• สขิลา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-05-15
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 15840
  • ส่ง msg :
  • โหวต 7 คน
สขิลา
ยินดีต้อนรับสู่...ลานรำพัน...ณ วันที่รู้สึก
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/sakilra
วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by สขิลา , ผู้อ่าน : 834 , 07:45:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

กาแฟกรุ่น…หอมละมุนความทรงจำเคยทำหายระเร่งเร้าเข้ามาเพื่อทักทายอยู่สบายดีไหม?...ในทุกวันใคร่ทบทวน…เมื่อเซซวน เมื่อล้มลุก...ลืมปลุกฝัน-ครั้งเคยปลูกความคิดริอ่านสารพันความเป็นฉันผันหายด้วยสายกาลบทกวีเก่า...บอกเรื่องเล่าเคล้าทุกข์...สนุกสนานทั้งดอกรัก...ดอกโศกที่โบกบานล้วนขับขานเป็นลำนำ...คำอักษราไดอารี...เติมล้นปรี่ความทรงจำที่ปรารถนา-บอกเล่าถึงเรื่องราวที่ผ่านมาบ้างปนเปื้อนคราบน้ำตาบ้างสาใจแรงปารถนา.......

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 สิงหาคม 2551
Posted by สขิลา , ผู้อ่าน : 764 , 21:41:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แสนเสียดายสายใจถักใยรักหวังสมัครร้อยเรียงเคียงลายสวยกลับมาขาดบาดจิตคิดระทวยดั่งใกล้ม้วยด้วยตรมข่มฤดีเอ่ยนิจจาฟ้ากั้นเกินคว้าถึงครวญคะนึงซึ้งใจไร้สักขีถ้อยรำพึงถึงกันหวานวลีต่อแต่นี้ลี้ลับดับเกื้อกูลสายใยรักทักทอเหมือนปอด้ายจึงแสนง่ายสายขาดบาดใจสูญจิตพิลาปตราบวันกลั้นอาดูรเคยจำรูญฟูมฟักมาหักพังคงเหลือเป็นเช่นซากของเศษรักที่สลักทักทายเมื่อหนหลังต่อแต่นี้มีเพียงเสียงชิงชังที่คอยดังก้องหูมิรู้คลายเหมือนด....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2551
Posted by สขิลา , ผู้อ่าน : 674 , 12:26:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สลักถ้อยร้อยอักษรเปิดบันทึกค่อยจารึกรอยร้าวเศร้าโศกศัลย์เจ็บเท่าไหร่ใส่อารมณ์ที่โรมรันแล้วค่อยดั้นผันให้ผ่านกาลนี้ไปลากเส้นสายลายรันทดสะกดกลั้นรอยจำนรรจ์สรรอ้างสร้างหวั่นไหวเขียนอดีตขีดเส้นเค้นหมดใจแล้วเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำกราดตามองอนาคตลดทิฐิตั้งสติตริตรองอย่าถลำหากคิดพลาดอาจเป็นคนใจดำจักสร้างกรรมทำผิดบุพการีหลากความฝันปั้นแต่งแต้มให้สวยหากคิดม้วยด้วยรักไร้ศักดิ์ศรีปล่อยให้ไหลเยือกเย็นเช่นนทีเป็....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 กรกฎาคม 2551
Posted by สขิลา , ผู้อ่าน : 684 , 14:41:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๐หวานสีสันกลั่นรั้ง...........มวลภมรเงาแห่งแววอรชร............ยั่วเย้าหวานเอยเอ่ยคำวอน..........ทอดทั่ว ใจนาเสน่หาพาจิตเร้า.............แก่นเนื้อนวลสงวน ๐กลางลานดอกอ่อนโน้ม........กลีบบางกรฝ่าหมายเอื้อมวาง...........ช่อฟ้าถนอมพุ่มเบาบาง.............สูดกรุ่น กลิ่นเฮยหากแค่มองสุดคว้า............หยั่งเอื้อมพวงสวย ๐งามสลวยดั่งสร้อย............อันวิจิตรชวนเพ่งเชิญชวนพิศ............คลั่งไคล้ธรรมชาติช่างประ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 มิถุนายน 2551
Posted by สขิลา , ผู้อ่าน : 829 , 17:18:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อยามท้อบอกจิตให้คิดข่มเหมือนรักล่มปมชีวิตที่ผกผันจะเฝ้ารอขอคืนชื่นวารวันแม้เป็นเพียงเงาจันทร์ที่ร้างไกลร้อยคำพูดหว่านลมเจือขมหวานร้อยคำขานหว่านลวงทำสาไถยร้อยพันเล่ห์เห่โศกจนโชกใจร้อยความนัยใช้หลอกยอกระกำเอาความรักหักจิตให้คิดโง่มิโยกโย้โต้ตอบเพราะถลำจะเฝ้าดูน้ำใจการกระทำเชิญตอกย้ำซ้ำซัดจนหนำใจคือความปวดรวดร้าวของชีวิตที่ลิขิตขีดเองเกรงไฉนจะยอมเป็นคนโง่...โง่ต่อไปถึงเธอไร้ไมตรี้นี้ยังคง....ศศิธรรอ....

อ่านต่อ


/2