*/
  • rukbankerd
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rukbankerd30@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-04-29
  • จำนวนเรื่อง : 50
  • จำนวนผู้ชม : 218848
  • จำนวนผู้โหวต : 597
  • ส่ง msg :
  • โหวต 597 คน
<< กันยายน 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 28 กันยายน 2553
Posted by rukbankerd , ผู้อ่าน : 4818 , 09:40:01 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน ภาษาไทย , ดินเดินทาง และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

เห็นมา เล่าไป.....เก็บมาให้อ่านกันครับ...
ไม่รู้ว่าเคยอ่านกันแล้วหรือยัง   ไปอ่านเจอเรื่องนี้มา เลยอยากให้ "ใครๆก็ได้เห็นเหมือนเช่นเรา"
ลองอ่านดูนะครับ.....

"เมื่อฉันแก่ตัวลง”  อยากจะมอบเรื่องนี้ให้กับผู้ที่ไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ชิด ผู้เฒ่าผู้แก่ ที่บ้าน....

เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าของลูกผู้ชายคนหนึ่ง ที่ตระเวนทั้งเรียนทั้งทำงานไปร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ แม้เขาจะ เติบกล้า เก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ ความรู้เพิ่มมากขึ้น จนมองเห็นโลกใบนี้เริ่มเล็กลง

แต่พ่อแม่ที่อยู่บ้านเดิม (ในเมืองจีน) ก็เริ่มแก่ตัวลง ลูกคนนี้ทำงานอยู่ต่างประเทศ ไม่ค่อยได้กลับมาเยี่ยมพ่อแม่ ได้แต่ติดต่อกันทางจดหมาย  โชคดีต่อมามีไอพีการ์ด  เลยได้คุยสดกันบ้าง     ทุกครั้งแม่ก็จะคอยเตือนให้ระวังสุขภาพของตัวเอง ตั้งใจทำงาน ไม่ต้องเป็นห่วงแม่ ไม่ต้องกลับมาเยี่ยมบ่อยๆ เพราะจะสิ้นเปลืองเงินทอง... ยิ่งพูดก็ยิ่งซ้ำๆซากๆ .....เขารู้ดีว่าแม่เริ่มคิดถึงเขามาก

จนกระทั่งปีนี้ แม่อายุ 75 เขาจึงตั้งใจจะกลับไปเยี่ยมแม่ โดยตั้งใจว่าจะอยู่สัก 1 เดือน โดยจะไม่ทำอะไรเป็นพิเศษ แต่ขออยู่เป็นเพื่อนแม่เพียงอย่างเดียว  พอเขาบอกข่าวนี้ให้แม่ทราบ แม้จะมีเวลาอีกตั้ง 2 เดือนเศษ.. แม่ก็เริ่มเตรียมตัวในการต้อนรับการกลับมาเยี่ยมบ้านของลูก

แม่ดึงเอาสมุดบันทึกมาจดสิ่งที่ต้องตระเตรียม  แม่เตรียมรายการอาหารที่ลูกชอบ ดึงเอาผ้าห่มที่ลูกเคยชอบห่มมาปะชุนใหม่... สำหรับคนอายุ 75แล้ว เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

 
พอกลับถึงบ้าน.. ตอนอยู่บนเครื่องบิน เคยตั้งใจว่าจะขอกอดแม่ให้ชื่นใจสักครั้ง แต่พอมาเห็นแม่ แม่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าผอมแห้ง หน้าตาเหี่
่ยวย่น ช่างไม่เหมือนแม่คนก่อนหน้านี้เลย...

แม่ใช้เวลาทั้งชั่วโมงเตรียมอาหารที่ลูกเคยชอบ โดยที่หาทราบไม่ว่า เดี๋ยวนี้ลูกไม่ได้ชอบอาหารแบบนั้นแล้ว... และเพราะแม่ตาไม่ค่อยดี รสชาติอาหารจึงแย่มากๆ บางจานก็เค็มจัด บางจานก็จืดสนิท   ผ้าห่มที่แม่อุตส่าห์เตรียมให้ ทั้งหนาทั้งหยาบ  ห่มแล้วไม่สบายกายเลย ....แม่หารู้ไม่ว่า เดี๋ยวนี้ลูกนอนห้องแอร์และใช้ผ้าห่มขนแกะแล้ว  แต่เขาก็ไม่บ่นอะไร เพราะเขาตั้งใจจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนแม่จริงๆ

 
สองสามวันแรก แม่ยุ่งอยู่กับเรื่องจิปาถะ จนไม่มีเวลาพักผ่อน พอเริ่มได้พัก แม่ก็เริ่มพูดมาก สอนโน่น สอนนี่ พูดแต่ปรัชญาเก่าๆ ซึ่งปรัชญาเหล่านั้น 10 กว่าปีก่อนก็เคยพูดแล้ว พอลูกบอกให้ฟังว่า ปรัชญาเหล่านั้นไม่ทันสมัยแล้ว   แม่ก็เริ่มนิ่งเงียบและเศร้าซึม

“เหตุการณ์เริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ผมพบว่าสุขภาพแม่แย่ลง โดยเฉพาะสายตา อาหารบางจานมีแมลงวันด้วย บางทีอาหารหกบนเตา แม่ก็เก็บใส่จานตามเดิม ครั้นผมพยายามชวนแม่ไปกินข้าวนอกบ้าน แม่ก็บอกอาหารข้างนอกไม่สะอาด ของแปลกปลอมเยอะ

เมื่อผมบอกแม่ว่าจะหาคนรับใช้มาช่วยแม่สักคน แม่ก็โวยวายว่า แม่เองยังสามารถทำงานเลี้ยงดูเด็กๆให้ผู้อื่นได้เลย   ผมเลยพูดไม่ออก

พอผมจะออกไปช้อปปิ้ง แม่ก็จะตามไปด้วย ทำเอาวันนั้นทั้งวัน พวกเราไม่ได้ไปช้อปปิ้งเลย...”

“พอพวกเราเริ่มคุยกันในเรื่องทันสมัย แม่ก็จะหาว่าพวกเราเพี้ยน  ผมก็เริ่มบอกแม่อย่างไม่ค่อยเกรงใจว่า
แม่ นี่มันสมัยใหม่แล้ว แม่ต้องหัดมองโลกในแง่ใหม่ๆบ้าง... ช่วงครึ่งเดือนหลังที่อยู่กับแม่ ผมเริ่มขัดแม่มากขึ้นเรื่อยๆ และรู้สึกรำคาญเพิ่มมากขึ้น แต่เราไม่เคยทะ เลาะกันนะ พอผมขัดแม่ แม่ก็หยุดกึกลงไม่พูดไม่จา ในตามีแววเหม่อลอย – โลกซึมเศร้าแบบคนแก่ของแม่ชักหนักขึ้นเรื่อยๆ”

 
“ได้เวลาที่ผมจะต้องเดินทางกลับ แม่ดึงกล่องกระดาษกล่องหนึ่งออกมา ในนั้นเป็นข่าวหนังสือพิมพ์ที่แม่ตัด เก็บไว้ในช่วงที่ผมไปอยู่เมืองนอก แม่เริ่มสนใจข่าวต่างประเทศเมื่อผมเดินทางไปนอก ทุกครั้งที่มีข่าวตึงเครียดในประเทศนั้นๆ แม่จะตัดข่าวเก็บไว้

ตั้งใจจะมอบให้ผมตอนที่ผมกลับมา แม่พูดอยู่เสมอว่า อยู่นอกบ้านนอกเมืองต้องระวังตัวให้มากๆ ครั้งหนึ่งมีเรื่องคนญี่ปุ่นต่อต้านและข่มเหงคนจีน มีการปะทะกันด้วย แม่เป็นห่วงมาก ถามเพื่อนบ้านว่าจะส่งข่าวไปเตือนผมที่ญี่ปุ่นได้อย่างไร ตอนนั้นผมสอนอยู่ที่ญี่ปุ่น”

แม่ดึงเอาปึกกระดาษข่าวนั้นออกมาอย่างยากลำบาก วางใส่ในมือผมเหมือนของวิเศษชิ้นหนึ่ง มันหนักมาก ผมเริ่มรู้สึกลำบากใจ เพราะผมไม่อยากนำกลับไป มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

ผมรู้ว่าแม่เก็บมันด้วยความยากลำบาก แม่สายตาไม่ค่อยดี ต้องใช้แว่นขยาย อ่านได้วันละ 2 หน้าก็เก่งแล้ว นี่ยังตัดเก็บได้ขนาดนี้

ทันใดนั้นมีข่าวแผ่นหนึ่ง ปลิวหลุดลงมา แม่รีบเอื้อมไปหยิบ แต่แทนที่แม่จะเก็บเข้ากองเดิม แม่กลับพับเก็บไว้ในกระเป๋าของตัวเอง ผมรู้สึกเอะใจ เลยถามว่า “แม่ นั ่นกระดาษอะไร ขอผมดูหน่อยนะ” แม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงล้วงออกมาวางบนข่าวปึกนั้น แล้วหุนหันเข้าครัวไปทำกับข้าวทันที

ผมหยิบแผ่นข่าวนั้นขึ้นมาดู มันเป็นบทความบทหนึ่ง ชื่อว่า “เมื่อฉันแก่ตัวลง” ตัดจากหนังสือพิมพ์เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2004 เป็นช่วงที่ผมเริ่มเถียงกับแม่ถี่มากขึ้นทุกที บทความนั้นคัดมาจากนิตยสารฉบับหนึ่งของเม็กซิโก ฉบับเดือนพฤศจิกายน ผมอ่านบทความนั้นรวดเดียวจบทันที ....

 
           
           เมื่อฉันแก่ตัวลง
 
เมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

ตอนฉันทำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า  ขอให้เธอคิดถึงตอนแรกๆ ที่ฉันใช้มือสอนเธอทำทุกอย่าง

ตอนฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆที่เธอรู้สึกเบื่อ ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉันเลย

เพราะตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ จนเธอหลับเลย

ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลยนะ  ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดทั้งปลอบ เพื่อให้เธอยอมอาบน้ำได้ไหม

ตอนฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ อย่าหัวเราะเยาะฉัน  จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทนตอบคำถาม “ทำไม ทำไม” ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม

ตอนฉันเหนื่อยล้าจนเดินต่อไม่ไหว ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน เหมือนตอนที่ฉันพยุง เธอให้หัดเดิน ในตอนที่เธอยังเล็กๆอยู่

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่ ให้เวลาฉันคิดสักนิด ที่จริงสำหรับฉันแล้ว กำลังพูดเรื่องอะไร ไม่สำคัญหรอก ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน ฉันก็พอใจแล้ว

ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ  ตอนที่เธอเพิ่งเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

ตอนนั้นฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉันเดินไปให้สุดเส้นทางนี้ ให้ความรักและอดทนต่อฉัน ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ
และในรอยยิ้มของฉัน จะมีแต่ความรักอันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉันที่มีให้กับเธอ

 
ผมอ่านบทความนั้นรวดเดียวจบ เกือบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

ตอนนั้น แม่เดินออกมา ผมแกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนแรกแม่คงอยากให้ผมได้อ่านบทความนี้หลังจากผมกลับไปแล้ว จึงคะยั้นคะยอให้ผมนำข่าวปึกนั้นกลับไป

ตอนผมจัดกระเป๋าเดินทาง ผมต้องสละไม่เอาสูทกลับไป 1 ตัว จึงยัดเก็บปึกข่าวเหล่านั้นเข้าไปได้ รู้สึกแม่จะดีใจมาก เหมือนกับว่าหนังสือพิมพ์เหล่านั้นเป็นยันต์โชคลาภสำหรับผม และเหมือนกับว่าการที่ผมยอมรับ หนังสือพิมพ์เหล่านั้น  ผมได้กลับมาเป็นเด็กดีของแม่อีกครั้งหนึ่ง  แม่ตามมาส่งผมจนถึงรถแท็กซี่เลยที่เดียว

หนังสือพิมพ์ที่ผมนำกลับมาเหล่านั้น ไม่ได้ใช้ทำประโยชน์อะไรเลย แต่บทความ “เมื่อฉันแก่ตัวลง” บทนั้น ผมได้ตัดเก็บไว้ในกรอบ เอาไว้ข้างตัวผมตลอดไป........

 
ตอนนี้ ผมขออุทิศบทความนี้ ให้กับลูกพเนจรทั้งหลาย  ตอนปีใหม่หรือวันเกิด  โทร.ไปหาท่านบ้าง บอกท่านว่าคุณอยากกินอาหารที่ท่านทำเสมอ....คิดถึงท่าน....
 
 
 พ่อแก่   แม่เฒ่า

พ่อแม่ก็แก่เฒ่า     จำจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน     เพียงเสี้ยววารของคืนวัน
ใจจริงไม่อยากจาก     เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพมิทนนาน     ย่อมร้าวราญสลายไป
ขอเถิดถ้าสงสาร     อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย     คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า     เพียงเมตตาช่วยอาทร
ให้กินและให้นอน     คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ


เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง     ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้     ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่     แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ยล     เติบโตจนสง่างาม
ขอโทษถ้าทำผิด     ขอให้คิดทุกทุกยาม
ใจแท้มีแต่ความ     หวังติดตามช่วยอวยชัย
ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง     มีหรือหวังอยู่นานได้
วันหนึ่งคงล้มไป    ทิ้งฝั่งไว้.....ให้วังเวง

          ขอบคุณเจ้าของเรื่องที่นำเอาเรื่องนี้มาเผยแพร่ครับ.

ขอบคุณทุกท่าน ที่อุดส่าห์อ่านกันจนจบ....ขอบคุณสำหรับลูกทุกๆคนที่รักแม่..ดูแลแม่ ยามท่านแก่เฒ่าครับ.


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 03/01/2014 เวลา : 07.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีปีม้า คิดถึงพี่ชายชะมัด สบายดีอยู่รึป๊าวว

ขอให้พี่ชายมีสุภาพที่แข็งแรงส์ตลอดแว๊นะคร๊า

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
chiraporn วันที่ : 03/11/2011 เวลา : 08.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chirapornn
ช่วยกันคิด วันละนิด จิตแจ่มใส                                                                                                             


บทเรียนราคาแพง น่าเศร้ามากกับสังคมทุกวันนี้
แต่ทุกคนต้องละทิ้งความเห็นแก่ตัวลง
แต่ทำได้ยากมาก เพื่อความอยู่รอด
ปัญหาน้ำท่วมใหญ่มากค่ะ พี่ชาย ช่วยกันนะค่ะ

ขอบคุณที่ไปทักทายถึงบ้านค๊า...คิดถึง

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
chiraporn วันที่ : 08/09/2011 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chirapornn
ช่วยกันคิด วันละนิด จิตแจ่มใส                                                                                                             


สวัสดีมาทักทาย มิได้หายไปไหน มารายงานตัว
แปะฝากเป็นจดหมายน้อย รอยลิขิต พี่เราไม่เก่าเล้ยยย ฮา ฮา คิดถึ้ง คิดถึง

ขอให้หล่อๆ รวยๆ นะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 15/08/2011 เวลา : 09.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีนะคร๊าพี่ชาย

ในเดือนแห่งความรักที่ยิ่งใหญ่นี้

..กอดแม่อะยางค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
แค่มี วันที่ : 08/06/2011 เวลา : 16.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khaemee

ความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ เป็นมงคลอันสูงสุดแล้ว พ่อแม่คือพระในบ้าน ไม่ต้องไปเสาะหาที่ไหนแล้ว

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ภาษาไทย วันที่ : 08/06/2011 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy


สวัสดีค่ะคุณรักบ้านเกิด
คุณคงสบายดีนะคะ นานแล้วไม่ค่อยเห็นเอ็นทรี่ค่ะ

จำได้ว่าเคยอ่านเรื่องนี้มาครั้งหนึ่งแล้วค่ะ แต่อ่านอีกก็ซึ้งจริง ๆ ยิ่งคุณแม่ป่วยอยู่ ยิ่งทำให้คิดถึงท่านค่ะ

ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ


ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 02/06/2011 เวลา : 09.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีค่ะพี่รักษ์

แหะแหะ วันนี้ก้อหวยรับประทานไปเรียบร้อยแร่ะ ดินอ่ะ


...

โห้พี่รักษ์ ดินน่ะโคตรเสียดายไม่รุ้ว่าพี่อยู่แถวนั้น จะได้แวะไปกินสับปะรด สัก 1/2 ลูก
...

น่าเสียดายเรื่องน้ำตกแก่งร้อยรู้ ที่พี่เล่ามา

..

คราวหน้าถ้าดินได้ไปที่ชุมพร อีก จะ (ขอเบอร์โทรศัพท์ พี่เอาไว้ก่อนดีก่า อิอิ)แวะไปหาเนาะพี่เนาะ ไม่ได้หวังกินอารยเร๊ยเจงๆๆ

..แค่ ข้าวสักมือ ก้อพอ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 01/06/2011 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

ดีใจที่ไม่ลืมกัน
และมาขอบคุณที่แวะที่บล็อกค่ะ

สุขสบายดีป่ะคะ คุณพี่รักบ้านเกิด

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 22/04/2011 เวลา : 18.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีคร๊าพี่ชาย เล่นเฟชบุ๊คหนุกหนานมากมั้ยอ่ะ เห็น รักนะ แต่ไม่ผูกพัน ด้วย ดินอ่ะลบเพื่อนเฟชออกไปเป็นร้อย อิอิ ไม่รู้ใครคงโกรธดินมากมายเชียวแร่ะ (บ๊องๆเนาะยัยดิน )

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 17/03/2011 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel



ดินเม้นท์ผิดเอนทรี่ ติ่งต๊องจริงๆเร้ยย



ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 09/03/2011 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สาหวัดดีคร๊าพี่ชาย

ดินมาเยี่ยม...

..มียาทาตูดอ่ะยางอ่ะค่ะ...


ขับรถดีๆๆ เดินทางไกลๆ ดินแนะนำเว่ให้พก...พริกขี้หนู...ติดรถเอาบ้าง
แก้ง่วงนอนได้ดีแท้ๆๆ

ดินก้อคิดถึงพี่ชายเสมอ (แต่คิดถึงน้องมากกว่า )



ปล.วันนี้ที่บ้านดิน ฝนตกเป็นระยะ 2 เวลา
ช่วง 05.00น.-06.00น.และ 16.30-17.15น.
คืนนี้ดินคงนอนหลับฝันดีท้างคืนนนนนนน

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 05/02/2011 เวลา : 09.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีค่ะ พี่รักษ์

สู้ๆๆนะค่ะพี่ ทุ๊กอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี เนาะ~!!


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 02/02/2011 เวลา : 17.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


บ่วง สือ หยู่ อี่ ทุกเรืองขอให้สมปรารถนา

ไปรับคำอวยพรปีใหม่กันหน่อยน๊อออ !!!!
http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2011/02/02/entry-3

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 03/01/2011 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel


สวัสดีปีใหม่ 2554

ขอให้มีพลัง
ขอให้มีหัวใจที่แข็งแรง
ขอให้มีความสุข
ขอให้มีความรักในทุกฤดูกาล
ขอให้สิ่งดีๆจงบังเกิดแด่พี่รักษ์และครอบครัว

...ดินเดินทาง....

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
rukbankerd วันที่ : 09/11/2010 เวลา : 14.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rukbankerd

...น้องอยู่บ้านดอน ช่างไม่อาทร ถึงพี่สักครา
...ไม่มาช่วยพี่ซับน้ำตา ไม่มา มองพี่บ้างเลย....

แฮะๆ เคยท่วมเข้าห้องนอนประมาณครึ่งหน้าแข้งมา 3 ครั้งแล้ว....ครั้งนี้รีบ-เตรียมขนของหนีน้ำ ตีนขวิดเลย อิ อิ.

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 16.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีคร๊า พี่รชาย


ที่โนน้น้ำท่วมมั้ยอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
MT-PONG วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NICHAKHAN
ห่างเพียงนิด ก็ คิดถึง เพราะไกล จึง คนึงหา

สวัสดียามเย็นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 20.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

ไออุ่น...โชคดีค่ะ คุณพี่รักบ้านเกิด
ได้ดูแลพ่อแม่ นี่ก็เพิ่งกลับจากพาแม่ไปหาหมอมาค่ะ

บทความนี้ดีมากๆ
ช่วยให้คิดได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

"พี่รักว่าเวลามันเดินเร็วไปป๊าวว" พิมผิดหล่ะเม้นท์แรกประโยคแรก อิอิ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 17.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

ว่าพี่เวลาเดี๋ยวนี้มันเดินไปป๊าววว เลยทำให้คนเราแก่ไวขึ้น

ลืมตัว ลืมเวลา ลืมโอกาส ลืมสถานะภาพตัวเองเท่ากับ หลง

ดินไม่ได้อยู่ไกล้แม่ ยิ่งพ่อด้วยแล้วจากไปนานแสนแร่ะ

เพราะมาอยู่กรุงเต๊บ...เวลาเร่งรีบไปหม๊ด ถ้าช้าก้อไม่ทันคนอื่นเค้า..บ่นให้ฟังเฉยๆ คริคริ

ขอบคุณนะค่ะที่เอาเรื่องราวแบบนี้มาให้อ่าน.. จัดห๊ายย 1 โหวต

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
chiraporn วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 11.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chirapornn
ช่วยกันคิด วันละนิด จิตแจ่มใส                                                                                                             


โชคดี..ที่พากันแก่ กันเฒ่า

..ขอบคุณ เนื้อหาสาระ เห็นด้วยอย่างยิ่ง.
รับเต็มๆ 1 โหวต...ค่ะ พี่ชายที่คิดถึง..


ขอไปอายุมั่น..ขวัญยืน..กันทุกๆ ท่าน นะจ๊ะ.

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 10.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

ขอบคุณครับสำหรับการบอกเล่าเรื่องที่ดีดี

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
koy วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 10.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/koystudio
koy

ขอบคุณบทความดีๆครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
rukbankerd วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 10.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rukbankerd

ผมรู้สึกขอบคุณสำหรับลูกๆที่ได้ดูแลแม่ ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆครับ. ผมเองได้แค่โทร.ไปหาแม่สัปดาห์ละครั้งหรือ สองครั้งแค่นั้นเอง..เพราะแม่ ท่านอยู่ที่กรุงเทพครับ.
ขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาทักทายกันนะครับ.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 10.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ครูหวด วันที่ : 28/09/2010 เวลา : 10.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom

โชคดีจริง ๆ ที่ได้อ่านบทความนี้ ผมอยากให้เด็ก ๆ ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่านกัน เปล่าดอก,ผมยังไม่แก่แต่แม่ก็แก่ 70 กว่าปีแล้ว โชคดีที่ผมได้อยู่แลแม่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน