• รจนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rose_19297@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-09
  • จำนวนเรื่อง : 1
  • จำนวนผู้ชม : 16867
  • ส่ง msg :
  • โหวต 5 คน
วันอังคาร ที่ 10 เมษายน 2550
Posted by รจนา , ผู้อ่าน : 6884 , 16:03:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความพยายาม

                                                                                                                                                                                                                        ร่ายสุภาพ

ฉันรู้สึกเสียใจ          ในเหตุการณ์ครั้งนี้    ให้เพื่อนซี้แต่งกลอน

คิดหลอกหลอนอาจารย์               ส่งงานทันเวลา             อ่านตำราเพลินใจ

ไม่ใยดีที่จะแต่ง                           ไม่รู้แบ่งเวลา                มันน่าสาแก่ใจ

คนอะไรไม่คิด                            ชอบทำผิดสัญญา      แต่เหมือนคราบาปกรรม

ที่ทำนั้นเหมือนนิ่ง                   สิ่งที่คิดไม่ถึง                   จึงไม่ได้ตั้งตัว

ใจระรัวสั่นไหว           ใครที่ไม่เคยเจอ                       ถูกเพื่อนเกลอหลอกลวง

ไม่ต้องห่วงเรื่องกลอน                  พรสวรรค์เรามี                    แต่งดีเมื่อไรเอา

เราจะแต่งมาให้                  ฉันไร้กังวลไซร้                     เอากลอนไว้ให้อ่าน

ขอให้ผ่านก็พอ               รออยู่เกือบสองเดือน                 เตือนเอากลอนมาให้

สิบบทไซร้ใคร่ครวญ    หวนนึกถึงอาจารย์                       แต่งกานท์วานใครหนอ

น้ำตาคลอนองหน้า         อ่อนล้าแทบเป็นลม                   ซมซานซบแอบหมอน

นอนคิดอยู่สองคืน        อยากเอาปืนยิงหน้า                     เฮ้ยเพื่อนข้าลวงโลก

อุปโลกน์ว่าเก่ง           ทำเป็นเบ่งว่าแน่                          แย่จริงจริงเพื่อนเราฉันโง่เขลาไปเอง         ถูกข่มเหงน้ำใจ                      ไม่โทษใครดีกว่า

ต้องไขว่คว้าทำงาน      อย่าไปพาลคนอื่น                        จึงตื่นแต่งตีสอง

ลองแต่งกลอนหลายรอบ      ตามระบอบครรลอ          ไม่เหลียวมองเวลา

ปาเข้าไปตีสาม               ยามนี้ใยไก่ขัน                             อะไรกันยังไม่เช้า

ฉันเฝ้านึกตรึกตรอง      ลองมองดูรอบตัว                        มัวแต่นั่งกลัวผี

คิดเปิดคีย์ลอกส่ง                  บ่งบอกถึงความชั่ว                      ที่ติดตัวฉันมา

ถ้าอาจารย์จับได้               ก็เข้าข่ายฉ้อฉล                           ที่ทนทำไม่เสร็จ

น้ำตาเล็ดคือฉัน                  หมดกันล่ะทีนี้                            ทุกคนชี้หน้าว่า

หมดปัญญาแล้วหรือ     นี่นะคือนิสิต                                เป็นบัณฑิตทำไม

คิดคิดไปใจหาย            มันน่าขายหน้าไหม                      บอกใครใครจะเชื่อ

ในเมื่อเหลือห้าวัน     จะเสร็จทันไหมหนอ                     ขออาจารย์เมตตา

เห็นแก่หน้าลูกศิษย์         คิดผิดไปใจหาย                          เกือบตายแล้วทีนี้

ชี้ทำงานไม่เสร็จ           เข็ดแล้วบอกตามตรง                   ปลงแล้วนะคนดี

จะได้ซีไหมหนอ            ไม่ขอเอาเด็ดขาด                        ให้มันบาดหัวใจ

อาจารย์ใคร่เมตตา       อนิจจาศิษย์น้อย                         เรียงร้อยถ้อยคำกานท์

สืบสานงานจรรโลง    ลองแต่งโคลงก็แล้ว                     มิแคล้วจะปวดหัว

กลัวจะแต่งไม่จบ         พบกับความผิดหวัง                     พังทลายหมดสิ้น

ดิ้นเท่าไรไม่หลุด        ผุดคิดขึ้นมาได้                           ยากไซร้เหลือคณา

อุปมาว่าเหมือน        ดั่งเดือนดับข้างแรม                     แถมกับความอ้างว้าง

ค้างคาใจเหลือที่      นี่หรือโคลงที่คิด                          ผิดไปกับหลักเกณฑ์

จึงต้องเบนเนื้อหา      บอกลาโคลงสุภาพ                      สารภาพหมดเชาวน์

เกลาไปไม่ไพเราะ      เสาะแสวงแต่งกลอน                   พรสวรรค์อาจมี

ทีนี้ได้ส่งแน่             แต่กลับแย่เหลือหลาย                  กลายเป็นไม่คล้องจอง

มองดูไม่เข้าท่า       ล่าช้าไม่ทันการณ์                        เหลือประมาณจะแต่ง

แบ่งวรรคตอนกลอนกานท์     ลองขับขานดูก่อน                    มันช่างอ่อนปัญญา

เนื้อหาไม่เข้าที          ท่าจะดีทีเหลว                            ดุจดังเปลวเทียนดับ

คิดจะปรับแต่งฉันท์     อันนี้แหละเข้าที                          ดูดีและเข้าท่า

มันก็น่าลองแต่ง       แต่ทะแม่งชอบกล                       ยลครุลหุ

ไม่ทะลุปรุโปร่ง                 ดูจะโข่งเหลือที่                           นี่นะหรือคือฉันท์

วันทั้งวันจมปลัก            อุปสรรคมากหลาย                      อายความคิดที่มี

ถ้อยวลีที่กล่าว              ดูเหมือนข่าวไม่กรอง                    ตรองคิดหาทางใหม่

ไขความคิดแบบง่าย         ลองแต่งร่ายสุภาพ                      ใจเอิบอาบแช่มชื่น

รื่นเริงดวงฤดี               ถ้อยวจีจำเพาะ                           เสนาะคำขับขาน

สานความคิดคล้องจอง     เป็นทำนองเรื่องเล่า                     ครั้งเก่าแต่ก่อนนี้

ชี้เห็นคติธรรม               น้อมนำมาจรรโลง                       เป็นโคลงร่ายสอนใจ

หวังพึ่งใครคนอื่น            ให้ยื่นมือมาช่วย                          มิป่วยจักสบาย

คลายจากความเหน็ดเหนื่อย    ทำเองเมื่อยมือเปล่า              เหมือนจับเจ่าสิ้นคิด

เบือนบิดผิดวิสัย               ขาดวินัยแห่งตน                          ผลของการพึ่งพา

นำมาซึ่งความทุกข์           ปลุกสติเสียใหม่                          ทำอะไรทุกสิ่ง

ให้พึ่งพิงตนเอง                ไม่หวั่นเกรงสิ่งใด                        ตั้งใจทำให้ดี

ไม่คิดหนีปัญหา        ใช้ปัญญาไตร่ตรอง                      มองให้ถึงเหตุผล

ปุถุชนทั้งหลาย         ตั้งเป้าหมายชีวิต                         ใช้ความคิดของตน

เป็นหนทางสร้างฝัน    เพื่อพลิกผันวิกฤต                       พิชิตความเป็นจริง

อีกสิ่งหนึ่งคือดินพอก  ลอกไม่ออกจากหาง                     สะสางงานไม่เสร็จ

มัวแต่เตร็ดเตร่เที่ยว      เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยทำ                      ถลำตัวและใจ

ไม่เป็นไรนิดเดียว             ลืมเฉลียวใจคิด                          เห็นว่าผิดเป็นชอบ

มิรอบคอบต่องาน          ตั้งแต่กาลเริ่มต้น                         งานล้นเรื่องเล็กน้อย

แล้วค่อยทำทีหลัง      เวลายังมีมาก                             ยากกว่านี้ยังไหว

มั่นใจในฝีมือ    ไม่ยึดถือเวลา                         อนิจจาประมาท

วาดหวังสวยเลิศหรู   ทางปูด้วยดอกไม้                        กลิ่นอายไซร้หอมกรุ่น

ครุ่นคิดแล้วหนักอก  พกพาความชอกช้ำ                      ว่าล้ำเลิศปัญญา

ดุจจะหาใครเทียม   มิได้เจียมตัวเอง                          ดั่งนักเลงแต่งกลอน

นอนก่อนแล้วค่อยทำ  เป็นประจำเสมอ                        เพื่อนเกลอคอยตักเตือน

แต่ลืมเลือนสนิท          คิดว่าไม่สำคัญ                           ผัดวันประกันพรุ่ง

เรื่องยากยุ่งรุมเร้า        เฝ้าแต่คิดไม่ทำ                           ดำเนินการล่าช้า

ไม่อ่อนล้าทำเก่ง           อวดเบ่งว่าตนแน่                         ที่แท้แย่โง่เขลา

เอาดินพอกหางหมู           มองดูแล้วใจหาย                        ที่หมายทลายพัง

อย่าหวังน้ำบ่อหน้า          ถ้าเราไม่แน่ใจ                             ทำสิงใดใคร่ครวญ

หวนนึกถึงเรื่องจริง     น้อมอ้างอิงภาษิต                        จริตติดแต่สุข

ทุกข์ไม่เคยคำนึง          ไม่นึกถึงเหตุผล                           อาจจะจนหนทาง

ที่เคยวางแผนนั้น       ครั้นหวังน้ำใจมิตร                       คิดพึ่งพาผู้อื่น

คงสดชื่นสมหวัง         ดังที่ตั้งใจไว้                               โดยมิได้ตระหนัก

เหมือนปักหลักในโคลน     โดนลมโยกไหวเอน                      เบนเบี่ยงไม่มั่นคง

จงเพียรพยายาม        ดำเนินตามฝั่งฝัน                        สักวันหนึ่งคงดี

หนทางมีให้เดิน         เพลินกับความมุ่งมั่น                   ไม่หวั่นอุปสรรค

ยึดหลักทางธรรม         น้อมนำให้ชีวิต                            มิเดินผิดเส้นทาง

บางอย่างนอกเหนือจาก   ความพากเพียรที่มี                      จงทำดีให้มาก

แม้ลำบากกายา             วาจาอ่อนไพเราะ                        เสนาะโสตผู้ฟัง

อีกทั้งยังย้ำเตือน       มิแชเชือนภาษิต                          สอนให้คิดแบ่งปัน

จงขยันอดทน        จงดิ้นรนขวนขวาย                       จงอย่าขายศักดิ์ศรี

จงทำดีเรื่อยไป        จงใส่ใจการงาน                          จงอย่าวานเพื่อนฝูง

จงอย่าสูงเกินงาม     จงทำตามบทบาท                       จงอย่าขาดสัญญา

จงพึ่งพาตนเอง    จงเกรงใจผู้อื่น                            จงหยิบยื่นไมตรี

จงอย่าหนีปัญหา    จงปรึกษาบัณฑิต                        จงอย่าคิดอิจฉา

จงมุสาไม่เป็น           จงอย่าเห็นแก่ตัว                         จงอย่าชั่วทำดี

อย่ารอรีผัดวัน           อย่าประกันผู้อื่น                          อย่าตื่นตูมก่อนเหตุ

อย่าเข้าเขตต้องห้าม        อย่าเดินข้ามก่อนเห็น                   อย่าทำเป็นรู้มาก

อย่าปากเก่งสอพลอ        อย่าพนอเจ้านาย                      อย่าพึงหมายลาภยศ

อย่าขบถตนเอง     อย่าข่มเหงผู้อื่น                       อย่าหยิบยื่นสิ่งชั่ว           

อย่ามั่วการพนัน    อย่าเพ้อฝันสิ่งผิด                        อย่าคิดออกนอกรีต

อย่ากีดกันโอกาส    อย่าประมาทชีวิต                          อย่ายึดติดวัตถุ

เปิดกรุครั้งเก่า         จะมาเล่าให้ฟัง           ยังคงเป็นตำนาน

เล่าขานสืบต่อมา    ตาสากับตาสี            แกสองพี่น้องกัน

ผูกสัมพันธ์รักใคร่   มีนาไร่เท่ากัน                              พ่อแบ่งปันมาให้

ไว้ทำมาหากิน   ว่าสินทรัพย์เหล่านี้                      บ่งชี้ให้เลี้ยงทุน

อดทนและขยัน        ฝ่าฟันอุปสรรค                            ตามหลักอิทธิบาท

ไม่ขาดการประพฤติ     ยึดหลักความพอใจ                     โยงใยความเพียรพาก

ไม่ลำบากกายา        ตาสีเชื่อบิดา                               มีมานะบากปั่น

ไม่หวั่นหนทางไกล     แกใฝ่ในทางดี                             และมีความเมตตา

ในอุรามั่นคง        ลงนาตั้งแต่เช้า                           เฝ้าดูพันธุ์พืชผัก

หมั่นรักษาพันธุ์ไม้   เอาไว้ขายเป็นทุน                       หมุนเวียนในครอบครัว

ไม่มัวเมาอบาย    ค้าขายกำไรงาม                          เดินตามทางสายกลาง

วางตนเป็นแบบอย่าง      ต่างจากผู้เป็นน้อง                       ซึ่งเกิดท้องเดียวกัน

ชอบผลัดวันอยู่เรื่อย     บ่นว่าเหนื่อยประจำ                     ไม่ทำการสิ่งใด

มีจิตใจย่อท้อ           ชอบเลียนล้อพี่ชาย                      ชอบสบายเป็นนิจ

ชอบเห็นผิดเป็นชอบ     ไม่นบนอบผู้อื่น                           นอนตื่นสายประจำ

กิจควรทำไม่สน                         จนนาไร่รกร้าง                             สร้างหนี้สินล้นหัว

ชอบทำตัวนักเลง           ข่มเหงผู้เป็นพี่                             ที่มีจิตเมตตา

นาและไร่แกขาย       มิช้าหายหมดตัว                         มัวคิดชั่วเป็นโจร

โดนตำตรวจจับกุม        คุมไว้ในห้องขัง                           กำลังใจไม่มี

ถึงทีต้องรับกรรม    ธรรมะไม่คุ้มครอง                       ตรองไว้เป็นบทเรียน

ชอบเบียดเบียนผู้อื่น      ต้องขมขื่นระทม                          ตรมอุราฤทัย

ไม่มีใครอยากคบ     ตาสาจบชีวิต                              ด้วยลิขิตตนเอง

ไม่กลัวเกรงบาปกรรม    ทำตัวแย่เรื่อยมา                     พาให้เกิดความทุกข์

ไร้ความสุขทุกครา        ตรมอุราตรอมใจ                         ไม่มีใครห่วงหา

ตาสาแกนั้นขลาด        ขาดความพยายาม                      เกรงขามการทำดี

ไม่มีการปรับตัว        ต้องหมองมัวหัวใจ                      ด้วยนิสัยสิ้นคิด

ปกปิดความชั่วร้าย      ชอบป้ายสีเพื่อนพ้อง                    พี่น้องยังระราน

จากนิทานที่เล่า            เรื่องเก่าครั้งก่อนนี้                       ชี้ให้เห็นคติ

มิให้หวังพึ่งใคร            สิ่งใดจะทำได้                             หากไม่ใช้ฝีมือ

ควรยึดถือตังเอง           ไม่เกรงอุปสรรค                          รู้จักทางแก้ไข

มีจิตใจมุ่งมั่น             ไม่หวั่นต่อสิ่งใด                          ทำไปอย่างเต็มที่

เต็มปรี่ด้วยความหมาย    พร้อมพลีกายเพื่องาน                  แม้นมินานเท่าไร

ไวเหลือเกินห้าวัน         ฉันรีบปั่นทันที                             มิรอรีเวลา

เร่งสรรหาแต่งร่าย         ที่กล่าวง่ายข้างต้น                       ค้นความคิดของตน

เพื่อยลต่อสายตา         ในอุราแช่มชื่น                             ตื่นจากความงมงาย

รีบคลี่คลายปัญหา           ใช้ปัญญาตนเอง                         รีบบรรเลงแต่งร่าย

คงง่ายและเข้าที           ดีต่อความสามารถ                      ดั่งที่วาดหวังไว้

ให้บรรลุเป้าหมาย                  คลายจากปมปัญหา                    คิดพึ่งพาผู้อื่น

จะขมขื่นผิดหวัง          พังพินาศลงได้                            ไว้เป็นอุทาหรณ์

วอนเตือนใจเสมอ       ไม่เผอเรอหลงผิด                        อิดออดต่อการงาน

สานต่อความสร้างสรรค์  อัศจรรย์ให้เห็น                            เป็นจริงเข้ามาแล้ว

โอ้เพื่อนแก้วของฉัน     ยืนยันต่อความคิด                       มิเบือนบิดอำพราง

ไว้วางใจให้ทำ                นำคะแนนมาให้                          แต่ไม่ได้ดังหวัง

ชังเธอคงไม่ดี              ถ้าจะมีความผิด                          คิดว่าเราผิดเอง

คิดข่มเหงน้ำใจ            สิ่งใดที่แล้วมา                            เพื่อนยาจงอภัย

นิสัยที่ไม่เหมาะ       เพราะหวังความสบาย                 เกือบสายเกินจะแก้

แท้ที่จริงแล้วคือ                  มือของเรานั้นมี                           แต่กลัวดีไม่พอ

รีรอต่อเวลา                         มาจวนเจียนไม่ทัน                      วันนี้แหละสุดท้าย

ร้ายหรือดีอย่างไร                   ตั้งใจทำทุกสิ่ง                            ยิ่งใกล้ความเป็นจริง

หญิงหยิ่งในศักดิ์ศรี               ดีก็มีให้เห็น                                เป็นเหมือนเช่นคนอื่น

คำชื่นชมคงมี                       จากวจีอาจารย์                            ที่ขับขานร่ายมา

พาอุราแจ่มใส                       มิทันไรก็จบ                                พบกับความสมหวัง

พลังกายและใจ                     มอบให้ในการงาน                       นานมาแค่ห้าวัน

พลันพบความสำเร็จ           เบ็ดเตล็ดกล่าวมา                            ศรัทธาคงมีบ้าง

การอันใดอย่าได้                  หวังพึ่งใครอื่นไซร้                         บ่ได้แลเหลียว

                                                                                                           

                                                            JJJJJ 

                                                                           รจนา




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ToeflThailand วันที่ : 13/06/2007 เวลา : 19.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ToeflThailand
แวะมาทักทายกันหน่อยซิครับ :) 

แวะมาอ่านและทักทายเพื่อนชาว Blog ครับ :)

เรียนภาษาอังกฤษ, เตรียมสอบ TOEFL , หาข้อมูลศึกษาต่อ คลิกที่นี้ !!! http://www.ToeflThailand.com

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 19/04/2007 เวลา : 01.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

ยังอ่านไม่จบครับจะเข้ามาอ่านใหม่

ด้วยจิตคารวะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
วิตามินบี วันที่ : 15/04/2007 เวลา : 11.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cookie
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


อ่านไปได้10บรรทัดล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอ่านต่อค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แมวเหมียว วันที่ : 12/04/2007 เวลา : 19.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wassanok

โห พยายามจริงๆ
สวัสดีปีใหม่ไทยนะคะ
มอบให้ 1 โหวตค่า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
thesaint วันที่ : 10/04/2007 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


----- มาอีกครั้งนะครับ จะน่าอ่านมากกว่านี้ หากย่อเรื่อง ให้สั้นลงมา -------

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รจนา วันที่ : 10/04/2007 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rose19297

ขอบคุณนะคะ กำลังปรับปรุงเนื้อหาค่ะ ช่วย comment หน่อยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
thesaint วันที่ : 10/04/2007 เวลา : 09.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


------ ร่ายมาได้ยาวมาก ครับ ( มากทีเดียว)-----

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2007 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



[ Add to my favorite ] [ X ]