• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 338478
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 2306 , 14:35:05 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อีกเรื่องหนึ่ง ที่แม่อยากบอกกับลูก ถ้าแม่รู้ว่าลูกจะอยู่กับเราไม่นาน แม่คงไม่ส่งลูกไปเรียนหนังสือในเมือง แม้ว่าการไปอยู่ที่นั่นเป็นเรื่องที่ดีต่ออนาคตก็ตาม

“ป่านต้องเรียนในเมืองนะลูก ไปอยู่กับปู่กับย่า กับพี่ปุ้ย” ลูกรับฟังอย่างตกใจ มองหน้าแม่แล้วนิ่งอึ้ง ด้วยวัยเพียงแปดขวบเท่านั้นเอง ทำไมต้องให้หนูไป แม่คิดว่าในใจลูกคงรำพึงแบบนั้น แต่ไม่มีคำใดเอ่ยออกมา

แม่กับพ่อตกลงกันโดยไม่ได้ถามความสมัครใจของลูก แต่ลูกก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เมื่อแม่สัญญาว่าจะไปเยี่ยมลูกให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะไปหาลูกทุกครั้งที่ลูกต้องการ แล้วแม่กับพ่อก็ทำตามนั้นจริงๆ เราไม่เคยห่างกันเกินไป โดยเฉพาะในเวลาที่ลูกป่วยแม่อยู่ข้างๆลูกเสมอ แต่ความป่วยไข้ก็ยังพรากลูกไปอยู่ดี

เรื่องความเข้มแข็งทางจิตใจที่ลูกมีเป็นพื้นฐาน ทำให้แม่วางใจว่าลูกสามารถดูแลตัวเองได้เมื่ออยู่ห่างแม่ เพราะแม่ได้อ่านเรียงความของลูก ที่คุณครูให้เขียนเกี่ยวกับเรื่องแม่ ลูกเขียนไว้ว่า

“แม่ให้ฉันมาเรียนหนังสือในเมือง เพราะแม่อยากให้ฉันมีอนาคตที่ดี เพื่อนฉันบางคนไม่มีพ่อแม่แต่เขายังเรียนหนังสือได้ ฉันยังมีแม่ที่เป็นกำลังใจ ฉันต้องอยู่ได้เช่นกัน”

แต่ทว่าปีแรกที่ลูกอยู่ในเมืองมุกดาหาร ในชั้นเรียนประถมปีที่ 3 ลูกเริ่มมีอาการปวดท้องด้านซ้าย พี่ปุ้ยที่คอยดูแลลูกบอกว่า ทุกครั้งที่ปวดท้อง น้องยังตั้งใจไปโรงเรียน บางวันปวดมากจนต้องไปนอนพักในห้องพยาบาล แต่เมื่อพี่สาวถามว่าเป็นยังไงบ้าง ปวดมากไหม น้องจะตอบเหมือนๆกันทุกครั้งว่า “ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงป่าน”

การไปหาหมอเพื่อตรวจอาการปวดท้องในครั้งแรกๆ หมอบอกว่าลูกเป็นโรคเครียด เป็นเด็กเรียนเก่ง ความเครียดลงกระเพาะ หมอจ่ายยารักษาอาการปวดท้อง และเป็นเช่นนั้นทุกครั้งที่ไปหาหมอ

จนกระทั่งหนึ่งปีผ่านไป อาการปวดท้องของลูกเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่เคยปวดเพียงเดือนละครั้ง กลายมาเป็นหลายครั้ง แม่ต้องเปลี่ยนหมอเปลี่ยนโรงพยาบาล แต่แล้วการวินิจฉัยโรคก็ไม่ต่างไปจากเดิมเท่าใดนัก หมอโรงพยาบาลที่สองบอกว่า ลูกเป็นโรคกระเพาะ สาเหตุมาจากการเป็นเด็กเรียนเก่ง มีความเครียดมาก โตขึ้นก็จะหายไปเอง 

จริงอยู่ที่ประวัติการเรียนของลูกดีเยี่ยม ด้วยความตั้งใจเรียนของลูก แต่ไม่ได้มีใครบังคับลูกเลยสักนิด ลูกมีวินัยในตัวเองทั้งสองคน คุณย่าบอกว่าตลอดเวลาที่อยู่กับคุณปู่คุณย่า ลูกไม่เคยเหลวไหลในเรื่องการเรียน กลับจากโรงเรียนลูกจะต้องทำการบ้านให้เสร็จก่อนแล้วจึงจะเล่นตามประสาเด็กๆ ลูกเล่นเกมคอมพิวเตอร์เหมือนเด็กทั่วไป โดยที่ไม่ต้องควบคุมระวังว่าลูกจะติดเกม เพราะสิ่งที่ลูกติดมากกว่าคือนิทานก่อนนอน

ทุกคืน แม้กระทั่งตอนที่ลูกป่วยมาก ลูกจะขอให้พ่อกับแม่เล่านิทานก่อนนอน เรื่องเดิมๆซ้ำๆ ลูกฟังได้ไม่เบื่อคือเรื่องสโนว์ไวท์ และเรื่องชีวิตวัยเด็กของแม่ที่ยากจนมากต้องเดินเท้าไปไกล เพื่อขอข้าวจากหมู่บ้านอื่นมากิน ดังนั้นแม่คิดว่า เรื่องจิตใจที่ตึงเครียดไม่น่าจะเกิดกับลูก เพราะลูกมีคนเล่านิทานให้ลูกฟังหมุนเวียนกันไป ทั้งปู่ ทั้งพ่อ และแม่ เราอยู่ใกล้ๆลูกตลอดเวลา เราให้เวลากับลูกมากเท่าที่จะทำได้ แม้กระทั่งพ่อที่มีงานยุ่งเป็นที่สุด

แต่สาเหตุการปวดท้องของลูก แม่ก็ไม่เคยคาดเดาไปไกล อาจเป็นเพราะแม่ไว้วางใจในความรู้ของหมอ เหมือนคนทั่วๆไป แต่สิ่งหนึ่งที่เราทั้งหลายไม่ได้คิดคือ หมอเองก็ไม่สามารถรู้จักมะเร็งได้ทุกแง่มุม โดยเฉพาะมะเร็งในตับอ่อนที่ตรวจพบได้ยากมาก และพบในเด็กเพียงไม่กี่ราย ดูเหมือนว่าลูกจะเป็นรายที่สองหรือสามในประเทศไทย เท่านั้นเอง

แม่มาย้อนคิดเรื่องจิตใจของลูก แม่รู้ว่าลูกโตขึ้นและพร้อมที่จะเข้าใจคนอื่น รู้จักการให้กำลังใจคนอื่นได้แล้วด้วย โดยเฉพาะกับแม่ เมื่อเวลาที่แม่ไปเยี่ยมไปนอนค้างกับลูกในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เวลาที่แม่ต้องกลับหมู่บ้าน ลูกจะร้องเพลงให้กำลังใจ บางครั้งก็เป็นเพลงตลกๆ ของโปงลางสะออน แล้วบอกว่า “หนูไม่คิดถึงแม่หรอก” เมื่อแม่ขับรถจากมาแล้ว ลูกยังส่งข้อความทางโทรศัพม์มือถือมาให้กำลังใจแม่ บอกว่า “แม่ขับรถดีๆนะ รักแม่นะ”

การเป็นเด็กในเมืองไม่ได้ทำให้ลูกเปลี่ยนแปลง ทุกปิดเทอมลูกกลับมาบ้านบัวของเรา ลูกมีกลุ่มวิ่งเล่นของลูกราวๆสิบคน ลูกตั้งตัวเป็นผู้นำ ในเวลาปิดเทอมนั้นเด็กทุกคนจะต้องมีงานเป็นของตัวเอง นั่นคือการดูแลความสะอาดของศูนย์อินแปง ลูกประชุมจัดเวรกวาดขยะ ทุกคนต้องทำงานให้เสร็จก่อนที่จะวิ่งเล่น สิ่งที่ลูกและเพื่อนๆชอบมากที่สุดคือเกมไล่แตะตัว ที่คนเก่งๆมักจะปีนหนีขึ้นไปอยู่บนเถาวัลย์สูง และลูกนั่นเองที่ปีนได้สูงกว่าทุกคน

เถาวัลย์ใหญ่ยังคงอยู่ ทุกครั้งที่แม่เหลียวเห็น มันเป็นสิ่งบาดตาบาดใจ ลูกรู้ไหม เสียงหัวเราะร่าเริงแจ่มใสของลูกยังคงอยู่ เพื่อนๆของลูกไม่มีใครปีนป่ายเล่นบนนั้นอีกเลย ทุกคนคงคิดถึงลูก

อาการป่วยของลูกชัดเจนขึ้น เมื่อตอนปิดเทอมครั้งสุดท้าย เดือนตุลาคม ปี 2551 ลูกปวดท้องนอนซมอยู่ในบ้าน นานหลายชั่วโมง แม่จึงให้กินยาประจำตัว คือยารักษาโรคกระเพาะ ลูกจึงลุกขึ้นมาเล่นกับเพื่อนๆที่นั่งรออยู่ที่ข้างล่างได้

นั่นคือการเล่นปีนป่ายเถาวัลย์ครั้งสุดท้ายของลูก

.

.

.

หมายเหตุคนเขียนบล็อก ระยะนี้ฝนตกเกือบทุกวัน แสงอาทิตย์ไม่มากพอที่จะเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้าเพื่อใช้ทำงานได้ตลอดวัน เมื่อวานกำลังพิมพ์งาน จอคอมฯดับพรึ่บ ตายละหวา...และแล้วเจ้าสีเหลี่ยมก็บอกว่า ชาร์จแบ็ตเตอรี่ซะดีๆ ...แป๊ค ต้องหยุดทำงานไปตลอดค่ำคืน วันนี้มีแสงจ้าบ้าง แต่ตอนนี้เมฆฝนกำลังตั้งเค้า บอกข่าวถึงน้องพรและสหายรักทั้งหลาย ถ้าบังเอิญหายไปสักวัน ขอให้เชื่อมั่นว่า คนไกลปืนเที่ยงไม่ได้เบี้ยว แต่ไม่มีไฟ(ฟ้า)จริงๆ

ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ตามอ่าน ตามที่กู่แจ้งไว้ ต้องถนอมพลังงาน จนไม่ได้ตอบคำทักทาย ขออภัยด้วยค่ะ 

ขอได้รับการคารวะจากกู่ โดยเฉพาะพี่อักษราภรณ์ พี่สาวในทางธรรม





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 21/05/2009 เวลา : 13.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ไม่อยากให้ลูกไปอยู่ไกลบ้านเลยเมื่ออ่านตอนนี้จบ

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 19/05/2009 เวลา : 06.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

ตามมาอ่าต่อค่ะ
พรุ่งนี้อย่าลืมแวะไปที่บ้านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
theeratatt วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

ตามต่อ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

สวัสดีครับพี่กู่...
ชั่งใจอยู่นาน ผ่านไปผ่านมาก็หลายรอบในที่สุดก็ได้เวลาที่ต้องอ่านซะที...และเป็นตามคากเดินเข้าออกห้องน้ำเพื่อล้างน้ำตาก็หลายครั้ง

เป็นครอบครัวที่เข้มแข็งมาก ทุกๆ คนเลยครับ นึกถึงตัวเองว่าถ้าสิ่งเหล่านี้เกิดกับครอบครัวเรา เราจะเข้มแข็ง(ทางใจ) ได้ขนาดนี้หรือไม่ หรือเราจะฟูมฟายขนาดไหน

หลายตอนที่บอกเล่ามา ทำให้รู้สึกเจ็บลึกๆ แทนคุณพ่อและคุณแม่ของแม่ชีน้อยไปด้วย แต่แม่ชีน้อยก็เป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่คนอื่นได้มากมาย "แม้ป่วยกาย ขออย่าให้ใจป่วยไปด้วย"

แล้วคงได้มาอ่านกันต่อจนกว่าพี่จะจบพัธกิจนี้ครับ...(แต่คงต้องตั้งตัวกันหลายรอบเช่นเดิม) ช่วงนี้ฝนมากพายุแรง รักษาตัวด้วยนะครับ แล้วดายหญ้าทันมั้ยพี่...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 14.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ขอโทษครับพี่กู่
เพิ่งได้เข้าบล็อควันนี้
หลังจากห่างๆไปราวสามสี่วัน
...
ติดตามเรื่องราวของแม่ชีน้อยไล่ตามอ่านทุกตอนแล้วครับ
ส่วนผมยังไม่ได้มีหัวข้อที่จะเขียนเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
spyone วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 14.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 23.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

555 รูปปีนเถาวัลย์ท่าทางซนดี ชอบ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
อักษราภรณ์ วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 20.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....

วันนี้...
รออ่าน...
ตั้งแต่เช้าค่ะ...

เรื่องแม่ชีน้อย...
น่าติดตามมากค่ะ...

ยากนะคะ...

แม้ผู้ใหญ่หลาย ๆ คน...
ที่พบสภาวะเช่นนี้...
ยังยากที่จะตั้งสติได้...

สาธุกับแม่ชีน้อยค่ะ...

สาธุคุณกู่ค่ะ...
ที่ถ่ายทอดออกมาจากใจ...
แจ่มชัดทุกตัวอักษร...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ตามมาอ่านสารคดีชีวิต
พันธกิจที่มีคุณูปการ
ต่อสังคม

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
phithak-P วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 15.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

อ้าว!ทำไมจบดื้อๆอย่างนี้ละครับ อืมม!สงสัยว่าไฟจะดับอีกไหมหนอเนี่ย
คุณพี่กู่สบายดีนะครับ
ปล.ว่าแต่พี่ไม่ลองมาใช้พลังงานจากกังหันลมดูบ้างหรือครับ เมื่อโซล่าเซลล์เป็นอย่างนี้
ขอบคุณครับ ขอให้คุณพี่มีความสุขกับงานการและชีวิตครับ
ไปล่ะครับ ปรู๊น ปรู๊น น น น น...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กัปตันแจ๊ค_จอมโจรจอมใจ วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 15.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< พฤษภาคม 2009 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน