• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 338300
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันอังคาร ที่ 2 มิถุนายน 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 1560 , 18:48:54 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตอนที่ 19 จิตอัศจรรย์

อาจเป็นเพราะว่าแม่อยู่กับลูกตลอดเวลา จนกระทั่งคิดว่าความสงบนิ่งคืออาการปกติที่ลูกเป็นอยู่ แน่ล่ะ นิสัยของลูกไม่เหมือนเด็กอื่นๆมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ลูกมีสมาธิมาตั้งแต่ตัวน้อยๆ แม่เคยเห็นลูกนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่คนเดียว ทั้งแต่งตัวและหวีผมให้มันครั้งละนานๆ เป็นชั่วโมง สองชั่วโมง โดยไม่เบื่อเพราะนั่นคือกิจกรรมของเด็ก ๆ ที่ภายในใจอาจมีจินตนาการมากมาย แต่ขณะที่เป็นคนป่วย การใช้เวลานิ่งเงียบอยู่กับตัวเองของลูก เช่นการเขียนบันทึกและอ่านหนังสือ ความนิ่งเงียบที่เกิดขึ้น ทำให้ลูกดูคล้ายผู้ใหญ่คนหนึ่ง ที่แม้กระทั่งพ่อกับแม่ก็ยังเกรงใจ ไม่กล้ารบกวน

สิ่งที่ลูกเป็น สิ่งที่ลูกทำ อาจไม่น่าแปลกใจนัก เพราะเราต่างก็รู้ว่าลูกพยายามสงบนิ่งอยู่กับการทำสมาธิตามคำสอนของหลวงพ่อ แต่มีบางอย่างที่แม่อ่านพบในบันทึก และคิดว่าลูกเองก็คงประหลาดใจเช่นกัน ว่าสิ่งนั้นได้เกิดขึ้นแล้ว และในเวลาต่อมา ลูกสามารถใช้จิตดวงนั้นทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในการเยียวยาตนเองตามที่หลวงพ่อสอนไว้

การเฝ้าดูจิต จนกระทั่งจิตเฝ้าดูกายทำงานอย่างต่อเนื่องตามธรรมชาติของมัน น่าจะเป็นอยู่ตลอดเวลา แต่สิ่งหนึ่งที่ลูกทิ้งไว้ให้เรารู้คือ การบันทึกในรายละเอียดของการพิจารณากาย หลังจากที่มีการพอกยาไปแล้ว

วันที่ 4 สิงหาคม

บันทึกเริ่มตั้งแต่เช้าตรู่ มีเรื่องราวซ้ำเดิม คือ อาหารการกิน กินยา และอาบน้ำสมุนไพร มีสิ่งใหม่เกิดขึ้นคือ ทำยาพอก สูตรของแม่ชีถนอมศรี

10.45 น. บูชาพระรัตนตรัย ก่อนจะเริ่มทำยา (ยาพอก) แม่ชีถนอมศรี บอกว่าสรรพคุณยาทำให้เจ้ากรรมนายเวกลัว แล้วออกไป (สรรพคุณนี้เป็นความลับระหว่างลูกกับแม่ชี)

11.56 น.พอกท้อง พอกหัว

12.30 น. พอกท้อง พอกหัวเสร็จ

              เย็นทั่วท้องและหัว

              หายใจสบายขึ้น

              เย็นไปถึงตับ

              เย็นไปถึงสมอง

              รู้สึกเหมือนมีอะไรมาดูดที่ตับ

             โล่ง เบาสบาย

12.41 น. กินน้ำต้มสมุนไพร หญ้าคมปาว

               ตอนพอกยา ตั้งจิตอธิษฐานเปิดร่างกาย อุทิศบุญ และอโหสิกรรมให้เจ้ากรรมนายเวร

              กำหนดลมหายใจเข้าออก ท่อง พุท-โธ

ในบันทึกของวันนี้ นอกเหนือจากกินอาหาร กินยา นวด อาบแดด ยังมีการบันทึกว่า เปิดร่างกายให้หมอเทวดามารักษา อุทิศบุญ และภาวนาพุท-โธ  ซึ่งกลายเป็นกิจกรรมหลัก ที่ลูกทำอยู่ตลอดเวลา

16.24 น. พอกท้อง และหัว ด้วยรากพรหมราชา

               แผ่เมตตาจิต

               กำหนดลมหายใจเข้า-ออก

               ท่อง พุท-โธ

16.53 น. พอกท้องและหัวเสร็จ

                หายใจโล่ง สบาย

                เย็นหัวและท้อง

                ขาสั่น

                 รู้สึกมีอะไรมาดูดที่ท้อง

                 สมองปลอดโปร่ง

จากนั้นเป็นบันทึกถึงกิจกรรมเดิมๆ  รวมทั้งสวดมนต์ทำวัตรเย็น และเปิดร่างกาย ภาวนาพุท-โธ

วันที่ 5 สิงหาคม

ลูกตื่นมาทำวัตรเช้า ตั้งแต่ 05.40 น. และพอกท้องพอกหัว เวลา 06.33 น. เสร็จในเวลา 06.51 น.

ในบันทึกเริ่มมีความละเอียดของอาการทางกาย ที่เกิดจากการพอกยามากขึ้น

06.51 น. พอกท้องและหัวเสร็จ

               เย็นท้อง และหัว

               เย็นไปถึงกระดูก

               รู้สึกมีอะไรมาดูดที่ท้อง

               หายใจโล่งสบายท้อง

               เย็นทั่วหัว

               เย็นไปถึงหน้าผาก

               โล่ง เบาสมอง

ช่วงเที่ยง มีการพอกยาที่ท้องและหัวเหมือนเดิม ในบันทึก มีรายละเอียดของอาการทางกายเพิ่มมากขึ้น

 12.50 น. พอกหัวและท้องเสร็จ

                เย็นทั่วหัวและท้อง

                เย็นถึงสะดือ

                เย็นถึงกระดูกซี่โครง

                เบาท้อง รู้สึกโล่ง

                หายใจสะดวกขึ้น

                รู้สึกมีอะไรมาดูดที่ท้อง

                เบาหัว โล่งสมอง

                เย็นถึงหน้าผาก

                เย็นถึงตา

                เบา สบายทั้งตัว

อีกทั้งอาการของร่างกายภายนอก ลูกยังเขียนว่า มือทั้งสองข้าง สีแดงลดลง เป็นสีปกติมากขึ้น

บันทึกในวันต่อๆมา แสดงให้เห็นถึงการทำงานของจิตที่ละเอียดขึ้นเรื่อยๆ  แม่ดูจากบันทึกที่ว่าอวัยวะต่างๆตอบสนองการพอกยาอย่างไรบ้าง น่าจะหมายถึงว่า ในทุกขณะจิต ลูกได้เฝ้าดูการทำงานของมันตลอดเวลา

วันที่ 6 สิงหาคม

17.10 น. พอกท้องและหัวเสร็จ

               เย็นทั่วท้องและหัว

               หายใจสะดวกมากขึ้น

               โล่ง เบาท้อง

                เย็นที่ตับมากขึ้น

                ดูดทั่วท้อง

                ดูดถึงปอด

                ดูดถึงคอ

                เย็นถึงต้นขา

                เย็นถึงกระดูกสันหลัง

                เย็นถึงกระดูกซี่โครง

                โล่งเบาหัวสมอง

                 เย็นถึงหน้าผาก

                 เย็นถึงตา

                 เย็นถึงจมูก

                 เบา สบายกายขึ้นมามาก

                 รู้สึกว่าก้อนจะอ่อน

เป็นไปไม่ได้เลย ที่แม่จะมองข้ามการทำงานของจิตลูกในแต่ละวัน นั่นเป็นเพราะว่า บันทึกในแต่ละวันต่อจากนี้ คือความละเอียดอ่อน และวันเวลาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในการเป็นนักบวชของลูก กับการเยียวยาความป่วยไข้ของตนเอง

วันที่ 7 สิงหาคม

07.00น. พอกท้องและหัวเสร็จ

              เย็นทั่วท้อง

              เบา โล่งท้อง

              หายใจสะดวก โล่ง

              เปล่งเสียงได้ดีขึ้น

              เย็นถึงกระดูกสันหลัง

              เย็นถึงกระดูกซี่โครง

              เย็นถึงต้นขา

              เย็นถึงต้นแขน เล็กน้อย

              เย็นถึงตับ มากขึ้น

              ดูดถึงปอด

              ดูดถึงคอแรงขึ้น

              ดูดถึงตับแรงขึ้น

              รู้สึกว่าท้องอ่อนมากขึ้น

               เบา โล่งหัวสมอง

              เย็นถึงหน้าผาก

             เย็นถึงตา

             เย็นถึงหู

             เย็นถึงริมฝีปาก

             เย็นที่กลางกระหม่อมมากขึ้น

             โล่ง เบาสบายตัว

ลูกแม่ บันทึกแต่ละวัน แม่เห็นถึงการดูกายที่ละเอียดขึ้นเรื่อยๆ หลังการพอกยา ด้านภายนอกร่างกาย ลูกบอกว่าสีแดงที่ฝ่ามือลดลง เสียงที่พูดมีพลังมากขึ้น และการหายใจก็ช้าลง

แม่เห็นความละเอียดที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวัน เช่น ลูกบอกว่า อาการของร่างกายแสดงรายละเอียดมากขึ้นเรื่อยๆ

วันที่ 8 สิงหาคม

13.28 น. พอกท้องและหัวเสร็จ

              เย็นทั่วหัวและท้องมากขึ้น

              เย็นลึกลงไปทั่วหัว และท้องมากขึ้น

              เบา โล่งท้องมากขึ้น

              เย็นทั่วท้องมากขึ้น

              เย็นถึงตับมากขึ้น

              เย็นถึงปอดมากขึ้น

              เย็นถึงคอมากขึ้น

             เย็นถึงต้นขามากขึ้น

             เย็นถึงต้นแขนมากขึ้น

             เย็นถึงลำคอมากขึ้น

             เย็นถึงต้นคอมากขึ้น

             ตับทำงานดีขึ้น

             ปอดทำงานดีขึ้น

             ปอดขยายใหญ่ขึ้น

             หายใจสะดวกขึ้น

             เริ่มหายใจปกติ ไม่หายใจเร็ว

             ดูดถึงตับมากขึ้น   

            ดูดถึงท้องแรงขึ้น

             ดูดถึงปอดแรงขึ้น

            ดูดถึงคอแรงขึ้น

           โล่ง เบาสมองมากขึ้น

            เย็นทั่วหัวสมองมากขึ้น

            เย็นถึงตามากขึ้น

           เย็นถึงหน้าผากมากขึ้น

           เย็นถึงจมูกมากขึ้น

           เย็นถึงริมฝีปากมากขึ้น

           เย็นถึงปากมากขึ้น

            เย็นลึกไปถึงรูหูมากขึ้น

           เย็นถึงหูมากขึ้น

            เย็นถึงแก้มมากขึ้น

            ดูดที่หัวแรงขึ้น

           เย็นถึงกลางกระหม่อมมากขึ้น

           ดูดถึงตา

           เบา สบายกายมากขึ้น

           มีกำลังมากขึ้น

           มีพลังแขนมากขึ้น

           มีพลังขามากขึ้น

           มีจุดแดงที่มือลดลง

           ระบบย่อยอาหารทำงานได้ดีขึ้น

          ทุกระบบเริ่มทำงานได้ดี

 ทุกๆวันมีการพอกยา 2-3 ครั้ง แต่ละครั้งมีพัฒนาการของร่างกายที่ดีขึ้นเรื่อยๆ จากการเฝ้าสังเกตโดยใช้สมาธิจิต ในบันทึกมีเรื่องราวเดิมๆ และชื่อคนที่มาเยี่ยมทุกคน

วันที่ 9 สิงหาคม ลูกพอกยา 3 ครั้ง เช้าตรู่ เที่ยง และเย็น วันนี้ลูกได้ไปสวดมนต์ นั่งสมาธิที่ถ้ำด้วย

18.47 น. พี่เลย์อุ้มไปที่ถ้ำ

18.56 น. เริ่มสวดมนต์ ทำวัตรเย็น ออกเสียงได้ดี นั่งสวดมนต์

19.10 น. นั่งสมาธิ ตั้งจิตอธิษฐาน อุทิศบุญ อโหสิกรรมให้เจ้ากรรมนายเวร แผ่เมตตา กำหนดลมหายใจเข้า-ออก ท่อง พุท-โธ

19.48 น. นั่งสมาธิเสร็จ (ใช้เวลา 38 นาที)

20.01 น. พี่เลย์อุ้มกลับมากุฎิ

20.18 น.พ่อกลับมา ได้ของมาเยอะ พ่อบอกว่า ยอดรัก สลักใจ เสียแล้ว เสียอย่างสงบ

บันทึกวันต่อๆมา บอกถึงอาการของร่างกายที่ปรับสภาพดีขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่จิตเฝ้าสังเกตอาการได้ลึก กระทั่งเห็นก้อนในตับอ่อนที่นิ่มมากขึ้นและเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ในทุกวัน          

เย็นถึง   ตับ ปอด คอ ก้อน(เนื้อ)

เย็นถึง    ต้นคอ ลำคอ สะบัก

เย็นถึง    แขน ต้นแขน ศอก

เย็นถึง    มือ ฝ่ามือ นิ้วมือ

เย็นถึง    ขา ต้นขา เท้า

เย็นถึง   ฝ่าเท้า นิ้วเท้า ก้น

เย็นถึง   ก้นกบ กระดูกสันหลัง

เย็นถึง   หลัง ซี่โครง ไหล่

เย็นถึง   กระดูกแขน

เย็นมากขึ้น เย็นลึกขึ้น


ดูดถึง   ตับ ปอด คอ ก้อน(เนื้อ)

ดูดถึง  ต้นคอ ลำคอ สะบัก

ดูดถึง  แขน ต้นแขน ศอก

ดูดถึง  มือ ฝ่ามือ นิ้วมือ

ดูดถึง  ขา ต้นขา เท้า

ดูดถึง  ฝ่าเท้า นิ้วเท้า ก้นกบ

ดูดถึง  ก้น กระดูกซี่โครง

ดูดถึง  หลัง สันหลัง ไหล่

ดูดถึง  กระดูกแขน

ดูดแรงขึ้น  ดูดลึกขึ้น

ตับทำงานดีขึ้น

ปอดทำงานดีขึ้น

ปอดขยายใหญ่ขึ้น

หายใจสะดวกขึ้น

หายใจเป็นจังหวะ

หายใจลึกขึ้น

เปล่งเสียงได้ชัด

ตับ ก้อน ก้อนนิ่มขึ้น

ก้อนเลื่อนลงต่ำ

โล่ง เบาสมอง

เย็นถึง กระหม่อม หน้าผาก ตา

เย็นถึง  จมูก รูจมูก ปาก ริมฝีปาก

เย็นถึง  แก้ม คาง ท้ายทอย

เย็นถึง  หู รูหู กระโหลก หลอดลม

เย็นมากขึ้น  เย็นลึกขึ้น


ดูดถึง  กระหม่อม หน้าผาก ตา

ดูดถึง  จมูก รูจมูก ปาก ริมฝีปาก

ดูดถึง  แก้ม คาง ท้ายทอย

ดูดถึง  หู รูหู กระโหลก หลอดลม

ดูดมากขึ้น ดูดลึกขึ้น


โล่ง เบาสบาย

ทุกระบบเริ่มทำงานดีขึ้น

ผายลมบ่อยขึ้น

ฉี่ ถ่ายปกติ

ถ่ายง่าย เป็นก้อน

อาหารถูกดูด นำไปใช้มากขึ้น


มือ เท้า ศอก เข่า อุ่นขึ้น

มือมีจุดแดงลดลง

มีกล้ามเนื้อ

มีเนื้อ มีหนัง

มีกำลังมากขึ้น

มีกำลังแขน กำลังขามากขึ้น

อารมณ์ดี กินได้

ไม่เหนื่อย โล่ง เบาสบาย มีกำลัง

วันที่ 16 สิงหาคม พ่ออุ้มลูกไปที่ถ้ำ ระหว่างที่รอหลวงพ่อและคนอื่นๆ ลูกยังต้องนอนรอ และลุกนั่งเมื่อการสวดมนต์เริ่มขึ้น และลูกยังนั่งสมาธิ ใช้เวลานาน 30 นาที

ลูกจบบันทึกของคืนนั้นว่า

พระจันทร์เต็มดวง สวยมาก

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
singlemom99 วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 14.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MotherandSon

เป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่และแม่ชีน้อยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 14.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 12.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

นับถือใจแม่ชีน้อยนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะผิดปกติกว่าเด็กทั่วไปแค่ไหน แต่ในใจยังมีแง่มุมที่สวยงามเสมอ เหมือนกับในบันทึกที่มักมีแง่มุมดังกล่าวตอดเล็กตอดน้อย เรื่อยมา

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 03/06/2009 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

จริงของกู่ ที่ว่า ต้องค่อยๆละเลียดอ่าน...

มาหายามสายๆ ในวันที่ฝนตกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 03/06/2009 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO


หวัดดี..คุณพี่กู่นะครับ

สารคดีชีวิตน่าสนใจมากครับ แม้ผมจะชักช้าจนตามอ่านไม่ทันคนเขียน แต่ก็จะพยายามมาเก็บตกให้ได้

บันทึกแต่ละวัน ละเอียดมากครับ ลงเวลาเป็นนาทีกันเลย อ่านไปนึกภาพตามไปด้วย รู้สึกคล้ายกำลังนั่งฝึกสมาธิ

สบายดีนะครับ กับชีวิตบ้านไร่และการเรียนรู้ดูใจตัวเอง

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
อักษราภรณ์ วันที่ : 03/06/2009 เวลา : 01.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....



ความคิดเห็นที่ 4 (0)
101ไทยหลังอาน วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 19.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/101thairidgeback


เอื้้อยไหลใสเย็นในดวงจิต หามีใดไม่ให้รุ่มร้อน
สงบนิ่งไหลลึกดิ่งลง ในห้วงมหาสารธารมหรรนพ
ปวงหมู่มารเรียงราย รอบลุ่มหุ้มลอบล้อม ระย่นระย้อก็ถอยหนี
มีธรรมเย็นจิตสนิทในดวงใจ หามีทุกใดจะกล้าล้ำมาจะกล่ำกลาย...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลานเทวา วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 19.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

สาธุ
ใจดี ใจสบายเน้อ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 19.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

มาอ่านเป็นคนที่2

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กู่ วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

มาแล้วค่ะพี่อักษราภรณ์

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< มิถุนายน 2009 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน