• ครูหวด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phasatmala@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-06
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 141962
  • ส่ง msg :
  • โหวต 88 คน
เรื่องเล่าจากครูหวด
การเมือง,การศึกษา,วรรณกรรมและการท่องเที่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom
วันพฤหัสบดี ที่ 18 สิงหาคม 2554
Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 1134 , 07:06:11 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน พันธุ์สังหยด , พอเพียงที่เพียงพอ โหวตเรื่องนี้

โลกใบนี้ที่น่าพรั่นพรึง

คราบฝนยังจับพราวอยู่ทั่วหัวละแหง ฉ่ำเช้านี้หน้าจะชื่นฉ่ำ แต่เปล่าเลย กลับเสมือนตื่นขึ้นมาพบซากปรักแห่งชีวิตที่ระเนนระนาดอยู่ตรงหน้า ใครนะว่าชีวิตคนเรามีขึ้น มีลง ผมเองก็นักปลงอนิจจังคนหนึ่ง ไม่ทุกข์เกินการณ์ ไม่ดีใจเกินเหตุ ยามทุกข์ยากหรือเคราะห์หามยามซวยประดังเข้ามา ผมจะยืนยิ้มให้มันแล้วค่อย ๆ ตั้งสติเพื่อก้าวเดินต่อไป ผมไม่เคยร้องไห้ให้มันกับมัน แต่ก็ไม่ได้หัวเราะเยาะมัน

นิ่ง,ยกกราดให้สูงเข้าไว้...

ตั้งแต่ต้นเดือนมาแล้วล่ะที่เรื่องร้าย ๆ เดินเรียงร่ายเข้ามา หน้าตาของพวกมันถมึงทึง เอาเป็นเอาตาย หากไม่ตั้งสติดี ๆ มีทีท่าว่าจะแตกเอาง่าย    เงินเดือนหมดลมหายใจของมันไปตั้งแต่ที่ผ่านเดือนมาวันสองวันแล้ว เงินออมไว้ก็ต้องไปควักออกมา เมียป่วยนอนโรงพยาบาลนั้น มันไม่ได้จ่ายอะไรมากหรอก เพราะใช้สิทธิ์หรือสวัสดิการข้าราชการ แต่งานประกอบการที่ทำอยู่นี้มีเรื่องไม่ค่อยจะโสภาแวะมาทักทาย

“เด็กอาจารย์ เอ้อ อย่าว่าอย่างโง้นอย่างนี้เลย  - เปลี่ยนได้ เปลี่ยนซะนะครับ”

สารถีรถตู้หรือเจ้าเพื่อนรถตู้ด้วยกัน กล่าวขึ้นในเย็นย่ำของวันหนึ่งซึ่งเผอิญที่ผมแวะเข้าสำนักงานหรือคิวรถของพวกเรา ปกติผมจะห่างเข้าไว้ ไม่ไปปรากฏตัว แม้ว่าหัวหน้า (ตำรวจ)แกจะบอกว่ามาทำงานช่วยกัน ร่วมกันพัฒนาองค์กรฯของเราให้เติบใหญ่ มั่นคงและมีคุณภาพก็ตามที

ในการประกอบการวิ่งรถตู้โดยสารนั้นมีขั้นตอนซับซ้อนน่าดู มีการแข่งขันสูงจนน่ากลัว ว่ากันว่าถ้าไม่มีบารมีหรือมีเงินอยู่ลำบาก เผอิญผมไม่มีสักกะอย่างจะอยู่อย่างไร กระนั้นก็ยืนอยู่มาจะครบปีแล้วละ คงเพราะการมี “ใจ” เข้ากับทุกฝ่าย เก็บงำความรู้สึกที่ไม่ดีไว้แต่เพียงผู้เดียว

กิจการรถตู้(บ้านนอก)ส่วนมากจะสีเทา หมายถึงว่าถูกกฎหมายอยู่ไม่กี่ส่วน แต่จำต้องยอมรับหรือจำต้องจ่าย อันดับแรกซื้อคิว (หุ้นส่วน)เข้าไปยืนอยู่ในวงการนี้เสียก่อน (ครึ่งแสนเป็นอย่างต่ำ) จากนั้นคุณต้องจ่ายเบี้ยบ้ายรายทางให้เจ้าหน้าที่ (ซึ่งไม่ทราบว่าหน้าตาเป็นอย่างไร)ทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค (ขาดตกบกพร่องไม่ได้เป็นเด็ดขาด) เป็นรายเดือน โดยแบ่งจ่ายให้ทางกรุงเทพฯ ๑,๘๐๐ บาท และจ่ายให้ต้นทาง (บ้านนอก)อีก ๑,๗๐๐ บาท รวมแล้วสามพันห้าร้อยบาท เป็นการจ่ายที่คุณไม่มีสิทธิ์โวยวาย ผมเองก็ไม่เคยโวย เพียงแต่รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง

ถ้าไม่จ่ายล่ะ..?

ถูกจับ..!!

จับทุกวัน ดูถีว่าคุณจะทนได้กี่น้ำ  แต่ถ้าจ่ายแล้วคุณจะได้รับการดูแลทะนุถนอมราวไข่ในหิน ไม่โบกตรวจ ไม่มองด้วยซ้ำว่าคุณขับรถไปไหนอย่างไร  

ความสะดวกสบายที่อาศัยช่องว่างทางสังคมนี้มีช่องให้ความชั่วเล็ดลอดเข้ามามากมาย (หากคุณไม่กลัวบาปและกฎหมาย) ผมนั้นโดยอาชีพเป็นครู เพียงแต่คิดก็ไม่เคย จะกระทำได้อย่างไร เมื่อได้ข่าวไม่ดี

“เด็กอาจารย์น่ะ มันเล่นยานะ แล้วรู้ไหมว่ามันให้เขาอาศัยรถอาจารย์ไปส่งยาด้วย”

แน่นอน, เราเป็นผู้ใหญ่จะหูเบา เชื่ออะไรง่าย ๆ ได้ที่ไหน แต่อย่างว่าคนที่พูดไม่รู้จักผมเป็นการส่วนตัว “ผมรู้แต่ว่าเป็นรถอาจารย์ แต่ไม่เคยเห็นหน้า เพิ่งรู้วันนี้ แต่ผมก็หวังดีนะ...”

ความเสียใจต่อกรณีนี้หาใช่เพราะโกรธที่เด็กริทำในสิ่งไม่ถูกต้อง แต่โกรธเขาทำไมไม่คิดถึงชะตากรรมที่เผชิญอยู่  ตอนนี้พ่อแม่ราวตกนรกทั้งเป็น พี่ชายและพี่สะใภ้ติดคุกเพราะจำหน่ายและเสพยา จนถูกจองจำอยู่ในคุก ไปข้องแวะทำไม ไปทดลองทำไม เห็นไหมล่ะ,พี่สะใภ้ต้องคลอดลูกในคุก แล้วแม่ต้องไปขอมาเลี้ยง นำมาดูแลทั้ง ๆ ที่บางวันแทบไม่มีนมให้มันดื่มกิน

ตำรวจ (นายดาบ) ส่งข่าวมาหาว่าถ้าไม่เห็นแก่อาจารย์ไม่ไว้หน้านะ...

ผมครางอึมม์ในอก สีกากี (ตำรวจ)ส่วนหนึ่งเป็นคนค้ายาบ้า พวกเขาถูกจับแต่แล้วก็ถูกปล่อยออกมาอย่างง่ายดาย ผู้ใหญ่บ้านประกาศผ่านหอกระจ่ายข่าวว่าอำเภอเราเป็นอันดับสองที่มีการแพร่ระบาดของยาบ้ามากที่สุด และในหมู่บ้านหาซื้อง่ายยิ่งกว่าขนม (รู้แล้วทำไมไม่จับ-งงเหมือนกัน)

สภาวะน่าสะพรึงกลัวนั้นกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ผมโดยที่ไม่คิดเฉลียวใจ

กำลังคิดอยู่ว่าจะถอยห่างออกมาอย่างไร รถตู้มาตายพอดี สาเหตุเพราะคนรถลืมเติมน้ำ เมื่อน้ำหมด ความร้อนก็ขึ้น ขับต่อไม่ได้ วันนั้นมีคนเหมาไปต่างจังหวัด พวก อบต.ไปทัศนศึกษา แต่รถมาเสียขากลับ ซึ่งเหลืออีกประมาณ ๕๐ กม.ก็จะถึงจุดหมายแล้ว จำต้องให้น้องเขยไปลากมา

ช่างบอกว่าหม้อน้ำซ่อมไม่ได้ต้องเปลี่ยน  จะหน้าจ๋อยไม่ได้เพราะนี้คือการลงทุน ถ้าเปลี่ยนเฉพาะหม้อน้ำ ไม่กระไร หากแต่ว่าจากสาเหตุที่น้ำหมดหรือความร้อนขึ้นอย่างน้ำ เครื่องยนต์ก็ไปด้วย ที่สุดต้องรื้อเครื่องออกมา ฝานฝาสูบ และเปลี่ยนอะไหล่อีกหลายอย่าง รวมแล้วหมดไปหนึ่งหมื่นหกพันบาท (๑๖,๐๐๐ บาท)

นำมาจอดไว้ ไม่ว่งไม่วิ่งมันแล้ว เมียซ้ำเติมเข้าให้ว่า “นั่นล่ะ รนหาเหตุหลาย อยู่เฉย ๆ ไม่เป็นคือบ้านคือเมืองเขา....”

ข้าไม่ใช่ปลาตายนี่หว่า...ผมเถียงในใจ

โดยความคิดและความฝัน คือ อยากนำมาขับท่องเที่ยว  ท่องไปในแหล่งที่อยากไป ถ่ายรูป เขียนสารคดีหรืออะไรที่อยากทำ แต่ว่าเวลาเช่นว่าไม่มี ยังไม่ว่างสักกะที  นำไปวิ่งโดยสารไปพลางก่อนละกัน  จึงประกอบการ “รถตู้” อย่างที่กล่าวข้างต้น แต่ว่าดูเหมือนดวงจะไม่สมพงษ์กับการนี้  เพราะพอขยับไปร่วมวง ต้องเปลี่ยนเกียร์มันทั้งชุด เปลี่ยนแอร์ อะไรต่อมิอะไร เชื่อไหมว่าหมดกว่าครึ่งแสน

“งี้แหละซื้อรถเก่า มันก็ลด ๆ  ๆ ๆ อย่างนี้แหละ บอกบ่ฟัง ดื้อหลาย เอาแต่ใจเจ้าของ”

จะใครล่ะครับเมียกับลูกซี ได้ทีขี่เลยล่ะ

 

จะเดินทางไปเป็นวิทยากรต่างจังหวัด ตกลงกับเพื่อนแล้วว่าจะเอารถไปคันเดียว คือ รถของผม เพื่อนเขาไม่เกี่ยงหรอกว่าจะเอารถอะไรไป    แต่ที่แน่ ๆให้แวะรับตามรายทางด้วย เปล่า,มิใช่เพื่อนไม่รถ มีรถส่วนตัวทุกคน หากแต่ภาวะน้ำมันแพงอย่างนี้ ใช้คันเดียวไปหลายคนคุ้มกว่า ช่วยกันเติมน้ำมันประหยัดกว่ากันเยอะเลย

รถไม่วิ่งมากว่าสองสัปดาห์ไม่สตาร์ทเสียบ้าง เดี๋ยวแบตเตอรีหมด คิดดั่งนี้ ผมจึงตัดสินใจจะใช้รถตู้เป็นพาหนะ แต่เหวย,พ่องอแงเสียแล้ว สตาร์ทยังไงก็ไม่ติด หรือว่าเป็นเพราะช่างทำให้ไม่ดี ซ่อมแล้วไม่ได้วิ่งไปไหนนี่นะ  ต้องเอาไปให้มันดูอีกรอบ

ลากไปซีครับทั่น..

เหมือนคนไข้กลัวหมอ ไปถึงช่างจับนี่นิดนั่นหน่อย สตาร์ทได้แล้ว สาเหตุเป็นที่ปั๊มจ่ายน้ำมัน “ต้องแย้กตรงนี้ครับ” เขาบอก “ตรงนี้” ของเขาอยู่ใต้เบาะคนขับ เป็นคล้ายฝาถ้วยครอบอยู่ แต่เป็นยางนูน ข่มหรือขย่ม  ๆ หรือไล่อากาศออกไปให้น้ำมันมาแทนก็สตาร์ทติด ไม่มีปัญหา ปัญหาคือตอนนี้ไม่มีเงินซื้ออะไหล่มาเปลี่ยน  แฮ่ ๆ

กำลังจะหมดเรื่องเสียหัว กลับต้องมาหัวเสียและเกิดอาการสั่นพรั่นต่อโลกมนุษย์ใบนี้

เด็กรถนะซีครับ เขานัดกันมาสนุกสนานที่รถผมสุดเหวี่ยง เปิดเครื่องเสียงเต็มที่ จนมันพังยับเยิน ต้องถอดซ่อม

ลำพังเพียงนี้ ไม่มีเหตุผลให้ผมกลัวโลกมนุษย์ใบนี้หรอก หากแต่ผมกลัวความไว้วางใจที่มีต่อเพื่อนมนุษย์แล้ว เขานำความไว้ใจของผมไปเร่ขายหรือทำลายแบบเลือดเย็น เขาไม่เคยแย้มพรายให้รู้เลยว่า ถอดเครื่องเสียงทิ้งไว้ที่ร้านเครื่องเสียงหน้าอำเภอ ถ้าผมไม่แวะไปให้เขาดูว่าทำไมมันไม่ดังล่ะ ไม่มีทางรู้เรื่องที่เกิดขั้น

เขาขนเพื่อน ๆ มาดื่มกินเสพยา พร้อมเปิดเพลงสุดมันไปสุดทาง แล้วแวะไปรายงานแก่เจ้าของรถว่า

“วันนี้ได้ผู้โดยสารสามคนเองครู เติมน้ำมันก็ไม่พอ”

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 23/08/2011 เวลา : 06.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ท่านสหาย นี่แหละที่เขาเรียกว่าชีวิตมีขึ้นมีลง อย่าประมาท เล่นล้อระเริงกับมัน เรามันก็แค่ครูบ้านนอก อย่าริไปเกี่ยวพันกับเรื่องพันธ์นั้น เราไม่เก่งดอก สอนหนังสือ เขียนหนังสือ ออกไปทุ่งนา ทำชีวิตให่เรียบง่าย งาม และมีความหมาย อย่าริเข้าไปเกี่ยวข้องกับมันหลาย ไอ้เรื่องหมิ่นเหม่นะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 18/08/2011 เวลา : 17.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

เปลี่ยนชื่อเรื่องสั้นไหมวา เปลี่ยนเป็น เจ้บกระดองใจ อู้ยยย
ดีหวานิ อิอิ
โหวตครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 18/08/2011 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

เปลี่ยนชื่อเรื่องสั้นไหมวา เปลี่ยนเป็น เจ้บกระดองใจ อู้ยยย
ดีหวานิ อิอิ
โหวตครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
พอเพียงที่เพียงพอ วันที่ : 18/08/2011 เวลา : 12.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Porjai2499

สวัสดีครับ ครูหวด

ให้แง่คิดคติสอนใจดี ขอบคุณครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน