• สานแสงอรุณ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ssamag@yahoo.com, ssamag.member@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 82
  • จำนวนผู้ชม : 174594
  • ส่ง msg :
  • โหวต 16 คน
สานแสงอรุณ
นิตยสารสาระทางเลือกรายสองเดือน เพื่อ "ดุลยภาพในความงดงามของชีวิต"
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/sarnsaeng-arun
วันจันทร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by สานแสงอรุณ , ผู้อ่าน : 1139 , 10:13:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในแผ่นดินพญานาคา                                                                         

นพรัตน์  ละมุล

ขรนทีสี่พันดอน (๔)

นกสีดากับปลาข่า

                                    

วันหนึ่ง นกสีดากล่าวกับปลาข่าคู่รัก ฉันขอบอกเธอ ‘ปลาข่า-โลมาอิรวะดี’ แม้เราเกิดมาคู่กัน เอื้ออิงกันมานาน แต่วันนี้ฉันขอบินขึ้นสู่ฟ้ากว้างอีกครั้งน่ะ ฉันไม่ได้ทิ้งเธอ เพียงแต่ฉันขอขึ้นไปสู่มุมสูงเพื่อจะได้ชมความงามของหมู่เกาะและแม่น้ำสีมรกตในฤดูแล้งนี้เท่านั้นเอง บางทีฉันอาจจะรู้ว่า เหตุใดมีคนมาเที่ยวสี่พันดอนกันมากมาย รวมทั้งมีหลายคนมาชมเธอว่ายน้ำเล่นใต้ฮูสะฮองในชายแดนลาว-กัมพูชา

          บนมุมสูงเช่นนี้ ฉันมองเห็นแม่น้ำโขงไหลมาจากตอนเหนือผ่านหมู่เกาะน้อยใหญ่ เห็นเรือแล่นผ่านไปมา ทั้งเรือหาปลาและเรือรับส่งนักท่องเที่ยว ว่ากันว่า น้ำแม่โขงที่ไหลสู่คอนหินแล้วตกลงมาเกิดกระจายฟองน้ำพราวสีสวยงามจนเกิดมนต์สะกดให้คนหลงใหล–นี่เป็นน้ำตกที่สวยที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา เธอรู้ไหม ไม่รู้ทำไมผู้คนชอบเปรียบเปรยน้ำตกแห่งนี้ว่า ไนแองการ่าแห่งเอเชีย มันไปเกี่ยวอะไรกัน คงเหมือนกับชื่อเธอนั่นแหล่ะ–ปลาข่า เขาก็เรียกว่า โลมาอิระวดี นี้เป็นแม่น้ำของหรือโขง หากจะเรียกโลมาก็น่าจะเป็นโลมาสี่พันดอนหรือโลมาน้ำโขง อย่างไรก็ดี มันก็เป็นเหตุสำคัญที่ทำให้คนจากแดนไกลโพ้นมาเที่ยวที่นี่ จนผู้คนมีรายได้เสริมและเกิดธุรกิจการท่องเที่ยวอีกมากมาย

          ผู้คนบอกกันว่า ปี พ.ศ. ๒๕๔๘ นักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนสี่พันดอนในลาวใต้ ๕๒,๕๓๙ คน เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติ ๓๑,๘๙๑ คน นักท่องเที่ยวในประเทศ ๒๑,๖๔๘ บาท และจากทั้งหมดนี้จะมีคนมาชมโลมา ๙,๐๐๐ คน พวกนักท่องเที่ยวต่างชาติจะมาพักเฉลี่ย คนละ ๔.๑๖ วัน ทำให้เกิดการสร้างรายได้ คิดเป็นมูลค่ารวมทางเศรษฐกิจการท่องเที่ยวในเขตสี่พันดอนถึง ๘.๒ ล้านดอลลาร์ และคาดกันว่า นักท่องเที่ยวจะเพิ่มขึ้นทุกปี น่าจะถึง ๑๐๕,๐๐๐ คน/ปี ในปี พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] เห็นไหมล่ะนกสีดาว่า สี่พันดอนแห่งนี้มีความสำคัญในการท่องเที่ยว เป็นที่เชิดหน้าชูตาของคนลาวท้องถิ่นได้ดี แล้วหากว่า เธอ-ปลาข่ากับเกาะดอนคอนผาเหล่านี้หายไป หรือสูญหายความงามไปล่ะ มันจะเกิดอะไรขึ้น? ฉันยิ่งบินสูงยิ่งหนาวแล้วล่ะ เพราะยิ่งเห็นอะไรที่ไกลกว่าที่เคยเห็นมา ดูด้านข้างซ้ายเมื่อเลยสี่พันดอนออกมาไม่ไกลทางทิศตะวันตกเฉียงหนือสิ มันเป็นวิหารหรือปราสาทที่โบราณ นักท่องเที่ยวก็มาเที่ยวเยอะมากเหมือนกันเลยน่ะ

          “สีดา อย่าบินไปไกลจนเกินเลย เดี๋ยวโดนทำร้ายน่ะ” ปลาข่ากล่าวเตือน  นกสีดาเลยย้ำบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันก็กลับมา ลืมไปแล้วหรือว่าไม่ว่าชาติไหนเราก็เกิดมาเป็นคู่รักกันตลอดไป ฉันเพียงแต่ใคร่รู้ว่า ปราสาทที่ผู้คนเขาเรียกกันว่าปราสาทวัดพู ซึ่งวางตัวอยู่บนภูเกล้านั่นเกิดขึ้นมาได้อย่างไร? มันช่างใหญ่โตกว่าบ้านเรือนคนธรรมดา เก่าแก่ตั้งแต่ครั้งอดีตชาติก็ว่าได้ เดี๋ยวฉันจะบินไปถามพวกนกที่อยู่บนภูเกล้าก็แล้วกันน่ะ แล้วฉันจะกลับมาบอกเธอ

นกสีดาบินหายลับไปนานมาก ปลาข่าก็ได้แต่ว่ายวนในวังน้ำของตนไปมาด้วยใจเฝ้าคอย และเมื่อนกสีดากลับมา ปลาข่าจึงดีใจมากและได้ความรู้ใหม่ซึ่งดูเหมือนจะเคยได้ยินมานานแล้วในอดีตว่า ปราสาทแห่งนี้เริ่มสร้างในต้นพุทธศตวรรษที่ ๑๔ ต่อเติมบางส่วนในศตวรรษที่ ๑๖ และ ๑๗ ปัจจุบันปราสาทหินวัดพูได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกขององค์กรยูเนสโก

มองจากลักษณะที่ตั้งและภูมิศาสตร์โดยรอบจากสายตามุมสูงของฉันแล้ว ฉันคิดว่าปราสาทวัดพูและพูเกล้าเปรียบได้ดั่งเขาพระสุเมรุ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกหันหน้าสู่แม่น้ำโขงในทิศตะวันออกซึ่งเปรียบดั่งนทีสีทันดรมหาสมุทร ดูสิมันก็ตรงกับชื่อสี่พันดอนที่น่าจะเพี้ยนมาจากสีทันดร แต่เมื่อฉันเห็นลักษณะทางภูมิศาสตร์ของถิ่นนี้ทั้งหมด ฉันว่าชื่อสี่พันดอนน่าจะเหมาะสมกว่า แต่หากเป็นสีทันดรกับเขาพระสุเมรุคงจะเป็นความคิดของคนขอมในอดีต โดยการนำเรื่องเล่าของเทพเจ้าฮินดูจากอินเดียมาปรับใช้ในสภาพภูมิศาสตร์ของคนท้องถิ่นลุ่มน้ำโขง เธอจำได้ไหมล่ะ ชาติก่อนๆ เราก็เคยเกิดมาร่วมยุคกับพวกเขา

“แล้วผู้คนแถบนี้ ในอดีตเอาแรงหรือเอาคนจำนวนมากที่ไหนมาสร้างปราสาทหินใหญ่โตบนภูสูงนั่นล่ะ?" ปลาข่าสงสัย นกสีดาจึงตอบว่า การสร้างปราสาทหินวัดพู ไม่น่าจะอยู่ๆ แล้วสร้างขึ้นมาลอยๆ เพียงแค่เชื่อในเรื่องเล่าแบบฮินดูหรืออารยธรรมอินเดียที่เข้ามาในลุ่มน้ำโขง เช่นเรื่องรามายณะ ว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ฉันว่าเรื่องมันคงจะเริ่มมาก่อนหน้านั้น  น่าจะมีการรวมกันเป็นชุมชนหาอยู่หากินกันในบริเวณที่ลุ่มริมแม่น้ำใหญ่ ซึ่งอุดมสมบูรณ์ด้วยอาหารในป่าภูแลแม่น้ำมาหลายช่วงชีวิตคน แล้วพัฒนามาเป็นรัฐเล็กๆ หรือนครรัฐที่ดูแลกันเองและติดต่อกับคนภายนอก มีการเคารพผีบนภูสูงและเคารพผีเงือกผีน้ำมาก่อน หลังจากนั้นความเชื่อเรื่องผีป่าภูและผีน้ำถูกครอบทับผสมผสานกับจักรวาลความคิดแบบฮินดู แล้วเจริญรุ่งเรืองขึ้นและบางสิ่งก็สลายตัวไปตามกาล

“เธอยังไม่ตอบคำถามฉันเลยว่า พวกเขาเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน?” ปลาข่าแย้ง นกสีดาจึงคิดได้ว่าคำตอบยังไม่ตรงใจ เธอจึงบอกคนรักว่า พวกเขาก็เอาเรี่ยวแรงจากเพื่อนฝูงปลาอันมากมายและอาหารจากสี่พันดอนนี่แหละ อาหารเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของปัญญาของพวกเขาในอดีตจึงเกิดปราสาทวัดพูและเมืองโบราณโดยรอบด้วย

“หมายความว่า คนพวกนี้กินพวกเรา แล้วเกิดพลังไปทำอะไรมากมาย จนสิ่งที่เหลืออยู่ในปัจจุบันก็เป็นสิ่งที่ทำให้คนจากที่อื่นๆ มาเที่ยว และก็เพิ่มการกินพวกเรายิ่งขึ้น แล้ววันหนึ่งพวกเราจะไม่สูญพันธุ์หรือนี่?...” ปลาข่ากล่าวอย่างหวาดหวั่น

นกสีดาคู่รักเพียงตอบว่า “ไม่รู้สิ บางทีวันหนึ่งคนพวกนี้จะรู้สำนึกบ้างว่า หากพวกเราหายไป หากสี่พันดอนหายไป พวกเขาก็อยู่ไม่รอดเหมือนกัน...”

          แล้วทั้งสองก็บินและว่ายน้ำหายไป ณ ใต้ฮูสะฮองชายแดนลาว-กัมพูชา...

 

 

ที่มา: สานแสงอรุณ  ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๖ พฤศจิกายน-ธันวาคม ๒๕๕๑

*นำไปเผยแพร่ต่อ  กรุณาอ้างอิงที่มา* 

 



[๑] The Don Sahong Dam And The Irrawaddy Dolphin, Mark R. Bezuijen, Richard Zanre and Marc Goichot, A science brief from WWF, Vientiane, September 2007




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28



[ Add to my favorite ] [ X ]