• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 338225
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันพฤหัสบดี ที่ 4 มิถุนายน 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 2509 , 21:55:39 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

ตอนที่ 21 พิธีปลงศพ

ลูกสิ้นใจท่ามกลางวงล้อมของเหล่าผู้ที่รักและเมตตาลูก โดยเฉพาะหลวงพ่อซึ่งนั่งสมาธิสงบนิ่งตลอดเวลา ตั้งแต่ลูกมีอาการใกล้จะดับ จนผ่านนาทีแห่งการพลัดพรากไปแล้ว ท่านก็ยังนั่งหลับตาทำสมาธิอยู่อย่างนั้น อีกหลายนาที

แม่กับพ่อร้องไห้ วนเวียนกอดลูบร่างลูก ด้วยความรักความผูกพันที่รัดรึงจิตของเราไว้อย่างแน่นหนา แม่รู้สึกเหมือนใจจะขาด ยามนี้มีเพียงอ้อมกอดพ่อเท่านั้นที่เป็นที่มั่นให้พึ่งพิง เราทั้งคู่กอดกันแล้วร่ำไห้ ไม่ต่างจากลุงเปี๊ยก ป้าเฒ่า หรือใครๆ ที่นั่งนิ่งปาดป้ายน้ำตาอย่างยากจะกลั้น

เพียงไม่นาน ทุกอย่างก็คลายจาง แม่ต้องตั้งสติอีกหน เพราะต้องจัดการกับสิ่งที่รออยู่ นั่นคืองานศพของลูก

หลวงพ่อท่านบอกว่า ในเมื่อเขาไปดีแล้ว เราก็ทำงานบุญให้เขาอย่างเรียบง่ายก็แล้วกัน ทางวัดจะเป็นเจ้าภาพให้  พรุ่งนี้เช้าทำบุญตักบาตรอุทิศส่วนบุญส่วนกุศล ตอนบ่ายก็เผาเลย เพราะไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะยืดเวลาออกไป ในเมื่อร่างของลูกคือสิ่งที่ต้องแตกสลายอยู่แล้ว จะช้าจะเร็วไม่สำคัญ เจ้าของร่างได้ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างหมดจดแล้ว

ลูกแม่ คนที่น่าสงสารอีกคนคือพี่ปุ้ยของลูก พี่ปุ้ยมาถึงที่กุฏิหลังจากลูกจากไปไม่นาน เขามาจากมุกดาหารกับน้าๆหลายคน แต่ไม่มีใครบอกพี่ปุ้ยเลยว่าลูกเสียแล้ว ขณะที่เดินขึ้นภูมาอย่างเหนื่อยล้าอ่อนกำลัง เมื่อมาถึงสิ่งที่พี่เขาเห็นคือร่างลูกที่นอนทอดยาวอยู่บนเตียง ไร้ความรู้สึกใดๆแล้ว  พี่เขาผวาเข้าไปกอดลูกแล้วร้องไห้

คืนแห่งความเศร้าโศกของเราเริ่มทุเลาเบาบางลงบ้าง เพราะมีหลวงพ่อที่คอยให้สติ ท่านบอกว่าทุกอย่างก็ต้องเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีอะไรที่ไม่เกิดไม่ดับ แต่เราจะเข้าถึง เข้าใจ จนระงับความทุกขเวทนาได้หรือไม่เท่านั้นเอง

รุ่งเช้า วันที่ 22 สิงหาคม

สายฝนทิ้งรอยไว้เมื่อย่ำรุ่ง ความหนาวเย็นคลี่ห่มทั่วภูผา ในหุบเขามองจากระเบียงกุฎิ หมอกหนาหนักยังซุกนิ่งอยู่เต็มหุบ แม่เหม่อมองด้วยใจหม่น นึกถึงลูกที่เคยตื่นแต่เช้าแล้วนั่งดูหมอกขาวโพลนนั้นด้วยกัน

ครั้นแสงอาทิตย์สาดผ่านมาบางๆ ทุกอย่างเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง เหมือนละไอหมอกที่ค่อยๆจางหายไปในที่สุด

พิธีกรรมยามเช้า เป็นไปตามปกติของชาววัด เสร็จจากนั้น เราจึงนำหีบศพของลูกมาไว้ที่ศาลาใหญ่ เพื่อที่ญาติมิตรจะได้มาคารวะศพอย่างสะดวก ศาลาใหญ่หลังนี้เป็นอาคารสองชั้น อยู่ด้านหน้าของวัด เป็นที่รับรองแขกคณะใหญ่ๆอยู่แล้ว

วันนั้น คนที่รู้ข่าวเดินทางมาร่วมงานศพลูกทั้งใกล้ทั้งไกล มากมายหลายร้อย แม้ว่าเป็นการจัดงานศพที่กระชับเวลาให้สั้นที่สุด หลายคนที่มางานศพลุงยุทธ มาจากภาคเหนือ ภาคใต้ เมื่อรู้ว่าลูกเสียแล้ว พวกเขาก็มาร่วมงานของลูกด้วย เพราะล้วนแต่รู้จักมักคุ้นกับพ่อ และมีอยู่หนึ่งคณะ ที่เดินทางมาทำกิจกรรมเข้าค่ายที่ศูนย์อินแปงพอดี  คือทีมอาจารย์ซาโตมิ กับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยคูคูคาอิน อาจารย์ท่านนี้ สนิทสนมกับลูกตั้งแต่ลูกยังตัวเล็กๆ เพราะท่านจะพานักศึกษามาจัดกิจกรรมเรียนรู้ธรรมชาติที่บ้านเราทุกปี จนท่านมีความรักต่อพ่อเหมือนลูก และรักลูกเหมือนหลาน การมาค่ายครั้งนี้ กลับกลายเป็นว่า ต้องมาร่ำลาลูกเป็นครั้งสุดท้ายด้วย

งานศพลูก แม่คงต้องขอบคุณใครๆมากมาย เพราะไม่ว่าจะเป็นอาหารที่เลี้ยงรับรองแขก ที่เป็นมังสวิรัติ และการเตรียมสถานที่ที่จะเผา หรือเชิงตะกอน ที่ต้องหาไม้ฟืนมาให้มากพอเพียงและรวดเร็ว ทุกอย่างสำเร็จได้เพราะพี่น้องชาวบ้านละแวกใกล้ไกลทั้งหลาย ที่ช่วยกัน

ราวๆบ่ายสามโมง ทุกคนเคลื่อนมาที่เชิงตะกอน ริมหน้าผา ใกล้กุฎิที่ลูกอยู่ หลวงพ่อกับคณะสงฆ์ได้ทำพิธีสวดและเป็นประธานฌาปณกิจ  จากนั้นเปลวเพลิงก็ลุกไหม้ร้อนแรง ท่ามกลางอากาศมัวซัว เมฆหมอกห่มคลุมทั่วภู และหัวใจทุกคนที่เฝ้าดู คงไม่ต่างกันกับบรรยากาศนั้นสักเท่าใด

ลูกแม่ ลูกคือร่างแรก ที่ทรุดลงแนบแผ่นดินบนภูสูงแห่งนี้ ด้วยเมตตาบารมีของหลวงพ่อท่าน อย่างแท้จริง 

 

 

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 14.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เม้นท์ก่อนมาทัก
กลับมาอ่านถึงตอนนี้แล้วครับ

ความพลัดพรากที่มีคุณค่า กับใครอีกหลายคน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 06/06/2009 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

มีความสุขที่ได้อ่านและได้แวะมาเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
อักษราภรณ์ วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....


http://www.imeem.com/people/UdylJyS/music/jSAE51-J/
จอมขวัญ

วาง ดอกไม้มาลัยกลิ่นหอม
ที่เธอเคยชอบดมดอม เมื่อครั้งชีวิตเวียนว่าย
แทนความรักเป็นคราสุดท้าย
ขวัญเอ๋ยจงพักร่างกาย หลับนอนใต้ฟ้าห่มดิน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 13.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

ขอบคุณคุณกู่ค่ะ ที่นำเรื่องราวมาเตือนใจ

ดิฉันเชื่อว่าแม่ชีน้อย เธอเกิดมาเพื่อพัฒนาจิต พัฒนากรรมค่ะ เธอไม่ได้เกิดมาใช้กรรมเก่า และสร้างกรรมใหม่ให้ต้องตามไปชดใช้อีกต่อๆไป

น้อยคนนัก ที่จะได้ใช้ชีวิตในช่วงท้ายอย่างสงบ เช่นแม่ชีน้อย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
auguzzy วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

ขออ่านย้อนสองตอนก่อนคับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

สวัสดีค่ะ พี่กู่
ดีใจค่ะ ที่พันธกิจนี้มีส่วนให้พี่กู่
ได้เขียนงานดีๆออกมาให้ได้อ่านกันค่ะ

วันนี้มีลิงค์อัพเดทของพันธกิจมาฝากค่ะ
พันธกิจ สะดุดรัก ภาคสอง วันที่ 9-16
http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/06/05/entry-1

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มะอึก วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 08.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

เรื่องแม่ชีน้อย พี่ยังไม่ได้อ่านละเอียดครบถ้วน
จะทำพิธีอ่านอย่างละเอียด...ย้อนรอยทันที เมื่อมีเวลาเพียงพอครับกู่....

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 05/06/2009 เวลา : 01.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

มีความสุขที่ได้อ่านเช่นกันครับผม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
อักษราภรณ์ วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....


อนุโมทนาสาธุค่ะคุณกู่


คิดถึงหัวอกของคนเป็นพ่อแม่นะคะ

ประคับประคองกันมา
จนถึงวาระสุดท้าย

เป็นการประคับประคองด้วยกระแสบุญ
ของหลวงพ่อ ของพ่อแม่ และของแม่ชีเอง

น้อยคนนัก
ที่ช่วงชีวิตสุดท้ายแบบนี้
จะพบโอกาสอันประเสริฐเช่นนี้

แม่คุณพ่อคุณแม่ของแม่ชี
ใจเจียนขาด

แต่ก็น่าภาคภูมิใจนะคะ
ที่ตัดสินใจไม่พลาด

ที่พาแม่ชีมาพำนักรักษาใจเจริญใจในธรรม
ที่วัด
ภายใต้การนำธรรมของหลวงพ่อ

ที่สุด
คงต้องขออนุโมทนาในกุศลเจตนาของคุณกู่
ที่รวมกำลังแห่งอิทธิบาท

เรียบเรียงเรื่องของแม่ชี
ให้พวกเราได้อ่านได้ศึกษาได้ไตร่ตรอง
เพื่อเป็นคติในการดำเนินชีวิต
ด้วยความไม่ประมาท

สาธุ สาธุ สาธุ
อนุโมทามิค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เจ้านกน้อย วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 22.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Le-Petit-Prince


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
อักษราภรณ์ วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....


บัวงาม สะอาด สงบ

ใจจบ สว่าง ไสว

บัวเอย จากตม อาลัย

เยื่อใย ขาดแล้ว พันธนาฯ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กู่ วันที่ : 04/06/2009 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

สวัสดีค่ะ ท่านผู้เป็นแรงงานใจ โดยเฉพาะป้าอักษราภรณ์ และอาจารย์ณัฐรดา

(ส่วนคนอื่นๆ ก็รู้ๆกันอยู่ ในฐานะมิ่งมิตรชิดใกล้ ใช่ปะ)

วันนี้มาช้าเป็นที่สุด เพราะมีนัดกับหมอ(ฟัน) ที่ในเมือง
กลับมาถึงไร่ใกล้ค่ำ
พันธกิจเกือบล่ม...เพราะเมฆครึ้ม ฝนทำท่าจะตก
ถ้าฝนตก คงทำงานไม่ได้แน่ค่ะ (สัญญาณโทรศัพท์ ต่อเน็ต ต้องปิด ....โชคดี มีไฟฟ้าสำรอง พอทำงานกลางคืนได้ )

ใจจริงๆก็ลุ้นอยากให้เรื่องที่เขียน จบลงในพันธกิจวันที่ 25 พอดี นั่นล่ะค่ะ

ต้องขอบคุณน้องพร ที่ชักชวนทำพันธกิจนี้
อยากบอกกับคนอื่นๆว่า ..การกลั้นใจทำอะไรๆในวันแรกๆ
กลับทำให้ วันต่อๆมา กลายเป็นเรื่องที่ง่ายดายขึ้นจริงๆ

รู้สึกมีความสุข ที่ได้ทำ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< มิถุนายน 2009 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน