*/
  • พันธุ์สังหยด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-03-12
  • จำนวนเรื่อง : 389
  • จำนวนผู้ชม : 718808
  • จำนวนผู้โหวต : 2382
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2382 คน
<< พฤษภาคม 2015 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 3 พฤษภาคม 2558
Posted by พันธุ์สังหยด , ผู้อ่าน : 1447 , 09:13:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน Cat@ , BlueHill โหวตเรื่องนี้

 

นิยายแผดเผา ของกร ศิริวัฒโณ

สำนักพิมพ์บ้านกาลก่อง

พิมพ์ครั้งแรก หนา ๑๖๘ หน้าราคา ๒๑๐ บาท

สั่งซื้อได้ที่ เฟสบุ้ค   กร ศิริวัฒโน

 

 

    ตื่นมาจากหลับตั้งแต่สองทุ่ม ตีสอง ลุกมานั่งอ่านนิยาย แผดเผา ของกร ศิริวัฒโน  เปิดเพลงฝรั่งเพลง ชุดประกอบภาพยนต์ยอดฮิต  คลอเบา ๆ เริ่มต้นอ่านนิยายเรื่องแผดเผาไปเรื่อยเพลินไปจนตีสี่อ่านแบบรวดเดียวจบแล้ว

 เรื่องราวของความสัมพันธ์ของผู้คนในสังคม ระหว่างเพื่อนสองสามคนกับปัญหาของการดำเนินชีวิต แต่สะท้อนให้เห็นชีวิตของผู้คนที่เกิดและดำรงอยู่ในปัจจุบัน อดคิดไม่ได้ว่า ชีวิตของคนเรานั้นเมื่อจนปัญญา หาทางออกไม่ได้ชีวิตก็เหมือนคนจนกรอบ บางคนน่าสงสารที่จนปัญญาจะหาทางออก ต้องเลือกเส้นทางที่ผิดต่อศีลธรรมผิดกฏหมายเพื่อแก้ปัญหา

     อีกมุมที่สะท้อนให้เห็นก็คือ ชีวิตคนเรานั้นต้องมีการวางแผนตั้งแต่เกิดจนตาย  แม้จะวางแผนมาอย่างดีแล้ว แต่ก็ยังมีปัญหาเหนือคาดหมายให้ต้องแก้ไข นับประสาอะไรกับชีวิตที่ไม่มีการวางแผนอนาคตอย่างชีวิตของผา ที่เอาแต่เล่นพนันประกอบมิจฉาชีพลักขโมยเขากินใช้จ่าย สนุกไปวัน ๆ ทำตัวน่ารังเกียจขาดความน่าเชื่อถือ ในสายตาครอบครัวของเชาว์เพื่อนรักและคนอื่น ๆ จนเมื่อแม่ไม่สบายใจ ตนเองอายุมากขึ้นทุกวัน มีหลานเกิดตามหลังมาแล้ว ยังไม่มีอะไรเป็นโล้เป็นพาย เรียกว่าใช้ชีวิตอย่างคนไม่มีแผนไม่มีทิศทาง ง่ายต่อจุดจบที่ไม่ดีงาม พอเกิดปัญหารุมล้อมมาทุกด้านก็หาทางออกชีวิตที่ถูกต้องไม่ได้ ความดีงามที่สั่งสมไว้ก็สูญหาย ผาก็คิดเหมือนกัน เมื่อเขาเห็นแววตารังเกียจเขาของครอบครัวเพื่อน  เขากำลังหาโอกาสกลับตัวเป็นคนดี(หน้า ๗๙ ช่วงนี้เขียนได้ดีมาก).... “คนที่จะทำความดีนี่ต้องหาโอกาสด้วยหรือ?”

          คำพูดของเพียงพิศยังก้องอยู่ในโสตประสาท เป็นคำพูดที่น่าเกลียดที่สุดและโง่ที่สุด

         เขารู้สึกเหมือนถูกปิดโอกาส ในการที่จะทำความดี ฟังแล้วไม่ผิดกับคำด่าอันแสนจะหยาบคาย

        เป็นคำใส่ร้ายป้ายสีที่น่าชัง ถ้าจะเปรียบความดีเป็นสีขาวและเปรียบความชั่วความเลวเป็นสีดำ

        การนำเอาสีขาวไปป้ายลงบนพื้นสีดำกับการเอาสีดำไปป้ายลงบนพื้นสีขาว มันคงสกปรกพอกันใช่ไหม

       ว่าไปแล้วในโลกนี้เขาแยกแทบไม่ได้ว่าสิ่งใด ส่วนไหนและเวลาใดเป็นความดีหรือความเลวความชั่วช้า

        

 

 

    ผาพยายามกลับตัวเป็นคนดีเพื่อแม่ เขาพยายามเลิกเป็นคนลักขโมยเขากิน เลิกเล่นพนันมาทำอาชีพสุจริตแต่เขามีความรู้น้อย ไม่มีงานที่ไหนให้ทำ  คนมีความรู้ต่ำ มีทางเลือกไม่มากนัก ทำได้เพียงใช้แรงงาน เขาอยากหาเงินมารักษาแม่ที่ป่วยต้องผ่าตัด แต่ดูเหมือนว่าอาชีพสุจริตจะไม่พอรับมือกับปัญหาที่กำลังรุมเร้าอยู่

นึกถึงการแก้ปัญหาของผา คนที่เจอแต่ปัญหามาตลอดชีวิต มักมีแนวโน้มจะมองโลกในแง่ร้าย แสงแห่งความดีงามในจิตใจเริ่มหรี่ลง เหมือนคำที่ผานึกถึง....(หน้า๗๙)

           ....จากส่วนลึกในจิตใจแล้ว ผาอยากเป็นคนดีใจจะขาด  มันอยู่ในจิตสำนึกของเขาตลอดเวลา

          แต่ความยากจนเป็นศัตรูที่ร้ายกาจของการเป็นคนดี ยุคนี้คนที่สามารถเป็นคนดีได้ดีที่สุดคือคนมีเงิน

          เงินทำให้คนเปลี่ยนความคิด เปลี่ยนทัศนคติได้อย่างน่าเหลือเชื่อ เป็นคนดีถ้าไม่มีเงินไม่มีชื่อเสียง

         ไม่มีใครยอมรับ  บางทีกลับหาว่าเป็นคนเชยแสนเชยไปเสียอีกแปลกไหม ยุคนี้เงินสามารถเปลี่ยนโฉม

        ความชั่วอันแท้จริง เป็นความดีศรีสง่าได้ในพริบตา คนดีเดี๋ยวนี้จึงยากจนกันเป็นบ้า.. 

 

 (หน้า๙๕).....ความจนเหมือนสมบัติอันล้ำค่า ที่ลูกหลานต้องรับมาและสืบทอดกันไป น้อยคนนักที่จะแก้คำสาปนี้ได้....

ผาเป็นคนไม่อดทนต่อความสุจริตมาตั้งแต่ต้น พอตกอยู่ในบ่วงปัญหาจึงไม่มีแรงพอจะทนต่อความดีงามต่อไป

 อีกมุมหนึ่งที่ทำให้ได้คิดหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้คือ ชีวิตคนจะเปลี่ยนแปลงได้ด้วยปัญญา รู้จักหาทางออก บนเส้นทางชีวิตที่มีศีลธรรม การศึกษานั่นแหละที่ให้ทางออก เพราะผามันได้เรียนหนังสือน้อย ทางออกชีวิตจึงมีให้เลือกไม่มาก คนจนปัญญาเสียแล้วจะหาทางออกอะไรได้นอกจากเส้นทางที่ผิดศีลธรรมและผิดกฎหมายที่ใคร ๆ ก็พากันดูถูกและไม่ชอบใจ      

การเป็นคนชั่วนั้นง่าย แต่เป็นคนดีนั้นยากสำหรับคนที่คุ้นเคยกับการทำความผิดมาก่อน และขาดความอดทนต่ออาชีพสุจริต เพราะผาคุ้นกับทางออกง่าย ๆ มาตลอด นั่นคือการทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก จนสุดท้ายก็พลาด   ตัวละครอย่างผานั้นพยายามเป็นคนดีอย่างที่เพื่อนอยากให้เป็น แต่คนดีต้องการกำลังใจ เพื่อจะทำความดีต่อไปในภาวะปัญหาชีวิตบีบคั้น คนเรามีเพื่อนไว้เพื่อการณ์นั้นมิใช่หรือ ไว้เป็นกำลังใจกัน ไว้เป็นที่พึ่งพา ปรึกษาหารือยามเข้าตาจน หากยามที่ต้องการกำลังใจแล้วมิได้รับกำลังใจหล่อเลี้ยง ความดีที่กำลังงอกงามก็พลันสูญหาย เหมือนต้นไม้ขาดน้ำในยามแล้ง ความดีย่อมเหี่ยวแห้งตาย... (หน้า๑๕๕)... “กูถามจริง มึงอยากให้กูเป็นคนดีใช่ไหม” ผาพูดเสียงดัง

                              “ใช่” เชาว์พยักหน้า

                             “กูเชื่อมึง กูกำลังเป็นคนดีที่มึงต้องการ กูไม่อยากทำชั่วอีกต่อไป แต่ขณะนี้กูกำลังลำบาก

                         มาขอพึ่งมึงสักครั้ง ขอเป็นครั้งสุดท้ายจริง ๆ สาบานได้ ไม่ได้เชียวหรือวะเพื่อน”

                         ผาเลิกคิ้วถามอย่างมีอารมณ์..

อ่านแล้วนึกถึงตัวเอง ชีวิตทุกคนล้วนมีปัญหากันทั้งนั้น ผมเคยเจอปัญหาเรื่องยืมเงิน แต่เพราะฉลาดหาทางออก ผมเคยยืมเพื่อนทุกคนละร้อยบาท(๑๒ คน ได้ ๑,๒๐๐ บาท พอจ่ายค่าเช่าบ้านพอดี)ยืมเงินเพื่อนจ่ายค่าเช่าบ้าน รู้ว่าเพื่อนไม่มีเหมือนกัน เพื่อนลำบากใจ จะยืมคนเดียวทั้ง ๑,๒๐๐ บาทก็เหมือนเอาปัญหาไปทับถมให้เพื่อน  คนเขาก็กลัวว่าจะไม่ได้คืน ก็ไม่มีใครอยากให้ ถ้าอยากแก้ปัญหา ก็เอาเท่าที่มันช่วยได้นั่นแหละ แต่หลายคนรวมกันมันก็แก้ปัญหาไปได้ คนเรามีเพื่อนไว้เพื่อการนี้มิใช่หรือ ถ้าผมเป็นผา เพื่อนให้ ๒ พัน ผมก็เอาแล้ว เพราะเพื่อนก็เจอปัญหามาเหมือนกัน เอาไว้ก่อนเท่าที่เขาช่วยได้ ที่เหลือค่อยไปหามาผสมเอา นั่นเรียกว่าการระดมทุน แต่ผามันไม่ รู้จักหาทางออกแบบนี้  มันเลยไปหาทางที่มันคุ้นเคย จนสุดท้ายชีวิตจบไม่สวย จบแบบยังไม่พ้นปัญหาเลย เหมือนคำถามของชีวิตวันข้างหน้าที่ยังคงทิ้งไว้ในสายลม

     โดยรวมถือว่านิยายแผดเผาอ่านรื่น ม้วนเดียวจบ เดินเรื่องไม่อืดอาด เนื้อหาแน่นอ่านเพลินไม่หนักหัว อดคิดไม่ได้ว่า มันเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวนะเนี่ย ตัวละครก็ไม่ได้มากมายอะไร เนื้อหามุ่งประเด็นเหมือนเรื่องสั้นที่พยายามหารายละเอียดมาปะติดปะต่อเพื่อให้เนื้อหาลงตัว  โดยรวมถือว่าเป็นนิยายที่เขียนได้ลงตัวมากครับ อ่านไปอดนึกถึงเรื่อง เพื่อนยาก ของจอห์น สไตน์เบ็ค นักเขียนโนเบลชาวอเมริกันไม่ได้ และบางช่วงนึกถึงชีวิตไอ้ฟักในคำพิพากษา ของชาติ กอบจิตติ  นี่เป็นเรื่องราวของสามัญชนคนธรรมดาในโลก เป็นความจริงที่ยังคงเกิดขึ้นและดำรงอยู่ในสังคม ความสัมพันธ์อันกระอักกระอ่วนใจระหว่างเพื่อนแบบนี้ อย่าว่าแต่สังคมคนจนเลย อันที่จริงก็เกิดกับคนทุกชนชั้นนั่นแหละ ถ้าจะมีคำถามว่าคนทั่วไปมองเห็นไหม อาจมีคนมองเห็น แต่ใครละจะหยิบเอามาเขียนได้อย่าง กร ศิริวัฒโณ

     อ่านจบแล้วโดยส่วนตัวค่อนข้างประทับใจกับนิยายเรื่องนี้ จัดว่าเข้าขั้นเขียนดี ไม่แปลกถ้าในอนาคตนิยายเรื่อง แผดเผา นี้จะได้รับรางวัลทางวรรณกรรมรางวัลใดรางวัลหนึ่ง ผมละอดแปลกใจไม่ได้ที่สำนักพิมพ์ใหญ่ไม่หยิบเอาไปพิมพ์และโฆษณาให้คนหันมาอ่านกัน แนะนำให้ติดต่อนักเขียนและซื้อหามาอ่านกันครับ จะได้พบว่าในบรรดากองหนังสือมากมาย ยังมีหนังสือวรรณกรรมดี ๆ ให้อ่านอยู่ เล่มนี้จัดเป็นหนึ่งในนั้น

พันธุ์ สังหยด 

(๒๕๕๘)

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 พันธุ์สังหยด ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Cat@ วันที่ : 06/05/2015 เวลา : 02.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha


ความคิดเห็นที่ 1 พันธุ์สังหยด ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 05/05/2015 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

สำนวนดีนะครับ สั้น กระชับ ได้ความหมาย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน