*/
  • ลูกสาวตาสูน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-06-25
  • จำนวนเรื่อง : 94
  • จำนวนผู้ชม : 212528
  • จำนวนผู้โหวต : 154
  • ส่ง msg :
  • โหวต 154 คน
วันจันทร์ ที่ 24 ธันวาคม 2555
Posted by ลูกสาวตาสูน , ผู้อ่าน : 994 , 14:34:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปรารถนา อยากแปลงสร้าง ถางทางให้เฮืองฮุ่ง ให้เฮ็ดทาน หมั่นทำบุญ ซ่อยเกื้อหนุน เงินคำแก้ว คั่นมีแหล่ว ให้ต่อทาง...แหน่ะเด้อ ความมั่งมี สำราญล้น บ่จนหย่อน รักษาศีล ปฏิบัติดี บ่มีสิ้นควมงาม สามโลกส่า แม่นบุญภาวนาค้ำ พุทโธนั้น ประเสริฐหลาย อย่างมงาย ให้ฟ่าวฟื้น เพิ่นพาตื่น ซื่นเบิกบาน ด้วยธรรมงาม อันผ่องใส พาใจไปหลุดพ้น บ่ต้องทน ทุกข์ฮนฮ้อน เฝ้าอาวรณ์ควมบ่เที่ยง ขอเพียงใจ ให้มุ่งมั่น ส่งทางเจ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 22 ธันวาคม 2555
Posted by ลูกสาวตาสูน , ผู้อ่าน : 612 , 13:25:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีคทา สองนาง เป็นเพื่อนรัก ชอบปฏิบัติ รักษาศีล เป็นนิสัย เริ่มจากทาน รักษ์ศีล5 ด้วยตั้งใจ จวบจนได้ เรียนเพื่ออยู่ ให้รู้ธรรม กาลต่อมา รู้แนวทาง การปฏิบัติ อยากลด-ละ เพื่อบั่นทอน ทางเดินหนาม ศีล8มี บางโอกาส น้อมทำตาม เป็นเกราะบัง ยามทุกเข็ญ พ้นเวรภัย ตั้งใจดี มีปัญหา มาเสนอ เหตุเพราะเจอ งดข้าวเย็น เป็นพิษสง คทาน้อย นางหนึ่ง เรียนหนักโทรม บอกเหนื่อยจม เพราะอดข้าว แรงไม่มี คทาพี่ น....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 ธันวาคม 2555
Posted by ลูกสาวตาสูน , ผู้อ่าน : 592 , 12:28:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

อีพ่อเอ้ย... นับมื่อเฒ่าไปหน้า อย่าหัวซานำนาไฮ...หลายเด้อ เทิ้งแบกจอบเทิ้งจับไถ ซางเฮ็ดไปเอากะด้อ พอใจนั่นแมนบ่มี ลูกนี้เก็บสลึงเบี้ย บ่ให้เหี่ยควมตั้งใจ  คอบอยากเห็นพ่อสดใส สุขสำบายคือไทบ้าน จั่งได้ขานจาต้าน จัดการนำคุซู่อย่าง...นั่นแหล้ว คั่นสิ่งได๋พ่ออยากได้ ขัดใจนั้นแมนบ่มี...พ่อนางเอย   ให้สงสารสังขารเจ้า ควรพักเซาได้แล่วพ่อ ลูกเห็นมาตั้งแต่น้อย อีพ่อข่อยแมนทุกข์หลาย แลนขึ้นเหนือ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 ธันวาคม 2555
Posted by ลูกสาวตาสูน , ผู้อ่าน : 6284 , 19:48:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

มีวันหนึ่ง คทาสาว เจ้าปวดหนักจึงบำบัด ปลดปล่อยทุกข์ ลงในโถเป็นก้อนทอง ขนาดเหมาะ ชะเง้อดูน่าเอ็นดู ลวดลายพริ้ว นั่งพิศชมเกิดพึงใจ ในลวดลาย อันอ่อนช้อยเหว่ยตัวข้อย บ้าไปแล้ว หรือไรนี่ให้มึนงง รีบกดล้าง ในทันทีเดินรี่รี่ ออกมาคิด พินิจความวันเวลา ผ่านไป หลายวันล่วงใจยังห่วง กับก้อนขี้ ดูดีสมโอ้ว่ากู บ้าไปแล้ว ขำไม่ลงมัวหลงจม อยู่กับขี้ ทุกวี่วันแต่เช้านี้ ขี้กองนั้น พลันกระจ่างเพราะน้องนาง ส่องกระจก ช....

อ่านต่อ


/1