• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 340659
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันจันทร์ ที่ 10 สิงหาคม 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 3353 , 11:58:36 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อดีตนั้น...ไม่มีวันลืม

เธอคือนักรบ

เขตงานของคจม.

ที่พัก ที่หมู่บ้านจุฬาภรณ์ ๑๐

.

ขอบคุณงานแต่งงานลูกชายกำนันแหนบทอง

แห่งตำบลอัยเยอร์เวง ที่ทำให้เราอิ่มหนำสำราญทั้งกายและใจ

.

คู่บ่าวสาว กับแขก

หน่วยคุ้มครองตอนขึ้นยอดเขาไมโครเวป

.

.

ในหน่วยคุ้มครอง มีบางคนของจริง...ปลอมจริงๆ

สองสาว..กับวิวสวย

.

เบตง ในม่านเมฆ และม่านฝน

สุเหร่าประจำเมือง

เงาสะท้อน...ใจ...ให้ไหวรัก

ฉากที่ 2 ตามหาผู้หญิงอันเป็นที่รักเพื่อพาเธอออกมาจากป่า

ทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา ตั้งแต่ครั้งแรกที่มาพบเธอ...เขาขณะนั้น อายุ เพียง 25 ปี ส่วนเธอ 20 ปี  การได้มาพบกัน เพราะเขาเห็นไฟไหม้ป่า คิดว่ามีหมู่บ้านหรือใครที่เผาป่า แต่สาเหตุที่แท้จริง กลับทำให้เขางุนงง เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเอง มาอยู่ในกระท่อมริมเพิงถ้ำ มีหญิงสาวคอยดูแล เขาจึงรู้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บจากการถูกยาพิษที่มีในลำห้วยสุดท้าย ก่อนมาถึงที่มีไฟไหม้ป่า

เขานึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ถ่ายทอดออกมาจากปากหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นความลับของไฟป่า หรือสายน้ำที่เป็นพิษ แต่มีบางอย่างที่ไม่สอดคล้องกับคำพูดของชาวบ้านที่เขาทำงานด้วย นั่นคือเรื่องของความมีอาถรรพ์ในป่า  จนต้องคัดค้านการเข้ามาของเขาในครั้งนั้น เขาจึงเก็บงำความสงสัยเอาไว้ และใช้เวลาที่รักษาตัวอยู่ที่นั่น ตามวิธีการของเธอ จึงพบว่าเธอไม่ได้อาศัยอยู่ในป่านี้เพียงลำพัง แต่มีชนพื้นเมืองเผ่าอัสลี คอยดูแล และที่จริงแล้วพื้นที่คือ บริเวณที่ทางฝ่ายทหารเรียกว่า กัมปงเซอะฆะ และเธอได้บอกเล่าให้เขารู้ว่า เธอคือลูกสาวที่สาปสูญไปของหัวหน้าขบวนการคอมมิวนิสต์มาลายา ในปี 2535 ซึ่งเป็นปีที่บิดาของเธอยอมรับการเจรจาสามฝ่ายที่หาดใหญ่ เพื่อยุติการสู้รบในชายแดน แต่เหตุร้ายก็เกิดขึ้นกับครอบครัวเธอ เมื่อบิดาถูกทำให้เกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำบนถนนสายยะลา-เบตง บริเวณภูเขาที่ใกล้ฐานที่มั่นนั่นเอง เธอและมารดารับรู้ข่าวอย่างเสียขวัญ จากปากของลูกน้องคนสนิท และในเวลาต่อมามารดาก็เสียชีวิตลงอย่างมีเงื่อนงำเช่นกัน คนที่รักเธอที่สุดจึงพาเธอหนีเข้าป่าลึก คือป้าจิว ผู้หญิงกำพร้าจากแผ่นดินใหญ่ ที่เข้ามาอาศัยใบบุญของครอบครัวเธอ จึงสนิทและรักใคร่ราวกับเป็นญาติสนิท บิดามีความหวังดีต่อน้องสาวคนนี้ จึงได้แต่งงานให้กับลูกน้องคนนั้น คนที่เธอรู้จากป้าจิวในอีก 10 ปีต่อมาว่า “เป็นคนบงการฆ่าบิดาของเธอ” คือสามีป้าจิวนั่นเอง

ฉันร่างเค้าโครงเรื่องนิยายเอาไว้อย่างนี้ มันผ่านมาปีกว่าแล้วแต่ไม่มีอะไรคืบหน้าเลยสักอย่างเดียว ไม่ แม้แต่ความคิด กระทั่งมาถึงวันนี้ วันที่ได้เดินทางมาเยือนถิ่นฐานของพวกเขาจริงๆ

“ขบวนการคอมมิวนิสต์จีนมลายา” บัดนี้คือเพื่อนร่วมพัฒนาชาติไทย ในตำบลแห่งหนที่ห่างไกลจากส่วนกลางของประเทศไทยนับพันกิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่เดิมที่เคยอยู่เพื่อรบกับศัตรู ทั้งญี่ปุ่น อังกฤษ และกระทั่งรัฐบาลมาเลเซียเอง

ดินแดนที่ถูกลืม ฉันอยากตั้งชื่อเรื่องในทำนองนี้ หลังจากผ่านการพูดคุยกับสมาชิกของชุมชนหมู่บ้านจุฬาภรณ์ 10 ผ่านไป ในคืนนั้น  ใครกันที่ลืมพวกเขา

โลกภายนอกกว้างไกลที่หลงลืม ยังไม่สะเทือนใจ

ประเทศไทย คนไทยส่วนใหญ่ ที่ลืมไปว่ามีพวกเขาเป็นสมาชิกร่วมแผ่นดิน ก็ยังไม่แปลก

พี่น้องชาวบ้านละแวกใกล้เคียงจะลืมไปบ้างว่าพวกเขามีฐานะเป็นคนไทยคนหนึ่งเช่นกัน ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ เพราะเรามักจะติดอยู่กับกรอบคิดเดิมๆ คือคนไทยต้องพูดไทย ร้องเพลงชาติไทยได้ชัดเจน

แต่ที่ชวนให้หดหู่ใจคือ รัฐบาลมลายา ลืมพวกเขาไปอย่างตั้งใจที่จะลืม

นั่นคือที่มาของการอยากเขียนนิยายเกี่ยวกับคนเหล่านี้ ทั้งที่อ่อนเชิงนักในแง่มุมทางประวัติศาสตร์

อำเภอเบตง เป็นคำมลายู หมายถึงไม้ไผ่ขนาดใหญ่ คงหมายถึงไม้ไผ่ตง เดิมเรียกอำเภอนี้ว่าอำเภอยะรม ยะรมหมายถึงเข็มเย็บผ้า ปัจจุบันลดสถานะเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเบตง

เบตงติดกับรัฐเปรัค (เปรัค = แร่เงิน) และรัฐเคดาห์ (ไทรบุรี) ชาวเบตงนอกจากเป็นไทยมุสลิมแล้ว ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน อาชีพหลักทำสวนยางพารา และประกอบการค้าขาย

ที่เบตงยังมีตำนานความเชื่อเกี่ยวกับโต๊ะนิ เป็นชื่อของรายาจาวัล (รายาหมายถึงราชา, จาวัลหมายถึงถ้วยหรือแก้ว จึงเรียกอย่างคำไทยว่าเจ้าแก้ว) ถิ่นเดิมของท่านคือโกตาบารู หรือเมืองใหม่ เขตเมืองรามัน ปัจจุบันรามันเป็นอำเภอหนึ่งของยะลา

โต๊ะนิชอบผจญภัยโดยเฉพาะการคล้องช้างป่า จึงมีสหายคู่ใจทำหน้าที่เป็นควาญช้าง คือโต๊ะมีซาปาแย และโต๊ะดาแมแปแซะ ทั้งสามติดตามช้างไปจนถึงเบตงและบ้านโกร๊ะ เขตเปรัค โต๊ะนิเก่งทางไสยเวท และรู้จักสรรพคุณพืชสมุนไพร จึงเป็นหมอรักษาโรคได้ด้วย ผู้คนในเขตรามัน เบตง และเปรัคต่างเชื่อถือและศรัทธาท่าน

ที่ประทับของโต๊ะนิอยู่ในเขตทั้งสามแห่งนี้ เล่ากันว่ามีไก่สีขาวของโต๊ะนิในเขตดังกล่าวด้วย โต๊ะนิเสียชีวิตที่บ้านโกร๊ะ เขตเปรัค ขาวเบตงที่เชื่อถือศรัทธาโต๊ะนิได้สร้างศาลโต๊ะนิไว้ในเขตโรงเรียนเบตงวีระราษฎร์ประสาน บ้างเล่าว่าโต๊ะนิมักปรากฏร่างเป็นงูดำ ช้าง หรือเสือ ให้เห็นเสมอ

เรื่องราวลี้ลับเป็นมนต์เสน่ห์ดึงดูดใจฉันได้เสมอ ดังนั้นนิยายที่เคยคิดว่าจะตั้งชื่อเรื่องว่า “ทางเดินสายน้ำค้าง” อาจเปลี่ยนไปเป็นชื่ออื่น เช่น “ความลับของดินแดนที่ถูกหลงลืม”

อีกเรื่องที่เลื่องลือ คือไก่เบตง ชาวไทยเชื้อสายจีน โดยเฉพาะบรรพบุรุษที่มาจากมณฑลกวางไส ได้นำไก่พันธุ์กวางไสเข้ามาด้วย ปัจจุบันเป็นที่นิยมรับประทาน นับเป็นยอดอาหารอย่างหนึ่งของเบตง ไก่พันธุ์นี้มีขนสีน้ำตาล ปากและขาสีเหลือง ไม่มีขนคอและขนหัว ดูเป็นไก่หัวล้าน

ตำนานเบตงอีกด้านหนึ่งที่เรามักจะรับรู้กันว่า เคยเป็นถิ่นของขบวนการโจรจีนคอมมิวนิสต์ โดยเริ่มต้นจากโจรจีนคอมมิวนิสต์มลายา (จคม.) เมื่อปี ๒๔๖๙ ต่อมาปี ๒๔๘๔ เกิดสงครามญี่ปุ่น หรือสงครามมหาเอเชียบูรพา ก็ปรากฏโจรจีนคอมมิวนิสต์ในเบตงทวีจำนวนมากขึ้น ก่อนหน้านี้เมื่อปี ๒๔๗๖ บ้านพักขุนวิจิตรภาษี นายด่านศุลกากรเบตง และสถานีตำรวจเบตงก็โดนโจรจีนฯ ปล้นอย่างอุกอาจ กองทัพภาคที่ ๔ พยายามปราบโจรจีนคอมมิวนิสต์มาเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า ๔๕ ปี จนกระทั่งปี ๒๕๓๐ สมาชิกโจรจีนฯ เข้ามอบตัวตามโครงการพัฒนาชาติไทย เป็นผลให้ขบวนการโจรจีนฯ ดังกล่าวทุกวันนี้คงเหลือแต่ตำนาน

ข้างบนเป็นตำนานที่ถูกจารึกไว้ด้วยความเข้าใจผิดๆของใครบางคน หรือหลายคน ที่ตั้งใจให้ผิดเพี้ยนไปเช่นนั้น เมื่อฉันได้คุยกับผู้ใหญ่บ้านแห่งหมู่บ้านจุฬาภรณ์ ๑๐ เขาบอกว่า

“เราเป็นกลุ่มคนที่รักชาติ ที่มีอุดมการณ์ในการต่อสู้เพื่อความสงบสุขของประเทศ แต่เราถูกรัฐบาลมาเลเซียหักหลังเราต่างหาก”

ปัจจุบันค่ายของนักรบเหล่านั้น ได้เปลี่ยนสภาพเป็นหมู่บ้านให้นักท่องเที่ยวไปเยี่ยมชม ดังเช่นหมู่บ้านปิยมิตรวนคาม ๑ ตำบลตาเนาะแมเราะ (แปลว่าดินสีแดง) ก่อนจะถึงตัวเมืองเบตงประมาณ ๑๒ กิโลเมตร หรือที่หมู่บ้านจุฬาภรณ์ ๑๐ ที่มีต้นไม้ใหญ่อลังการณ์ให้แหงนคอยืนชมอย่างตื่นตะลึงในความสูงและความกว้างใหญ่ของพูพอน

ทุกพื้นที่ของชุมชนสหายเก่า ล้วนมีความหลังที่น่าศึกษา แต่ทว่าสิ่งน่าสนใจกว่าคือความเป็นไปในปัจจุบัน ถ้าฉันสามารถสื่อสารพูดคุยกับเขาได้อย่างลึกซึ้ง เชื่อว่า บทเรียนแห่งอุดมการณ์น่าจะเป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ เพราะวิถีชีวิตที่เป็นไปในทุกวันนี้ของพวกเขา คือ ความรัก ความสามัคคี และวิถีการเกษตรที่พอเพียง เพราะที่ดินจำนวนสิบกว่าไร่ ที่ได้รับการแบ่งปันจากรัฐบาลไทย ถูกปลูกฝังเมล็ดพันธุ์ต่างๆอย่างเต็มพื้นที่ และสร้างรายได้เลี้ยงตัวเองอย่างไม่ขาดแคลน

สิ่งที่น่าติดตามคือ อนาคตของคนกลุ่มนี้จะเป็นอย่างไร เมื่อเข้าถึงวัยชรา เพราะว่า ที่นี่เป็นชุมชนของคนชรา ที่มีมากกว่า ๘๐%  

สังคมเล็กๆ ที่มีประชากรไม่เกิน ๒๐๐ คน ของหมู่บ้านจุฬาภรณ์ ๑๐ ทำให้ฉันนึกถึงชุมชนพึ่งตนเองในความฝัน มีบางอย่างที่ไม่ปกติคือ นักรบชรา ที่ไม่สามารถมีลูกเป็นของตัวเองได้ ต้องไปขอเด็กมาเลี้ยง และเด็กเหล่านั้น เกิดมาจากสังคมบริโภคกามารมณ์ข้ามเส้นพรมแดน ที่เหล่าผู้ซื้อมาจากมาเลเซียและผู้ขายคือหญิงไทย

ซึ่งมีกิจการอยู่เกลื่อนกราดในยามราตรี ของถนนบางสายในเมืองเบตง

ที่นี่ ราตรีเบตง...กับธุรกิจค้ากามข้ามพรมแดน

....





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ปราณชลี วันที่ : 25/08/2009 เวลา : 15.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

มาอ่านอีกกี่รอบ ก็ประทับอยู่ดี

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

ผมว่า ผมชอบชื่อ "ทางเดินสายน้ำค้าง" มากกว่า เค้าเรื่องน่าอ่านมาก

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 13/08/2009 เวลา : 03.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

ดอด มากลางดึก เพราะนอนไม่หลับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 12/08/2009 เวลา : 12.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

หาดูยากนะภาพ เธอคือนักรบ
และภาพเขตงาน คจม.

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ตาพรานบุญ วันที่ : 12/08/2009 เวลา : 11.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ta-pran-boon
ตาพรานบุญ

พี่กู่
จ๊ากกกกกกก มาไม่ทัน

รูปทหารดูเข้มขลังดีทีเดียว
เลือดรักชาติพุ่งปรี๊ดเลย

กลับมาแล้วคุยกัน

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
กู่ วันที่ : 12/08/2009 เวลา : 09.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

สวัสดีค่ะ

มาฝากคำไว้ก่อนเดินทางไกล

ขอบคุณทุกๆสหายที่มาทักทาย ขอบคุณจริงๆ
เรื่องตัวหนังสือเล็ก เพิ่งมาดูในเน็ตที่ร้านเน็ต เห็นว่าเล็กจริงๆ แต่ในเครื่องตัวเองหน้าจอเบอเริ่มเลยค่ะ

เพิ่งออกจากป่าที่น่าสนใจ และมีปัญหาท้าทายให้เข้าใจเยอะมาก แถวๆเทือกบรรทัด
แล้วจะไปทามาน นาการ่า รัฐปะหัง มาลาเซียเช้านี้ล่ะค่ะ

อีกหลายวันกว่าจะได้เจอกันในบล๊อก

คิดถึงเป็นที่สุด สำหรับทุกคน
กลับมาแล้วจะตามไปคุยที่บล๊อกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ศณีรา วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 23.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     


จะเข้าป่าอีกแล้วหรือพี่กู่ นับถือจริงๆ....

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 12.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

เรื่องราวน่าสนใจมากเลยค่ะ แต่ต้องพยายามอ่าน เพราะตัวหนังสือเล็กไปหน่อยค่ะ

เมื่อไหร่เรื่องที่เขียนค้างไว้เขียนจบ บอกหน่อยนะคะ จะตามอ่านต่อค่ะ

น่าติดตาม ทั้งเรื่องจริง เรื่องแต่งเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เพลงฝน วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

พี่กู่คะ
สงสัยปลายจะแก่ขึ้น
รู้สึกว่าอ่านตัวหนังสือที่เรียงเป็นพื้ดนั้นไม่ได้อ่ะค่ะพี่กู่

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ชวนชม วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 11.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ideagu


ไม่ได้เข้ามาบ้านนี้ซะนาน...

คิดถึง...มากมาย ย ย ย ย จ้า

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 09.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

พี่กู่ตัวเล็กมากตัวหนังสือนะ...ไม่ใช่ตัวพี่...555
เดี๋ยวขอปาดเอาไปอ่านข้างนอกนะ...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
wansuk วันที่ : 11/08/2009 เวลา : 08.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

เห็นรอยยิ้มทหารหาญ ของเราแล้ว
รับรู้ได้ว่าพวกเขายังเป็นสุขใจ
แม้จะเสี่ยงภัยเพียงใดก็ตาม...

เบตง...คงได้มีโอกาสไปเยือนสักครั้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 23.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ผมจำบทสนทนากับผู้ใหญ่โก๊ะ ได้ดี
และเข้าใจในแง่มุมหนึ่ง ที่แตกต่างจากที่เคยรู้มาจริงๆ

ซึ่งผมนับถือพวกเขาเหล่านี้มากครับ
ขอบคุณผู้ใหญ่โก๊ะ ผ่านบล๊อกพี่กู่ นี่แหละครับ
แล้วจะไปขอบคุณผู้ใหญ่โก๊ะอีกครั้งถึงถิ่นที่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 19.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ชอบนิยายที่พี่กู่แต่งจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ศณีรา วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 15.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     


เอาเนื้อๆเลยหรือพี่ ...

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 15.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ดูถ้า กู่ จะหลงเสน่ห์ที่น่าค้นหาของดินแดนที่ถูกลืมนี้ซะแล้ว...

ปล. มณีสาย ตอนจบอยู่ตรงไหนครับหาไม่พบ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Dogstar วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 15.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar

ตัวเล็กมาก อ่านยากจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ถ้าใครเปิดมาแล้วเห็นตัวหนังสือเป็นตัวเล็ก
ลอง คลิกที่ View แล้วคลิก Text Size เลือก(ขวามือ)
Largest ลองแล้วตัวใหญ่ขึ้นอ่านสบาย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 12.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

น่าติดตาม
ครับ กู่

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นกฮูกคลับ วันที่ : 10/08/2009 เวลา : 12.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nokhookclub

มาเจิ่มก่อนแล้วขออ่านนานๆ (ยาวจังแถมตัวเล็กด้วย)

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน