*/
  • รวงข้าวฯ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : roungkao@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 66
  • จำนวนผู้ชม : 47797
  • จำนวนผู้โหวต : 22
  • ส่ง msg :
  • โหวต 22 คน
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 13 ธันวาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 807 , 10:27:51 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เพื่อนของฉันเมื่อคืนเราพบกันอีกครั้งในความฝันของฉันแต่รุ่งอรุณก็แสร้งปลุกให้ฉันตื่นและบังคับให้รับรู้ว่า นั่นคือความฝัน นั่นคือความฝัน, ไม่ใช่ความเป็นจริงความฝันแตกซ่านและกระจัดกระจายความฝันของฉันถูกสายลมที่ผ่านมาจากทะเลตะวันออกพัดพาหายไปฉันรีบลุกขึ้นวิ่งตามแต่กลับคว้าไว้ได้เพียงแค่เศษของความฝันเล็ก ๆที่ไร้รูปร่างไม่สามารถบ่งบอกความหมายและเรื่องราวอันใดได้เมื่อฉันพยายามหลับตาลงอีกครั้งพลันโลกทั้งใบก็....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 719 , 22:02:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

     ดึกสงัดดื่นด้าว          กรรมใดเดียวเปลี่ยวดายกายใจ     ห่างร้างถามหาเพื่อนยามไกล       ยากยิ่ง นักแลปลอบปล่อยวิญญาณว้าง   ว่าล้าจะยุติ     อุดมการณ์ใคร่ทิ้ง        แล้วกูทนเหนื่อยทนอดสู            หน่ายแท้อัตตายั่วยุกู                     ลาด่วน เร็วเวย"โอ้แม่...ลูกพ่ายแพ้"         รี่รื้อ วิญญาณ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 พฤศจิกายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 1567 , 12:07:22 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

(ระหว่างที่ติดน้ำท่วมไม่ได้มาเล่านิทานให้จบ แม้จะว่างมากพอเพราะไปไหนไม่ได้นอกจากชั้น 2 ของบ้านแต่ก็ไม่มีไฟฟ้าใช้ เลยทำอะไรไม่ได้ แต่ยังมีความสุขดีอยู่เพราะได้อยู่กับลูกเมียแบบเต็มเวลา พอฝนซาสร่างเม็ดก็พาต้นข้าวไปนั่งเรือพาย เป็นเรือไม้ตะเคียนยาว 4 เมตร เหมาะสำหรับคนสามถึงสี่คน เพิ่งหัดพายเรือ ไปหน้า ไปหลัง เลี้ยวหมุนวนจนวุ่นวายแต่ก็สนุกและตื่นเต้นดี เพราะว่ายน้ำไม่เป็น ใส่เสื้อชูชีพกันทั้งลูกชายและพ่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 1677 , 21:53:05 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

เกือบทุกคืน ต้นข้าวจะขอให้พ่อเล่านิทานให้ฟัง ส่วนมากก็เป็นเรื่องที่เราช่วยกันแต่งขึ้นเอง เขาจะเป็นคนกำหนดตัวละครและโครงเรื่อง เช่นวันนี้ให้มี ม้าลาย นก ยีราฟ สิงห์โต ฯ และให้พวกเขาไปเที่ยวสวนสัตว์ ไปโรงเรียน ฯ ก็ว่าไปตามแต่ละวันที่เขานึกชอบใจ กำหนดเป็นเงื่อนไขนิดหน่อยว่า ก่อนฟังนิทาน ต้นข้าวจะต้องมานอนหนุนแขนพ่อ (ไม่งั้น นิทานจะไม่เริ่มต้น)ไม่มีเหตุผลอะไรมากไปกว่า พ่ออยากกอดลูกนาน ๆเท่านั้นเอง เขาโตข....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 857 , 22:49:30 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

ถ้าผมกลับไปบ้าน อาจทำให้ใครบางคนเดินออกมาผมมีน้องชายหนึ่งคน น้องสาวอีกคน(แต่เรื่องของน้องสาวจะไม่ขอเล่าให้ฟังในตอนนี้)จิ น้องชายที่ห่างจากผม 2 ปี ผมกับน้องชายไม่สนิทกันนัก อาจจะพูดว่า ห่างเหินกันมานานแล้วน่าจะดีกว่า จำได้ไม่เคยืมเรื่องที่ทำให้เราเริ่มกลายเป็นคนอื่น คนอื่นที่ดูเหมือนจะไม่ใช่พี่น้องกัน ตอนนั้นเรายังเด็กมาก อาจราวป.1หรือป.2 เราเล่นต่อสู้กัน ขว้างก้อนดินไส่กันแทนระเบิดมือ แล้วผมก็ขว้างพล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 845 , 08:32:24 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

แม่เดินเข้าไปกอดต้นข้าวไว้แล้วบอกว่า แม่ไม่เป็นไรแล้ว... ผมเพิ่งสังเกตว่า ต้นข้าวเงียบไปพักใหญ่และเพิ่งเห็นอีกทีตอนที่แม่เจี๊ยบเข้าไปกอดเขา ต้นข้าวกำลังร้องไห้ อาบน้ำอาบทั่วทั้ง 2 แก้มนั้น (แต่ต้นข้าวล่ะครับ เขาร้องสะอื้นแต่ขังขืนไม่ยอมให้เสียงร่ำดังกลบเสียงของความเงียบ ไม่ต้องการให้ใครอื่นรู้เห็น โดยเฉพาะพ่อของเขา ซึ่งมันอาจเป็นความผิดของพ่ออีกเรื่อง ที่บอกเขาเสมอว่า ลูกผู้ชายต้องเข้มแข็งนะ อย่าร้อง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 549 , 20:52:38 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แล้ววันนี้หญิงสาวของผมก็ให้ลูกชายเป็นของขวัญกอข้าวเกิดเมื่อเช้าครับ เวลา 09.33 น. ก่อน 8 โมงครึ่งได้ไม่นาน พยาบาลก็พาแม่ของกอข้าวก็เข้าไปในห้องผ่าตัดคลอด แต่เกือบ 11 โมง ที่ผมได้เจอเขาอีกที หลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมงถึงได้เจอกอข้าว เขาน่ารักมาก ผมอยากให้คุณได้ดูรูปนะ (โอกาสหน้าจะพยายามเอารูปมาลง)ผมเตรียมชื่อไว้ให้กอข้าว หากเขาเกิดมาเป็นชายว่า ภควัทคีตา ให้ได้ความหมายเดียวกันกับต้นข้าว พี่ชายของเขาที่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 844 , 20:50:13 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

กว่าอาทิตย์ที่ผมพยายามทำใจให้ร้าย ปิดประตูและช่องรูทั้งหมดเพื่อไม่ให้หมา 3 ตัวที่ไม่มีชื่อนั้นเข้ามาในบ้านเมื่อ 2 เดือนก่อน ข้าวเหนียวกับข้าวโพด หมา 2 ตัวที่เราเลี้ยงไว้เพื่อเฝ้าบ้านมันอนุญาตให้ลูกหมา 4 ตัวเข้ามาอยู่ในบ้าน เรากลับมาบ้านในตอนค่ำและเจอพวกมันนอนจุกรวมกลุ่มกันอยู่ คนแรกที่ดีใจที่ได้เห็นลูกหมาตัวเล็ก ๆ ก็คือต้นข้าว - ลูกชายของเรา ต้นข้าวดีใจมาก อยากได้ อยากเลี้ยง และบอกเราว่า มันเป็นหมาขอ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 ตุลาคม 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 577 , 17:42:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

รัตติกาล(1)          แล้วจู่ ๆมันก็ยุติ...เหมือนอย่างครั้งที่มันเริ่มต้น          และก่อนที่ความสิ้นหวังจะยืนยันการมีอยู่ของมันอีกครั้ง ฝนเม็ดสุดท้ายก็ตกถึงพื้น   มืออันหนาและหยาบกร้านของความมืดมนก็หยิบดาวบางดวงคืนให้กับผืนฟ้าและปัดไล่เมฆทึบทะมึนดำให้กระจัดกระจายไป  (2)          “พรุ่งนี้ มันจะจบและทุกสิ่งทุกอย่างจะดีขึ้น”          ท่ามกลางซากปรักหักพังแห่งรัตติกาล อาจมีใครอีกหลายคนที่รักคำพูดปลอบโยน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 30 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 691 , 22:22:16 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ก่อนวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2549 ประมาณ 9 เดือนผมรู้ตัวว่า จะเป็นพ่อคน ครั้งนั้นพยายามเตรียมตัวทุกอย่างให้สามารถทำหน้าที่นี้ได้ไม่ง่าย เมื่อ"ต้นข้าว" ลูก(ชาย)คนแรกเกิดออกมา สิ่งที่คิดว่าพอจะพร้อมอยู่บ้างกลับพบว่า ไม่เพียงพอ ร่างกายและวิญญาณของเขาที่เราต้องประคับประคองเลี้ยงดู ให้เขารู้สึกรู้สา ให้ในหัวอกเกิดก่อหัวใจ ผมว่ายากเหลือเกินเมื่อพบว่า ตัวเองกำลังส่งเสียงดัง แสดงท่าทีเหมือนปีศาจยามเมื่อต้นข้าวไม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 596 , 22:52:02 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

"เป็นดวงดาว พราวแสง บนฟากฟ้าเป็นจันทรา แจ่มจ้า ท้าทุกข์เข็ญเป็นสายธาร ไหลหลั่ง ล้างลำเค็ญเป็นและเป็น คนกล้า ท่าศาลา"..."แบหยา"เป็น คนกล้า ท้าอธรรมวันนี้เพื่อนผู้สูงวัยได้จากไป จากเราสู่พระเจ้า ถ้าเป็นเช่นนั้นนี่อาจเป็นข่าวดีที่สุด แต่ทำไมผมยังรู้สึกหม่นเศร้ากับการจากพราก นึกถึงแต่ละทีต่อมน้ำตาก็เหมือนโดนตีกระหน่ำซ้ำ น้ำตามันพาลจะไหลเพื่อนมุสลิมหลายคนอาจโชคดีกว่า ด้วยหลักศาสนาไม่อนุญาตให้เขาหลั่งน้ำตา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 518 , 19:27:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เขตแดนป่ากั้นกลางระหว่างควนดง หมู่บ้านและชานเมืองรกทึบด้วยขวากและพงหนามลึกเข้าไปไม้เล็กเติบโตใหญ่ทั่วทั้งป่าดอกไม้ป่าบานสะพรั่งงดงามอยู่ชั่วนาตาปี...ดึกสงัด ป่าสงบแต่ยังมีบางสิ่งเคลื่อนไหวขยับกายอย่างรวดเร็วบินหลาดงขยับปีกเสรีอย่างร้อนรนด้วยเร่งรีบจะเดินทางเส้นทางบินแม้จะไม่คุ้นชินแต่ก็น่าลิ้มลอง --- จึ่งลองบินหมอกหนาห่มคลุมเส้นทางเบื้องหน้าอากาศเย็นกดทับจนเหน็บหนาวเร่งขยับปีกป้องปัดสายหมอกให้พ้นทางโ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 571 , 23:41:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ดึกแล้วฉันยังนอนไม่หลับอาจจะไม่ถูกต้องนักที่ใช่...ฉันยังไม่คิดจะนอนต่างหากฉันจะหลับตาลงไปได้เช่นไรในเมื่อฟ้ายังถูกห่มคลุมด้วยเมฆฝนคลึ้มดำเมฆสีหม่นมัวที่ไม่เคยกลับกลายเป็นสายฝนฉันจะข่มตาให้หลับลงได้เช่นไรในเมื่อดวงดาวยังไม่ปรากฏดึกแล้ว ยามเช้าใกล้จะเดินทางมาถึงและฉันกำลังจะสิ้นเรี่ยวแรง----------------------------ป.ล. นอนหลับฝันดีกันทุกคนนะครับ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 21 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 588 , 19:29:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ราตรีหนึ่งขณะโศกนาฏกรรมกำลังร่ายรำอยู่เหนือกองร่างผู้อ่อนแอเสียงร่ำไห้จากที่แสนไกลปลุกฉันและชายขอทานดวงตาใบ้บอดให้ฟื้นตื่นขึ้นมาในคืนดึก...เมื่อเหรียญบาทในมือตกกระทบก้นกระป๋องชายขอทานจึงเอ่ยถามฉันว่าปรารถนาจะได้รับและเสพความงามแห่งสีสันใดหากฉันสามารถร้องขอฉันไม่อาจตอบคำถามนั้นได้ด้วยนานเต็มทีที่ความสกปรกได้กดทับสีสันต่าง ๆของมวลดอกไม้ให้จมหายไปในเงาแห่งอดีตสมัยและถายใต้ความมืดดำแห่งรัตติกาล ฉันมองเห็....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 540 , 10:41:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันปรารถนาเป็นกวีเพราะต้องการบอกเล่าให้เธอเข้าใจว่า เหตุใดหมู่แมลงจึงหลงใหลความงดงามของดอกไม้ในทุ่งหญ้าและยอมทิ้งร่างให้จ่อมจมกับกลิ่นเกสรและน้ำหวานเหตุใดผลผลิตแห่งฤดูกาลจึงสำคัญต่อผู้หิวโหยและไม่เคยเพียงพอต่อพ่อค้าในตลาดซื้อขายเหตุใดบิดาและมารดาแห่งบุตรจึงเศร้าโศกตรมนักเมื่อบุตรอันเป็นที่รักทอดทิ้งให้เดียวดายเหตุใดครูผู้สอนศิษย์ด้วยแบบอย่างและคำสอนที่ดีจึงอภัยให้กับศิษย์ที่ริเป็นอาชญากรเหตุใดนักเทศน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 588 , 21:44:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ --- เพื่อนของฉันคำตอบอยู่ที่ใด...เธอ --- เพื่อนของฉันแม้วันนี้ฉันจะก้าวย่างเข้าสู่วันวัยที่ 37 แต่มันก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายดายที่จะตอบคำถามเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมาฉันพยายามตอบคำถามอีกครั้งและอีกครั้งแต่ก็ช่างเปล่าดาย มองไม่เห็นเส้นทางเดินสู่คำตอบคำตอบอยู่ที่ใดฉันมองข้ามผ่านมันไปหรือไม่เคยได้แลเห็นมันมาก่อน...เธอ --- เพื่อนของฉันคนอื่นใด เขาจะคิดสงสัยอย่างฉันบ้างไหมชีวิตคืออะไร ?เกิดมาเพื่อสิ่งใด ?ต....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 513 , 13:09:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิ้นเสียงปืนนานแล้วร่างของเธอถูกหามส่งโรงพยาบาลไปนานแล้วทหารและตำรวจก็จากไปสิ้นแล้วแต่แม่ของเธอยังไม่ฟื้นคืนสติ"พระผู้เป็นเจ้าจะคุ้มครองและจะนำเธอมาคืนสู่เราในไม่ช้า "ใครสักคนพยายามพูดซ้ำ ๆเพื่อปลอบโยนแต่จะมีประโยชน์อันใดในเมื่อเธอจากเราไปแล้ว...ฉันประคองกอดแม่ของเธอไว้ป้ายเช็ดน้ำตาที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหลพนักงานเทศบาลกำลังเช็ดล้างคราบเลือดบนพื้นถนนแต่กลิ่นคาวก็ยังคลุ้งกระจายในอากาศฉันพยายามเช็ดคราบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 19 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 526 , 19:21:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          ดอกเอ๋ยดอกหญ้า                      บานไร้ค่าอยู่ริมทางบานอยู่ห่างอย่างอ้างว้าง                      ดั่งรักร้างข้างทางเดิน                                ดอกเอ๋ยดอกหญ้า                                 คนทั่วหล้าเขาห่างเหินเขาทิ้งเจ้าเขาชังเมิน                                            เขากลับเดินห่างเจ้าไกล                                ดอกเอ๋ยดอกหญ้า                                กายใจ....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 542 , 13:10:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นานมาแล้วฉันเคยเขียนบทกวีเกี่ยวกับความว่างเปล่าและมันก็หายไปในความว่างเปล่านั่นเอง...ความว่างเปล่าสำหรับฉันไม่มีสิ่งใดเติมเต็มมันเพิ่มและขยายตัวออกไปเรื่อย ๆเปล่าประโยชน์ที่จะมองหาจุดสิ้นสุด...แม้ว่า ความว่างเปล่าจะดูบางเบาแต่มันกลับหนักอึ้งในความเป็นจริงแม้ว่า ความว่างเปล่าจะน่าลูบไล้สัมผัสแต่สำหรับคนที่เคยถือครองและก่ายกอดมันกลับน่าหวาดกลัวจนต้องผลักไสไล่ทิ้งแม้ความว่างเปล่าจะน่าค้นหามากเพียงใดแต่ท....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 กันยายน 2553
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 900 , 15:10:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อหลายปีก่อน ผมอยากเขียนนวนิยายสักเรื่อง ลองพยายามแล้วก็สิ้นพยายามไปเฉย ๆ เมื่อวันก่อนพี่ ๆนักเขียนสามสี่ท่านที่ผมเคารพรักเป็นการส่วนตัวบอกว่า ให้กลับมาเขียนงานบ้าง นั่นอาจเป็นข้ออ้างให้กลับมาเขียนมันอีกครั้ง หากข้ออ้างนี้มีน้ำหนักพอ เรื่องนี้อาจถูกเขียนจนจบ ภคว เป็นเรื่องยาว ปีก เป็นภาคแรกที่อยากเขียน แต่ก่อนอื่นอ่านบทนำก่อนนะครับ(เพราะเขียนทิ้งไว้เท่านี้...เฮ้อ)ภคว : ปีก                         ....

อ่านต่อ


/4