• ธี_คำภรณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-03-21
  • จำนวนเรื่อง : 54
  • จำนวนผู้ชม : 124249
  • จำนวนผู้โหวต : 33
  • ส่ง msg :
  • โหวต 33 คน
<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 17 ตุลาคม 2551
Posted by ธี_คำภรณ์ , ผู้อ่าน : 713 , 22:08:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสี้ยวหนึ่งของความทรงจำ (ต่อ)ในที่แห่งนี้....ในที่สุดก็รู้ว่า ไม่ใช่ที่ๆเราจะอยู่นาน ผ่านไปไม่กี่วัน เราก็ต้องเดินทางต่อ โดยมีเจ้าของที่นี่ฝากไปอีกที่หนึ่ง ที่ๆแปลกใหม่ และแปลกในความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือ ลพบุรี เมืองนี้ลิงเยอะมาก เรียกว่า คนเมืองนี้มีลิงเป็นเพื่อน แม้แต่ลิงที่นี่ก็มีพักมีพวกเหมือนกันนะ แก๊งไหน แก๊งนั้น คิดแล้วตลกดีก็คือว่า...ลิงที่หากินอยู่ที่บ้านข้างในจะอีกแก๊งหนึ่ง..ส่วนที่......

อ่านต่อ

Posted by ธี_คำภรณ์ , ผู้อ่าน : 815 , 21:42:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสี้ยวหนึ่งของชีวิต(ต่อ)มีความรู้สึกว่า.....ไม่นานเลยเวลา 2 ปีก็ผ่านไปไวเหมือนสายฟ้าแลบ  ไม่คิดไม่ฝันว่า การเดินทางของชีวิตผมยังไม่จบ เย็นวันหนึ่งของปีที่ 2 แห่งการอยู่ที่นั่น มีรุ่นพี่คนหนึ่ง มาเอ่ยปากชวนว่า ...ไปกรุงเทพ ไหม?ชื่อนี้ ...ช่างเป็นอะไรที่คุ้นหูมาก (เพราะดูจากทีวีบ่อย) และเป็นความใฝ่ฝันอย่างหนึ่งที่อยากจะไปดูสักครู่หนึ่ง ในที่สุด เย็นของวันนั้นก็เดินทางต่อ ..จุดมุ่งหมายคือ กรุงเทพฯ เมือง....

อ่านต่อ

Posted by ธี_คำภรณ์ , ผู้อ่าน : 744 , 21:21:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสี้ยวหนึ่งของความทรงจำ (ต่อ)การใช้ชีวิตในที่ๆแปลกใหม่ ในที่ๆไม่คุ้นเคย มันก็เป็นอะไรที่น่าสงสารตัวเองเหมือนกัน เคยร้องไห้คิดถึงบ้านหลายครั้ง  โดยเฉพาะตอนที่น้าชาย ข้ามแดนมาเยี่ยม มันช่างเป็นอะไรที่รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอมาก      วันเวลาผ่านไป เป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี ผู้ปกครองที่นี่บอกว่า คุณต้องเรียนภาษาไทยแล้วนะ และนับจากวันนั้น ผมก็ต้องเรียนภาษาไทยด้วยตนเอง  โดยมีพี่เลี้ยงคนหนึ่งคอยแนะนำให้ในยามที่....

อ่านต่อ

Posted by ธี_คำภรณ์ , ผู้อ่าน : 701 , 21:08:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เคยนั่งย้อนคิดถึงอดีตบางเรื่องก็แสนจะสนุก และอดที่จะอมยิ้มขึ้นมาไม่ได้ แต่บางเรื่องก็อดที่จะหดหู่ใจไม่ได้วันเวลาไม่เคยหยุดนิ่ง ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ชีวิตของคนเราก็ผ่านไปกับกาลเวลาเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็ผ่านไปตามกาลเวลาเช่นเดียวกัน เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วผ่านไป ก็กลายเป็นเรื่องอดีต อยู่ในความทรงจำ ดีบ้าง แย่บ้าง ถูกเก็บไว้ให้ระลึกถึงอยู่ไม่เปลี่ยน บางเรื่องอาจจะลืมเลือนไปบ้างทุกคนก็มีความทรงจำ ที่ไม่เหมือน....

อ่านต่อ


/1