• ครูหวด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : phasatmala@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-06
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 142013
  • ส่ง msg :
  • โหวต 88 คน
เรื่องเล่าจากครูหวด
การเมือง,การศึกษา,วรรณกรรมและการท่องเที่ยว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom
วันจันทร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2554
Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 1219 , 19:36:02 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน พันธุ์สังหยด , มะอึก โหวตเรื่องนี้

ม่วงมณี

 

ไม่น่าเชื่อว่าความตายจะเรียงร่ายอยู่ตามรายทาง งามสง่า เงียบสงบเยี่ยงนี้ยังจะมีความน่าสะพรึงกลัวซึมซ่อนอยู่รึ  สันเขาเล่นคลื่นทอดยาวอยู่ข้าง ๆ คุณถามผมว่าไกลและสูงขนาดไหน แล้วเอ่ยตอบเองเสร็จว่าไม่น่าจะไกล และถ้าขึ้นไปยืนอยู่หน้าผาได้คงยิ่งกว่าอยู่บนสวรรค์ ผาแดงที่มองเห็นอยู่นั้นมิใช่ต่ำ ๆ กว่าจะปีนขึ้นไปได้ คนอย่างพวกเราคงหอบแล้วหอบอีก

ผ่านมาถึงสะพานข้ามลำห้วยหว้า แลไปยังน้ำเขียวใสข้างล่าง  เราได้เห็นร่างของใครต่อใครนิ่งสงบอยู่ในนั้น เมื่อสี่ปีก่อน ครอบครัวครูหนุ่มคนหนึ่งซึ่งสอนอยู่บ้านโหล่น นำรถตัวเองกระโจนลงไปในน้ำ แล้วเงียบหายไปทั้งคนทั้งรถ สี่ชีวิต (พ่อแม่ และลูกน้อย ๆ 2 คน) ตายเย็นต่อหน้าต่อความรื่นเริงยามค่ำคืน (กลับมาจากงานเลี้ยงสปอร์ตไนท์)

“ลึกไหมลุง?”

“ไม้ไผ่ทั้งลำ หยั่งไม่ถึง...”

เลยมาถึงสะพานข้ามลำน้ำสะพุง ที่ไหลลงมาจากภูเขียวด้านทิศตะวันออก ผมชี้ให้คุณเห็นร่างหนึ่งซึ่งนอนหลับอย่างแสนสุขอยู่ข้างไหล่ทาง หลับลงในทันทีที่รถเมออร์ไซค์พุ่งกระโจนออกจากคอสะพาน

“ลุงนี่นะ..?”

“หลับดีเป็นฮ้าย การตายจึงไม่ต่างกับการหลับ”  ผมขอยืนยัน

“ผมก็เคยเกือบตายหลายครั้ง”

เขาเล่าการผ่านเป็นผ่านตายจากการถูกน้ำวนวังตะไคร้ดูด  น้ำวนม้วนเขาลงราวกอดรัดฟัดเหวี่ยงเต็มกำลัง ดิ้นจะหลุดก็ถูกกระชากลงไปอีก ๆ โชคดีว่าช่วงขณะกำลังใจจะขาด น้ำได้พัดเลยออกไปในที่น้ำตื้น

“โหลุง ขาสั่นเลยนะ ตอนรู้ว่าตัวเองไม่ตาย แล้วลุงล่ะเป็นอย่างไร”

“คลับคล้ายว่าตอนจะเคลิ้มหลับ  มีไม้หรืออะไรนี้แหละมาลูบใบหน้าอย่างแรง ..”

“เมาหรือเปล่าลุง”

“เหล้าดองยาเพียว ๆ สองขวด กินสามคน เมาไม่เมาคิดเอา”

หลับยาวถึงเที่ยงคืน รู้สึกตัวตื่น จึงทราบว่าอยู่ไหน อย่างไร รถกระโจนลงน้ำในทุ่งนาของชาวบ้าน  เรานอนอยู่ตรงพุ่มหญ้าข้างทาง เมื่อรู้ว่าไม่เสียองคะส่วนใด จึงแลหารถเครื่องประจำตัว จากแสงจันทร์สลัวให้เห็นมามันทิ่มหน้าลงไปหมดท่าอยู่ในบ่อข้างทางนั่นแหละ ถลาลงไปช่วยมัน แต่ดึง ๆ อย่างไรเพื่อนไม่ยอมขยับ หมดหวังสิ้นแรง จึงนั่งเล่นอยู่คนเดียว ตอนนั้นยอมรับว่าไม่กลัวเท่ากับที่สว่างแล้วชาวบ้านเขาเล่าให้ฟังว่าคืนก่อน รถอีโกร่งชนกับรถปิคอัพ ตายกันอยู่ตรงนี้

ตรงที่ผมนอนหลับไปนั่นแล..!

รำลึกถึงวันวานซึ่งผ่านมายีสิบกว่าปีแล้ว ถ้าตายตอนนั้น (ลูกสาวเพิ่งอายุ 6 ขวบ ลูกชายเพิ่งจะหัดคลาน) เมียคงจะยังหาผัวได้อยู่ดอก แต่ถ้าตายตอนนี้หาลำบาก (ฮา)

ถนนนำเราซอกซอนเข้าไปในระหว่างป่าไร่และไหล่เขา จึงมาถึงหมาย ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของเราไปประมาณ 50 กิโลเมตร ผ่านหลายหมู่บ้านกว่าจะมาถึง ถนนราดยางมาสิ้นสุดตรงระหว่างบ้านนางแดดกับบ้านโนนเหม่า ก่อนที่จะเลี้ยวขวาเข้าไปตามเส้นทางลูกรัง (ขณะที่ไปไม่น่าจะเป็นลูกรัง หากแต่เป็นซากดินโคลนทั้งที่แห้งกรังและเลนเละสลับอยู่เป็นระยะ ๆ

“ม่วงมณี” หมายนี้ซ่อนอยู่เลยลำซีขึ้นไปไม่ต่ำกว่า 4 กม. มีแพร่งดักทักทายอยู่เป็นระยะ ๆ  ปีหนึ่งแล้วที่ไม่ได้มา จึ่งเสมือนจะจริงอยู่ตลอด แวะหรือไม่แวะดีหวา ละล้าละลัง กระทั่งให้คุณไปถามชาวบ้านที่กำลังเกี่ยวอยู่ข้างทาง

ท่ามกลางไพรลึก บ้านเก่าโทรมยังคงอยู่  จะเปลี่ยนไปบ้างตรงนี้ป่าไม้ได้กลายเป็นไร่อ้อยยาวเหยียด ฝูงวัวหายไป ชะรอยคงขายมาลุงทุนทำไร่อ้อยนี้ละ  เลยกระท่อมมาหน่อยจะเป็นตาดน้ำซึ่งให้เสียงไหลล่องไม่ขาดระยะ  แผ่วหายเข้าไปในป่าลึก และไหลไปไกลถึงซีล่างข้าง ว่ากันว่ายามน้ำหลาก มันจะท่วมผืนป่าแห่งนี้มิดจ้อย  ทว่าเมื่อปรกติมาเยือน จะชอุ่มชุ่มเขียวไปสุดแนว

ยังไม่ทันตระเตรียมสิ่งของ นกเขาก็คูขันต้อนรับ เสียงมันใสกังวานจนน่าอัศจรรย์ “หมาย” เป็นเวิงน้ำเล็ก ๆ ที่ไม่เคยเหือดแห้ง  ผืนน้ำเขียวใสเรียบเรียวขึ้นไปข้างบน ขณะที่ไม้ตายซากยืนโผล่เป็นระยะ ๆ มีไม้ซากต้นหนึ่งล่อนขาวด้วยกาลเวลา แต่กลับมีกล้วยไม้ช่อใหญ่ไปประดับอยู่ง่าคบบนสุด เป็นความลงตัวที่ธรรมชาติสรรค์สร้าง เป็นความงามที่ผมไม่แม้จะคิดอยากได้ไปประดับบ้านเรือน

ขว้างเบ็ด(ฝรั่ง)ลงน้ำไปแล้วเนิ่นนาน แต่ปลากลับไม่ไยดีจะและเล็ม ไม่ได้ซีเครียดหรือเคร่งครัดกับการได้ปลาหรือไม่ได้ เพราะวันนี้ต้องการมาพักผ่อน ผมหอบหนังสือมาหลายเล่ม  กะจะนอนอ่านให้ฉ่ำ ทิ้งกาลเวลาไว้เบื้องหลัง ทิ้งความคิดที่ไม่ลงตัวและคอยโบยตีเราไว้ระหว่างทาง  ตัดตัวตนจากเสียงโทรศัพท์เพื่อสำรวจตรวจตราชีวิตรายรอบ

หมายแห่งนี้แม้ซ่อนตัวอยู่ในป่าลึก แต่ไม่เคยขาดเพื่อน พรานเบ็ดจะจรมาสัมผัสเป็นระยะ ๆ สังเกตได้ว่าเมื่อคืนก็มีคนมานอนค้างที่นี่  กองไฟยังใหม่อยู่เลย ซ้ำยังเห็นบ้องไม้ไผ่ที่พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชาอยู่อันหนึ่ง กลิ่นยังเหลือซากอยู่ในนั้น ผมระลึกถึงวัยหนุ่มซึ่งครั้งหนึ่งเคยไปลองสูบที่บ้านตาหมา เพียงจ่อปากเข้าบ้องก็ไอแคร็ก  ปานนั้นยังอยากลองลิ้มและซึมอยู่ในรสฝันซึ่งบรรจุไว้เต็มเปี่ยมในบ้องไม้ไผ่ โชคดีทีกัญชาสมัยนู้น มันมาจากหัวนาปลายไร่ มิใช่ลักลอบเข้ามาจากแดนอื่นหรือหลบสายตากฎหมายมาได้อย่างยากเย็นเช่นทุกวันนี้

 สายลมทักทายสายเบ็ดสั่นไหวน้อย ๆ แมงกะโซ่บินมาพรมเท้าอยู่บนสายเอ็นสีม่วง ราวกำลังร่ายรำก็มิปาน  พรายน้ำผุดขึ้นแล้วพลิ้วแผ่เป็นเวิงกระจายออกไป เราชี้ชวนให้กันดูเป็นเชิงบอกว่า ปลาใหญ่ได้กลิ่นอาหารแล้ว มันอดรนทนไม่ได้ดอก  ที่สุดความหิวความยากก็ลากมันเข้ามาหาเบ็ดเรา แต่เหวยผ่านไปเป็นชั่วโมง  ยังไม่มีอะไรเกิดขั้น  แต่แล้วขณะเคลิ้มจะหลับบนเสื่อเก่ามอใต้ต้นไม้บนฝั่ง  เสียงกระดิ่งปลายคันเบ็ดก็สั่นรัวขึ้น

วิ่งไปตวัดเบ็ด พลันก็หนักอึ้งราวสายเบ็ดจะขาดในพลัน

“ปลาใหญ่ล่ะ...”

ผมผ่อนสายเบ็ดนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นการคิดผิดอย่างมหันต์ เพราะจังหวะนี้ล่ะที่มันนำตัวเองพุ่งเข้าซุกในซากกอไผ่ใต้น้ำ

“หมดกัน เป็นคือเก่าแล้วล่ะคุณ”

ปีกลายทำนองนี้ล่ะ ปลาได้พาเบ็ดและตัวของมันไปซุกอยู่กับซากไม้ใต้น้ำ  แล้วที่สุดเราก็พ่ายแพ้ต่อชัยชนะ  แต่ครั้งนี้ผมยังมีหวัง ผ่อนสายเบ็ดนิ่งอยู่ครู่ใหญ่  ในพลันมันก็พุ่งออกมาอย่างลืมตัว ผมกว้านรอกเบ็ดเข้าโดยเร็ว

“ใหญ่ – ปลาใหญ่ใช่มั้ยลุง..?”

“น่าดู...”

ปลาในลำน้ำธรรมชาติ จะแรงกว่าปลาเลี้ยงเป็นหลายเท่า  มันสู้สุดฤทธิ์ ถ้าไม่ชินหรือยอมแพ้เพียงนิดเดียว เราจะมองเห็นสายฝันหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา

“ยังงี้ต้องเก็บภาพ...” คุณวิ่งไปควานหากล้องในถุงผ้า

ที่สุดมันก็ปรากฏแก่สายตา

ปลากระสูบตัวไม่มากไม่มายไปกว่าสามนิ้ว..!

ม่วงมณี ลึกลับเสมอสำหรับพวกเรา ผมนึกอยากเขียนเรื่องลึกลับดำมืดประเภทขนหัวลุกแล้วลุกอีก แต่วันนี้หัวเราะดัง ๆ สักครั้งไปพลางก่อนนะคุณ.

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 02/12/2011 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

เขียนดีครับครู เพิ่งรู้ว่าครูชอบตกปลากะเขาด้วย
แก่แล้วธัมมะธัมโมดีกว่าครับครู
ปลาที่ตกไม่ได้มักตัวใหญ่กว่าที่เป็นจริงเสมอ ฮา

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 21/11/2011 เวลา : 04.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ตั้งแต่ใช้เพชบุคมานี่ ไม่ค่อยได้มาลิ้มรสโอเคเนชั่นเลนว่ะ นั่งไล่สายตาดูหน้าคอมฯก็หวนโหยถึงบ้านเก่า เออ เดอะหวดยังคงฝากลีลาเพลงอักษรไว้ที่นี่ ถิ่นเก่าบ้านเกิดและเฮมิงเวย์ ปลากระสูบคือปลาสูดบ้านเฮาแม่นบ่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน