• หญิงหลิง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2011-06-02
  • จำนวนเรื่อง : 74
  • จำนวนผู้ชม : 56340
  • ส่ง msg :
  • โหวต 28 คน
เรื่องเล่า..วัยเยาว์
ความฝันสมัยเด็กคือเป็น "นักเขียน" จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาแสนนานก็ไม่ได้เริ่มเขียนสักที จนตอนนี้ว่างมากพอที่จะเริ่มทำความฝันให้เป็นจริงและมีน้องที่น่ารักคนหนึ่งแนะนำบล็อคนี้ให้ เอาละถึงเวลาแล้ว...เริ่
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ruanglao
วันศุกร์ ที่ 12 สิงหาคม 2554
Posted by หญิงหลิง , ผู้อ่าน : 694 , 23:05:44 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ช่วงนี้ชีวิตวนเวียนอยู่แถวๆตลาดสดหลายๆตลาด  ทำให้มีเรื่องมากมายเกี่ยวกับแม่ค้า ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่ทำให้หดหู่ ไม่เห็นด้วย และเศร้าใจ และเรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งในเรื่องเหล่านั้น

เมื่อวันก่อนกำลังเดินไปหาซื้อกอเอี๊ยที่เพื่อนบ้านฝากซื้อ  ขณะจะเดินผ่านแผงขายผลไม้ก็ต้องชะงักเพราะเห็นลำใยลูกโตๆน่ากิน  พอเดินเข้าไปใกล้มือขยับจะจับจะเลือก  ส่วนปากก็อ้าจะถามว่าขายยังไง  แต่แม่ค้าก็เร็วกว่า พูดออกมาทันทีว่า "เลือกไม่ได้นะ" เราก็ชะงักไปนิดนึงกำลังคิดว่าจะซื้อดีหรือเปล่าเล่นห้ามเลือกแบบนี้ ตอนนั้นก็มีผู้ชายคนนึงแต่งตัวเหมือนคนงานก่อสร้างเดินตรงมาหาแม่ค้าแล้วส่งเงินให้แม่ค้า  แม่ค้ารับมาเราก็มองเห็นว่าเป็นเหรียญ ๑๐บาท ๑เหรียญ แล้วถามแม่ค้าว่า "จะซื้อลำใยได้สักเท่าไหร่"  แม่ค้ารีบส่งเงินคืนทันทีแล้วบอกว่าขายไม่ได้เงินเท่านี้  เราได้ยินก็หมดความอยากกินลำใย  เลยเดินออกมาพร้อมความเศร้าใจเพราะตรงบริเวณที่แม้ค้าขายของอยู่นั้นในตอนกลางคืนถ้าเรากลับดึกหน่อยก็จะเห็นว่าผลไม้ที่แม่ค้าคัดทิ้งกองอยู่รอให้เทศบาลมาเก็บทิ้งทุกวัน  แต่ทำไมขายของจำนวนน้อยให้กับคนหลายๆคนที่ต้องการก็ขายได้หมดเหมือนกัน ทำไมจึงต้องขายปริมาณมากๆ แล้วน้ำใจที่ควรมีให้กันมั

นหายไปไหนกันหมด  ที่พูดเช่นนี้ไม่ได้ต้องการแสดงว่าตัวเราเป็นคนดีกว่าแม่ค้าคนนั้น  แต่ความคิดต่างๆมันอัดแ่่น่นในใจจนอึดอัด

มาถึงตอนนี้ก็นึกเสียใจที่ตอนนั้นเราไม่ได้ทำอย่างที่อยากทำ คือเราอยากช่วยจ่ายเงินส่วนที่เหลือให้กับผู้ชายคนนั้นแต่เราไม่กล้าพอที่จะเอ่ยปาก  กลัวเขาจะอาย จริงๆแล้วตอนนั้นเราควรจะทำอย่างไร? ควรจะพูดอย่างไร? จริงๆแล้วเรากลัวเขาอายหรือเรากลัวตัวเองจะต้องอายถ้าโดนปฏิเสธ อย่างไรกันแน่? จนบัดนี้เรายังไม่สามาถตอบคำถามนี้ได้อย่างกระจ่างแจ้ง

ถ้าเป็นคุณล่ะคิดอย่างไรแล้วจะทำอย่างไร? 


ป.ล.ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะคนที่ลำบากจริงๆก็มีเยอะ ก็เลยคิดต่อว่าถ้าแม่ค้ายอมขายลำใยให้เขา ๑๐บาทเขาก็คงได้ประมาณ ๒ ขีด แล้วเขาก็คงจะมีความรู้สึกที่ดี ไม่รู้สึกว่าชีวิตโดนบีบคั้นเกินไป  คิดต่อดูเล่นๆว่าถ้าสมมติเขาหิวมากจริงๆ  แต่เงิน ๑๐บาทนั้นเขาใช้ซื้ออะไรไม่ได้เลย เขาอาจโดนความหิวรุมเร้าจนขโมยของหรือวิ่งราว จะเกิดอะไรขึ้น ไม่อยากคิดต่อเลย ช่วงนี้เจอแต่แม่ค้าแย่ๆ เลยขอบ่นนิดนึง(เอ..จริงๆแล้วบ่นเยอะนะค่ะ) 
****หวังว่าพรุ่งนี้จะเจอแม่ค้าดีๆให้ชื่นใจบ้าง****




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิชช่า วันที่ : 13/08/2011 เวลา : 17.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife

เป็นเรื่องที่พบเห็นบ่อยมากค่ะ ที่คนขายจะเอาเปรียบคนซื้ออยู่เสมอ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 13/08/2011 เวลา : 15.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

น้องคะ แม่ค้า คงลืมนึกไปอะค่ะน้อง ว่า คนทุกคน ต่างมีบุญคุณซึ่งกันและกัน ถ้าเค้าไม่มีคนซื้อ เค้าก้ขายของไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้น ผู้ซื้อทุกคน ต่างมีบุญคุณต่อเค้ามากก เลยนะ ว่าไปแล้ว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 13/08/2011 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

สวัสดีตอนเช้าครับหญิงหลิง

เจอปัญหาเข้าอย่างนี้ก็คงลำบากใจอยู่นะ แม่ค้าเขาเป็นนักค้านักขาย ได้เงินตามที่ต้องการหรือยิ่งมากเท่าใดยิ่งเกิดความพอใจ เขาคงไม่คิดดอกว่า ชายคนนั้นเขาอยากทานผลไม้ แต่มีเงินเพียงเท่านี้ ชายคนนั้นคงไม่ปราถนาผลไม้เป็นมัด ๆ เงินสิบบาท ได้เท่าใดเขาก็คงจะพอใจและได้ทานสมอยาก เป็นภาพที่เห็นไม่บ่อยนัก ได้แต่นึกสงสาร หญิงหลิงคงไม่ต้องเก็บมาคิดเพื่อหนักสมอง เพียงใจคิดอยากจะช่วยก็ถือเป็นบุญกุศลแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 13/08/2011 เวลา : 00.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

ถ้าชายคนนั้นถูกบีบคั้นจนวิ่งราวลำใยไปหนึ่งพวง

แล้วถูกจับได้

แม่ค้าจะเดินมาตบหน้าพร้อมกับบอกว่า

เรื่องอย่างนี้ขอกันดีดีก็ได้

ใช่ไหมครับ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< สิงหาคม 2011 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]