*/
  • รวงข้าวฯ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : roungkao@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-16
  • จำนวนเรื่อง : 66
  • จำนวนผู้ชม : 47777
  • จำนวนผู้โหวต : 22
  • ส่ง msg :
  • โหวต 22 คน
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 21 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 647 , 22:04:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ--เพื่อนของฉันทุกครั้งที่เธอร้องไห้และทุกครั้งที่เธอหัวเราะร่าดีใจเธอรู้ใช่ไหมว่า ฉันยังอยู่ตรงนี้---เธอ--เพื่อนของฉันฉันยืนอยู่ตรงนี้ยืนอยู่ใกล้ ๆเธอใกล้พอที่เธอจะกระซิบถ้อยคำแห่งความรื่นรมย์หรือโศกตรมใกล้พอที่เธอจะยื่นสองแก้มเปื้อนน้ำตานั้นมาให้ฉันป้ายเช็ดหรือสองแก้มที่แต้มแต่งแป้งหอมมาให้ฉันดมดอมและใกล้พอหากเธอต้องการเรียกหาใครสักคนแต่นั่น...ก็ห่างกันพอที่เธอจะได้ยินเสียงหัวใจของเธอเองห่างเพียง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 597 , 21:22:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- -เพื่อนของฉันได้โปรดให้อภัยและอย่าได้ตำหนิฉันเลย...เธอ- -เพื่อนของฉัน แม้ทุกคนจะเชื่อตรงกันว่า  ฉันไม่ควรให้อภัยเพราะพวกเขาทำร้ายเราและทุกคนที่เรารักเพราะพวกเขาเข่นฆ่าผู้คนที่เรารู้จักและชอบพอเพราะพวกเขาหน่ายต่อความรักและสันติวิธีเพราะพวกเขามีแต่ความเกลียดชังและรุนแรงแต่ฉันจะทำเช่นไรในเมื่อยังเชื่อมั่นว่า  ความรักจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้น...เธอ- -เพื่อนของฉันฉันปรารถนาให้ความขัดแย้งทั้งหลายเด....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 697 , 21:19:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- -เพื่อนของฉันทำไม...โศกนาฏกรรมจึงไม่เคยสิ้นไปจากผืนแผ่นดินนี้สักทีศานติสุขไม่ใช่ถ้อยคำแรกที่เราปรารถนาจักได้ยินดอกหรือ...เธอ- -เพื่อนของฉันสายลมตะวันออกมิได้กระซิบบอกข่าวสงครามแก่เธอหรือกระไรกลิ่นไอคาวเลือดมิได้ต้องสัมผัสกายเธอบ้างหรือฟังสิ...เพื่อนของฉันเสียงสวดศพยังไม่ทันสิ้น เสียงส่ำมโหรีปี่ระนาดแห่งโศกนาฏกรรมก็แซ่ดังขึ้นกลบสิ้นเป็นโศกนาฏกรรมที่ร่ายรำอยู่เหนือกองร่างผู้อ่อนแอผู้ที่ไม่รับรู้เส....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 500 , 21:17:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ - - เพื่อนของฉันเช้าวันนี้...ยังเป็นหนึ่งการเริ่มต้นในฤดูการเก็บเกี่ยวฉันยังคงนั่งอยู่ที่เดิมบนพื้นอันสกปรกในลูกกรงเหล็กที่ไม่อนุญาตให้เปิดออก...มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่มีทั้งรักและเกลียดชังแก่งแย่งกันแสดงตนความมืดและสว่างเกิดดับอย่างสับสนจนดูวุ่นวาย…ฉันรู้แต่เพียงว่าที่นี่...ไม่ต้องการให้กอหญ้าเล็ก ๆ อย่างฉันได้ขึ้นแซมเพื่อแบ่งซับสัมผัสแห่งดวงตะวัน...ณ  สวนพฤกษาใดเล่ากอไม้อย่างฉันจึงไม่ใช....

อ่านต่อ

Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 749 , 00:05:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ- - เพื่อนของฉันเธอเห็นความฝันของฉันผ่านมาทางนี้บ้างไหม...ความฝันสีน้ำทะเลใส ๆ ความฝันแบบบางแต่หนักแน่นความฝันที่ขับกล่อมด้วยบทเพลงแห่งนกกางเขนความฝันอันอบอุ่นและน่าทะนุถนอมในภาพฝันดอกไม้ผลิบานทั่วทั้งสวนป่าแห่งพงไพรพฤกษาผีเสื้อปีกบางเคล้าคลอกลีบดอกและลิ้มรสน้ำหวานจากกิ่งเกสรณ ที่ซึ่งไร้คนสวนไร้รั้วลวดหนามและกำแพงกั้นไร้กับดักและยาฆ่าแมลง...ฉันปลูกความรักเมื่อรุ่งอรุณเฝ้ามองมันเติบโตเมื่อย่ำราตรี ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by รวงข้าวฯ , ผู้อ่าน : 780 , 23:46:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“...เมื่อคุณรักใครสักคนคุณย่อมปรารถนาให้เขาหรือเธอเป็นดั่งจิรัฐิกาลนิรันดร์แห่งคุณเป็นปีก...ที่นำคุณสู่เวิ้งฟ้าเพื่ออาบซับสัมผัสแห่งดวงตะวันยามรุ่งอรุณและเริงร่าบนชิงช้าดาวยามรัตติกาล”...‘ฉันเองก็เป็นเช่นนั้นและเธอก็เป็นปีกซึ่งนำฉันสู่ความรื่นรมย์นานาเป็นอิสระจากความโศกเศร้าทั้งปวง...ขอบคุณในความรักและขอบคุณที่โลกนี้มีเธอ’....

อ่านต่อ


/4