*/
  • ศักดิ์ศิริ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saksiri2498@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-13
  • จำนวนเรื่อง : 435
  • จำนวนผู้ชม : 615338
  • จำนวนผู้โหวต : 139
  • ส่ง msg :
  • โหวต 139 คน
<< กันยายน 2020 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 3 สิงหาคม 2554
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 1043 , 00:19:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แรกพบ แรกพิศ ติดใจอยู่กัน นานไป ยิ่งรักได้รู้ ได้เห็น ประจักษ์ว่าเธอ น่ารัก จริงจริงจะขอ ผูกพัน มั่นคงซื่อตรง ในทุก ทุกสิ่งพี่ยัง รักเจ้า รักจริงซาบซึ้ง จนยิ่ง รักเธอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 มกราคม 2554
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 1449 , 00:56:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนหนึ่งคนเกิดมากว่าจะดับต้องพบกับความรักสักกี่หนเดี๋ยวรักซ้อนซ่อนรักหนักกมลมีกี่คนที่สมัครเพียงรักเดียว....

อ่านต่อ

Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 1033 , 00:55:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนหนึ่งคนเกิดมากว่าจะดับต้องพบกับความรักสักกี่หนเดี๋ยวรักซ้อนซ่อนรักหนักกมลมีกี่คนที่สมัครเพียงรักเดียว....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 687 , 23:52:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถึงวันนี้ ตัวฉัน มั่นใจแล้วว่าเธอคือ ดวงแก้ว คือมิ่งขวัญขอเชิญเธอ มาสู่ คู่ชีวันขอเธอนั้น ปรานี มีเมตตาฉันรักเธอ ด้วยใจ ซึ้งในจิตถือเธอคือ มิ่งมิตร สิเน่หาหมายปองเจ้า เคล้ากอด ยอดชีวาคู่กายา คู่ใจ ไม่หน่ายชมคู่อะไร เป็นได้ ด้วยรักสร้างไม่เลิกร้าง ย่อมอยู่ เป็นคู่สมขอสร้างรัก เชิดชู เธอคู่ชมขอนิยม ยืนยัน ไม่ผันแปรพี่พร่ำเพ้อ วาจา บอกว่ารักด้วยใจภักด์ ดังกระต่าย ใฝ่ดวงแขอย่าหน่ายหนี เลยนะ ยอดดวงแดพี่รั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 445 , 22:00:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตอนเรียน ป. ๒ ไปดูหนังกลางแปลง ก็ได้รู้จักกับความรักเป็นครั้งแรกอะฮ้า อย่าเข้าใจผิดนะครับผมได้รู้จักความรักจากเพลงที่รถฉายหนังเปิดให้ฟังเปิดแล้วเปิดอีกจนติดหูครับเพลงนั้นคือเพลง " จูบ "ถ้าจำไม่ผิด คิดว่าเนื้อเพลงขึ้นต้นว่าอย่างนี้ครับจูบ คุณคิดว่าไม่สำคัญ แต่เมื่อคุณจูบฉันทำไม่ถึงสั่นไปถึงหัวใจ...พอมาตอนเรียน ม.ศ. ๒ ครูภาษาไทยที่สอนดนตรีด้วยก็เอาเพลง ความรัก มาให้รู้จัก-------------------------ความเอ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 748 , 00:01:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วาเลนไทน์ใกล้ถึงคนึงนึกรักฝังลึกซ่อนไว้ได้สี่แสนหนึ่งแสนรักปักใจไม่คลอนแคลนสองคือแสนสงสารเจ้ากัลยาสามแสนห่วงดวงใจไม่เป็นสุขสี่แสนหวงจึ่งทุกข์หวาดผวาวาเลนไทน์ใกล้หวนทวนเวลาอันสี่แสนของข้ายังอยู่คงเพลงเนื้อทองของพี่นี้มอบให้ล่องลอยไปเรียกหาอย่าลืมหลงคนเคยรักเคยใคร่ใจยังคงขอเจ้าอย่าลืมหลงวาเลนไทน์....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 ธันวาคม 2552
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 401 , 21:19:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อวิชชาพากายใจปรุงแต่งด้วยเรี่ยวแรงแห่งอวิชชานั่นจมูกหูตากายใจลิ้นนั้นก็เปิดพลันกระทบสบโลกาตาเห็นรูปจมูกจูบสูบดมกลิ่นรสโดนลิ้นดวงใจยิ่งใฝ่หาเกิดรู้สึกสุขทุกข์เวทนาสร้างตัณหาความอยากฉุดลากใจอยากสิ่งใดดวงใจยึดสิ่งนั้นอุปาทานรวมกันเป็นภพใหญ่บังเกิดตนเกิดตัวในหัวใจดิ้นรนไปทำกรรมนำผลมาทำกรรมดีได้ดีมีแน่แท้ทำกรรมชั่วชั่วแน่แพ้ชาติหมาจะเลิกกรรมทำได้ไม่สงกาดับตัวตนนั้นหนายกเลิกกรรมตัวตนสูญสลายเพราะไร้ภพความเป....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 พฤศจิกายน 2552
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 408 , 23:46:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จากทะเลสู่ฟ้ามาเป็นเมฆละอองเอกรวมเป็นปุยไสวลอยละล่องท่องฟ้ามาสู่ไพรกลายเป็นฝนชื่นใจหมู่ไร่นาจากน้ำฟ้ามาเป็นธารน้ำตกใหลเวียนวกเกาะแก่งแหล่งพฤกษาได้อาบกินกันตลอดสายคงคาระเรื่อยรินสู่อณาจักรทะเลแล้วระเหยเป็นไอไปสู่ฟ้าเป็นเมฆาเช่นเดิมไม่หันเหในที่สุดก็ใหลซู่สู่ทะเลรอวันเวลาผ่านผันเปลี่ยนไปหัวใจคนเหมือนน้ำงามเหมือนเมฆและกว้างใหญ่เช่นเฉกทะเลใหญ่ทั้งใสชื่นดั่งธารน้ำตกไพรน่าเสียดายแต่เพียงหมู่น้ำครำหัวใจใครก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 18 ตุลาคม 2552
Posted by ศักดิ์ศิริ , ผู้อ่าน : 392 , 15:33:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนไกลถึงคน อยู่ไกล เกินพบยากนัก จักสบ ตาฝันอยากอยู่ ใกล้ชิด คืนวันได้เพียง หวั่นหวั่น หวาดทรวงดังอยู่ ท่ามกลาง ทะเลทรายเดียวดาย ได้เพียง ห่วงหวงน้ำใจ ได้ดื่ม ปลื้มทรวงฝังดวง ใจอยู่ ยืนนานยากนัก จักหา จากไหนคำใด จักเพรียก เรียกขานเธอผู้ เริงรื่น ชืนบานนำพา ดวงมาลย์ สุขใจน้ำจิต นั้นยัง ฝังอยู่กลางใจ ฉันผู้ อาศัยรำพึง ถึงผู้ อยู่ไกลอยากพัก อาศัย ชั่วกัลป์อย่าลืม เลือนกัน เสียก่อนอย่าให้ เขานอน เพียงฝันอ....

อ่านต่อ


/1