*/
  • รวงข้าวฯ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : roungkao@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 66
  • จำนวนผู้ชม : 47121
  • จำนวนผู้โหวต : 22
  • ส่ง msg :
  • โหวต 22 คน
<< สิงหาคม 2019 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 23 กันยายน 2554
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 527 , 10:37:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ในความมืดของค่ำคืนฉันนั่งหลบแสงดาวอันน้อยนิดนั้นแขนทั้งสองโอบกอดตัวเองจนแน่นเพื่อให้แน่ใจว่าจะ ไม่มีอ้อมกอดใดอีกที่ฉันปรารถนา ใครสักคนเคยถามฉันว่า เหตุใดฉันจึงหลงรักเวลายามคืนค่ำนักคำตอบช่างง่ายดายเหลือเกินก็เพราะฉันไม่อาจพบเจอดวงดาวได้ในเวลากลางวันดวงดาวทำให้ฉันรู้สึกได้เสมอว่า เธอยังอยู่แม้จะอยู่ห่างไกลเหลือเกินก็ตามกลางคืนทำให้ดวงตาฉันพร่ามัวและมืดบอดแต่ฉันกลับเห็นเธอได้ชัดเจนทุกครั้งที่หลับตาลง ม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 21 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 524 , 10:41:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันปรารถนาเป็นกวีเพราะต้องการบอกเล่าให้เธอเข้าใจว่า เหตุใดหมู่แมลงจึงหลงใหลความงดงามของดอกไม้ในทุ่งหญ้าและยอมทิ้งร่างให้จ่อมจมกับกลิ่นเกสรและน้ำหวานเหตุใดผลผลิตแห่งฤดูกาลจึงสำคัญต่อผู้หิวโหยและไม่เคยเพียงพอต่อพ่อค้าในตลาดซื้อขายเหตุใดบิดาและมารดาแห่งบุตรจึงเศร้าโศกตรมนักเมื่อบุตรอันเป็นที่รักทอดทิ้งให้เดียวดายเหตุใดครูผู้สอนศิษย์ด้วยแบบอย่างและคำสอนที่ดีจึงอภัยให้กับศิษย์ที่ริเป็นอาชญากรเหตุใดนักเทศน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 511 , 13:09:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิ้นเสียงปืนนานแล้วร่างของเธอถูกหามส่งโรงพยาบาลไปนานแล้วทหารและตำรวจก็จากไปสิ้นแล้วแต่แม่ของเธอยังไม่ฟื้นคืนสติ"พระผู้เป็นเจ้าจะคุ้มครองและจะนำเธอมาคืนสู่เราในไม่ช้า "ใครสักคนพยายามพูดซ้ำ ๆเพื่อปลอบโยนแต่จะมีประโยชน์อันใดในเมื่อเธอจากเราไปแล้ว...ฉันประคองกอดแม่ของเธอไว้ป้ายเช็ดน้ำตาที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหลพนักงานเทศบาลกำลังเช็ดล้างคราบเลือดบนพื้นถนนแต่กลิ่นคาวก็ยังคลุ้งกระจายในอากาศฉันพยายามเช็ดคราบ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 435 , 14:22:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ - เพื่อนของฉันฤดูกาลเก็บเกี่ยวเพิ่งย่างผ่านพ้นแต่ฤดูกาลแห่งการเข่นฆ่ายังไม่สร่างซาเซาซบ...โอ้เธอ - เพื่อนของฉันที่นี่ สงครามยังไม่ยุติแม้ฤดูกาลเก็บเกี่ยวผ่านพ้นไปแล้วแต่ยุ้งฉางของทุกครัวเรือนยังว่างเปล่า ผืนนาไม่ได้มอบข้าวปลาและความอิ่มเอมให้กับใครที่ไหนเลย...ที่นี่ สงครามยังไม่ยุติยังมีแม่อีกมากที่ต้องฝังร่างลูกชายคนเดียวของบ้านยังมีพ่ออีกมากมายที่ต้องสูญเสียลูกสาวที่เฝ้าทะนุถนอมและยังมีคู่รักอี....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 506 , 20:21:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ -- เพื่อนของฉันความทุกข์ใดเล่าที่นำความเศร้ามามอบให้เธอ---เธอ -- เพื่อนของฉันโปรดบอกฉันว่าความทุกข์ใดที่บ่มเธอไว้ในความอ้างว้างและความรื่นรมย์อันใดที่ปฏิเสธถ้อยคำอ้อนวอนแห่งเธอโปรดบอกฉันเถิดว่าด้วยคำอ้อนวอนใดพระผู้เป็นเจ้าจึงจะละทิ้งความขุ่นเคืองและแสร้งไม่ได้ยินเสียซึ่งเสียงร่ำไห้แห่งเธอ--- “โอ้ พระผู้เป็นเจ้าขอพระองค์โปรดปรานีและให้อภัยในความเยาว์วัยแห่งเธอ” --- เธอ -- เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันโป....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 23 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 477 , 17:21:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ -- เพื่อนของฉันก็เธอมิใช่หรือที่บอกกับฉันว่าความรักเกิดและเติบโตบนความว่างเปล่า---เธอ -- เพื่อนของฉันเธอบอกว่าความรักหลับใหลอยู่ในเมล็ดพันธ์แห่งความว่างเปล่าแล้ววันหนึ่งเมื่อสายฝนแห่งมิตรภาพอาบรดร่างเมล็ดพันธ์นั้นเปลือกแข็งมันจึงแตกออกปลดปล่อยต้นกอแห่งความรักให้งอกออกมาเมื่อเร่งรดน้ำพรวนดินมันจึงยิ่งเติบโตงดงามเธอบอกว่า มันช่างงดงามนักแล้ววันหนึ่ง จึงมองไม่เห็นความว่างเปล่าเช่นนั้นอีก---เธอ -- เพ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 22 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 745 , 09:53:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ -- เพื่อนของฉันเธอยังจดจำเพื่อนของเราคนหนึ่ง บนหนทางสามแพร่งและเส้นทางที่เขาเลือกได้ไหม---วันนั้น นานนักแล้วเรายืนอยู่บนหนทางแพร่งที่ฝั่งหนึ่งทอดไกลไปสู่ท้องทุ่งแห่งความรื่นรมย์อีกฝั่งทอดยาวไปสู่ขุนเขาแห่งความโศกตรมเบื้องหน้านั้นช่างรางเลือน อนาคตที่ไม่อาจกำหนดและหยั่งรู้และเบื้องหลังคืออดีต เส้นทางที่เราจากมา เส้นทางที่พายุกำลังรุกไล่เข้ามาใกล้เต็มที---เธอ -- เพื่อนของฉันเรามีทางเลือกแต่เส้นทางใ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 638 , 22:04:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ--เพื่อนของฉันทุกครั้งที่เธอร้องไห้และทุกครั้งที่เธอหัวเราะร่าดีใจเธอรู้ใช่ไหมว่า ฉันยังอยู่ตรงนี้---เธอ--เพื่อนของฉันฉันยืนอยู่ตรงนี้ยืนอยู่ใกล้ ๆเธอใกล้พอที่เธอจะกระซิบถ้อยคำแห่งความรื่นรมย์หรือโศกตรมใกล้พอที่เธอจะยื่นสองแก้มเปื้อนน้ำตานั้นมาให้ฉันป้ายเช็ดหรือสองแก้มที่แต้มแต่งแป้งหอมมาให้ฉันดมดอมและใกล้พอหากเธอต้องการเรียกหาใครสักคนแต่นั่น...ก็ห่างกันพอที่เธอจะได้ยินเสียงหัวใจของเธอเองห่างเพียง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 588 , 21:22:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- -เพื่อนของฉันได้โปรดให้อภัยและอย่าได้ตำหนิฉันเลย...เธอ- -เพื่อนของฉัน แม้ทุกคนจะเชื่อตรงกันว่า  ฉันไม่ควรให้อภัยเพราะพวกเขาทำร้ายเราและทุกคนที่เรารักเพราะพวกเขาเข่นฆ่าผู้คนที่เรารู้จักและชอบพอเพราะพวกเขาหน่ายต่อความรักและสันติวิธีเพราะพวกเขามีแต่ความเกลียดชังและรุนแรงแต่ฉันจะทำเช่นไรในเมื่อยังเชื่อมั่นว่า  ความรักจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้น...เธอ- -เพื่อนของฉันฉันปรารถนาให้ความขัดแย้งทั้งหลายเด....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 688 , 21:19:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- -เพื่อนของฉันทำไม...โศกนาฏกรรมจึงไม่เคยสิ้นไปจากผืนแผ่นดินนี้สักทีศานติสุขไม่ใช่ถ้อยคำแรกที่เราปรารถนาจักได้ยินดอกหรือ...เธอ- -เพื่อนของฉันสายลมตะวันออกมิได้กระซิบบอกข่าวสงครามแก่เธอหรือกระไรกลิ่นไอคาวเลือดมิได้ต้องสัมผัสกายเธอบ้างหรือฟังสิ...เพื่อนของฉันเสียงสวดศพยังไม่ทันสิ้น เสียงส่ำมโหรีปี่ระนาดแห่งโศกนาฏกรรมก็แซ่ดังขึ้นกลบสิ้นเป็นโศกนาฏกรรมที่ร่ายรำอยู่เหนือกองร่างผู้อ่อนแอผู้ที่ไม่รับรู้เส....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 485 , 21:17:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ - - เพื่อนของฉันเช้าวันนี้...ยังเป็นหนึ่งการเริ่มต้นในฤดูการเก็บเกี่ยวฉันยังคงนั่งอยู่ที่เดิมบนพื้นอันสกปรกในลูกกรงเหล็กที่ไม่อนุญาตให้เปิดออก...มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่มีทั้งรักและเกลียดชังแก่งแย่งกันแสดงตนความมืดและสว่างเกิดดับอย่างสับสนจนดูวุ่นวาย…ฉันรู้แต่เพียงว่าที่นี่...ไม่ต้องการให้กอหญ้าเล็ก ๆ อย่างฉันได้ขึ้นแซมเพื่อแบ่งซับสัมผัสแห่งดวงตะวัน...ณ  สวนพฤกษาใดเล่ากอไม้อย่างฉันจึงไม่ใช....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 746 , 00:05:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- - เพื่อนของฉันเธอเห็นความฝันของฉันผ่านมาทางนี้บ้างไหม...ความฝันสีน้ำทะเลใส ๆ ความฝันแบบบางแต่หนักแน่นความฝันที่ขับกล่อมด้วยบทเพลงแห่งนกกางเขนความฝันอันอบอุ่นและน่าทะนุถนอมในภาพฝันดอกไม้ผลิบานทั่วทั้งสวนป่าแห่งพงไพรพฤกษาผีเสื้อปีกบางเคล้าคลอกลีบดอกและลิ้มรสน้ำหวานจากกิ่งเกสรณ ที่ซึ่งไร้คนสวนไร้รั้วลวดหนามและกำแพงกั้นไร้กับดักและยาฆ่าแมลง...ฉันปลูกความรักเมื่อรุ่งอรุณเฝ้ามองมันเติบโตเมื่อย่ำราตรี ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 759 , 23:46:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“...เมื่อคุณรักใครสักคนคุณย่อมปรารถนาให้เขาหรือเธอเป็นดั่งจิรัฐิกาลนิรันดร์แห่งคุณเป็นปีก...ที่นำคุณสู่เวิ้งฟ้าเพื่ออาบซับสัมผัสแห่งดวงตะวันยามรุ่งอรุณและเริงร่าบนชิงช้าดาวยามรัตติกาล”...‘ฉันเองก็เป็นเช่นนั้นและเธอก็เป็นปีกซึ่งนำฉันสู่ความรื่นรมย์นานาเป็นอิสระจากความโศกเศร้าทั้งปวง...ขอบคุณในความรักและขอบคุณที่โลกนี้มีเธอ’....

อ่านต่อ


/1