• รวงข้าวฯ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : roungkao@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 66
  • จำนวนผู้ชม : 41423
  • จำนวนผู้โหวต : 22
  • ส่ง msg :
  • โหวต 22 คน
<< สิงหาคม 2017 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 1 มกราคม 2558
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 463 , 20:24:29 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ - เพื่อนของฉัน.ไม่ว่า ความสุขจะคืออะไรก็ตามฉันปรารถนาให้เธอได้รับมันไม่ว่าความทุกข์นั้นจะบางเบาสักเพียงใดฉันก็ไม่ปรารถนาให้เธอต้องแบกรับและไม่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร ฉันยังปรารถนาให้มันเป็นวันที่ดี.เธอ - เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันฉันปรารถนาให้ทุกวันเป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเธอและเราทุกคน ป.ล. มีความสุขกับวันนี้และทุก ๆวันที่จะผ่านเข้ามานะครับ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 354 , 23:29:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

[ วรดา ]เพราะหัวใจฉันยังเต้นรำใต้ดวงตะวันเดียวเดิม(๑)เท้าอันเปล่าเปลือยทั้งสองนั้นเหยียบยืนอยู่บนทรายชายหาดคลื่นน้ำทะเลทยอยซัดเข้ามาและว่ายผ่านเท้าของฉันไปรวดเร็วไม่ช้านานที่มันซัดผ่านจนสุดหนทางแล้วกลับย้อนไปในทะเลและตอนนั้นเองที่มันเซาะเอาเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าให้หายไปกับมันมันก็ทำเป็นเช่นนั้นอยู่ซ้ำ ๆจนถึงนาทีที่ฉันก้าวออกมา(๒)นั่นเป็นบางส่วนของเรื่องราวในเช้าวันนี้เบื้องหน้าคือทะเลซึ่งไม่ต่างกับเช้านั....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 445 , 05:01:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

[ วรดา ]เพราะหัวใจฉันยังเต้นรำใต้ดวงตะวันเดียวเดิมที่นี่ คงไกลพอที่จะทำให้เราห่างกันโดยที่ไม่มีใครต้องบาดเจ็บและบาดหมางที่นี่ ฉันยังคงมองเห็นความเป็นไปได้ชัดเจนพอจะรู้ว่าเป็นเธอโดยดวงตาคู่นี้จะทำหน้าที่ของมันในทุก ๆครั้งที่เป็นห่วงที่นี่ ฉันยังได้ยินมันชัดเจนในทุกเสียงกระซิบของความปรารถนาดีโดยไม่อาจจะรับรู้เสียงอื่นใดของความลังเลสงสัยและเป็นอื่นอากาศที่นี่ยังอบอุ่นเหมือนกับที่มันเคยเป็น และไม่หนาวอย่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 343 , 09:19:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

[ ฉันกับเธอ : ไม่ได้ใกล้แต่ใกล้ชิด ]: ประตู # ๒เธอพบตัวเองอยู่คนเดียวบ่อยครั้งท่ามกลางผู้คนที่คุ้นเคยแต่หลายคนช่างแปลกหน้าในยามที่เธอต้องการความสนิทสนมแต่หลายคนกลับไม่รู้จักในยามที่เธอต้องการความเข้าใจและหลายคนเหล่านั้นรายล้อมเธอไว้เมื่อเธอเดินเข้าไปในท่ามกลางและนั่งลงบนเก้าอี้ที่ถูกยึดตรึงไว้กับพื้นคอนกรีตตัวนั้นแต่เธอ - เพื่อนของฉันเธอแน่ใจได้อย่างไรว่า ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีกครั้งเธอจะแน่ใจได้อย่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 340 , 11:53:55 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

[ ฉันกับเธอ : ไม่ได้ใกล้แต่ใกล้ชิด ] ประตู #๑ พอรู้ตัวอีกทีเธอก็ติดอยู่ในห้องที่มืดมิดและปิดตาย แต่เธอ - เพื่อนของฉันมักจะเป็นเช่นนั้นว่า มันจะถูกจับล็อคจากด้านในเมื่อเธอไม่ต้องการอยู่ข้างในนั้นและอยากกลับออกมาแค่พยายามค้นหาประตูที่เปิดให้เธอเดินเข้าไป ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 5 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 344 , 10:30:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดึกนักแล้ว จอมยังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ในห้องสำนักงานไม่มีใครอื่นอีก ทั้งห้องเงียบเกือบสนิท มีเพียงเสียงขยับปีกของผีเสื้อที่ยังส่งเสียงดังแม้จะเป็นเช่นนั้นมาพักใหญ่แล้วก็ตามบนโต๊ะเต็มไปด้วยเอกสารทั้งเก่าและใหม่ มีทั้งด่วนและธรรมดา แต่จอมก็ไม่แตะต้องเอกสารเหล่านั้น เขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากจ้องมองฝ้าเพดาน ที่ใกล้ ๆกับหลอดไฟแสงสว่างมีผีเสื้อราตรีกำลังบินเล่นแสง มันพยายามเข้าไปใกล้ แต่แล้วก็ถอยร่นกลับออ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 มีนาคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 376 , 12:29:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แดดจัดจ้านยามก่อนเที่ยงกดเปลือกตาให้ปิดลงกว่าครึ่ง เมื่อคืนดึกเกินไปกว่าที่จอมจะข่มตาหลับ เช้านี้เขาจึงตื่นขึ้นมาด้วยอาการอ่อนเพลีย พยายามขยับกายลุกจากที่นอนแต่เรื่องที่เคยง่ายดายกลับยุ่งยากและต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย เขาคิดไปว่า หากค่อยขยับและหลับต่อไปอีกสักพักเล็ก ๆก็น่าจะดีแดดเช้ากำลังจะสิ้นสุด พระอาทิตย์ขยับตัวใกล้ตรงหัวเต็มที เวลาแบบนี้หากไม่มีงานประชุมกับพี่น้องประมงในบ่ายนี้ จอมก็อยากจะหาร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 352 , 10:55:35 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สัปดาห์และเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาพยายามดูข่าวความเคลื่อนไหวของพี่น้องทางทุ่งบางกอกแต่น้อย เพื่อลดความเครียดที่หัวใจจัดการไม่ค่อยได้และติดค้างอยู่นานเกินจำเป็นหมอบอกว่า กล้ามเนื้อรายรอบหัวใจทำงานหนักเกินไป มันไม่ได้พักผ่อนและภาวะความเครียดจะทำให้อาการเจ็บแปลบ ๆๆที่หัวใจมากขึ้น ในความเป็นจริงหัวใจมันทำงานตลอดเวลา แค่อย่าไปหาภาระให้มันต้องแบกรับให้เกินกำลังความตายของพี่น้องเรา การจากไปของเด็กน้อยทั้งสองคน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 771 , 13:18:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อคืนที่เพิ่งผ่านพ้นไป ลมหนาวพัดมาจากเทือกเขานครศรีธรรมราช ไหลผ่านบานหน้าต่างที่เปิดกว้างเช่นนั้นตั้งแต่บ่าย  กาแฟร้อน ๆในแก้วใบเก่าทีเคยใช้เมื่อสิบกว่าปีก่อนยังอุ่นอยู่ในมือ ความทรงจำบางอย่างขยับพลิกกายตื่น ดึกดื่น เงียบแต่ใจกลับวุ่นวาย   แก้วกาแฟบางใบก็เคยมีคู่ของมัน  เคยรองรับน้ำรินจากกาต้มร้อนใบเดียวกัน  เคยวางเคียงกันบนโต๊ะไม้สนที่ริมระเบียง เคยกระทบกันเพียงแผ่วเบาในจังหวะของความรื่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 มกราคม 2557
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 473 , 10:15:22 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

เธอ - เพื่อนของฉัน...ไม่ว่า ความสุขจะคืออะไรก็ตามฉันปรารถนาให้เธอได้รับมันไม่ว่าความทุกข์นั้นจะบางเบาสักเพียงใดฉันก็ไม่ปรารถนาให้เธอต้องแบกรับและไม่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร ฉันยังปรารถนาให้มันเป็นวันที่ดี...เธอ - เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันฉันปรารถนาให้ทุกวันเป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเธอและเราทุกคน  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 17 ธันวาคม 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 407 , 00:03:16 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพลงกล่อมแม่ http://youtu.be/NUeo8Ev3f4M หลับเถอะนะ...คืนนี้ให้แม่หลับ ลูกจะขับเพลงกล่อมเมื่อแม่ตื่นลูกจะห่มผ้าหนาไล่หนาวคืน ลูกจะก่อกองฟืนแม้หนาวนานหลับเถอะนะ...หลับฝันถึงวันพรุ่ง เช้าวันรุ่งแสงรุ้งคงทอสานฟ้าร่ำฝนคงจะผ่านไม่นานกาล เพื่อพบพานแดดอุ่นที่คุ้นเคยหลับเถอะนะ...เหนื่อยหนักมานานแล้ว ปลดบ่วงแร้วความจริงและนิ่งเฉยบ้านเมืองทุกข์ใช่เราสุขใช่เฉยเมย ใช่ผ่านเลยแค่เพียงพักและเฝ้ารอหลับบ้างนะ...ผ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 ธันวาคม 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 664 , 12:55:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อเริ่มต้นนับหนึ่งการเข่นฆ่าขอขมาก็อย่าได้คิดขานเมื่อวันนี้ไร้สำนึกพฤติการณ์พันวันวานก็จักสู้ไม่รู้คลายเมื่อหนึ่งคนล้มลงแล้วอีกคนฟ้าเบื้องบนจักเห็นคนล้านหลายพลิกเปลี่ยนฟ้าสับดินกว่าสิ้นทรายให้วอดวายชั่วสิ้นพรรค์กินเมือง....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 881 , 23:20:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

หยุดได้ไหม รุนแรง ไปทำไม  เราคนไทย ด้วยกัน ใช่ชาติอื่น  เพียงเห็นต่าง ไม่ตรง ในจุดยืน  อย่าโยนฟืน โยนไฟ ไล่ทำลาย   บรรลุกรรม อำนาจ ทำบาตรใหญ่  ไม่ใส่ใจ ถูกต้อง จ้องสลาย ปืนปังแก๊สน้ำตายิงให้ตาย  ข่มให้หน่าย ไม่กล้า มาชุมนุม   พรรค์พวกชั่ว สุมหัว กันโกงชาติ  ทรราชย์ สิ้นดี ใครจะหนุน ประชาชนที่ไหน จะการุณ  เนรคุณ ทุรยศ ใครจะแล   ไทยชาวบ้าน ชาวเมือง เลือกขับไล่  ใครจัญไร ออกไป อย่าได้แถ ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 พฤศจิกายน 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 708 , 11:01:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

[ประเทศนี้ยังมีคนร้องไห้]คนร้องไห้ทับทวีประเทศนี้ นั่นเพราะคนอัปปรีย์มิสิ้นสูญคนจัญไรยังใหญ่ให้อาดูรคนตระกูลชินวัตรยังสัสทรวงคนร้องไห้ยังมียังมีมากความทุกข์ยากยังหนักยังใหญ่หลวงอัปลักษณ์อัปยศยังลานลวงประชาปวงยังฉิบหายไม่คลายคืนคนร้องไห้ไม่มีชื่อทักษิณชั่วชาชินชาติร่ำยังย่ำฝืนประเทศชาติฟาดล้มจมไฟฟืนยังย่างยืนยิ้มเยาะยะยั่วตรวนคนร้องไห้ไม่มีชื่อยิ่งลักษณ์ร่านจมปลักโง่เขลาเศร้ากำสรวลโลภละโมบไร้อายไร้เหม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 พฤศจิกายน 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 566 , 16:09:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

          นิรโทษฯต่ำช้า     แลทรามดึกดื่นปลุกเลวนาม         "ทักษิณ"ปลดกรวนถ่อยติดตาม     คนโลภ ปลอบปล่อยคนพาลสิ้น   ข่มฟ้า จมดิน[ 1.11.56 ]ป.ล. เพียงเผลอหลับตาก่อนฟ้าสาง ฝันว่า ประเทศจะวุ่นวายฉิบหาย เมื่อตื่นตาจึงรู้ว่า ฝันร้ายนั้นทำท่าว่าจะจริง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 ตุลาคม 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 375 , 15:01:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หลับเถอะนะ...คืนนี้ให้แม่หลับ           ลูกจะขับเพลงกล่อมเมื่อแม่ตื่น ลูกจะห่มผ้าหนาไล่หนาวคืน              ลูกจะก่อกองฟืนแม้หนาวนาน   หลับเถอะนะ...หลับฝันถึงวันพรุ่ง         เช้าวันรุ่งแสงรุ้งจับทอสาน ฟ้าร่ำฝนคงจะผ่านไม่นานกาล                        เพื่อพบพานแดดอุ่นที่คุ้นเคย   หลับเถอะนะ...เหนื่อยหนักมามากแล้ว  ปลดบ่วงแร้วความจริงและนิ่งเฉย บ้านเมืองทุกข์ใช่เราสุขใช่เฉยเมย        ใช่ผ....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 354 , 14:51:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ - เพื่อนของฉัน เธอบอกว่า ตอนนี้กำลังร้องไห้ และเธอยืนยันว่า เขาคนเดียวที่จะเรียกคืนรอยยิ้มกลับมาให้กับเธอ เธอ - เพื่อนของฉัน นั่นคือสิ่งที่เธอบอกกับเรา แต่เธอก็รู้ดีว่า มันไม่จริง เขาเพียงแต่ทำให้เธอหยุดร้องไห้ได้เร็วกว่าที่ฉันกำลังพยายาม เขาเพียงแต่นำเสียงหัวเราะมาให้เธอได้มากมายกว่าที่ฉันทำเท่านั้นเอง เขาเพียงแต่ทำให้เธอกล้าหลับตาและฝันดีในคืนนี้ที่จะผ่านไปอย่างยากเย็น แต่เธ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 20 กันยายน 2556
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 535 , 05:42:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

(1)           ถนนนี้กูเสียภาษีสร้าง        อย่ามาอ้างกฎสูหรือกฎหมาย ปิดมันบ้าง-เปิดบ้าง ใช่ท้าทาย      ใช่หมาหม้ายไหรทำแต่จำใจ พวกกูจนอดอยากทนปากแห้ง      สูยังแกล้งแสร้งทำนิ่งตาใส ไม่รู้สารู้สึกสำนึกใน                     หน้าที่ใครขจัดทุกข์ให้แผ่นดิน หรือปักษ์ใต้มันไร้ซึ่งตัวตน           จึงไม่สนทนได้เหมือนทรายหิน คนอยู่ยากลำบากไม่มีกิน              มันจะสิ้นทางออกจึงบอกเตือน รุนแรงมารุนแรงก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 23 กันยายน 2554
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 432 , 10:37:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ในความมืดของค่ำคืนฉันนั่งหลบแสงดาวอันน้อยนิดนั้นแขนทั้งสองโอบกอดตัวเองจนแน่นเพื่อให้แน่ใจว่าจะ ไม่มีอ้อมกอดใดอีกที่ฉันปรารถนา ใครสักคนเคยถามฉันว่า เหตุใดฉันจึงหลงรักเวลายามคืนค่ำนักคำตอบช่างง่ายดายเหลือเกินก็เพราะฉันไม่อาจพบเจอดวงดาวได้ในเวลากลางวันดวงดาวทำให้ฉันรู้สึกได้เสมอว่า เธอยังอยู่แม้จะอยู่ห่างไกลเหลือเกินก็ตามกลางคืนทำให้ดวงตาฉันพร่ามัวและมืดบอดแต่ฉันกลับเห็นเธอได้ชัดเจนทุกครั้งที่หลับตาลง ม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 ธันวาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 753 , 13:51:49 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เธอ - เพื่อนของฉัน...ไม่ว่า ความสุขจะคืออะไรก็ตามฉันปรารถนาให้เธอได้รับมันไม่ว่าความทุกข์นั้นจะบางเบาสักเพียงใดฉันก็ไม่ปรารถนาให้เธอต้องพบเจอและไม่ว่าวันนี้จะเป็นเช่นไร ฉันยังปรารถนาให้มันเป็นวันที่ดี...ฉันปรารถนาให้ทุกวันเป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเธอและเราทุกคน....

อ่านต่อ


/4