• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 364950
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันพฤหัสบดี ที่ 20 ธันวาคม 2550
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 1071 , 01:01:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายลมชายทะเลยามเช้าตรู่ ทักทายสรรพสิ่งอย่างอ่อนโยน เสียงใบมะพร้าวเสียดส่ายคล้ายเสียงกระซิบของภูตผีขี้เล่น เจ้าไก่โต้งหนุ่มใหญ่โก่งคอขัน เอ้ก อี เอ้ก ซ้ำๆหลายครั้ง ที่หน้าบ้านหลังน้อยของตัวเอง ก่อนจะกระพือปีกบินมาเกาะที่หัวบันไดกระท่อม เพื่อปลุกเจ้านายให้ตื่นเหมือนทุกวัน แต่วันนี้มันอาจผิดหวัง

“ดูแลตัวเอง ดูแลบ้านให้ดีนะเจ้าโต้ง ระวังไอ้เหลือมจะมากินเจ้าล่ะ” เธอเอ่ยกับมันเบาๆ แทนการเอ่ยลาคนที่ยังนอนหลับอยู่ หญิงสาวก็รู้ตัวดีว่าว่าความรักความห่วงใยไม่ได้หายไปไหน มันยังนอนสงบนิ่งอยู่ในหัวใจ แม้เธอจะอยากกำจัดออกไป แต่ยิ่งดิ้นรนบังคับยิ่งเจ็บปวด คล้ายปลุกให้มันตื่นขึ้นมา เพื่อเรียกร้องสิทธิ์ของความรัก รักที่มีความเห็นแก่ตัวเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงอย่างไม่ยอมอ่อนแอ

เพราะรู้ว่านั่นคือความฉ้อฉลของหัวใจ เธอจึงต้องจากลา

เหลียวหันไปมองร่างบางๆนั้นอีกครั้ง ดูทีรึ ทำเหมือนไม่รู้สึกตัว นอนนิ่งเหมือนหลับลึกออกอย่างนั้น ดีแล้วล่ะ ไม่ต้องร่ำลากันอีก แค่คำพูดเมื่อคืนก็เพียงพอแล้วสำหรับความเข้าใจ เขาคงรู้แล้วว่าครั้งนี้เธอตัดสินจากไปแล้วจริงๆ ก้าวลงบันไดอย่างมึนชาในหัวใจ

กระท่อมหลังเล็กๆในดงมะพร้าว คงเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ ที่เธอจะได้เห็นมัน ผ้าม่านประตูสีขาวหม่นเพยิบไหว คล้ายมือใครโบกลา...ลาที ลาก่อน

เถาตำลึงที่เลื้อยคลุมซุ้มกิ่งไม้หน้าบ้าน ท่าทางจะเริ่มเหี่ยวเฉา เพราะขาดน้ำ ฤดูแล้งมาถึงแล้ว เมื่อไม่มีเธอมันอาจจะตาย แต่นั่นเป็นเรื่องของเขาแล้วล่ะ คนที่อยู่เท่านั้นที่จะรู้ว่าควรทำอะไรกับบ้านและชีวิตตัวเอง

ลาที..ขอให้มีความสุขกับจังหวะชีวิตที่คุณเลือก เธอรำพึง แล้วหันหลังเดินจากมา

บนไหล่มีกระเป๋าสะพายหลังสีน้ำเงินใบเล็กๆที่แทบไม่มีอะไรในนั้น  นอกจากหนังสือที่รักหวงสองสามเล่ม รีบจ้ำเท้าให้เร็วที่สุด เพื่อเขาจะได้ไม่ตื่นขึ้นมาแล้วรั้งเธอไว้ น้ำตาที่ไหลอาบแก้มเหมือนดูดซับเอาเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้น ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมต้องเสียใจกับการจากลา ทั้งที่รู้ว่ายามที่เธอไม่อยู่ เขาไม่ได้อยู่คนเดียว

กว่าจะถึงท่าเรือต้องใช้เวลาเดินขึ้นเนินลงเนิน นานเกือบชั่วโมง แต่ความยาวนานของเวลาไม่ได้ทำให้เธอลังเลสับสนจนคิดหวนกลับสักนิด เพียงแต่เหนื่อยล้าไร้เรี่ยวแรง คล้ายยิ่งเร่งรีบยิ่งช้าลง ช้าลง

“พอกันที พอกันที ฉันจะไม่อยู่ใกล้ๆคนใจโลเลอีกต่อไปแล้ว” ตะโกนข่มขู่หัวใจให้เลิกอ่อนแอ

ที่ตลาดท่าเรือ ผู้คนเริ่มจอแจ เสียงพูดคุยกันดังลั่นของกลุ่มหนุ่มๆ นักเลงชาวเกาะ ที่มีภาษาเฉพาะ ตอนมาอยู่ใหม่ๆไม่ค่อยชิน อยู่ไปนานๆเริ่มซึมซาบภาษาแบบนี้ จึงทำใจรับฟังได้ เสียงบางคนตะโกนถามเพื่อนข้ามหัวเธอไป

“ด.........อ!!  มึงจะไปไหน ไอ้ฉุย” ยังไม่ทันจะหันไปดูหน้าคนถาม ก็พบกับใบหน้าของพฤกษา นักเลงรูปหล่อประจำเกาะ ที่เข้ามาขวางทางเดิน พร้อมกับรอยยิ้มโชว์ฟันขาว ตัดกับสีผิวเม็ดมะขามคั่ว

“จะไปไหน พี่สาว” ไม่มีคำนำหน้าประโยคคำนั้น

“กลับไปข้างบน”  ข้างบน คือแผ่นดินใหญ่ที่คนที่นี่เขาเรียกกัน สำหรับเธอข้างบนมันจะต้องไกลกว่าของพวกเขามากมายนัก

“กี่วันจึงกลับมา” เขาถามต่อ

“ไม่รู้สิ ไม่มาอีกแล้วมั้ง” เธออดที่จะระบายอารมณ์ลงในคำตอบไม่ได้ เพราะอย่างน้อยเขาคือเพื่อนชาวเกาะคนแรก ตอนที่อพยพมาอยู่เมื่อสองปีก่อน

“อ้าว แล้วพี่ชาญล่ะ พี่สาวจะทิ้งพี่ชาญเหรอ แค่ไปๆมาๆก็ได้นี่นา สงสารพี่เขานะ เวลาพี่ไม่อยู่พี่ชาญเหงามากรู้ไหม” น้ำเสียงที่จริงจัง ท่าทางที่จริงใจจากคนที่ดูเหมือนกะล่อนเป็นอาชีพ และเที่ยวเล่นไปวันๆของพฤกษา ทำให้เธออึ้ง

“ไม่ละมั้ง เห็นมีคนอื่นแวะเวียนมาหา มาคุยอยู่เรื่อยๆนี่” เธอว่า แล้วหลบสายตาเขา เพราะรู้ว่าเขาจับความผิดปกติของเธอได้แล้ว

“นั่นมันลูกค้าของพี่เขานี่”

“ไม่จริงหรอก เขามีคนอื่น ตอนที่พี่ไม่อยู่”

“จริงเหรอพี่ พี่ชาญว่าอย่างนั้นเหรอ” น้ำเสียงตกใจ

“มีเสื้อชั้นในอยู่ในห้องนอน ผู้ชายเขาคงไม่ใช้กันหรอก จริงไหม” เธอชักฉุนขึ้นมาตะหงิด

“สีอะไร ขนาดเท่าไหร่ พี่สาวบอกผมได้ไหม” เขาซักอย่างร้อนรน จนผิดสังเกต เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น เพราะคิดว่าป่วยการจะพูดถึง แต่อีกฝ่ายกลับลากแขนเธอไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

“คืองี้นะพี่นะ ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง พี่ไปนั่งกินน้ำชากาแฟกับผมที่ร้านนั้นก่อนดีกว่า” เชาชี้ไปที่ร้านประจำของฉัน ยามมานั่งรอรับคนที่มากับเรือ มันเป็นร้านเล็กๆริมชายหาด ที่ไม่พลุ่กพล่านนัก

“พี่สาว เสื้อชั้นในตัวนั้นสีชมพูใช่ไหม ใช่ไหม” เขาถามย้ำ เธอพยักหน้า

“คืองี้นะพี่ มันเป็นของผู้หญิงจริงๆ แต่ไม่เกี่ยวกับพี่ชาญ มันเป็นของผู้หญิงของผม เออ..ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ผู้หญิงของผม เป็นของผู้หญิงคนหนึ่ง ของยายเจนน่ะ พี่ก็รู้จักนี่ ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่ชาญ” ท่าทีละล่ำละลั่กของเขาทำให้เธอยิ่งอยากรู้

“แล้วมาอยู่ในห้องนอนพี่ได้ยังไง”

“อืมม ก็  ด.......อ   เอ๊ยยยยย “เขาสบถลากเสียงยาว พลางเอากำปั้นเคาะหัวตัวเองถี่ๆ

“ก็เพราะว่า แหม..มันพูดยากนะ เอาเป็นว่าไม่เกี่ยวกับพี่ชาญก็แล้วกัน” เธอเริ่มเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไรเป็นบ้างแล้ว นี่หากไม่เจอเขา เธอคงต้องเสียใจที่เข้าใจชาญผิดไปตลอดชีวิต

เส้นทางเดินกลับบ้านดูรื่นรมย์ยิ่งกว่าตอนไหนๆ แต่หัวใจร้อนรนเพราะอยากกลับไปขอโทษเขาเร็วๆ ค่าที่อาละวาดใส่เขาอย่างหนักเมื่อคืนนี้ ความโกรธที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพราะหึงหวง แต่เป็นเพราะความเงียบสนิทที่ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากเขาเลย เธอต้องการเพียงแค่คำเดียว ว่าใช่หรือไม่ใช่ จริงหรือไม่จริง เท่านั้นเอง  แม้ในที่สุดเขาจะเอ่ยออกมาว่า

“พูดไปแล้วจะเชื่อไหมเล่า” นั่นซี เธอว่า พูดมาสิ อธิบายมาสิ แล้วจะบอกว่าเชื่อหรือไม่เชื่อ...เงียบ ...ไม่มีคำพูดเพิ่มเติม นั่นคือชนวนความโกรธที่ทำให้เธอระเบิดอารมณ์ ประกาศว่า เช้าตรู่ จะไปจากเขาทันที

“ผมขอร้องพี่ชาญเองแหละครับพี่สาว ว่าอย่าบอกใคร ขืนหลุดไปถึงหูเมียผม ผมตายแน่ๆ”
นึกถึงคำพูดของพฤกษาทำให้เธอยิ้มได้ เขายังย้ำกับเธออีกว่า..อย่าให้เมียผมรู้นะพี่

เรื่องเมียดุของเขาเป็นที่เล่าลือกันทั้งเกาะ เพราะเธอเป็นลูกเจ้าพ่อตัวจริง

เสียงหัวเราะร่วนแว่วมา เมื่อสาวเท้าไต่ขึ้นสู่ที่สูงเพื่อไปยังที่ตั้งของกระท่อม เสียงหนึ่งนั้นคือเสียงของเขา แต่อีกเสียงหนึ่งล่ะ เช้าๆอย่างนี้ จะมีลูกค้าตั้งแต่เช้าเชียวหรือ  และนั่นก็เป็นเสียงของผู้หญิงนี่นา หัวใจคนฟังกระตุกวูบ คราวนี้แหละ ยอมรับว่ารู้สึกหึงหวงจี๊ดขึ้นมาทันที ทั้งที่ไม่ได้เห็นหน้าว่าเป็นใครกัน

“ไม่แน่จริงก็อย่ารักใครอีกเลย” บอกกับตัวเองอย่างหดหู่ ที่ไม่สามารถทำใจได้อย่างที่ตั้งใจ

จริงอย่างที่คิด ภาพข้างหน้าที่เห็น เป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ  เธอมาร่วมดื่มกาแฟกับผู้ชายของคนอื่นตั้งแต่เช้า แม้จะเป็นยามสาย แต่ก็เป็นเวลาเช้าเกินไปสำหรับนักท่องเที่ยวฝรั่งที่นิยมนอนดึก

“ฮาโหล เจน” เธอแสร้งทักทายเสียงใส เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ทำทีเหมือนไม่เห็นอาการตกใจของอีกฝ่าย ปลดกระเป๋าออกวางไว้ แล้วนั่งลงบนท่อนไม้เดียวกันกับชาญ ที่ใช้ต่างเก้าอี้ มีโต๊ะเล็กๆ ที่ใช้ไม้แผ่นสี่เหลี่ยมตอกติดไว้บนไม้อีกท่อนหนึ่ง

“ขอกาแฟถ้วยสิคะชาญ” แล้วแกล้งซบไหล่เขา เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของให้อีกฝ่ายรู้ ยังไงก็ตามการชงกาแฟ เคยเป็นสิ่งที่เขาเต็มใจทำให้เธอเสมอ

ในความเงียบของคนสามคน เธอรู้สึกว่ากลิ่นกาแฟไม่หอม รสชาดไม่อร่อยเหมือนที่เคยเป็น เสียงของพฤกษาแว่วตามมาตอกย้ำ

“ถ้าพี่สาวคิดว่าตัวเองรักพี่ชาญ ทำไมไม่มั่นใจว่าพี่ชาญก็รักพี่ คิดมากไปทำไม ผู้ชายไม่ได้เสียหายอะไรนี่ บางทีก็แค่เรื่องนั้น ไม่ใช่เพราะรัก” เขาทำทีเหมือนจะสั่งสอน เธอจึงสวนกลับไปว่า

“สำหรับพี่ รักก็คือรัก รักแล้วต้องซื่อสัตย์ต่อกัน อยู่ไกลกันแค่ไหนก็ต้องไว้ใจกันได้ ถ้าจะมีอะไรกับใคร ต้องเป็นความรัก ไม่ใช่สำส่อน ผู้ชายของพี่ ถ้าจะมีอะไรกับใครพี่ไม่ห้ามหรอก ขอแต่ให้บอกคำเดียวว่ารักเขา แล้วพี่จะจากไปเอง”

“แล้วที่พี่ทิ้งพี่ชาญไปบ่อยๆ พี่ชาญเขาจะเชื่อเหรอว่าพี่ไม่ไปมีคนอื่น”

“พี่ไปทำงานนี่ เขาต้องรู้จักพี่สิ ถ้าเขาไม่เชื่อใจพี่ เราก็ไม่ต้องรักกัน”

“เป๊ะเลย พี่ต้องเชื่อใจพี่ชาญสิ ถ้าพี่รักเขาน่ะ”  อืม  หมัดนี้เสยคางเธอจนมึน

“ก็ได้ แล้วจะพยามเชื่อใจกัน” ด้วยคำนี้ของตัวเอง..ทำให้ต้องนั่งนิ่งเงียบสงบอารมณ์ แต่เขาทั้งคู่ดูเหมือนจะอึดอัดอยู่ลึกๆ

 “ความเชื่อใจ ต้องสร้างร่วมกันจึงจะสำเร็จ จริงไหมชาญ” เธอถามเขาในใจ แต่มันคือการตอบตัวเองไปแล้วอย่างหมดจด

“เมื่อสร้างไม่ได้ ฉันก็แค่ตัดใจไม่คาดหวังอะไรอีกต่อไป เท่านั้นเองค่ะชาญ” หัวใจมันบอกกับเธออย่างนั้น ความรู้สึกที่มีจึงเบาบางว่างโล่ง รอเพียงวันที่มันจะไม่เหลืออะไรอีกเลย ไม่เหลืออย่างแท้จริง

การอยู่ร่วมบ้านในวันต่อๆมา จึงคล้ายคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย

มีผู้หญิงหลายคนแวะเวียนมาหา มาเป็นลูกค้าให้เขาวาดรูปให้ ไม่มีใครที่เธอจะต้องสนใจ หรือรู้สึกอะไรอีกต่อไป

“เมื่อไหร่ที่ฉันไม่เหลือความรู้สึกใดๆอีกแล้ว ฉันก็จะไปจริงๆ” เธออยากบอกกับเขาอย่างนั้น แต่ความเงียบงันที่ครอบคลุมไปทั้งบ้าน ทำให้จำต้องปิดปากเอาไว้

“ทำไมทิ้งผมไป” สิบปีต่อมา เมื่อเธอกลับไปที่นั่นอีกครั้ง  เขาถามคำนี้

เธอได้แต่ยิ้ม

ขอขอบคุณศิลปิน (ที่ไม่ทราบนาม) ผู้รังสรรค์ภาพประกอบ

Dave Koz

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
sat11 วันที่ : 22/12/2007 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saturday11


อืม...คิดว่า "ทิฐิ" นะที่ทำให้สร้างความรู้สึกร่วมกันไม่ได้

เธอว่างั้น
แนก็จะว่าอย่างงี้

ทำให้ค่อยๆห่างกันออกมา
พูดน้อยลงเพราะมัวแต่คิดเอาเอง....

เคยมีอาการแบบที่ว่าหลายหน
เลยเสียเพื่อนสนิทไปสองคน

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
amejorken วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maomao
*** " Don't wait to be loved, to love." "อย่ารอคอยให้มีคนรัก แล้วจึงมอบความรักแก่ผู้อื่น" By : Dj_sama  O(^_^O).. ==>มาทดสอบไอคิวกันที่http://freeweb4u.googlepages.com/iqtest

พาน้องเดือนมาทักทายและเที่ยวชม blogoknation ของพี่ ๆ น้อง ๆ ครับ ว่าง ๆ เชิญที่บ้านของเรานะครับ http://www.oknation.net/blog/maomao2 (สัพเพเหระ)
http://www.oknation.net/blog/nongdeun (เที่ยวกับเดือน)
http://www.oknation.net/blog/maomao (คอมพิวเตอร์)

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ตาเรน วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 22.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

มาอีกรอบ.....
สั่งจองพกเก็ตบุคก่อนใคร 1 เล่ม เด้อ..อิ.อิ..

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
yai2333 วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yai2333
..Everything can do... If you done..

รัก มากด้วยหลายความหมาย...





...

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
yongchan วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan

อ่า... พูดไม่ถูก... เหมือน "เธอ" ก็จะคิดมากไปหน่อยป่ะคะ? แต่ก็อย่างว่านะ ถ้ามันไม่เชื่อใจกัน ความสัมพันธ์ก็ไปไม่รอด และถ้าเธอตัดสินใจได้เอง.. มันก็เป็นสิ่งที่เธอเลือก

หย่งจะมาขอบคุณพี่กู่ (เป็นพี่เป็นน้องกันเลยละกันเนอะ ) ที่กรุณามาตอบเอ็นทรี่ให้อย่างตั้งใจ ดีใจมากที่ได้อ่าน

หย่งเห็นด้วยกับพี่หลายข้อมากๆ โดยเฉพาะ

หนึ่ง เรื่องรบ. ที่ไม่จริงใจกับการแก้ปัญหา บางคนดูถูกเสียด้วยซ้ำ และเชื่อว่าหลายคนมากๆ ก็ต้องเคยใช้บริการของเธอเหล่านี้

สอง เรื่องที่ว่าคนเจ็บช้ำมามาก ย่อมไม่ไว้ใจ จริงๆ หย่งก็ดีใจที่พี่ๆ พวกนี้เล่าเรื่องเค้าให้หย่งฟัง แต่ก็ไม่แน่ใจว่าพูดจริงทั้งหมดรึเปล่า คิดว่าการศึกษาเรื่องแบบนี้ ต้องมีระยะเวลา ได้คลุกคลีซักหน่อย

จริงๆ ถ้ามีโอกาส หย่งอยากได้ไปคุยแบบพี่กู่บ้าง ถามคนที่กำลังจะไป หรือคนที่ขายอยู่ น่าจะเปิดโลกทัศน์ของเราได้มากทีเดียว

หย่งเห็นด้วยว่า ความเป็นเพื่อน ที่มอบให้พวกเขาน่าจะดีที่สุด ต้องไม่ตั้งข้อรังเกียจ

ขอบคุณที่มาแชร์นะคะพี่ ชอบจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nnnnnn
จอมยุทธไพร หัวใจพอเพียง

“สำหรับพี่ รักก็คือรัก รักแล้วต้องซื่อสัตย์ต่อกัน อยู่ไกลกันแค่ไหนก็ต้องไว้ใจกันได้ ถ้าจะมีอะไรกับใคร ต้องเป็นความรัก ไม่ใช่สำส่อน ผู้ชายของพี่ ถ้าจะมีอะไรกับใครพี่ไม่ห้ามหรอก ขอแต่ให้บอกคำเดียวว่ารักเขา แล้วพี่จะจากไปเอง”

คือบทสรุปของลูกผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ
สุดท้ายก็ลาที ซาบซึ้งอย่างเข้าใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
มุสิกะตะวัน วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 08.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mataharee


ได้กลิ่นทะเลติดมาเลย กู่ ลาที ที่ไม่ใช่ลาก่อน ใช่มัย

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 23.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/augustrain
Into each life some rain must fall.

หลายครั้งที่รักสะดุด
เพราะไม่เชื่อใจกัน
รักแบบไม่เห็นแก่ตัวเลย นี่มันยากแท้น้อ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 22.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!


พี่ชาญถามออกมาได้
ตั้งสิบปีเลยเหรอ
มันจะนานไปหน่อยมั้ยครับ
เธอกลับมาก็เมื่อทุกอย่าง
ย่างเข้าสู่วัยชราแล้วมั้ง

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 22.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีค่ะพี่กู่

คิดถึงสม่ำเสมอนะค่ะ

มาบ้านพี่ทีไร สิ่งที่จะได้อันดับแรก

คือเสียงเพลงที่แปลก ฟังแล้ว เย็น เย็น


ชอบค่ะพี่

"หวานจ้า"

(ปล. มีเวลาจะมาเก็บอ่านค่ะพี่)

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ธมลวรรณ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tamonwan


เรื่องละเอียดอ่อนของชีวิตคู่
เรื่องเข้าใจผิดที่อาจเกิดขึ้นได้..
เพราะต่างคิดไป..เพราะห่างไกล..
แต่จะกี่ปี..ถ้าคืนดีกันได้..ก็มีแต่รอยยิ้มนะคะ
.
คิดถึงค่ะ..คุณกู่

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

อ่านแล้วก็ยิ้มแหล่ะ แต่ยังคิดถึงเรื่องไอ้เก๋ากับไอ้เสืออยู่หน่ะ พอดีอ่านติดกัน 555

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 21.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง


23 ธ.ค.นี้ ฝากชาติด้วยจ้ากู่..ช่วยๆกันเนาะ
1 เสียงที่มีคุณภาพของเราช่วยชาติได้

ความรักต้องการความไว้เนื้อเชื่อใจกัน....ใจเย็นสักนิดชีวิตอาจไม่ต้องพบกับคำว่าเสียใจ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 21.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ดีใจจังน้องกู่แวะมาบอกข่าว ว่าวัดวังม่วงยังผลิตเรือแข่งอยู่

ครับความรักต้องไว้ว่างใจซึ่งกันแหละกัน

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ตาพรานบุญ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 21.11 น.
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=ta-pran-boon
ตาพรานบุญ

ฉากและเรื่องให้เคลิ้มคล้ายดั่งว่าเป็นส่วนหนึ่งของเราเอง แต่ไม่มีเสื้อในใคร
เรื่องสั้นดี

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

บางทีมันอาจดูเป็นเรื่องเล็กๆสำหรับบางคน
แต่ บางคน เรื่องแบบนี้มันกัดกร่อนใจ
และ ยิ่งอยู่ใกล้ ก็ดูเหมือนยิ่งห่างออกไปทุกที..มันเป็นแบบนั้นจริงๆ..

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
slipknot วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slipknot
ถึงเป็นผี...ก็เป็นผีมี..หัวใจ...นะเฟร้ยยยยยย

โหวต...

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 18.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


อุ๊ย... พิมพ์ชื่อผิด ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับ...

...คุณกู่...


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 18.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


...ลุ้นตลอดเลยครับคุณกุ่ย รู้สึกกระชากใจเป็นห้วง ๆ อย่างไรก็ไม่รู้...

อยากอ่านต่อครับ...

ป.ล. ๔ ภาพสุดท้าย ไว้คลายเครียดครับ ออกจะฝืด ๆ ไปนิดน่ะครับ...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
แพรจารุ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 14.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

อือ...ไมได้อ่านงานแบบนี้มานานแล้ว จินตนาการหดหาย ชีวิตมีแต่เรื่องจริง
(เสี้ยวจันทร์ เคยพูดกับเรานานแล้วว่า อารมร์เรื่องสั้นหายไปทันที เมื่อเรายุ่งอยู่กับเรื่องจริง กับข้อมูบมากเกินไป เข้าใจว่า เธอเขียนงานนี้ไว้นานแล้ว โอเคนะ ได้ในอารมณ์

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
เจ้าชายเย็นชา วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aiem

เพลินดีครับ..กับงานเขียนที่มีคุณภาพ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ภาษาหลากสี วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 13.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pasalarksee
นิดนรี

เรื่องมันเศร้า

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ตาเรน วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 12.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

พกเก็ตบุ๊ค..จะออกเมื่อไร..อิ..อิ..

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 12.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ยังมีสิ่งใด
จะน่ากลัวไปกว่า
ความรู้สึก
ของเราเอง

เรื่องน่ารักน่ะ ตะเอง

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
supameeh วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 12.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/digitalmedia
เปิดโลกทัศน์ ดิจิตอลมีเดีย

คุณกู่ เขียนเรื่องที่อ่านแล้วเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกเลย
ชื่นชมครับ ชอบวิธีเล่าเรื่องด้วย..

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ยังไม่ได้อ่านนะกู่
แต่เดี๋ยวจะกลับมาอ่าน
ไปก่อนหล่ะ......

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ถ้าความรักเป็นดังภูเขา จะไปกลัวอะไรถ้า เจ้าเสือ กับเจ้าเก๋าจะมาฉี่รดมันบ้าง ....

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
redribbons07 วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 08.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

ความรัก ความว่างเปล่า และเหตุผล ประกอบกัน

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Supawan วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 08.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

โรแมนติกดีค่ะ ...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 08.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

น้ำหล่อเลี้ยงที่สำคัญที่สุดคือความเข้าใจ
และการเปิดใจคุยกัน...การจากลาคงไม่เกิดขึ้นง่ายๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ส.สุทธิรักษ์ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 02.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthirux
บันทีก  ตนไร้ราก

สวัสดีครับ แวะเข้ามาอ่านเรื่องสั้น ลาที มิใช่ลาก่อน
10 ปี ยังไม่สาย สำหรับ การรอคอย ครับ...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ฮาริส วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 02.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Haris

แวะมาเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
BlackandWhite วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 02.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackandwhite



May you experience
god's peace joy and
love throughout this
Christmas season
and throught
2008

มีความสุขกับชีวิตนะครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ปุณณดา วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

..เมื่อไหร่ที่ฉันไม่เหลือความรู้สึกใดๆอีกแล้ว ฉันก็จะไปจริงๆ..
ประโยคนี้มันโดนจริงๆค่ะกู่
นั่นสินะ..ถ้าไม่รู้สึกอะไรแล้ว ผู้หญิงกี่คนๆ ของเธอ
ก็เป็นแค่ลมพัดผ่าน แต่ไม่อาจทำให้ดวงตาระคายอีกต่อไป..
แล้วจะอยู่ไปทำไม๊..บินโลด

ปล.นั่นสิ เรื่องจิงก๊ะ...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

::::อ่านทุกบรรทัด สัมผัสทุกอารมณ์คำ ครับ ชอบไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกและเรื่องราวที่เกิดจริง ๆกับคนเขียนหรือเปล่า ไม่รู้:::::

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
แม่มดขาว วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/superme
<<<< เ ส ม อ ม า แ ล ะ ต ล อ ด ไ ป >>> 

เรื่องอ่านแล้วเพลินเลยคะ

หลับฝันดีนะคะ

แม่มดขาว

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เจ้านกน้อย วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Le-Petit-Prince


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
feng_shui วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

แนวโรแมนติก ยามตี1กว่าๆ 55555 ยังไหวค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
stayingalive วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/stayingalive

อ่านจนแล้ว..เข้าใจจบนะย่ะ
ตรงกับสำนวนที่ว่า ความอดทนของคนเรามีจุดสิ้นสุด อิอิ
นอนได้แล้วกู่..เดี๋ยวแก่ หนอนไปนอนแล้วนะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
กิต วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kit2550
สิ่งที่ยังไม่รู้........ยังมีอีกเยอะขอบคุณทุกท่าน....ที่นำเรื่องที่ยังไม่รู้...แบ่งปันกันรู้



ยิ้มครับ

สวัสดีครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สายธาร วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cyberfrogy
 http://www.facebook.com/groups/dhammayatrahttps://www.facebook.com/BAAN.RAI.SAITHARN http://www.oknation.net/blog/DigitalTour


ขอบคุณครับ.....ขอให้สุขภาพดี...มีความสุขสรรค์ตลอดสัปดาห์แห่งประชาธิปไตย


แนะนำบล็อกใหม่ของ สายธารครับ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เชิญ เที่ยวเทศกาลคริสต์มาสต่างแดน รักษ์แม่น้ำลำคลอง

http://www.oknation.net/blog/DigitalTour (ClipVDO เก็บมาฝาก)

********************************************************

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
stayingalive วันที่ : 20/12/2007 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/stayingalive

อิอิ มาดึกไปป่าว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< ธันวาคม 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน