*/
  • กำหนัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nitipan71@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-06-20
  • จำนวนเรื่อง : 457
  • จำนวนผู้ชม : 567417
  • จำนวนผู้โหวต : 511
  • ส่ง msg :
  • โหวต 511 คน
krabi140year

krabi anniversary14 year

View All
วันพฤหัสบดี ที่ 6 กันยายน 2555
Posted by กำหนัน , ผู้อ่าน : 3023 , 22:47:08 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 17 คน nilsamai , อะหนึ่ง และอีก 15 คนโหวตเรื่องนี้

ฤดูกาลเลือกตั้งสมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบล หรือ สอบต.มาถึงแล้ว อาหารโปรตีนของมนุษย์เช่นวัว ควาย เตรียมตัวเตรียมใจยอมเสียชีวิต เพื่อตอบสนองความอยากของมนุษย์ตัวเล็กๆที่มีความคิดอันยิ่งใหญ่เทียบฟ้าเคียงมหาสมุทร ยากนักที่หยั่งถึงได้ ทุกคะแนนเสียงคือเสียงสวรรค์ เข้าทำนอง เงินไม่มา กาไม่ออก รับของเบอร์นั้นแล้วรับของเบอร์นี้อีก เปรียบเสมือนตัวตนคือวัวคือควายให้นักการเมือง และนายทุนซื้อเป็นสินค้าต่างตอบแทน ในยุคที่ประชาธิปไตยเบ่งบาน ตัวแทนที่ได้รับการเลือกตั้งมา ไม่สามารถทำหน้าที่เพื่อเป็นปากเป็นเสียงให้ชาวบ้านได้ ไม่กล้าเสนอ ไม่กล้าชนกับ..นาย มีปากเหมือนมีตูด..พูดก็ไม่ได้

"

นักการเมือง.ที่ไม่ทำหน้าที่แทนประชาชนที่เลือกมา ไม่ต่างอะไรกับผู้ทรงเกียรติในภาพนี้

ท่านนี้เขายาวงองุ้มเข้าหาตัวเอง จนเขาแทงเนื้อของตัวเอง มันคงเจ็บปวดไม่น้อย ที่มีความผิดปกติ ฉันเคยเลี้ยงวัวเมื่อสิบทีที่ผ่าน เลี้ยงควายเมื่อสมัยเด็กๆ ในทุ่งหญ้าคา ฤดูแล้งเอาไฟเผาป่าให้ควายได้กินหญ้าอ่อน แล้วหาเต่าที่มันหนีความร้อนของพระเพลิงในหน้าแล้ง ชีวิตในแต่ละวันไม่ยุ่งยากไม่แข่งขัน  มีสิ่งใดที่อยากทำก็ได้ทำสมประสงค์ ค่ำมาเข้านอน ฟังวิทยุทรานซิสเตอร์ วันพรุ่งตื่นสายๆหน่อย ไม่ต้องไปทำงานนอกบ้านก็มีกิน ฉันอยากให้เวลามันย้อนกลับ

ในกระเป๋าไม่เงินสักบาทเดียวก็อยู่ได้ ชีวิตช่างมีความสุข อายุฉัน ๗ ขวบแล้วยังเป็นเด็กเลี้ยงควาย  หนังหนังหา ก็ไม่ได้เรียน..หนองน้ำหนองใหนกระโดดน้ำว่ายน้ำ..โดยที่ไม่ได้อยู่ในสายตาของผู้ปกครองเหมือนเด็กสมัยใหม่..

อายุ ๘ ขวบ คุณยายนำฉันไปเข้าโรงเรียน ระทาง ๔ กม. ฉันไม่ได้เรียนอนุบาล เริ่มต้นก็เข้าเรียนชั้น ป.๑ กับกระดานชนวนแหว่งๆของพี่ชาย  วันแรกฉันงงไปหมด ครูเขาถือไม่เรียว เอาสีขาวมาขีดเขียนกระดานสีเขียว ให้เด็กคนอื่นอ่าน หนังสือก.กาในสมัยนั้น ถึงทีฉันบ้าง ครูให้ฉันอ่านตาคำ.แกทำนา กะเมียแก.ฉันอ่านไม่ได้ ถูกไม้เรียวกระแทกก้นเสียทีหนึ่ง ฉันโกรธแค้นครูเป็นอย่างมากในชีวิต วันต่อมาฉันตัดสินใจไม่ไปโรงเรียน..อยู่หลายวันจน..คุณยายนำตัวฉันไปส่งครู ตอนนี้เป็นครูผู้หญิงสาวโสด คนนครศรีธรรมราช  จนฉันอ่าน ออกเขียนได้ ฉันสอบได้ที่๑ ของห้อง ฉันกล้าแสดงออก ในสายตาเพื่อนเขายกให้ฉันเด็กเกเรคนหนึ่งที่มีปัญหาครอบครัวเพราะฉันเก็บกดจากการที่พ่อฉันมีแม่เลี้ยง..มาคอยแย่งความรักของฉันไป..

ในชั้นประถมฉันสอบได้ลำดับที่๑ มาตลอด จนมาถึงชั้นป.๔ มีลูกชายของครูคนหนึ่งเข้าแย่งตำแหน่ง ที่๑ ของฉันไป แต่ฉันก็กลับมาแก้มือ ได้ในปีถัดมา

ครูใหญ่ของโรงเรียนของฉันเป็นน้องชายของคุณย่า ท่านเห็นฉันเป็นเด็กดื้อเกเร อยากดัดสันดาน สักครั้ง ถามฉันว่า เธออยากขี่ม้าใหม ฉันตอบ อยากขี่ เจ้านิลม้าตัวใหญ่ใครๆก็กลัวกันทั้งนั้น ฉันถูกจับขึ้นไปนั่งบนหลังมา หนึ่งรอบสนามผ่านไป รอบที่สองฉันล้า ไม่สามารถหนีบม้าไว้ได้ ฉันพลิกตัวจากหลังม้าตกลงมากอดคอม้า ขาหน้าของอาชากระแทกตัวฉัน วิ่งก็ไม่ได้ ครูใหญ่หัวเราะชอบใจ เด็ก หัวเราะแถมสะใจอีกต่างหาก..

ฉันใช้ชีวิตในโรงเรียนบ้านเกิด ๖ ปี ฉันถูกครูตีมากที่สุดเพราะฉันเป็นเด็กเกเรชอบทำร้ายผู้หญิง ฉันวิ่งเร็วมาก ฉันตีผู้หญิงแล้ววิ่งหนีกลับบ้านอย่างเร็ว แม่ของผู้หญิงเขาเอาไม้เรียวมาดักรอ..อย่าหวังว่าจะได้เจอ ฉันมีเพื่อนต่างวัยคอยช่วยเหลือ สมัยก่อนนักเรียนไรงเรียนเดินเท้าเปล่าไม่มีรองเท้า ทางเดิน มีปลวก หน่อหญ้าคา เพื่อรุ่นพี่ก็อุ้มพาหนี..

ในคราวที่สาธารณสุขจังหวัดมาฉีดวัคซีนโรคฝีดาษ ให้นัเรียน ฉันเป็นเด็กที่กลัวเข็มฉีดยาเป็นที่สุด ฉันหนีเข้าไปอยู่ในสวนป่าทุกครั้ง มีครั้งหนึ่ง ภารโรงซึ่งเป็นลูกชายของครูใหญ่ จับมัดฉันเพื่อนำไปฉีดวัคซีน ฉันดิ้นจนหลุดและด่าภารโรงอย่างเสียหาย..

ฉันเรียนจบชั้นประถม ครูใหญ่เรียกประชุมถามนักเรียนว่าใครจะเรียนต่อใหม ฉันตอบ ฉันไม่เรียน เพราะไม่มีตางค์เรียน สมัยนั้นทุนต่างหายาก ครูใหญ่บอกว่า เธอต้องเรียนต่อ ครูจะส่งให้เธอเรียนเอง..แต่ในใจฉันไม่พร้อมที่จะเรียนด้วยปัจจัยหลายอย่างเช่น ครอบครัวยากจน พ่อแม่ไม่รู้หนังสือไม่ส่งเสริมให้ลูกเรียนหนังสือ เข้าทำนองเรียนไปก็ไม่ได้เป็นนายอำเภอ..ฉันจึงดั้นด้นเรียนหนังสือในชั้นมัธยม ระยะทาง ๘ กิโลเมตร ช่างเป็นอุปสรรคเสียเหลือเกิน เสื้อผ้าขาวๆก็หาใส่ยากเต็มที ค่าหนังสือเรียน ค่าเทอม ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอาหารกลางวัน ฉันเก็บกดกับความยากจนของฉันจวบจนเวลา ๓ ปี ฉันถูกอาจารย์ตั้งฉายาว่าเป็นพระยาอิเหนา แถมพูดเป็นภาษาอิสานว่า..อิเหนากลางคืน..เพื่อนของฉันถึงกับน้ำตาตก ฉันเรียนชั้นมัธยม สวมรองเท้าแตะมาโรงเรียนทุกวัน มาสายทุกวัน ..

บางครั้งฉันถูกทำโทษ..จนฉันจบชั้นมัธยมต้น เกรดเฉลี่ย ๓ เศษ ในห้องเรียนที่หนึ่ง..ชิวิตฉันจะไปทางใหนหนอ มืดแปดด้าน อาจารย์แนะแนวก็ไม่เข้าใจ  เปรียบเหมือนคางคกที่อยู่ในกะลา..จะศึกษาต่ออย่างไรเป็นโจทย์ที่ต้องหาคำตอบ จนเพื่อนสนิทชวนไปสมัครเรียนเกษตร ฉันตัดสินใจไปเรียนเกษตร ที่จ.ตรัง โดยที่ฉันไม่รู้ว่า จ.ตรังไปทางใหนเพราะความเป็นคางคกในกะลานี่เอง ฉันหลงเข้าไปในเมืองเพื่อถ่ายเอกสาร ค่าโดยสารจากทับเที่ยงมาลำภูรา ๒ บาท(สองบาท) ฉันต้องจ่ายให้กับรถตุ๊กหัวกบ ถึง ๒๐๐ บาทในสมัยนั้น คิดเป็นเงินในสมัยนี้ประมาณ ๕๐๐ บาทเห็นจะได้..

ลงจากรถตุ๊กตุ๊กหัวกบ นักเลงรุ่นพี่บอก  มึงไม่ต้องสมัครหรอกเขาเล่นเส้นกันทั้งนั้น มึงสอบไม่ได้หรอก เพื่อนฉัน ๔ คนถอดใจ เหลือฉันคนเดียว วิทยาลัยเกษตรกรรมตรัง ในสมัยนั้นคือบ้านหลังที่สองที่ฉันอาศัยอยู่..

ฉันเรียนเกษตรที่จ.ตรัง สามปี ฉันต้องทำงานเลี้ยงหมู เลี้ยงวัว ทำสวนยาง ให้กับผู้มีพระคุณจนฉันจบปีที่สาม ฉันได้พบรักที่สถานีรถไฟคลองเต็ง ซึ่งเป็นแหล่งพำนักของฉัน ทำให้ฉันได้อาชีพ มีเพื่อน มีปริญญาชีวิต ในบ้านของคนอื่น..

หลังจากฉันจบชั้นปวช.ของวษต. ฉันได้ไปเรียนต่อที่วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี นครศรีธรรมราช เป็นเวลาสองปี สภาพการเป้นอยู่หาได้แตกต่างจากจ.ตรังไม่ ต้องทำงานรับจ้างอยู่แผนก ค่าตอบแทนเดือนละ ๒๐๐ บาท รับจ้างทั่วไป เหมือนเดิม เคยไปทำงานก่อสร้างค่าแรงรายวัน ๓๘ บาท ที่จ.สุราษฎร์ธานี และหาดใหญ่ ชีวิตต้องสู้ตลอดมา หวนคิดคำนึงถึงเรื่องราวในอดีตมาเปรียบเทียบกับระบบการศึกษาในปัจจุบันแล้วแตกต่างกันนัก ยิ่งการศึกษาสมัยใหม่เป็นการลงทุนที่หวังผลในอนาคต ส่วนตัวฉัน คิดว่าไม่ได้ลงทุนอะไรมากมาย ไม่ต้องกู้ยืมหนี้ กยศ.เป็นแสนบาทต่อคน..

 

 

"

 

 

 

"

 

เล่ามาเสียนานยังไม่จบวิทยาลัยชีวิตของคน คนหนึ่ง ที่แตกต่างด้วยเหตุและปัจจัยต่างๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือ ชีวิตเราเลือกเกิดไม่ได้

ขอขอบคุณเพลงน้ำตาวัวของ เอกชัย ศรีวิชัย จากยูทูป



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
นายนกฮูก วันที่ : 10/09/2012 เวลา : 19.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/boonsong

นี่แหละ ลูกผู้ชาย ...
ความสำเร็จที่แท้จริงของชีวิตมันอยู่ตรงนี้แหละ...น้องเจ้า..

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
กำหนัน วันที่ : 10/09/2012 เวลา : 07.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับคุณ สุ่ยชีวิตคนชนบทต่างจากคนกทม.นะครับ
สวัสดีครับ ท่านนายยั้งคิด ผมมีวันนี้เพราะครูครับ และยังรักครูทุกท่านเหมือนเดิมครับ
สวัสดีครับ ลุงตุ่ย ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ อ.พยนต์ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
สวัสดีครับ น้องบ่าวสมายอันดามัน สบายดีนะครับ
สวัสดีครับ k.nutjangขอบคุณครับ ถ้าสังคมโอเคไม่เปิดตรงจุดนี้เราไม่ได้มาพบและแลกเปลี่ยนความคิดและอดีตกันนะครับ คนอายุมากแล้วมองเด็กรุ่นใหม่และสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างบอกความรู้สึกยากนะครับ
สวัสดีครับ ท่านดงละคอน ชีวิตคนเหมือนละคอนดีดีนี่เองนะครับ
สวัสดีครับ น้องบ่าวอะหนึ่ง จากกระดานชนวน มาสมุดแจกนักเรียนกระดาษชานอ้อยแล้วมา กระดาษขาว จนมาถึงคอมพิวเตอร์ สู่ยุคไอแพด ยอมรับการพัฒนาทางวัตถุนะคับ
สวัสดีครับคุณnilsamai ขอบคุณครับ เป็นบางเวลาครับ บางเอ็นทรี่ เขียนไม่ลื่นเลยครับ และเขียนแบบสดๆเลยครับไม่ได้กลั่นกรอง อายนักเขียนอย่างน้องและน้องหมอสวรรค์ ที่เขียนเรื่องได้เยี่ยมครับ
สวัสดีครับท่านพาจรดอทคอม วัวจะกินทางใบปาล์มน้ำมันในปาล์มอายุน้อย การนำวัวมาเลี้ยงเขาไม่อนุญาติแต่เพราะนิสัยคนไทย และช่องโหว่ของกม.ประจวบกับ เจ้าของสวนเขาต้องขายผลิตภัณฑ์จึงปล่อยๆไปดามนั้น
สวัสดีครับคุณชนากานต์ เมื่อเห็นปัญหาแล้ว พี่จะไม่สร้างปัญหาให้ลูกๆครับ
สวัสดีครับท่าน ชินเดช ขอบคุณครับที่มาชมบ้านทรายทองผ่านงานพร่ำของผม

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
ชินเดช วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 21.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chindej

หนังชีวิตที่ไม่ได้เติมแต่งเลยนะครับ..ต้องบอกว่าครบเครื่อง..อร่อยอย่าบอกใคร..

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ชินเดช วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 21.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chindej

หนังชีวิตที่ไม่ได้เติมแต่งเลยนะครับ..ต้องบอกว่าครบเครื่อง..อร่อยอย่าบอกใคร..

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ชนากานต์50 วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chanakan50

หรอย ได้แรงอก กำหนันเหอ สถานการณ์ยางพารา พรันพรือบ้างครับ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
พาจรดอทคอม วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 07.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pajondotcom
Pajondotcom

โทษที่พี่กำหนันเหอ มาช้าดีกว่าไม่มานะ สุดยอดเลยพี่กำหนัน ไม่รู้ว่าวัวที่กระบี่กินปาล์มม่าย

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
nilsamai วันที่ : 09/09/2012 เวลา : 07.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

คุณกำหนันหล่อ เข้ม เขียนหนังสือชวนอ่านมากๆค่ะ
รออ่านต่อค่ะ+

ความคิดเห็นที่ 31 ดอกพร้าวชาวเกาะ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
อะหนึ่ง วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 18.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

เรียนทันยุคกระดานชนวน เลยนะครับพี่หลวง
ผมเกิดไม่ทัน ฮะๆๆๆ
แต่โตทันยุคกระดานไอแพด

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ดงละดอน วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 16.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaya2508

ผมชอบครับคุณกำหนัน

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
Nutjang วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 06.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Nutjang

แก้ไขข้อความ "ส่งตัวเองเรียนมหาบัย" เป้น มหา'ลัย ครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
Nutjang วันที่ : 08/09/2012 เวลา : 06.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Nutjang

ผมไม่ได้เข้ามาบล็อค OK นานมาก..เนื่องจากต้องดิ้นรนทำมาหากิน...
พอเข้ามา ได้อ่านเรื่องนี้ อดที่จะคอมเม้นท์ไม่ได้ เพราะชีวิตในวัยเด็กผมไม่ต่างจาก เรื่องราวในบล็อคนี้เลย...
วัยเด็กผมเติบโตมากับท้องไร่ท้องนา เลียงควาย ไถนา พ่อแม่ยากจน มีลูก 12 คน ผมคนสุดท้อง กางเกงใส่ไปโรงเรียน ต้องเอาเชือกกล้วยมัดหูกางเกงไว้ เงินไปโรงเรียน 1 บาท ต้องหารสามกับพี่ๆ แต่ผมก็พอเรียนรู้เรื่องบ้าง ได้เป็นตัวแทนสอบแข่งขันกับโรงเรียนอื่นๆ ในอำเภอ จนโรงเรียนได้รับรางวัลมากมาย เรียนต่อมัธยม ก็ไม่มีเงินเรียน แม่หายืมเงินมาให้เรียน เสาร์-อาทิตย์ ปั่นจักรยานขายหวานเย็น มีหนังกลางแปลงมาฉาย ผมก็จะเป่าลูกโป่งขาย เพื่อหาเงินเรียน-จ่ายค่าเทอมมัธยม ผมไม่ได้เข้ามหาลัย เพราะไม่มีเงิน มาทำงานขายแรง ส่งตัวเองเรียนมหาบัยเปิดศูนย์ จนจบ ป.ตรี ปัจจุบัน ผมมีเงินเดือนเฉียดแสน แต่ก็ยังอิจฉาชีวิตเรียบง่ายของคนสู้ชีวิต ของพี่กำหนัน
สู้ต่อไปครับ พี่โชคดีกว่าอีกหลายแสนหลายล้านชีวิตในประเทศนี้ครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
smile-andaman วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smile-andaman
      เพียงมีมุมมองชีวิตที่งดงาม   ทุกทุกสิ่งรอบข้างคือ ร อ ย ยิ้ ม     

หวัดดีพี่บ่าว โคบาลนักสู้ชีวิต

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
Payont วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/payont

ครับ ชีวิตเราเลือกเกิดไม่ได้

แต่เราเลือกที่จะใช้ชีวิตของเราได้

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 20.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

โหวตให้นักสู้ชีวิตครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
นายยั้งคิด วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 20.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

ครูใหญ่บอกว่า เธอต้องเรียนต่อ ครูจะส่งให้เธอเรียนเอง..แต่ในใจฉันไม่พร้อมที่จะเรียนด้วยปัจจัยหลายอย่างเช่น ครอบครัวยากจน พ่อแม่ไม่รู้หนังสือไม่ส่งเสริมให้ลูกเรียนหนังสือ เข้าทำนองเรียนไปก็ไม่ได้เป็นนายอำเภอ..ฉันจึงดั้นด้นเรียนหนังสือในชั้นมัธยม
................................

สมัยก่อนครูคือผู้สร้าสรรค์บุคคลากรของชาติอย่างแท้จริง ทั้งๆที่เงินเดือนครูประชาบาล 450 - 600 บาทเท่านั้นครับ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
กำหนัน วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับ ท่าน บก.ฉายานี้เข้ากับเรื่องดีนะครับฮา
สวัสดีครับท่าน ลูกแมวหนัาโรงหนังลุง ผมทำงานหนักทุกอย่างครับ งานใหนที่ทำไม่เป็น ผมดูไม่นานเดี๋ยวกะทำได้แต่ไม่สวยงามเหมือนมีออาชีพนะครับสร้างบ้านเองทำทุกอย่างครับ
สวัสดีครับพี่สาวเจ้าหญิง ไม่ช่ายวัวของผม ผมขายแหม็ดแล้วแต่วัวมันชอบเลยให้จับให้คลำนิ
สวัสดีครับ คุณเบตูอิน ทุกอย่างทำเพื่อความสุขและสอนลูกให้เอาอย่างครับ แต่เด็กสมัยนี้ใจสู้เราไม่ได้ครับ
สวัสดีครับคุณริน เหมือนบ้านทรายทองเลยครับ แต่พระเอกจริงใจไม่ลอกอครับ

สวัสดีครับอ.นรองความแตกต่างที่ชัดเจนครับ
สวัสดีครับ พี่นาถ สอนให้มันเป็นนักกินเมืองนะครับ
สวัสดีครับน้องหนึ่งชีวิตจริงครับ สบายดีนะครับ
สวัสดีครับพี่ทางแก้ว สู้ครับจึงมีวันนี้
สวัสดีครับ คุณหมอ nn1234ภูมิใจตัวเองครับจากการเริ่มต้นจากศูนย์จนถึงวันนี้อยากให้ลูกๆเอาเป็นตัวอย่างครับ ขอบคุณทุกความเห็นครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
feng_shui วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 19.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

โหวตเรยยยยยยยยยยยยยยยยคร้า

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
NN1234 วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 18.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

คาวบอยแดนใต้ ..........

ตอนเด็กๆ เลี้ยงวัวเหมือนกัน ขายวัวส่งควายเรียน จึงได้มาถึงวันนี้ครับท่านกำหนัน

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ทางแก้ว วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

สู้ชีวิตกลับไปมองแล้วภูมิใจ
ไม่กลัวความยากลำบากใดใด


ความคิดเห็นที่ 19 (0)
likea_rd วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 17.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/likea

สุดยอดครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

เหมือนในหนังเรื่อง "นายฮ้อยทมิฬ" กำลังต้อนฝูงวัวไปขายพ่อค้าในเมือง แต่ไม่ใช่ ที่แท้ก็เป็นคุณกำหนัน ผู้อำนวยการใหญ่แห่งวิทยาลัยชีวิต(จริง) สุดยอดคนสู้ชีวิตจริงๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
คนดีมีวินัย วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nard
ธรรมชาติของชีวิต..คือ..ชีวิตธรรมดา

สวัสดีครับ คุณกำหนัน สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะครับ..ชีวิตที่ประสบความสำเร็จแบบกำหนันน่าชื่นชมกว่าคนมีปริญญาเป็นหางว่าวแล้วโกงกินประเทศมากนัก..มีชีวิตที่มีความสุขในสิ่งที่เราทำน่าภาคภูมิใจแล้วครับ..ว่าแต่เลี้ยงเยอะๆ..น่าจะตั้งโรงเรียนสอนวัวนะ..เข้าท่าดีครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
นรอง วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nrong

สวัสดีค่ะคุณพี่..อ่านเพลินเลยค่ะ...ยังมีต่ออีกมั๊ยคะ
"ความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่ใบปริญญา" การศึกษาสมัยก่อนต้องใช้ความมานะ อดทน สมัยนี้ใช้วิธีลูบๆ คลำๆ คัดลอกแล้ววางบน..ไอเผ็ด..น่าสงสารเด็ก น่าเห็นใจคนเป็นพ่อแม่..

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
รินรู้ดี วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 14.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee




ทั่นกำหนัน

คนสู้ชีวิต...มันส์ ดี พะยะคะ


ทำอะไรก็ได้ ที่มีความสุข

เป็นอะไรก็ที่ไม่เดือดร้อนใคร


จริงมั้ย โคบาลมัยซิน

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เบดูอิน วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 13.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somdej

มีความสุขมากครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Chaoying วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 12.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

โอ้โห..ไอ้หยา..เพลงโปรดของเหร่า..นิ
ไหนว่าขายวัวหมดแล้วไง..สงสารงัวนะ
เหร่าคนรักงัวนิ รักควายกัน..
และอย่าลืมเขสีหมอกมากุยบุรี..พากันไปแลช้าง..หนา กำหนันเหอๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ลูกแมวหน้าโรงหนังลุง วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 11.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sri

พ่อชอบพูดกับผมต่อหน้าแม่ว่างานมันสอนเอง..

ผมมาเข้าใจก็เมื่อทำงานได้ 3-4 ปี. จึงรู้ว่าหมายความว่าอย่างไร

"งานได้เพื่อน ความรู้ได้เรา" ในโลกนี้คงไม่มีให้เห็นอีกแหล้ว..

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ไอ๊หย่ะ โคบาลแดนใต้

ความคิดเห็นที่ 10 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กำหนัน วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 11.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับพี่พิทักษ์ ชีวิตจริงก็คือโคบาลครับ แต่เลี้ยงมันไปสงสารครับ เวลาที่มันจะตาย มันมองหน้าเราน้ำตาไหลพรากๆ ทำให้เราใจน้อย ไม่อยากขายไปดรงฆ่าสัตว์ แต่ด้วยเหตุที่ พื้นที่ทุ่งหญ้า โรคระบาดรุนแรง เวลาที่จะไปใหนมาใหนไม่อิสระต้องห่วงหน้าพะวงหลัง เที่ยวก็ไม่ได้เที่ยว เลย หักใจขายทั้งที่รักและสงสารมันครับ ทุกวันนี้ เลี้ยงเจ้าตูบสามตัวครับ ไปใหนไม่ต้องห่วงอะไรมากมาย

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

เกิดแล้วเป็นโคบาลหล่อๆนี่เท่ห์มากครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
กำหนัน วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 08.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับ คุณ J1214ยินดีต้อนรับกลับบ้านโอเค บายดีหนา พี่สาวเป็นนักจัดรายการแล้วโด กท.
สวัสดีครับคุณกระเจี๊ยบถ้าไม่มีเงินก็ไม่ได้เรียนเป็นปัญหาให้สังคม ยิ่งมีการเอาสถานศึกษาออกนอกระบบ อีก
สวัสดีรับคุณkruna ผมภูมิใจกับตัวเองมากครับ สร้างบ้านด้วยสองมือจากประสบการณ์งานก่อสร้าง มีทรัพย์สินเล็กน้อยถือว่ามีความสุขแบบพอเพียงครับ
สวัสดีครับ คุณครูชบา ผมตั้งใจสอบครูของกรมสามัญ คนที่สอบได้เป็นเพื่อนของผมเอง เอาแค่ หนึ่งคน ดวงรับใช้เจ้านายไม่มีครับ ดูวิธีการทำงานแล้วซึ้งๆลึกๆ ไม่เหมาะกับผม ดีแล้วเท่สอบไม่ได้ ถ้าสอบได้คนลักษณะนิสัยแบบนี้ก็ทำงานไม่ได้แน่ เท่ทำงานอาจเป็นสนามรบ หรือม่ายกะโถกบีบอย่างแรง คนที่พูดไม่เข้าหูคนนิ แต่ว่าชอบนะกับอาชีพครูนิ แต่ถ้าทำคงทำไม่ได้ด้วยเหตุผลดังกล่าวนั้นแหละ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ชบาตานี วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 06.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นคนดีท่านกำหนันเหอ
ชีวิตเหร่ากะไม่แตกต่างจากเติ้นซักเท่าไหร่ เลี้ยงวัวเลี้ยงควายมาตั้งแต่เอียดๆ ยิเรียนต่อกะหาม่ายเบี้ย เลยต้องหนีออกจากบ้านไปเรียนจนสำเร็จ
เรื่องถูกทุบวาน เหร่าโดนตั้งแต่ ป.1 ยันถึง ม.6 จนวานด้านแล้วนิ จนเอนฯติดมหาวิทลัยนั่นแหละ ครูจึงหยุดตี
ตอนนั้นน้อยใจผู้ใหญ่เน๊อะที่ทำไมไม่เข้าใจเด็กๆ อย่างพวกเรา ทำไมคิดว่า เราตั้งใจจะเกเรหรืออย่างไร มันต้องมีสาเหตุอะไรซักอย่างซิ ถึงเด็กจึงได้มีพฤติกรรมแบบนี้
แต่ครูสมัยนั้น ตีอย่างเดียวไม่ค่อยฟังเหตุผลของเด็กๆ อย่างเหร่าบ้างเลย
ด้วยเหตุนี้แหละกำหนันเหอ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เหร่าอยากเป็น "ครู" เพื่อมาช่วยเหลือเด็กที่ด้อยโอกาส เด็กที่มีปัญหาอย่างพวกเหร่าไงค่ะ
และคิดว่า จะขออาสาเป็นครูที่อยู่พื้นที่ห่างไกลต่อไปค่ะ
ให้กำลังใจท่านกำหนันน่ะ หากไม่มีวันนั้นที่แสนเจ็บปวด ก็ไม่มีวันนี้ที่เหร่าประสบความสำเร็จท่านกำหนันเหอ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
kruna314 วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 05.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruna

ชีวิต....คือการต่อสู้....ทำด้วยใจ ก็สำเร็จได้ทุกอย่างใช่ไหมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 01.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

การศึกษาสมัยใหม่เป็นการลงทุนที่หวังผลในอนาคต..... ชอบประโยคนี้จัง มันสะท้อนให้เห็นสภาพและการเปลี่ยนแปลงทางความคิดของสังคมไทย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
J1214 วันที่ : 07/09/2012 เวลา : 00.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

หลบมาแว้ว

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
กำหนัน วันที่ : 06/09/2012 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีคับคุณชายสามหยด สู้มาตลอดครับ และไม่ยอมแพ้ด้วยครับ
สวัสดีครับคุณครูรวงข้าวล้อลม ผมแก้สามหนแล้วครับ เลยลองใช้กูเกิ้ลโครมดูโอเคครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 06/09/2012 เวลา : 23.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ภาพไม่ขึ้นนะคะน้อง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ชายสามหยด วันที่ : 06/09/2012 เวลา : 23.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

ชีวิต พี่กำหนันมันมากครับ...หายากครับ การต่อสู้ชีวิตแบบนี้
วิทยาลัยชีวิต ให้อะไรได้หลายอย่างจริงๆครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน