*/
  • เงาะป่า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rotchana_7@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-11-09
  • จำนวนเรื่อง : 12
  • จำนวนผู้ชม : 17351
  • จำนวนผู้โหวต : 12
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
วันอังคาร ที่ 9 ธันวาคม 2551
Posted by เงาะป่า , ผู้อ่าน : 972 , 00:47:52 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"แม่ค้าตัวน้อยๆ"

           ยามเช้าของวันใหม่ฉันกับพี่ชายได้เดินเท้าตามทางเกวียนเล็กๆจากนาเพื่อที่จะไปโรงเรียน ทุกวันฉันกับพี่ชายจะใช้เส้นทางนี้เพื่อที่จะไปบ้าน (ภาษาอีสานพูดว่าเมียบ้าน) และโรงเรียน ก่อนไปโรงเรียนพี่ชายฉันจะไปเลี้ยงควายก่อนตอนนั้นฉันเพิ่งเข้าอนุบาลก็ไม่ได้ทำอะไรมากนัก จากนั้นเราสองพี่น้องก็มุ่งหน้าไปโรงเรียน แต่มันเป็นแค่เวลาสั้นๆที่ฉันกับพี่ชายก็ได้แยกทางกัน เมื่อพี่ชายของฉันจะไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ โดยเป็นเด็กวัดเพราะแม่ไม่มีเงินที่จะส่งก็เลยให้ไปอยู่กับหลวงลุง ส่วนตัวฉันก็อยู่บ้านกับพ่อแม่ จากที่ถูกความจนบังคับจากนั้นพ่อกับแม่ก็ได้ย้ายจากนามาอยู่บ้าน (ภาษาบ้านเฮาพูดว่าขึ้นบ้าน) พ่อก็เลิกถีบสามล้อเปลี่ยนมาเปิดร้านขายของชำเล็กๆ เพื่อที่จะมีเงินเก็บไว้ส่งพี่ชายและตัวฉันเรียน ตอนนั้นฉันก็อยู่ ป.1 แล้วฉันก็พอที่จะช่วยแม่ได้ แม่ก็ให้ฉันไปขาย กล้วยทอด ทอดมัน และหวานเย็น (พระเอกของงานเลยขายดีที่สุด) ในช่วงเช้าก่อนโรงเรียนจะเข้าหรือออดดัง

           ตอนเช้าแม่จะเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของฉันที่จะนำมันไปขายให้กับเพื่อนๆที่โรงเรียน แต่รู้สึกอายมากที่ได้มานั่งขายพวก กล้วยทอด มันทอด แบบนี้เมื่อฉันมองดูเพื่อนๆที่กำลังเล่นและได้ซื้อของกินกันฉันรู้สึกฮิจฉาพวกเขามากในตอนนั้น แต่ฉันก็ต้องนั่งขายต่อไป กับยายคนหนึ่งแก่ก็ได้ขายมานานแล้วเหมือนกัน พอใกล้ออดดังที่จะทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน ฉันก็ต้องนำ กล้วยทอดมันทอดและหนาวเย็นที่เหลือจากการขายไปให้แม่ว่าขายได้เท่าไหร่สิ่งตอบแทนที่แม่ให้ก็คือขนนห่อหนึ่งเป็นราคา 1 บาท แล้วฉันก็ต้องรีบวิ่งเพื่อไปให้ถึงก่อนถึงเวลาทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน เพราะกลัวถูกจดชื่อได้ออกไปยื่นที่หน้าเสาธง เพื่อให้ครูทำโทษโดยการล้างห้องน้ำ บางวันฉันก็ได้ล้างห้องน้ำเพราะไปไม่ทันเขาทำความสะอาดและ เข้าแถว ยิ่งทำให้รู้สึกอายเพื่อนมาก จนเกิดการต่อต้านแม่ไม่อยากจะเอาหวานเย็น และกล้ยวทอดมันทอดไปขายแต่ก็ไปอยู่ดีเพราะเป็นคำสั่งของแม่กลัวจะไม่ได้กินขนม

          กริ่งๆๆๆ เสี่ยงออดดังถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว ฉันก็ต้องรีบกลับบ้านไปทานข้าว ช่วงนั้นโรงเรียนไม่มีงบค่าอาหารให้กับนักเรียนฉันก็ต้องกลับไปทานข้าวที่บ้าน หลังจากนั้นฉันก็ต้องรีบเอา หวานเย็นไปขายในช่วงพักเที่ยง มือหนึ่งหิ้วกระติกสองเท้าก้าวเดินให้ถึงที่หมาย ฉันนั่งลงกับพื้นที่ใต้อาคารโรงเรียนเพื่อขายหวานเย็นที่แม่ทำมาให้ขาย แล้วก็มีเพื่อนๆพี่ๆมาซื้อด้วย จากการที่เคยเขินอายเพื่อนๆก็ไม่มีอีกแล้วเมื่อมีคนมาซื่อกับเราเยอะๆ ได้เงินมากๆ มันยิ่งทำให้เรารู้สึกสนุกกับมันมากขึ้น

          มีอีกครั้งหนึ่งที่มีหนังกลางแปลงมาฉายที่หมู่บ้านแม่ก็ให้ไปขายอ้อยกับอา จะมีเด็ก บ่าวสาว คนเฒ่าคนแก่ออกมาดูหนังกันก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปดูหนังเขาก็มาซื้ออ้อยด้วยจนหมดเลย ฉันก็รีบวิ่งกลับบ้านไปเอาอ้อยมาขายอีกก็ขายหมดอีกฉันก็รีบกลับไปเอามาอีก จนอ้อยที่จะเอามาขายนั้นหมด ความอายที่เรามีมันไม่มีอีกแล้วมันยิ่งสนุกที่มีลูกค้ามาซื้อกับเราเยอะๆ ได้เงินเยอะกว่าที่ขายอยู่โรงเรียนอีก แถมยังคุ้มอีกด้วยที่ได้ดูหนังและก็ได้ขนมมากินด้วย

ช่วงหนึ่งของชีวิตฉันมันเป็นบทเรียนที่อยู่นอกตำราที่ดีที่สุดที่สอนให้เรากล้าที่จะทำในสิ่งที่เราไม่เคยทำมาแม้จะต้องมีความอายเพื่อนอยู่บ้างและโดนด่าเมื่อหวานเย็นขาดหายไม่ครบตามจำนานที่นับไว้ก็ตามแต่มันก็ยังทำให้เราสนุกกับการที่จะเป็นแม่ค้าจำลองตัวเล็กๆที่อยู่ชั้นประถม

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ธีร์/อันมัย วันที่ : 18/12/2008 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teeanmai
คนเช่นไร แสดงออกเช่นนั้น

การงาน คือ ความหมายของชีวิต
ความจนเป็นต้นทุน
ความอดทน คือ ผลิตผลของความจน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน