครชายผู้นั้นบอกรักด้วยน้ำเสียงที่หวานไพเราะจบใจ พร้อมด้วยการบอกปัดตัวละครหญิงอีกตัวที่เข้ามายุ่มย่ามกับเขา และกอดจูบเธอเป็นเวลานาน

"เฮ่อออ ถ้ามันเป็นจริงได้ก็ดีสิ" หญิงสาวเพ้อฝันในโลกแห่งเสมือนจริง เธอมองดูในคำสั่งสุดท้าย

"ลานประหารเรอะ" เธอลังเล แต่ก็กด 666 ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อกดไปแล้ว ภาพทั้งหมดได้หายไป "ขอบคุณที่ร่วมสนุกกับเรา หวังเป็นอย่างยิ่งที่คุณจะได้รับความสบายใจจากเรา"

"เฮ้ย อะไรวะ" หญิงสาวต้องคอมพิวเตอร์ด้วยความงงงวยสุดขีด

วันรุ่งขึ้นเมื่อเธอไปทำงาน ทุกอย่างในสำนักงานอยู่ในความสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หัวหน้าของหญิงสาว ร่วมทั้งเพื่อนร่วมผู้ตอแหล ยังคงสมบรูณ์พูนสุขทุกประการ...ทำไมไม่เป็นอย่างในเกมไปซะเลยนะ..หญิงสาวสบถในใจ

เมื่อเธอกลับบ้าน หญิงสาวพบชายที่เธอใฝ่ฝันยืนรอที่หน้าบ้าน ...

"มาทำอะไรหรอพี่"

"มาหาเธอนั่นแหล่ะ"

"แล้วแฟนพี่ไม่ว่าเรอะ"

"ไม่ละพี่เลิกแล้ว แล้วก็คิดถึงเธอมากด้วย"

หญิงสาวประหลาดใจ แล้วก็เชิญเค้าเข้าบ้าน ในระหว่างที่พูดคุยเรื่องราวต่างๆมากมาย เธอกดรีโมต เพื่อเปิดทีวี

"พี่รักเธอนะ .. รักตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งนั้น คงไม่ว่าอะไรพี่ใช่มั้ยหากคืนนี้พี่จะขออยู่ด้วย"

หญิงสาวเขินอาย แต่ไม่ได้ปฏิเสธหรือพูดต่อว่าอะไร ข่าวในทีวียังรายงานอยู่เรื่อยไป อุบัติเหตุ ฆาตกรรม รถชนกัน การเมืองล้มเหลว...สิ่งเหล่านี้กลายเป็นข่าวประจำวันที่เธอฟังจนชินชา   

 เมื่อเธอตื่นขึ้นมา ร่างของชายคนนั้นนอนแนบนิ่งอยู่เคียงข้าง เธอมองแผ่นหลังเค้าอย่างหลงใหล หญิงสาวเพิ่งสังเกตุ ชายคนนี้ได้ผ่ายผอมไปมากหลังจากที่เธอกับเค้าเจอกันครั้งแรก แต่กระนั้นสิ่งนี้ก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกที่เธอมีอยู่ตอนนี้ ....ขณะนั้นเอง มือถือของเธอก็ดังขึ้น

หญิงสาวฟังเสียงปลายทาง เพื่อนรักของเธอนั้นเอง หลังจากพูดคุยไต่ถามสารทุกข์เรื่อยเปื่อย เธอไม่อยากเก็บเรื่องราวที่แสนจะยินดีได้อีกต่อไป

"เราคบกันแล้วนะ"

"ใครยะ"

"ฉันกับพี่...ไง"

เสียงปลายทางนิ่งงัน "แกว่าอะไรนะ"

"ฉันบอกว่าฉันคบกับพี่...แล้ว ตอนนี้เค้านอนอยู่ข้างๆฉัน"

เสียงปลายทางนิ่งเงียบ....

"นี่แกไม่ต้องตกใจขนาดนี้ก็ได้ยะ"

"แก..แกแน่ใจหรอว่าเป็นพี่...ที่แกนอนด้วย"

"อ้าวอีนี่ ฉันไม่ใช่เด็กสะสมแต้มนะจะนอนกับใครก็ได้น่ะ"

"....เค้าตายแล้วนะ..."

"...นี่แกล้อเล่นกันหนักไปแล้วนะ"

"แกไม่ได้ดูข่าวหรอ เค้าตายไปเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว แล้วนะ...."

...................

.........

...นี่กระมังคือลานประหาร 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ninio วันที่ : 22/03/2008 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ninio

นี่เมิงรีบนอนหรือว่าตันตอนจบวะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/02/2008 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

แวะมาทักทายน้องรัก
แวะมานั่งพักอ่านงาน
ที่งดงามในความคิด

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 27/02/2008 เวลา : 13.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกชิ้นปลาแปดเหลี่ยม วันที่ : 20/02/2008 เวลา : 21.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poisoncandy
http://www.oknation.net/blog/-away-

คิดด๊ายยยยยยยยยยยยย เล่นกันง่ายๆแบบนี้เลยเรอะ

ชอบๆๆ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
paedophile วันที่ : 20/02/2008 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น


ต๊ะเอ๋

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BITCH วันที่ : 20/02/2008 เวลา : 20.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bitch

เกมส์นี้น่าหนุก ตื่นเต้น ดีจาง...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 20/02/2008 เวลา : 20.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

เกมส์นี้ต้องซื้อการ์ดที่หนายอ่ะ




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  



[ Add to my favorite ] [ X ]