• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 342002
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันจันทร์ ที่ 1 ตุลาคม 2550
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 1319 , 07:48:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาพประกอบจาก www.hermann-uwe.de/photoblog/autumn-leave

ใบไม้สีเหลืองเกลื่อนพื้น สวยงาม แต่ไม่นานมันก็จะถูกเรียกว่า “ขยะ”

ด้วยเรียวไม้กวาดก้านมะพร้าว ค่อยๆลากให้มันมากองรวมกัน เกิดรอยทรายเส้นสายลดเลี้ยว ลีลาคล้ายบทกวีร้อยเรื่อง เนื้อหาเดียว

ทุกเช้า ฉันจะอยู่กับมัน...

สายตาจับอยู่ที่พื้น..จากหางตา เห็นบางอย่างเคลื่อนไหว บนถนนหน้าบ้าน เงยหน้าขึ้นมอง จากที่ยืนอยู่ห่างมาราวร้อยก้าว เงาร่างเดินโยกเยก บดบังด้วยแนวพุ่มไม้เตี้ยๆ จึงมองอย่างตั้งใจ เห็นใครบางคนเคลื่อนไหวอย่างทุลักทุเล จึงสาวเท้าตามไป 

ร่างล่ำสันค่อยๆเคลื่อนไปอย่างช้าๆ มีกระเป๋าเสื้อผ้าขนาดย่อมสะพายแล่ง เขาใช้ไม้ยาวๆค้ำถ่อ ประคองร่างกายให้ขาตวัดสลับกันไป รู้ได้ว่าขาทั้งสองข้างไม่มีกำลัง จึงเดินไปใกล้ๆ

"จะไปไหนคะ"

เขาหยุดเดิน เหลียวหน้ากลับมาตอบด้วยสำเนียงใต้แบบแปร่งๆ

“จะไปวัดนาบอนครับ” แล้วยิ้มให้ ฟันขาวสะอาดสะดุดตา ตัดกับสีผิวคล้ำ

“ทำไมไม่ขึ้นรถโดยสาร” 

ฉันเห็นชายกางเกงสีเลือดหมูแหว่งวิ่น แต่ยังมีเค้าสะอาด รองเท้าฟองน้ำถูกใช้งานมานานพอสมควร

“ไม่มีเงินครับ” เขาตอบอย่างระวังท่าที

“แล้วมาจากไหนล่ะคะ จะไปทำอะไรที่นั่น”

“มาจากสงขลาครับ ว่าจะขอไปอยู่วัด”

เขาถูกรถชนอาการสาหัส เมื่อสองปีก่อน ต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลสงขลา 8 เดือน หมอบอกว่าเขาจะเดินไม่ได้อีกแล้ว เมื่อออกจากโรงพยาบาล จึงได้ไปอาศัยใบบุญในร่มเงาพระพุทธศาสนาที่วัดแห่งหนึ่ง ในจังหวัดสงขลา ได้รับเมตตาจากพระและหมอนวดที่อยู่ในวัด ช่วยดูแลรักษาบีบนวดให้ จนกระทั่งพอช่วยเหลือตัวเอง ช่วยงานเล็กๆน้อยๆประเภทล้างจาน

ที่ต้องออกมาหาวัดนี้ เพราะมีคนบอกว่าที่วัดนาบอนมีหมอนวดและหมอสมุนไพรที่น่าจะช่วยรักษาเขาได้ จึงดั้นด้นมา

เป็นธรรมดา ที่ฉันจะต้องถามว่า เขาเป็นใครมาจากไหน
“ผมเป็นคนบางสะพานใหญ่” มิน่าสำเนียงเป็นคนทางนั้นจริงๆ

ได้กลับบ้านบ้างไหม ฉันถาม
เขาบอกว่า
15 ปี แล้วไม่เคยได้กลับไปอีกเลย ที่นั่นมีแต่ยาย ไม่มีพ่อแม่ ฉันไม่อยากรู้รายละเอียดมากไปกว่านี้ แต่เขาก็บอกชื่อหมู่บ้านมาให้รู้ และแถมท้ายว่า ลืมบ้านเลขที่ไปแล้ว

อาจเป็นเพราะฉันเป็นคนช่างสงสาร และเห็นท่าทางซื่อๆแววตาไร้เล่ห์เหลี่ยม จึงถามว่า อยากหางานทำบ้างไหม เผื่อฉันจะช่วยหาให้ เขากลับปฏิเสธ

“ผมไม่อยากเป็นภาระให้ใคร แค่วางไม้เท้าอันนี้ลง ผมก็ล้มแล้ว เพราะผมพิการจากส่วนเอวลงล่าง แขนผมมีกำลัง แต่ก็หิ้วของหนักไม่ได้ เป็นภาระเปล่าๆ”

ฉันนิ่งอึ้ง ไม่ได้คะยั้นคะยอต่อ และอันที่จริงฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าจะหางานที่ไหนให้เขาในทันทีเหมือนกัน แต่ฉันอยากช่วยเขา เพราะคิดถึงอดีต...

เมื่อยี่สิบปีก่อน ฉันมีอุบัติเหตุขาข้างขวาหัก ซึ่งแพทย์ที่รักษาเคยฟันธงมาแล้วว่าฉันจะต้องพิการเดินไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ฉันยังเดินได้ เพราะฉันไม่ยอมพิการ

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า สาหัสกว่าฉันมากนัก ขาลีบสองข้าง มีรอยแผลเป็นที่คอ คล้ายตัวตะขาบยาวเป็นคืบ มือข้างซ้ายดูงอๆไม่ปกติ ที่เขายังเดินอยู่ได้ ต้องมาจากแรงใจของความไม่ย้อท้อ อายุสามสิบกว่าๆ น่าจะเป็นวัยที่มีครอบครัว มีคนดูแล แต่ฉันไม่ได้ถามเรื่องนี้ รู้แต่ว่างานสุดท้ายที่เขาทำก่อนเกิดอุบัติเหตุคือเป็นคนงานของบ่อเลี้ยงกุ้งที่จังหวัดสงขลา

ระยะทางที่เขาจะต้องเดินไปราวๆ 10 กิโลเมตร คนธรรมดาเดินไปต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง แล้วคนพิการขาอย่างเขาจะใช้เวลาเท่าไหร่ โชคดีอาจมีคนจอดรถรับ แต่ถ้าไม่มีใครใจดีกับเขาล่ะ......ฉันกังวล

จึงขอให้เขาเดินกลับมานั่งรอบนแท่นหินที่หน้าบ้านฉันสักประเดี๋ยว เพื่อฉันจะกลับไปเอาเงิน

เงินจำนวนไม่มากนัก สำหรับค่ารถ และน่าจะเหลือเป็นค่าน้ำค่าอาหารได้สักมื้อ

ฉันยื่นให้เขา หลังจากพนมมือไหว้ขอบคุณ ในแววตามีน้ำตารื้นคลอ

ไม่นานนักรถสองแถวโดยสารก็มาจอด ก่อนที่เขาจะเขยกไปขึ้นรถ เขาหันมาพูดว่า

“อีกสักสามเดือน ถ้าผมดีขึ้นพอที่จะทำงานได้ ขอให้ผมมาทำงานที่นี่ได้ไหม”

ฉันพยักหน้า

“ได้ซี แต่การไปรักษาตัวคราวนี้ ให้เรียนรู้วิชานวดและยาสมุนไพรมาด้วย แล้วเราค่อยทำงานด้วยกัน”

ฉันมีห้องอบสมุนไพร ที่ปิดร้างเอาไว้ปีกว่าแล้ว บางทีเขาอาจจะกลับมาดูแลมันได้ เดิมมันเป็นสถานที่ที่ฉันใช้รักษาตัวเอง และบริการคนในหมู่บ้านโดยให้บริจาคตามกำลัง

ไม้กวาดถูกลากไปบนพื้นทราย อย่างเลื่อนลอย... ฉันไว้ใจคนง่ายไปหรือเปล่า 
แต่เมื่อนึกถึงคราวที่ตัวเองถูกพิพากษาว่าจะต้องพิการไปตลอดชีวิต ความหวาดหวั่น ความอ่อนแอ ความโดดเดี่ยว ที่ประเดประดังเข้ามาทำให้ฉันทุกข์ยิ่งกว่าครั้งไหนๆ และความยากลำบาก ที่ต้องดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อหลีกหนีความพิการ เป็นเวลานับสิบปีของฉัน

จนกระทั่งวันนี้ ฉันคิดว่าฉันชนะแล้ว เพราะฉันยังคงเดินเหินได้อย่างปกติ

ใบไม้แห้งถูกตักไปกองรวมกันในกอง

เศษซากใบไม้กองนี้ จะกลายเป็นปุ๋ยหมักในวันข้างหน้า

ฉันและเขา เราคือใบไม้ร่วง ที่ไม่ต้องการเป็นแค่ “เศษขยะ”

ฉันจึงไว้วางใจเขาอย่างหมดจด

Secret Garden





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 30/07/2009 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ
เจ้าของบ้านอาจจะไม่ได้อ่านคำทักทายนี้
พอดีเพิ่งอ่านเรื่องนี้ จึงเคยถามว่า "ฉัน" เรื่องนั้น
ใช่กู่หรือเปล่า ถ้าอ่านตั้งแต่ตุลา 50 ก็คงกระจ่าง

ตามมาเรียนรู้ ชีวิตกู่ที่น่าทึ่งมาก

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
ปุณณดา วันที่ : 17/10/2007 เวลา : 13.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

ชื่นชมน้ำใจค่ะคุณกู่
..บางทีฉันอยากจะถามไถ่คนจร
ที่บังเอิญพบระหว่างทางเหมือนกัน
..ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง..เหนื่อยและทุกข์ทนอย่างไร
แต่ก็ไม่กล้าแม้จะส่งรอยยิ้ม..
บางทีทำได้เพียงหยิบยื่นเศษเงินเล็กน้อยเท่านั้น..

ฉันถูกเมืองกลืนกินไปแล้วค่ะ บางทีเรามัวแต่สนใจตัวเอง
จนลืมว่าข้างๆ ยังมีคนทุกข์สาหัสกว่าเรามากนัก

เรื่องราวของคุณเรื่องนี้..งดงามมากๆ...

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
jomstone วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jomstone

love the sea

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
พลายพัทลุง วันที่ : 04/10/2007 เวลา : 02.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

สาธุ สาธุ ซ้าธุ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
เด็กดอย วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/eapoe
Life is always change

ทุกชีวิตมีความหมาย ครั้งหนึ่งในชีวิต เราอาจเคยล้ม แต่ไม่ว่าจะล้มด้วยเพราะเหตุอันใด บาดเจ็บเล็กน้อย-มาก แค่นไหน เราต้องยืนขึ้นใหม่และเดินก้าวต่อไป เพราะกำของกรรมแต่ละคนนั้นจะเกิดพร้อมกับเราไม่เหมือนกัน
ทุกชีวิตก้าวต่อไป อย่าท้อถิยครับ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 22.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 


เป็นใบไม้ที่ไม่ยอมไร้ค่า
เป็นน้ำตาที่ไม่ยอมเปลืองเปล่า
เป็นหัวใจที่แกร่งกล้ามานานเนา
แต่อ่อนโยนแผ่วเบาและงดงาม

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
..ขิงชมพู.. วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 22.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khingchomphuu

มาอ่านเรื่องดีๆ บ้านพี่กู่ก่อนไปนอนค่ะ....

ช่วงนี้ยุ่งๆไม่ค่อยมีเวลาค่ะ....

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
น้องจ๋า วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 22.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

อืม....พี่กู่ขา.....

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
กู่ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 21.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ขอบคุณทุกความคิดเห็น ทุกคำชมค่ะ และบางคำแซว..จะตามไปเอาคืนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ตะวันแดง วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 20.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tawan642
จงเลี้ยงชีพ ด้วยเศรษฐกิจพอเพียง

คนบางคน มีพลังที่จะต่อสู้ แต่เค้า ขาด "โอกาส" จากสังคม วันนี้กู่ ทำหน้าที่ตรงนั้นได้ดีครับ
พวกเราเป็นใบไมร่วงจริง แต่เราจะเป็นปุ๋ยหมักครับ
เราจะไม่เป็น "ขยะ" ... เราทุกคนครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
nathawat วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 20.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/may

หมอมือใหม่เกือบทำเดี้ยง เอาน่าผ่านมายี่สิบปี หนังยังเหนียวทนมาได้ขนาดนี้
เรื่องนี้สั้นกระชับ แต่กลับคิดว่าใบไม้ไม่น่าจะร่วงเร็วนัก ฮ่าๆๆ ยังทำประโยชน์ได้อีกมากมาย ขอบคุณที่ให้พื้นที่เขียนความเห็นนะครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
BlackandWhite วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackandwhite



ยอดเยี่ยมเหมือนเดิมครับ คุณ กู่ ชื่นชอบครับ ชื่นชอบ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
Romeoza วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romeoza

ใบไม้แห่งความเอื้ออาทร ตกไปที่ใด ที่นั่นงดงามเสมอครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ผู้หญิงร้อยความฝัน วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 19.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Paraneelovely
รสชาติ ความจริง บางครั้งก็ "ขมเกิน" กลิ่นของความฝันบางคราวก็ไช่ว่าจะ "หอมพอ"

ชอบ เรื่องนี้ ค่ะ
โหวต+1 ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
thesnake วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 18.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

กู่เหอเราอีหลบเรินแล้วเดี๋ยวค่อยพบกันนะ..

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Dekthep วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 16.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

ลึกซึ้งมากกับน้ำใจที่มอบให้กับคนแปลกหน้า หายากในสังคมปัจจุบัน
ฝากโครงการเปิดกรุประสานรัก สายB Magnet ของสะสมระหว่างทาง

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
พราย วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/praay

ใบไม้แห้งหล่นร่วงจากต้น-ยังสามารถทำปุ๋ย
คนเล่า ?.........
"เขา" เดินทางไกลโดยอาศัยหัวใจที่เข้มแข็ง
"ฉัน" ผู้อ่อนไหว อดยื่นมือเข้าช่วยเหลือไม่ได้
เพียงแต่ "เขา" ไม่ยอมรับเอาฝ่ายเดียว โดยสัญญาถึงการทำงานชดใช้

ผมว่า "เขา" เข้มแข็งกว่าที่เราเห็นนะครับ

................
แวะมาทักทายอย่างเป็นทางการครับพี่.

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
paedophile วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 13.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

ชีวิตในวันนี้

คือปุ๋ยที่ดีในวันหน้า

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ดินดำ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 11.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackbox

งดงาม

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
Supawan วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 11.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

แวะมาทักทาย จากเมืองน่ารัก ....ปายค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 11.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง


ขอคารวะคุณกู่ด้วยจิตวิญญาณโดยแท้
ทั้งเนื้อหา ทั้งถ้อยความที่แสนงดงาม
ทั้งบทเพลง และทุกอย่างที่บรรจงกวาดเอามารวมกัน
ขอบคุณจริงๆค่ะสำหรับรสทิพย์ที่อิ่มเอมในบ้านนี้

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 10.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

มาบ้านพี่กู่ทีไร ได้ความเข้มแข็ง และกำลังใจกลับไปเมื่อนั้น

"แต่ทุกวันนี้ฉันยังเดินได้ เพราะฉันไม่ยอมพิการ"

ชอบข้อเขียนนี้ของพี่กู่มาก

"หวาน"

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 10.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

อยากเป็นขยะใบไม้จัง
ได้แนวคิดเยอะเลยวันนี้
หวัดดีตอนสายๆครับ
ตื่นแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
redribbons07 วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 09.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

ขอกุศล ผลบุญ ส่งให้คุณพบแต่ความสุขค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
thesnake วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

จิตใจงามนิน้องสาวเรา...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
skinhead วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skinhead
          ส     กิ     น     เ     ฮ     ด         

เป็นสิ่งที่ดีครับคนทุกคนเป็นเพื่อนกันการให้โอกาสคนเหมือนเป็นการให้โอกาสตัวเองด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

อุบัติเหตุสร้างความเจ็บช้ำแก่ผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุต่างๆ

ตั้งสติทุกครั้งก่อนทำการใดๆไม่ให้เกิดความประมาท...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ku_khuan วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khuan
<<"วันนึงชั้นก็ตื่นขึ้นมา!...แล้วพบว่า....ตัวเองเป็นแค่ถ่านไฟฉายก้อนนึง">>

มารับรู้ในสิ่งที่มอบให้ ด้วยใจอิ่มเอิบ..
...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


ละมุนละมัยในอารมณ์กับเรื่องราวแห่งการสร้างสรรค์เรียงร้อยอักษรศิลป์...

เมตตาธรรมค้ำจุนโลกครับ...

อรุณสวัสดิ์เช้าวันจันทร์ครับผม...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ขงเบ้ง วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iam9594
เราไม่เห็นความแตกทำลายของจิต ซึ่งเร็วกว่าความชราภาพ 

จิตเป็นกุศล แค่เห็นใบไม้ล่วง ก็เห็นธรรมแล้วนะครับ ถ้าได้เห็นขยะคงจะเห็นไตรลักษณ์นะครับ อย่ามีโทสะนะครับ ขันติ ขันติ ขันติ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พีร์ระพิชญ์ วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Ravi
กวีแก้ว  แววหวัง  ดั่งถวิล แว่วยิน จินต มรรคสมัย ลอบแดด แผดอ่อน ร่อนรำไร อโณไทย ไต่เลียบ เหยียบผิวทราย ฯ.ฯ

ทักทายครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

เป็นเรื่องที่ดี สำหรับเช้าวันนี้เลย คนเรา มีวิธีการให้ ในรูปแบบต่างกัน..
รู้แล้ว ทำไมกู่ถึงเข้าใจ และ มองอะไรได้ทะลุในบางเรื่อง..
ห้องอบสมุนไพรยังอยู่มั๊ยคะ จะมีวันที่ได้อ่านเรื่อง ที่ กู่เอาชนะความเจ็บป่วยมั๊ย อยากสัมผัสมัน เผื่อเป็นแนวทางในการต่อสู้กับ งานหรือปัญหาต่างๆที่อยู่รอบตัว คงไม่ต่างอะไรกับ ความเจ็บไข้ของชีวิตเช่นกัน...
นับถือ กู่ ในเรื่องนี้...(ยิ้ม)

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

เราเลือกที่จะเป็นได้ครับกู่

ทำไมเสียงดนตรีเศร้าจัง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

กู่ไม่ได้ไว้ใจคนง่ายเกินไปหรอกค่ะ
แค่มองโลกในแง่งาม....
ซึ่งมันทำให้ใจเราเป็นสุข

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลานเทวา วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

ความเมตตา ความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่
เป็นคุณธรรมเบื้องต้นของมนุษย์ ครับกู่


และหวังว่ากู่จะเมตตาลานเทวามากๆ ด้วยนะกู่นะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
sat11 วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 08.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saturday11


ใบไม้ที่ถูกปลิดบางชนิดก็สามารถงอกเป็นต้นไม้ต้นใหม่ได้นะคะ
แม้จะไม่ใช่ต้นไม้ที่ใหญ่โตอย่างต้นคว่ำตายหงายเป็น
เศรษฐีพันล้าน เปปเปอโรเมีย
ธรรมชาติสุดหยั่งรู้แต่ต้องอาศัยใจด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มะอึก วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 07.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

กู่ทำบุญอย่างใจเป็นสุข...เพื่อวันนั้นของชายคนนั้น...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปฐม วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 07.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

เต็มอารมณ์จ๊ะกู่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< ตุลาคม 2007 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน