• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 340649
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 3918 , 16:09:46 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

ราวกับเดินหลงมาทางเจอโลกใหม่ โลกที่ว่างโล่งรายรอบกาย แม้แต่ความแน่นขนัดของแนวป่าทึบที่มองเห็นอยู่ไกลๆ ยังดูคล้ายเป็นเพียงม่านบังตาบางเบา ด้วยเงาแสงจันทร์สะท้อนจับม่านหมอกขาวที่ลอยเรี่ยไปทั่วหุบเขาพรางตาให้ลางเลือน ความเคลื่อนไหวใกล้ตัวคือเรียวใบที่ไหวระริกน้อยๆ ทักทายอยู่ริมลำห้วย ผสานเสียงสายน้ำกระซิบแผ่ว ขณะที่หอยกวักส่งเสียงร้องกวักๆดังลั่นคล้ายหวงป่าอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่ง

เงาสีเงินสะท้อนวับวาวบนผิวน้ำอันเย็นเฉียบ ฉันซ่อนกายอยู่ใต้สายน้ำสะท้านหนาวและตื่นสะทกไปทั่วอณูเนื้อ ความเย็นจัดปลุกความสดชื่นให้ฟื้นคืน พร้อมปลดปล่อยความอ่อนล้าให้หลุดลอยไปกับสายน้ำ

สายน้ำนี้ใช่ไหม ที่รินไหลมาเนิ่นนาน อาบร่างผู้ผ่านทางและคนพื้นถิ่นมานักต่อนัก สายน้ำนี้ใช่ไหมที่หล่อเลี้ยงรากใบต้นดอกของพืชพันธุ์จนออกลูกแตกหน่อรุ่นแล้วรุ่นเล่าอย่างไม่มีวันจบสิ้น

สายน้ำนี้ใช่ไหม แผ่นดินนี้ใช่ไหม ที่มีตำนาน มีเรื่องเล่าซับซ้อนหลากอารมณ์ยิ่งกว่านิยายหลายร้อยหลายพันเท่า ถ้าความจริงสามารถบอกเล่าเรื่องราวของตัวมันเองได้บนฉากแห่งท้องฟ้า ฉันจะนอนแช่น้ำเย็นเฉียบเฝ้าดูอย่างไม่ยอมกระพริบตา เพราะว่าที่ได้รับรู้มา ที่นี่มีอะไรมากมายเหลือเกิน มากเกินกว่าจะขุดค้นมาเล่าขานให้ครบถ้วน ตามหลักฐานที่ยังคงมี

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในนามของทวดเล็ก นักรบนักสร้างอาณาจักรร่วมรุ่นกรุงศรีอยุธยา หรือเส้นทางการค้าสองฝั่งมหาสมุทธ ที่ต้องผ่านทาง ณ จุดนี้ หรือเรื่องราวของจอมโจรนักรัก ผู้ฉุดหญิงงามแห่งบ้านตระไปเป็นเมีย กระทั่งเกิดการผสมผสานสองวัฒนธรรม ระหว่างพุทธกับมุสลิม ในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น

หรือ...สามทศวรรษที่ผ่านมา มีตำนานนักรบป่า นักปฎิวัติจากค่ายคอมมิวนิสต์ ที่เคยมาขอแบ่งพื้นที่ชนเผ่าซาไกอาศัยอยู่ และได้รับคำตอบว่า

“พวกมึงก็อยู่ไปแล่ะ  ดินนั้น ไม่มีใครแบ่งเอาไปไหนได้อยู่แล้ว”

ทั้งรอยเท้าที่เหยียบยืน หยาดเหงื่อที่รดริน ในป่าใหญ่บนเทือกเขาบรรทัด กำลังถูกบิดเบือนความจริง เพียงเพราะว่าที่นี่ยังมีต้นไม้ใหญ่ ที่ชื่อว่าต้นยางพารา ยืนต้นอย่างหนักแน่นคู่เคียงไปกับไม้ป่าธรรมชาติ จนทำให้เจ้าหน้าที่ป่าไม้ผู้มีดวงตาพร่าเบรอไป ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าต้นไหนคือพืชพันธุ์ที่ชาวบ้านปลูกสร้างเอาไว้ ต้นไหนคือต้นไม้ที่เขาถนอมรักษาไม่แตะต้องทำลาย ปล่อยไว้ให้เป็นสมบัติของโลก ตามความเป็นจริงที่พึงเป็น

.

.

โดยไม่เฉลียวใจว่า ในวันหนึ่ง คำว่า “ป่า” ได้สร้างปัญหาให้กับวิถีทำกินของพวกเขาเข้าให้แล้ว

.

.

เสร็จจากอาบน้ำใสไหลเย็นในลำห้วยตระ ท่ามกลางแสงจันทร์อันอ่อนโยนแต่เพียงลำพัง จนสดชื่นดีพอ ฉันส่องทางด้วยไฟฉาย ปีนตลิ่ง เดินกลับมาที่ศาลาประชุม มีอาหารพร้อมพรั่กไว้รอท่า มีพี่น้องมากมายหลายสิบชีวิตกำลังอร่อยล่วงหน้าไปก่อนแล้ว พวกเขากินไป คุยไป หัวเราะไป มีชีวิตชีวานัก

สิ่งที่สัมผัสได้ในยามนี้ เกลาความเหน็ดเหนื่อยออกไปจากร่างได้มากโข ทั้งความยิ้มแย้มแจ่มใส ทั้งความตั้งใจทำงานของพวกเขา

ตอนก่อนค่ำ คนที่ปรุงอาหารก็ทำหน้าที่ของตัวเองไป คนอื่นๆจับกลุ่มกันร่างแผนที่ชุมชนแบบลูกทุ่งๆ ในอัตราส่วนที่ไร้มาตรฐาน แต่สามารถเชื่อมต่อให้มองเห็นเป็นภาพกว้างๆของพื้นที่บ้านตระนี้ได้เป็นอย่างดี

เอาลำห้วยสายน้อยใหญ่เป็นเกณฑ์ ก่อนที่จะลากเส้นถนน ซึ่งที่จริงคือทางเดินเท้า ที่มีแต่เพียงรถสองล้อเท่านั้นที่แล่นได้ จากนั้นจึงเติมแต้มหลังคาบ้านลงไป บอกหมายว่านี่คือบ้านของใคร สวนของใคร และอยู่ในโซนใด ซึ่งทั้งหมดแบ่งเป็น 9 โซน กลุ่มบ้านน้อยใหญ่ไม่เท่ากัน ระยะห่างทั้งสิ้นจากหัวบ้านท้ายบ้าน พวกเขาบอกว่าประมาณๆ 10 กิโลเมตร ในพื้นที่ทำกินทั้งหมดประมาณ 1,000 กว่าไร่

.

.

ตั้งอยู่ในหุบเขาเทือกบรรทัด ในเขตตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง ตรงรอยต่อสามจังหวัด ตรัง พัทลุงและสตูล

.

.

“ที่นี่เราอยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยตัวเองมาตลอด ไม่มีรัฐมาดูแลตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว พอปี 2530 กว่าๆ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ก็เข้ามารบกวนเรา” น้าโหยก ประธานชุมชน เริ่มต้นเล่าเรื่อง

แน่ล่ะ...เพราะที่นี่คือที่ราบบนภูเขาสูง ที่ฉันต้องใช้เวลาเกาะแน่นอยู่บนเบาะรถมอเตอร์ไซด์ ราวๆเกือบชั่วโมง อย่างหวาดเสียวปั่นป่วนในท้องไส้ ยิ่งกว่าความหวาดเสียวใดๆที่เคยเจอในการสัญจรทางรถ

.

.

.
เพียงแปดกิโลเมตรจากน้ำตกโตนตก ที่คนพื้นที่ขับรถขึ้นลงในความเร็วราวๆ
10 กิโลเมตร/ชั่วโมง ไม่เกินไปกว่านั้น ต้องเลาะเลียบไปตามขอบห้วย บนทางซีเมนต์เล็กๆ ที่สึกกร่อนเป็นระยะ  บางลูกควนต้องคอยระวังการสวนทาง เพราะความแคบและชันทำให้ไม่สามารถสวนทางกันได้อย่างแน่นอน เพราะถ้าพลาดเพียงนิด จุดหมายคือเหวลึก แต่พวกเขาก็อยู่ที่นี่กันมาเนิ่นนาน บรรทุกสิ่งของออกมาขายอย่างชำนาญ แม้กระทั่งเด็กในวัยมัธยม ต้องดูแลตัวเองด้วยการขับรถขึ้นลงวันละสองเวลา เพื่อมาโรงเรียนที่อยู่ข้างล่าง ส่วนการติดต่อสื่อสารไม่พักต้องพูดถึง ถ้ามีเหตุด่วนต้องโทรศัพท์ การบึ่งรถลงมาหาสัญญาณที่ข้างล่างเท่านั้นจึงจะสำเร็จ

.

“เราไม่มีพื้นที่ทำไร่ข้าว เราจึงต้องรวมกลุ่มกันทำกองทุนข้าวสารไว้กิน เริ่มทำทางเส้นเล็กๆ จากที่เคยเดินในลำห้วย ราวๆปี 2531 กว่าๆ ตอนนั้นเจ้าหน้าที่ป่าไม้ก็เข้ามา ทหารก็เข้ามา คิดว่าเราเป็นสหายเก่า เขาเข้ามาคุ้ยมาค้นหาอาวุธ จนไปพบศพผู้หญิงคนหนึ่ง จึงเอามาทำบุญที่นี่ เพราะที่นี่มีพระสงฆ์ธุดงค์มา เราจึงนิมนต์ท่านให้อยู่กับเราหนึ่งรูป  เมื่อทหารรู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ จึงบอกว่าต้องพัฒนาเส้นทาง เราจึงร่วมมือกับทหารช่วยกันทำทางเดิน เป็นการตัดทางในพื้นที่หมู่บ้านให้ตรง ผมนี่แหละที่ไปช่วยทำทาง ไปขุดทางผ่านกุโบร์ ทีแรกไม่รู้ว่าที่นั่นเป็นที่ฝังศพเอาหิน(ตาน่า)ที่ฝังไว้ที่หลุมศพโยนออกไปด้วยซ้ำ”  ทิน ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆ บอกเล่าอย่างนั้น

.

.

ผืนป่าที่สมบูรณ์ เพราะประวัติศาสตร์ชุมชนที่สำคัญในการปกป้องป่า จากยุคสมัยทำลายล้างป่าของฝ่ายรัฐ คือการที่มีพรรคคอมมิวนิสต์มาตั้งฐานปฎิบัติใหญ่อยู่ที่นี่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2516 – 2526 จนยากแก่การเข้ามาหาผลประโยชน์ของฝ่ายทุน สำหรับชาวบ้านในท้องถิ่น ความหวาดกลัวในสงครามจนต้องอพยพย้ายลงมา ปล่อยให้สวนยางกลายเป็นของคอมมิวนิสต์ไปชั่วคราว มีเรื่องเล่าที่ขบขันจากสหายเก่าบางคนที่เคยอยู่ที่นี่ ยังเอ่ยถามถึงต้นยางพาราใหญ่ที่ตัวเองเคยกรีดเอาน้ำยางมาขายว่า ยังมีชีวิตดีอยู่หรือเปล่า

.

.

.

“ทหารเขาบอกว่าให้เราทำมาหากินอย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเมือง ทั้งยังช่วยสร้างสำนักสงฆ์เล็กๆไว้ให้เราด้วย แล้วทหารก็ออกไป ในราวๆ ปี 2532”

.

.

.

หมดหน้าที่ทหารชุดนั้น เจ้าหน้าที่ชุดต่อมา ก็เข้ามาพร้อมกับปัญหาอันหนักหน่วง

“ปี 2533 ทหารพรานกับป่าไม้เข้ามา แล้วนิมนต์พระสงฆ์ของเราออกไป รื้อสำนักสงฆ์ออกด้วย เอาวัสดุมุงหลังคาไปสร้างเป็นสำนักงานป่าไม้” 

“ทั้งที่ตอนนั้นป่าไม้เข้ามา เราก็ช่วยป่าไม้สร้างสำนักงาน เพราะไม่ได้ระแวงว่าเขาจะมาไล่เราออกจากป่า เขาเริ่มรบกวนเรา จากการนิมนต์พระของเราให้ออกไปจากป่า ท่านก็ไปนะ ท่านแอบไปเงียบๆเพราะว่าไม่อยากให้ชาวบ้านรู้เรื่อง ท่านบอกว่าในเมื่อทหารนิมนต์แล้ว ฉันก็ต้องไป ถ้าท่านไม่ยอมไปชาวบ้านต้องปะทะกับป่าไม้แน่ๆ เพราะชาวบ้านรักพระรูปนี้มาก ป่าไม้เที่ยวป่าวประกาศว่าพระเป็นคอมมิวนิสต์ มีอาวุธสงครามในครอบครอง”

“จากนั้นป่าไม้ก็เริ่มจับกุมชาวบ้าน เจอที่บ้านก็จับที่บ้าน ไปตัดยางก็ถูกจับที่สวนยาง  มีวันหนึ่ง ป่าไม้มาเรียกชาวบ้านว่าให้ไปร่วมไปประชุมฟังคำชี้แจง ผมเดินมาเห็นคนรวมกันอยู่ตรงนั้นถูกจับมัดมือติดกันเหมือนมัดเป็ด ผมจึงหลบเข้าป่า ตอนนั้นชาวป่าคนหนึ่งโดนจับไปด้วย เมียแกไปแช่งที่หน้าห้องขังขอให้ฟ้าผ่า วันนั้นฟ้าผ่าจริงๆด้วย แต่มีบางคนที่มีคนรู้จักกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ รู้จักกับทหารพรานบ้างเขาก็ปล่อยไป แต่คนที่ถูกจับคราวนั้นศาลยกฟ้องทั้งหมด”

“เราจึงไม่กล้านอนบ้านอีกเลย ต้องไปนอนในป่ากันหมด ที่บ้านมีแต่เด็กกับผู้หญิง ที่ปากทางเข้าหมู่บ้านได้มีการเฝ้าระวัง ถ้าเจ้าหน้าที่ป่าไม้เข้ามาในหมู่บ้านจะมีคนวิ่งบอกข่าวไปทั่ว”

ฉันนึกเห็นภาพ การหลบซ่อนตัวของชาวบ้าน ช่างน่าหดหู่ใจเสียจริง

“สวนของมะมีอยู่แล้ว สมัยปู่ย่าตายายโน่น เขาขึ้นมาทำไว้มะก็มาทำต่อ ในปี 2529  ตอนนั้นใช้ม้าบรรทุกของเข้ามา ม้าเดินเข้ามาเป็นแถว เราเลี้ยงม้ากันทุกคน ต่อมาพวกเราขายม้าไปเมื่อราวๆ ปี 2546 เพราะทางดีขึ้น เทปูนซีเมนต์ ใช้มอเตอร์ไซด์ ได้” มะคือแม่ ฉันเรียกเธอว่าอย่างนั้น เพราะเธอเรียกฉันว่าลูกทุกครั้งไป หญิงมุสลิมวัยเฉียด 70 คนนี้ มีที่ดินอยู่ที่นี่ราวๆสิบกว่าไร่ หลักฐานชัดเจนว่าเป็นที่ดินทำกินเดิม คือต้นมะพร้าวเก่าแก่ สูงหลายสิบเมตรหลายต้น ไม่นับต้นไม้พันธ์อื่นๆอีกหลายชนิด

“แต่ก่อนฉันเอารถมอเตอร์ไซด์มาใช้ต้องแบกรถขึ้นมา เพื่อใช้บรรทุกยางในหมู่บ้าน ป่าไม้เขาห้าม เขาว่าส่งเสียงดังรบกวนสัตว์ แต่เราก็แอบหามเอาขึ้นมาใช้จนได้” น้าสาวอีกคนหนึ่ง เล่ามา

“คนที่ริเริ่มใช้ม้าคนแรกเป็นคนขาด้วน ตอนนั้นป่าไม้ก็ยังไม่ยอมอยู่ดี ต้องต่อรองจนกระทั่งป่าไม้ยินยอม ตอนนั้นแหละที่เรารู้จักการจัดระเบียบของชุมชน เพราะเลี้ยงม้ากันมาก มันไปกินต้นยาง เราตั้งกติกาเอาไว้ว่าม้ากินยางคนอื่น ให้เจ้าของม้าเสียค่าปรับเป็นปุ๋ยใส่ยาง ต่อมาเปลี่ยนเป็นปรับเงิน เงินที่ได้ก็เอาทำทาง เพิ่มเติมจากที่ระดมทุนและกำลังระดมญาติพี่น้องมาช่วยกันทำทาง”

.

.

“ครั้งแรกที่ทำทาง มากันจากหมู่บ้านข้างล่างราว 300กว่า คน ทำทางเลาะริมลำห้วย ไปตั้งค่ายที่ “ลาสองชั้น” ป่าไม้ก็ขึ้นมาดู มาบอกว่าให้หยุดทำทางไม่อย่างนั้นจะจับชาวบ้านทั้งหมด เราก็ต้องหยุดทำทาง” 

“การทำทางต้องขุดภูเขา  อีกครั้งหนึ่ง...เราออกไปขุดทางกันอีก ป่าไม้ก็มาจับอีก บางคนถูกจับบางคนวิ่งหนีทัน คนหนุ่มๆเราให้ทำงานอยู่ข้างหน้า คนแก่ๆให้อยู่ข้างหลัง ป่าไม้มาบอกว่าให้ไปคุยกันที่สำนักงาน เราก็เดินตามหลังป่าไม้ไปที่สำนักงานน้ำตกโตนเต๊ะ พอลงไปถึงมีรถมารอรับพวกเราแล้ว เขาพาไปโรงพัก คนเป็นร้อยๆ เต็มห้องขัง เต็มโรงพัก ห้องน้ำก็ไม่สะดวก เราก็จัดเวรกันขัดห้องน้ำ ตอนนั้นมีผู้หญิงถูกจับไปด้วยสามคน มีเด็กสองขวบด้วยที่ต้องตามแม่ไปอยู่ในคุก พวกเราทุกคนสูบบุหรี่ใบจากกันทั้งนั้น ควันบุหรี่โขมงราวกับเผาโรงพัก” ถึงตอนนี้คนเล่าหัวเราะ คนฟังก็เฮฮา

“ตอนนั้นนักข่าวเข้ามาทำข่าวกันมาก เราบอกว่ามีการโค่นไม้ที่ปากทางเข้าหมู่บ้านกันมาก นักข่าวจะไปทำข่าวแต่ป่าไม้กับผู้ว่าราชการไม่อยากให้เป็นข่าวเพราะว่าเขาเสียเครดิต จึงรีบๆปล่อยพวกเราไม่ได้ส่งฟ้องศาล นักข่าวก็ไม่ได้ไปทำข่าวเรื่องตัดไม้ในป่า ตอนนั้นเรามีนักการเมืองท้องถิ่นมาคอยช่วยเรา ต่อสายให้กับนักข่าวมาทำข่าว”

“ปี 2534  เราเคยเสนอโครงการขอให้ที่นี่เป็นบ้านเล็กในป่าใหญ่ นายชวน หลีกภัย สมัยที่เป็นส.ส. ก็เคยเข้ามานอนค้างในบ้านนี้ ตอนที่มาไม่ได้พูดว่าจะให้ชาวบ้านออก เราทำเรื่องขอให้หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านเล็กในป่าใหญ่ ไปถวายหนังสือที่สวนจิตรฯ แต่นายชวนเป็นคนบอกว่าไม่เหมาะสมที่จะทำ เราจึงไม่ได้โครงการ” 

“จากนั้นทหารชายแดน ขึ้นมาอยู่ที่เขานุ้ย ตอนที่นายผ่อง เล้งอี้เป็นอธิบดีป่าไม้ เขาส่งเจ้าหน้าที่มาเจรจาขอให้เราออกไปจากป่านี้โดยจะจัดที่ใหม่ให้ มีบางคนที่ยอมรับเงื่อนไขยินดีออกไป”

“ระหว่าง พ.ศ.2535 จนถึงปี 2537 เจ้าหน้าที่ป่าไม้ขึ้นมาสำรวจจำนวนชาวบ้านและอาสิน เพื่อเตรียมอพยพ  โดยจะจ่ายค่าชดเชยอาสินและจัดหาที่อยู่ให้ใหม่  มีการกำหนดค่าชดเชย  2  กลุ่ม  คือ กลุ่มที่1 ที่ทำกินและอาศัยในพื้นที่  จะจ่ายค่าชดเชยไร่ละ  30,000  บาท  กลุ่มที่ 2 ที่ทำกินในบ้านตระ แต่อาศัยนอกพื้นที่ จะจ่ายค่าชดเชยไร่ละ  5,000  บาท” 

“คนที่อยากไปมีมากกว่า เขาพาเราไปดูที่ดินแต่ไม่ใช่ที่ว่างเปล่า  เพราะเป็นสวนยางหมดแล้ว เราก็เลยบอกว่าไม่เอาหรอก เจ้าของที่ดินจะได้ฆ่าเราตาย และที่อำเภอควนกาหลงเป็นที่ชัน ขนาดแหงนคอมองผ้าคลุมผมยังหล่นจากหัว เราจึงรวมกลุ่มประชุมกัน ราวๆ 600 กว่าคน ที่น้ำตกโตนเต๊ะ มีมติว่าไม่ย้ายออก ถ้าไม่ได้ที่ดินที่เราพอใจ” 

“ตอนนั้น ป่าไม้ห้ามสร้างบ้านเพิ่ม แต่ละหลังต้องอยู่กันเป็นสิบๆคน ครอบครัวพี่ครอบครัวน้องมาอยู่ร่วมกัน ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีที่จะนอน เราต้องทำการเจรจาแลกเปลี่ยนกับป่าไม้ว่า ถ้าให้เราสร้างบ้านได้ เราจะช่วยป่าไม้สร้างสำนักงาน ตอนนั้นเราช่วยสร้างสำนักงาน เสร็จแล้วมีคนใหญ่คนโตของป่าไม้มาเปิดงาน มีการแกงวัวเลี้ยงฉลองกันใหญ่โต เราก็อยู่ร่วมงาน เราตกลงกับหัวหน้าป่าไม้ ว่าให้เราอยู่ทำกินเพื่อช่วยรักษาป่า ให้ทำทางเข้าป่าได้ หัวหน้าคนนี้มาจากทางภาคเหนือ แกบอกว่าทางภาคเหนือพื้นที่ชันกว่านี้ เขายังอยู่ได้เลย เขาอนุญาตให้เราอยู่”

“วันที่ 5 ธันวาคม 2544 เราทำทางด้วยการเทปูนทางครั้งแรก ที่ไม่ถูกจับ ระดมทุนได้ปูนคนละสอบ เอาปูนใส่ม้ามา เอาทรายจากลำห้วยลาสองชั้น ส่วนด้านล่างที่ปากทาง ซื้อทรายมากองไว้ คนมาช่วยกันมาก ทำงานกันครั้งละสองวันสองคืน หัวหน้าเขตที่ชื่อสุเชาว์ จำนามสกุลไม่ได้คนนั้นถูกย้ายยี่สิบสี่ชั่วโมงมาจากสาละวิน เขาคงมีประสบการณ์มาแล้วจึงอะลุมอะหล่วยให้เรา”


“ปี 2541 เรามีโรงเรียนด้วย ครูต้องเดินมาจากข้างล่าง  สอนได้ราวๆปีกว่า ครูเป็นแม่ม่ายมีลูกอ่อนต้องอุ้มลูกมาด้วย เดินไปเดินมาได้สามีใหม่ เลิกสอน กลับไปอยู่บ้าน โรงเรียนต้องเลิกไป ทั้งที่ตอนนั้นเด็กๆที่ต้องไปเรียนอยู่ข้างล่างกำลังทยอยกลับมาเรียนที่นี่  เรียนบนนี้แต่ไปสอบที่โรงเรียนควนไม้ดำ ตอนนั้นเรายังไม่มีเลขที่บ้าน หมู่บ้านเป็นทางการก็ยังไม่มี”

.

.

“ไปขอบ้านเลขที่ ทางผู้ใหญ่ไม่ออกให้ ต้องตั้งหมู่บ้านกันเอง ออกเลขที่บ้านกันเอง ราวๆปี 2544-2545 มีราวๆ 200 กว่าหลัง แต่เป็นหลังเล็กๆ แบบขนำ ผู้นำแบบทางการที่ผู้ใหญ่บ้านข้างล่างยอมรับก็ยังไม่มี การทำบ้านเลขที่เรียงลำดับไปจากปากทาง แต่ตอนนี้มีร้อยกว่าหลัง เพราะบางคนมีบ้านอยู่ข้างล่างเขาย้ายลงไป เมื่อมีทางเทซีเมนต์ เดินทางสะดวกมากขึ้น ก็แค่ขึ้นมาดูแลสวนเป็นระยะเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนจากบ้านควนไม้ดำ”

“กลุ่มของเรา มีน้องชายผู้ใหญ่บ้านมาเป็นประธานอยู่หลายปี จนกระทั่งสมัครผู้ใหญ่บ้านได้รับเลือกเพราะพวกเรา แกทำโครงการโซล่าเซลลให้เราด้วย บอกว่าเราต้องเอานะ เพราะขอให้แล้ว ถ้ามีปัญหากับป่าไม้ก็ให้ป่าไม้ไปคุยกับการไฟฟ้าเอาเอง”

“เราก็คิดว่าถ้าอย่างนั้น เราก็น่าจะเอาโซล่าเซลมาใช้ได้  ใช้รถมอเตอร์ไซด์ราวๆร้อยกว่าคัน ไปช่วยกันขน โซล่าเซล 30 ชุด ป่าไม้กั้นไม้ปิดทาง คนของเราบางคน ไปปลดไม้กั้นออก...ทุกคนขับรถพุ่งขึ้นภูเขา หัวหน้าป่าไม้แกโกรธเรามาก วิ่งมาปิดไม้อีกแต่ไม่ทันการเสียแล้ว เขาจึงอาฆาตพวกเรา จนกระทั่งทุกวันนี้”

“นายคม ชัยภักดี ได้เป็นหัวหน้าเขต ประกาศว่าจะมาปราบพวกเราโดยเฉพาะ”

“เคยมีการเจรจากับเขา เราบอกว่าเราอยู่ที่นี่จะช่วยดูแลป่า แกบอกว่า ไม่ใช่หน้าที่สู การดูแลป่าเป็นของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ทีนี้เมื่อเราเห็นคนตัดไม้ในป่าเราก็ไม่พูด ไม่บอกแล้วนะ เพราะว่าไม่ใช่หน้าที่เรา”

“ต้นปีนี้ วันที่ 11 มีนาคม แกส่งเจ้าหน้าที่มาคุย เราบอกว่าเราอยากคุยด้วยตั้งนานแล้วนะ แต่เขาไม่คุยกับเราเอง เราน่ะดูแลป่าไม้ ไม่ตัดไม้อยู่แล้ว แม้จะไม่ดีที่สุดเพราะมีคนข้างนอกมาตัดเราห้ามไม่ได้ เพราะเขาตัดอยู่เขตรอบนอกชุมชน แต่เราก็บอกข่าวได้ ถ้ามีข้อตกลงว่าให้เราทำมาหากินต่อไปตามปกติ”

“ที่เขามาขอคุยกับเรา เพราะเห็นว่าป่ารอบๆมีการตัดออกไปมาก รอบๆเทือกบรรทัดทุกด้านเลย”

 “แต่พอวันที่ 26 มีนาคม นายคม มาเอง พาลูกน้องมาเป็นร้อยคน พวกเราเห็น เมื่อเขามาถึงที่สหกรณ์แล้ว  เราก็จุดพลุบอกเหตุ ต่อหน้าเขานั่นแหละ ตอนนั้นเขาก็ตกใจ และโกรธด้วย เขากระจายกันออกไปตามพื้นที่ต่างๆ ในสวนของเรา คืนก่อนนั้นพวกเราประชุมกันตลอดคืน เพื่อเตรียมการรับมือกับป่าไม้ ไม่มีใครได้นอนสักคน พอเจ้าหน้าที่เข้ามาตอนเช้า แล้วกระจายไปตามสวนของเราอย่างนั้น เราให้ผู้หญิงทำหน้าที่ติดตามดูว่าเขาไปทำอะไรในสวนของเราหรือเปล่า สายหนึ่งมีป้านีตามไป  ไปถึงที่สวนเจ้าหน้าที่ป่าไม้หุงข้าวกิน คนเฝ้าตามดูเผลอหลับ หิวข้าวด้วย ตื่นมาเจ้าหน้าที่ฟันยางไปแล้ว เราจึงถอยออกมาประชุมวางแผนกัน ตอนนั้นพวกเราบางเริ่มโกรธแค้นมากบอกว่าจะไม่ฟังผู้นำชุมชนแล้วนะ จะลุยแล้วนะ เราจึงตกลงว่าจะไปปิดล้อมสำนักงานที่เจ้าหน้าที่ป่าไม้กำลังพักผ่อนอยู่ โดยส่งผู้หญิงเป็นแนวหน้าคอยร้องทำเพลงกดดันปิดล้อมสำนักงาน ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเจ้าหน้าที่ป่าไม้เตรียมการจะปิดล้อมพวกเราทั้งหมู่บ้าน แต่เราปิดล้อมเขาเสียก่อน”

“เราส่งสายให้ไปส่งข่าวให้พี่น้องเครือข่ายรักเทือกเขาบรรทัดจากที่อื่นๆมาช่วยปิดล้อมอยู่ทางด้านล่าง ตรงน้ำตกโตนตก  ตอนนั้นกดดันเพื่อเจรจา กำนันมาเป็นคนกลาง ถามเราว่าจะเอายังไงกัน เราบอกว่าขอเจรจากับผู้ที่มีอำนาจเท่านั้น แต่ตอนนี้เนื่องจากเจ้าหน้าที่ป่าไม้มีอาวุธปืน เราก็จะระดมอาวุธปืนของเราเหมือนกัน กำนันเข้าไปบอกหัวหน้าป่าไม้ตามนี้ ทั้งที่จริงๆแล้วเราไม่มีปืนผาหน้าไม้อะไรหรอก พอตกค่ำ เราแกล้งประกาศดังๆว่าจะออกไปหากบ แกล้งผลัดกันไปเพื่อให้เห็นแสงไฟฉายว่ามีจำนวนคนมาก วุ่นวายไปหมด ทั้งที่พวกเรามีคนนิดเดียว ล้อมเขาไม่ได้หรอก จึงเร่งกดดันโดยให้ผู้หญิงเข้าไปประชิดตัว เข้าไปร้องรำทำเพลงที่หน้าประตูสำนักงาน ที่พวกเขาถูกล้อมเอาไว้ เราหุงข้าวกินกัน ร้องรำกันทั้งคืน รอให้เครือข่ายที่อยู่ข้างล่างเจรจากับผู้ที่มีอำนาจ เพราะเรารู้ว่าตอนนั้นพี่น้องเครือข่ายมากันเยอะ จากหลายพื้นที่ ชุมนุมที่ปากทางข้างล่าง เพื่อเจรจากับป่าไม้”

“ผ่านไปค่อนคืน เราตกลงกันว่า ตอนที่ตี สี่ ให้ผู้หญิงยึดสำนักงาน จุดพลุลูกสุดท้ายแล้วขนหมอข้าวหม้อแกงเข้าไปในสำนักงานเลย พอพลุดัง เจ้าหน้าที่ป่าไม้บางคนตกใจหล่นจากเปลก็มี”

“มีอยู่คนหนึ่งคิดจะหนีจากวงล้อม เดินมาทางที่พวกเราซุ่มอยู่ บังเอิญคนที่ล้อมกำลังนั่งถ่ายอยู่ เขาตกใจร้องตะโกนว่า อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามานะ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็ตกใจวิ่งกลับเข้าไปในสำนักงาน คิดว่าเราขู่จะทำร้ายเขา” ทินเล่ามาถึงตอนนี้ เรียกเสียงหัวเราะลั่นจากทุกคน อันที่จริงเขาสรุปตบท้ายไว้เฉียบขาดกว่านี้ แต่ฉันไม่สามารถบอกต่อ

ผลการเจรจาจากการปิดล้อมครั้งนั้น มีข้อตกลงว่าให้เจ้าหน้าที่ป่าไม้ทำตามมติครม. ที่ให้ชะลอการจับกุม ให้ชาวบ้านทำกินในพื้นที่ได้ตามปกติ จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอื่นใดในการพิจารณาเพิ่มเติมเรื่องโฉนดชุมชน และกองทุนที่ดิน

 “ตอนนี้ ถ้าเจ้าหน้าที่เข้ามาในชุมชน ต้องแจ้งให้เราทราบด้วย ถ้าเข้ามาตรวจป่าทั่วๆไป เราก็ให้เข้า แต่ถ้าเข้ามาทำอะไรกับสวนของเราเราจะไม่ยอม”

แค้มป์ของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่ห้วยลาสองชั้น  ก่อนที่จะถึงเขาตู (ประตูภูเขา) คือการประชิดชุมชนที่สุดแล้ว

.......

แค้มป์ของเจ้าหน้าที่ป่าไม้

หมายเหตุ.....ชาวบ้านตระถูกจับกุมดำเนินคดีมาโดยตลอด  ตั้งแต่การจับกุมขณะพัฒนาเส้นทางเข้าหมู่บ้าน (พ.ศ.2534), ปลูกบ้าน (ตั้งแต่ พ.ศ.2540 จนปัจจุบัน)  มีการใช้อำนาจเกินกว่าเหตุเผาบ้านแม่ม่ายคนหนึ่ง (พ.ศ.2548), ติดตั้งโซลาเซลล์ (พ.ศ.2549), ทำสวน  โดยเฉพาะเมื่อโค่นยางเก่าเพื่อปลูกยางใหม่ จะมองว่าเป็นการทำลายป่า (ตั้งแต่ พ.ศ.2531 จนปัจจุบัน)  ปัจจุบันมีผู้ถูกดำเนินคดีอาญาจำนวน 9 ราย  อยู่ในชั้นพนักงานสอบสวน 6 ราย  ชั้นอัยการ 3 ราย เมื่อมีการดำเนินคดีอาญาแล้ว  จะมีการเรียกค่าเสียหายทางแพ่งด้วย  โดยชาวบ้านที่ถูกเรียกค่าเสียหายทางแพ่งมีจำนวน  5  รายประมาณ  11  ล้านบาท  

หมายเหตุที่สอง....ยังมีต่อค่ะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 20/10/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ลืมทิ้งร่องรอยไว้

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 07.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

อ่อลืมบอก ภาพเด็กผู้หญิงน่ารักดี เคยเลี้ยงหลานสาวคนหนึ่งอ้อนเก่งมาก เลยคิดว่าถ้ามีลูก อยากได้ลูกสาว 555

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 07.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

รู้สึกเพื่อนผมจะเคยไปทำข่าวที่นี่

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
J1214 วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 06.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214


สุดยอดมาก
เล่นเอาอยากปายยยยยยยย...

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ
ขอบคุณ
ขอบคุณ
ขอบคุณ

บรรยายไม่ถูก

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ป่าตระเป็นต้นธารสำคัญที่หล่อเลี้ยงความชื่นเย็น
ให้คนในที่ราบทั้งสามจังหวัดได้ทั่วถึงกัน
การบริหารจัดการระหว่างคนกับป่า
ซึ่งผูกพันกันมาตั้งแต่ซาไก ทหารป่า
และชาวบ้านที่ทำกินอยู่ในปัจจุบัน
จึงเป็นเรื่องที่อ่อนไหวและต้องอาศัย
ข้อมูลอย่างรอบด้านอย่างที่กู่กำลังทำอยู่เป็นอาทิ
หวังว่าจะมีผู้ที่เกี่ยวข้องจะใส่ใจนำไปพิจารณา
แก้ไขอย่างจริงและอย่างเร่งด่วน

ปล.ลงตระมาทางไพรวัลย์
แวะบ้านเรามั่งกันกะได้ กู่

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
turtlerun วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 22.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

เยี่ยมทั้งการนำเสนอเรื่องราวและภาพถ่ายครับพี่กู่ หากสำหรับอารมณ์ที่กระทบต่อเรื่องราวแล้วกลับเป็นตรงข้ามด้วยที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานเท่าไรก้ดูเหมือนว่า รัฐ กับ ชาวบ้านจะยืนกันคนละฝั่งความคิดเสมอ...

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
tatuk วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 20.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

นับเป็นรายงานคุณภาพชิ้นหนึ่งที่กว่าจะได้มานั้น
ต้องลำบากลำบนทุลักทุเลมากๆ ครับ
ถึงตอนนี้ชาวบ้านยังต้องพึ่งกันเอง
และยังต้องรุกรบกับหน่วยงานรัฐอีกต่อไป
ดื้อแพ่งแข็งขืนดีที่สุดครับ


ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ปุณณดา วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 17.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้รู้ว่า..ชาวบ้านต่อสู้ยาวนานจริงๆ นะค่ะ
ต้นยางใหญ่มาก อายุคงชรากว่าเราๆ เยอะ

บ้านป่าดูสงบเงียบ แต่จริงๆ แล้วพวกเขาก็กำลังต่อสู้อยู่เสมอเลยนะนั่น
เมื่อไหร่จะมีมาตรการดีๆ ที่จะจัดการป่ากับชุมชนให้ลงตัวนะพี่
ชาวบ้านน่าจะอยู่กับป่าได้ บ้านใครใครก็คงรัก
พี่กู่คงกำลังทำงานอย่างหนัก อ้อยว่าคงไม่ใช่ที่เดียวใช่มั้ยค่ะที่ยังผจญปัญหาแบบนี้ ...เป็นกำลังใจนะค่ะ

............

...ฉันซ่อนกายอยู่ใต้สายน้ำสะท้านหนาวและตื่นสะทกไปทั่วอณูเนื้อ..แหมมันอ่านแล้วเคลิ้มจริงหนอ ทำไงจะเขียนได้สวยงามแบบนี้บ้างค่ะพี่กู่ อิอิ ..ราวกับเดินหลงทางมากลางป่าอักษรวิจิตร...สุดยอด

เด็กน้อยบ้านป่า ก็น่ารักจริงหนอ...

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
unclegorge วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 13.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/unclegorge
Unclegorge

สมมุตินะ...ว่า...ชาวบ้านตาดำ ๆ พวกนั้น เป็นคนมีอำนาจหรือมีเงิน(จะยิ่งดีใหญ่) พวกข้าราชการพวกนี้จะค่อยบริการเข้าไปอุ้มหรือประคองทุกอย่างในร่างกายของผู้มีอำนาจหรือมีเงินหรือมีทั้งอำนาจและเงินไว้อย่างดี แบบมิมีชอกช้ำ "สงสารประเทศไทยครับ" เฮ้อ..........

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
กู่ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

คุณพ่อต้นฝ้าย

ไม่รู้จะเมนท์อะไรนะเนี่ย...

ขนาดนั้นเชียว

การทำตามคำสั่งเป็นสิ่งที่ดี แต่คำสั่งแปลกๆนี่สิ

......
อะไรเยี่ยมคะ น้องอ๊อป
ที่นี่แหล่งดูนกชั้นเยี่ยมนะคะ สนไหม
.....
คุณเต็งพ้ง ขาลุย....ขาเละ ขาลาก เหมือนกันป่ะ
....
คุณปลัดศณีรา นิมนต์พระน่าเวทนา
พระท่านยังเมตตาจากไปแบบเงียบๆ ....ฟังแล้วสะท้อนใจ
เขาคิดอะไรได้บ้างไหมว่า ทุกคนต่างต้องการความสงบสุข
.....
ฮ่า ฮ่า คุณ สมคิด เก้า เก้า เก้า มาแปลกนะคะ
.....
ไปแหลงมาแล้วน้องชัย หนุกจ้าน
....
วิน ถ่ายรูปไม่หนักเท่ากับการเกร็งไปทั้งตัวเวลาซ้อนท้ายรถมอ'ไซด์ ขึ้นเขา เชื่อเหอะ
....
พี่นุ พี่น่าจะเล่าเรื่องนี้นะคะ น่าสนใจเชียว กู่ไม่เคยรู้ว่าก่อนค่ะ
....
ขอบคุณค่ะอาจารย์ณัฐรดา
....
ได้เลยค่ะ ผีเสื้อพเนจร
.....
สปายวัน...แบบนี้เฉพาะที่ เฉพาะคน ที่อื่นๆยังมีคนดีๆค่ะ
ยังไม่สิ้นหวังในความดีค่ะ....
.....
chronomist ขอบคุณสำหรับการเพิ่มเติมข้อมูลที่สำคัญค่ะ
.....
ขอบคุณค่ะ คุณทนายสิ่งแวดล้อม
.....
ว่างๆกลับบ้านไปเที่ยวสิคะตาเอ ที่นี่สุดยอด ไม่ปรุงแต่ง
....
ใช่เลย ใช่แล้วบ่าวขี้เมี่ยง คืนนั้น มีศรีร่วมวงคุยอยู่ด้วยค่ะ
.....


ขอบคุณค่ะ สำหรับความสนใจที่มอบให้กับพี่น้องเรา

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
บ่าวขี้เมี่ยง วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 10.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nampol
อยู่ในสายลม....อยู่ที่โค้งรุ้งทอ.... @ ผู้ชายสีน้ำทะเล

ผมเคยไปนอนที่บ้านพี่ศรี..จำไม่ได้ว่าใช่ตรงนี้หรือเปล่า เพราะผ่านมาหลายปี. เดินข้ามภูเขาหลายวันกว่าจะทะลุออกจากผืนป่า. เป็นรอยต่อ 3 จังหวัด น่าจะเป็นที่เดียวกัน หากแต่ความทรงจำผมเลือนๆ แวะมาอ่านแล้วอยากจะกลับไปอีกครับ.

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ตาเอ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/woranaris
Easy Rider.

ขอบคุณครับพี่ ผมคนตรังครับ
เคยไปเที่ยวสวนของเพื่อนแถวเจ้าพะ น่าจะอยู่ใกล้ๆ กัน
ตอนนี้ทำงานอยู่บางกอก ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวนานมากแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ทนายสิ่งแวดล้อม วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 10.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaisgwa

มีอะไรทางคดีให้ช่วยก็บอกกันมาได้เลยนะครับ

สู้คดีกับหน่วยงานรัฐพวกนี้ ผมชอบอยู่แล้ว

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
chronomist วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prompzy

นางกำจาย ชัยทอง ชาว พัทลุง อายุ 43 ปี ผู้ถูกศาลตัดสินให้จ่ายค่าเสียหาย 1.67 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ย 7.5% ต่อปี ฐานบุกรุกที่ดินและตัดต้นยางในพื้นที่ 8 ไร่ กล่าวด้วยน้ำตานองหน้า กลางที่ประชุมว่า มีสวนยาง 11 ไร่ เป็นมรดกตกทอดมาจากปู่ย่ามากว่า 100 ปี เมื่อต้นยางแก่ ต้องตัดเพื่อปลูกใหม่ ก็ถูกกล่าวหาเป็นตัวการทำลายป่า ทำให้โลกร้อน ต้องจ่ายเงินเป็นล้าน จะเอาที่ไหนมาจ่าย ลำพังแค่เงินหมื่นยังไม่เคยได้จับ ต้องมาจ่ายเงินล้านเพราะตัดต้นยางในพื้นที่ของตัวเอง อยากจะฆ่าตัวตายวันละหลายรอบ แต่เป็นห่วงลูก

แม้ว่า กรณีนี้อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช (อส.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) ปฏิเสธว่ากรมอุทยานฯไม่มีสูตรคิดค่าเสียหายจากชาวบ้านที่ตัดไม้ทำลายป่าและ ทำให้โลกร้อนนั้น เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากการตรวจสอบข้อมูลในเอกสารราชการพบว่าเมื่อเดือนกันยายน 2548 กรมอุทยานฯได้มีหนังสือด่วนที่สุด ที่ ทส.0903.4/14374 ถึงสำนักงานอัยการจังหวัดพัทลุง ระบุว่า ตามที่ได้รับการติดต่อประสานงานทางโทรศัพท์จากพนักงานอัยการเจ้าของสำนวนใน การดำเนินคดีทางแพ่งเรียกค่าเสียหายจากนางกำจาย ชัยทอง กรณีบุกรุกทำลายพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า จำนวน 8-2-85 ไร่ ค่าเสียหาย 1,306,875 บาท ให้แจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับการคิดคำนวณค่าเสียหายพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธาร มีหลักเกณฑ์วิธีการอย่างไร
ต่อมาทางกรมอุทยานฯพิจารณาแล้วได้แจ้งไปว่า การคิดคำนวณค่าเสียหายมีหลักเกณฑ์ วิธีการ ดังนี้

1.การสูญหายของธาตุอาหาร 4,064.15 บาทต่อไร่ต่อปี
2.ทำให้ดินไม่ดูดซับน้ำฝน 600 บาทต่อไร่ต่อปี
3.ทำให้น้ำสูญเสียออกไปจากพื้นที่โดยการแผดเผาของรังสีดวงอาทิตย์ 50,800 บาทต่อไร่ต่อปี
4.ทำให้ดินสูญหาย 1,800 บาทต่อไร่ต่อปี
5.ทำให้อากาศร้อนมากขึ้น 45,453.45 บาทต่อไร่ต่อปี
6.ทำให้ฝนตกน้อยลง 5,400 บาทต่อไร่ต่อปี
7.มูลค่าความเสียหายทางตรงจากป่าทั้ง 3 ชนิด ได้แก่
การทำลายป่าดงดิบ 61,263.36 บาท
การทำลายป่าเบญจพรรณ 42,577.75 บาท
การทำลายป่าเต็งรัง 18,634.19 บาท
รวมมูลค่าความเสียหายจากป่าทั้ง 3 ชนิด 40,825.10 บาทต่อไร่ต่อปี

"เมื่อรวมกับมูลค่าความเสียหายทางสิ่งแวดล้อมในข้อ 1-6 จำนวน 110,117.60 บาทต่อไร่ต่อปี จะพบว่าใน 1 ปี มีการทำลายป่าไม้ในพื้นที่ 1 ไร่ จะก่อให้เกิดความเสียหายในพื้นที่คิดเป็นมูลค่าอย่างน้อย 150,942.70 บาท แต่กรมอุทยานฯคิดค่าเสียหาย 150,000 บาท"เอกสารดังกล่าวระบุ

ด้านท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทย ประธานสถาบันธรรมรัฐเพื่อการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม กล่าวว่า ไม่อยากให้ อส. กรมป่าไม้ นำแบบจำลองนี้ไปใช้ เพราะจะสร้างความไม่เป็นธรรมโดยเฉพาะกลุ่มชาวนา ชาวไร่ ขณะเดียวกันแม้แต่ประเทศพัฒนาแล้วและมีพันธกรณีลดก๊าซเรือนกระจกก็ยังไม่นำ ค่าความเสียหายดังกล่าวไปใช้ปรับชาวบ้าน เรื่องนี้อาจจะส่งสัญญาณผิดในเวทีโลกว่า ไทยอยู่ในกลุ่มประเทศที่ต้องลดก๊าซเรือนกระจก และทำให้เสียเปรียบประเทศอื่นๆ ได้

ขณะที่นายอานนท์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ผู้อำนวยการศูนย์วิเคราะห์วิจัยการเปลี่ยนแปลงของโลกแห่งภูมิภาคเอเชียตะวัน ออกเฉียงใต้ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า แบบจำลองคิดค่าเสียหายของ อส.เป็นการคิดแบบมุมเดียว และมีมุมมองทางวิชาการที่แคบมาก ความเสียหายจากกิจกรรมต่างๆ ที่คิดกันว่าก่อให้เกิดโลกร้อนนั้น ขณะนี้ยังไม่มีงานวิจัยหรืองานวิชาการของประเทศใดในโลกรับรองกันว่าเป็นงาน วิจัยที่สมบูรณ์หรือทฤษฎีใดๆ ที่ได้รับการยอมรับ และสามารถนำมาอ้างอิงอย่างเป็นทางการได้

"รู้สึกแปลกใจและตกใจที่นักวิชาการ อส.บอกในที่ประชุมว่า แบบจำลองนั้นได้ผ่านการรับฟังความคิดเห็นจากผู้เกี่ยวข้องหมดแล้ว ไม่มีใครคัดค้าน และอยู่ระหว่างผู้บริหารอนุมัติประกาศใช้ เพราะนักวิชาการที่ทำเรื่องนี้โดยตรงยังไม่มีใครทราบข้อมูล หากประกาศใช้จริง จะมีคนเดือดร้อนจำนวนมาก หาก อส.อยากให้ได้รับการรับรอง ต้องเสนอคณะกรรมการนโยบายการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศที่นายกรัฐมนตรีเป็นประธาน พิจารณาหาข้อสรุปด้วย" นายอานนท์กล่าว และว่า กรณีชาวบ้านเทือกเขาบรรทัดนั้นเรื่องเกิดมาตั้งแต่ 10 กว่าปีก่อน แต่ประเทศไทยเพิ่งพูดถึงทฤษฎีโลกร้อนเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาเท่านั้น สิ่งที่น่าทำมากกว่ากล่าวหาว่าชาวบ้านตัดต้นยางแล้วทำให้โลกร้อน คือการพิสูจน์สิทธิที่ทำกิน และประเด็นที่น่าสนใจคือชาวบ้านตัดต้นยางแล้วถูกหาว่าทำให้โลกร้อน ทุกคนล้วนกู้ยืมเงินมาจากกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางทั้งสิ้น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
spyone วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 09.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

อ่านแล้วอึ้งค่ะ...

ประเทศไทยเป็นแบบนี้มานานจนข้า(ฆ่า)ราชการพวกนี้เสียนิสัยนะคะ

คนพื้นที่อยู่ดูแลแต่ราชการกลับมาฮุบ..ป่า

น่าเศร้าจริงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

มาลงชื่อ รออ่านตอนต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

เรื่องราวน่าสนใจมากเลยค่ะ
นำเรื่องการแก้ปัญหาภาวะโลกร้อนที่ต่างชาติยอมรับมาฝากค่ะ
http://www.oknation.net/blog/nadrda/2009/08/19/entry-1

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 06.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

น้องกู่ อำเภอ ชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช พวกเงาะซาไก อาศัยอยุ่มาก่อนนะ ที่นั้นเคยอุดมสมบูรณ์ ต่อมาป่า ถูกแผ้ว ถาง ซาไก จึงไปไกล ไป เทือก เขาบรรทัด

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 06.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

ทำการบ้านหนักเลยเรา
ไม่รู้ว่าอี้ถ่ายได้เหทือนเธิ้นหม่าย

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ChaiManU วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 01.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

http://www.oknation.net/blog/chaimanu/2009/08/19/entry-1

อย่าลืมไปเสวนานะพี่กู่

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
somkid999 วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 00.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/recycle

หม้อแปลงไฟฟ้า ของเก่าทำเงินดี แต่ถ้าตาไม่ดี ก็ขาดทุนหลายอยู่นะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ศณีรา วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 00.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

นับถือๆ .. จุดยืนสุ่มเสี่ยง แต่เพื่อคนตกยาก จากระบบภาครัฐหุ่นยนต์โปรแกรมคร่ำครึก เป็นมนุษย์ไซเบอร์โบราณ ที่ลืมลงโปรแกรมต้นฉบับ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อ บำบัดทุกข์บำรุงสุขให้ประชาชน ตาดำๆ สงสารชาวบ้านที่ต้องถูกกระทำ เวทนาที่จนท.ไปนิมนต์พระให้ออกจากพื้นที่ การเจรจาไกล่เกลี่ยต้องเกิดขึ้น ในลักษณะ "วิน วิน" และผมเชื่อว่า พี่กู่ ไม่ถอยแน่..+1

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
tengpong วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 00.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

พี่กู่ ขาลุยกว่าที่เต็งพ้งเห็นเยอะมากมาย

เรื่องแบบนี้ยังไม่น่าจะหมดจากแผ่นดินนี้
หากเจ้าห้นาที่ยังมองประชาชนไม่เป็น และไม่เห็น และไม่ถูก

ป.ล. เพิ่งแยกกับ คห. 10 เมื่อสักครู่ใหญ่นี้เอง

คิดถึงครับพี่กู่

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
turtlerun วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

เยี่ยมมากครับพี่

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ยาวมากพี่...แต่อ่านจบกลับไม่รู้จะเมนท์อะไร...

มีชาวบ้านมากมายที่อยู่ร่วมกับป่าอย่างยังประโยชน์ซึ่งกันและกันได้ ปรับเปลี่ยนวิถีบางอย่างแล้วให้เป็นแรงแทนเจ้าหน้าที่รัฐยังได้ ขอเพียงแต่ระวังกลุ่มทุน หรือพวกแสวงผลประโยชน์ในวงราชการให้ออกไปห่างๆ ได้คงดี

เรื่องค่อนข้างซับซ้อนนะพี่ ชาวบ้านในรุ่นบุกเบิก แกก็ไม่ได้มีกระดาษกับปากกาเหน็บไปกับพร้าเสียด้วย ... เจ้าหน้าที่ก็ต้องทำตามคำสั่ง เมื่อมันทับซ้อนกันผลจะสรุปออกมาไงล่ะพี่ ปกป้องประโยชน์ชาติได้คงเป็นเรื่องดี เพียงแต่อย่าปกป้องเพื่อกลุ่มทุนหรือพวกพ้องละกัน

ไม่รู้จะเมนท์อะไรนะเนี่ย...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
กู่ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

มาทิ้งยิ้มสามยิ้มเหรอเบียร์

ใช่เลยชัย ประเทศอะไรไม่รู้ ประหลาดแท้

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ChaiManU วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 17.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

ได้อ่านข่าว ชาวบ้านโดนฟ้องเรียกค่าเสียหายทางแพ่งจากกรมอุทยานอยู่เหมือนกันครับ

อ่านไปก็รู้สึกอนาจใจ ประเทศนี้ มีกฏหมาย ไว้ใช้รังแกชาวบ้านที่ไม่รู้เท่าทันกฏหมายเท่านั้น ส่วนคนที่มีความรู้กฏหมาย ก็คอยใช้สายตา มองหารอยรั่วของกฏหมาย เพื่อใช้เป็นประโยชน์อยู่ร่ำไป

----------------------------------

อยากให้ประเทศไทย สังคมไทย มีความเป็นอยู่เช่นชาวบ้านที่นี่ ในหลายๆที่จริงๆครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กู่ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ขอบคุณค่ะ ที่ทนอ่านงานยาวๆจนจบ

...
ตอนสองมาแน่นอน แบบเร่งรีบแน่ๆค่ะ คุณตาเอ

คุณครูสบเมย คล้ายๆคุ้นๆใช่ไหมคะ แบบนี้ น้ำเงาก็คล้าย

ขอบคุณค่ะพี่มะอึก

คุณแสน...ทีแรกฟังดูคล้ายจะชื่นชมเจ้าหน้าที่เขานะคะ ไหงกลายเป็นดับเบิ้ลไปได้ล่ะคะ

คงเป็นที่นี่ที่เดียวมังคะ ....นา นะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
theeratatt วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

สวัสดีครับพี่กู่
เดิมทีความรู้สึกในเชิงลบต่อเจ้าหน้าที่รัฐ
มีอยู่เป็นทุน พออ่านเรื่องนี่ก็ยิ่งเพิ่มเข้าไปอีก
...
รออ่านต่อตอนสองครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
มะอึก วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

สำนวนของกู่...ที่เฉียบขาดเช่นนี้
จะมิให้มะอึกหลงไหลได้ไงจ๊ะ?
.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ครูสบเมย วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krusobmei
ทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ ทดแทนคุณมาตุภูมิ....

ธรรมชาติช่างแสนสวยงามกระไรนี่..........มิน่าล่ะ..ผู้คนถึงถวิลหา..และอยากทำลาย.......
...แวะมาแอ่วหาครับ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ตาเอ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/woranaris
Easy Rider.

รออ่านครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน