• กู่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : shadowy26@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 216
  • จำนวนผู้ชม : 341008
  • ส่ง msg :
  • โหวต 293 คน
บล็อกของกู่
เรื่องราวการเดินทางของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ที่มา แต่มองหาที่ไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
วันเสาร์ ที่ 22 สิงหาคม 2552
Posted by กู่ , ผู้อ่าน : 1501 , 00:35:45 น.  
หมวด : ต่างประเทศ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.

.

...ที่เมืองตรัง ก่อนเดินทางในเช้านั้น...มีแค่เนี๊ยะ...

.

.

...ที่ตรัง หน้าโรงแรม...

.

ถวิลหาอารมณ์หนึ่ง ที่ไม่มีที่ใดจะมอบให้ฉันได้ นอกจากป่า จึงถามตัวเองว่า อดีตชาติเคยอาศัยอยู่ในป่าใหญ่อย่างนั้นหรือ

ในงานมหกรรมท่องเที่ยวมาเลเซีย ปี 2007 ที่เมืองเคแอล ทำให้ฉันได้รู้จักป่าแห่งหนึ่ง จนเกิดอาการพลุ่งพล่านอยากจะไปให้ได้ในทันทีทันใด เพราะภาพลำธารใสๆ มีสัตว์ป่าหลากหลาย มีชนพื้นเมืองอาศัยอยู่ ภาพนั้นล่อใจให้ใฝ่หาหนทางที่จะไปเยือน แต่ข้อมูลจากบริษัททัวร์ทั้งหลาย ทำให้ฉันต้องอดทนรอเวลาที่เหมาะสม เพราะการซื้อทัวร์เข้าป่าเพียงคนเดียว ราคาทัวร์ต้องจ่ายเท่ากับสองคน และฉันไม่ชอบเดินทางร่วมทีมกับคนแปลกหน้า ไม่ชอบให้ใครมากำกับว่า เลี้ยวซ้ายนะ  หยุดตรงนี้นะ ไปทางนั้นนะ อะไรทำนองนั้น ฉันชอบเถลไถลเรื่อยเปื่อยไปตามเส้นทาง ที่พร้อมจะเปลี่ยนแผน และ เผื่อใจ เผื่อเวลาเอาไว้สำหรับการผจญภัยอื่นๆ

ในที่สุดปีนี้ ฉันได้ผจญภัยจริงๆ และได้ข้อสรุปใหม่อีกประการหนึ่งสำหรับคนที่สูงวัย ที่ห่างไกลคำว่าวัยรุ่นมาหลายฤดูฝนแล้ว สำหรับการเดินทางท่องเที่ยวแบบไร้คนนำทาง หรือไม่ง้อทัวร์เช่นนี้ จะต้องเตรียมตัวเตรียมใจอย่างไรบ้าง

จากที่ฉันเคยเชื่อมั่นว่า ถ้ากลัวความลำบากในการเดินทาง ควรจะนอนอยู่บ้านเสียดีกว่า ทำให้ฉันคิดว่า อยู่บ้านที่เป็นป่า ก็น่าจะดีแล้ว และการเดินทางครั้งนี้สิ่งที่ฉันกลัวมากกว่าความลำบาก คือ ไข้หวัด2009

ฉันได้เจอมันจริงๆ ระหว่างเดินทาง  (นึกว่าจะไม่รอดกลับมาเขียนบล๊อกซะแล้วซี)

ภาพในใจ วิหารอันโอฬาร ที่เปลี่ยนแปลงรูปทรงไปทุกขณะที่เราเคลื่อนเข้าใกล้ มีพลังดึงดูด มีมนต์สะกดให้เกรงขาม มีความยิ่งใหญ่ที่กดข่มให้เราตัวเล็กลง  นั่นคือความรู้สึกที่ฉันมีต่อป่า ฉันทว่าฉันกลับหลงรักการถูกครอบงำนี้ อย่างไม่อยากถอนใจ

กระทั่งการเดินทางครั้งสุดท้าย มีบางอย่างทำให้ฉันเปลี่ยนไป 

ภาพของทามัน เนการ่า ที่กล่าวกันว่า คือป่าฝนผืนใหญ่ที่สุดในเอเชียอาคเนย์ เป็นภาพฝันอันยิ่งใหญ่ ที่ฉันใฝ่ฝันว่าจะต้องไปให้ถึงให้ได้ในชาตินี้ และเมื่อไปถึงแล้ว ความจริงยังเป็นเช่นนั้น เพียงแต่...มีบางอย่างที่ฉันคิดว่า ป่าได้ถูกทำให้เปลี่ยนแปลงไปมาก มากจนยากจะหวนคืน ในอารมณ์เดิม

บ่ายสามครึ่ง คือกำหนดเวลาที่รถตู้จะต้องบ่ายหน้าออกจากท่ารถที่หาดใหญ่ แต่ผ่านเวลานั้นมาจนใกล้จะห้าโมงเย็นแล้ว รถจึงเคลื่อนตัว

“เขารอคนที่มาจากสมุยนะเอง” ภาษาไทยแปร่งๆ แต่ประโยคถูกต้องครบถ้วน ทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้น จึงส่งยิ้มให้หนุ่มใหญ่ร่างสูงโปร่ง หนวดเคราสีขาวรกครึ้มไปทั่วใบหน้าคนนั้น เขาเองก็มาจากสมุย และกำลังไปเหยียบดินแดนมาเลเซีย เพื่อจะต่อวีซ่าในการกลับมาอาศัยอยู่ในเมืองไทยเท่านั้นเอง

ก่อนหน้านั้น ก่อนที่จะขึ้นรถ สาวผมทองหุ่นดี ก็ถามฉันว่าไม่มีรถบัสคันใหญ่ไปปีนังเลยเหรอ ฉันบอกว่าไม่รู้หรอก ไม่เคยนั่งรถโดยสารไปมาเลเซียจากหาดใหญ่มาก่อนเหมือนกัน

ดูๆแล้วทุกคนบนรถ ไม่น่าจะมีใครเคยโดยสารรถตู้เส้นทางนี้เข้ามาเลย์มาก่อน และแน่นอน ฉันและปิ๋น คนไทยเพียงสองคน ที่เลือกเดินทางวิธีนี้ แทนรถไฟที่ล่วงหน้าไปแล้วตั้งแต่เมื่อเช้า ก็ยังไม่รู้อะไรนักเช่นกัน

ผู้ชายเชื้อสายจีนมีอายุราวๆ 60 ปี ท่าทางขึงขัง ดุดัน เหมือนเจ้าพ่อ หรือมาเฟียทำนองนั้น เป็นคนขับรถตู้คันค่อนไปทางเก่าคันนี้ แกพูดอังกฤษชัดกว่าพูดไทย แต่น้ำเสียงห้วนเหลือเกิน ราวกับจะข่มขวัญผู้โดยสารไม่ให้บ่นในความล่าช้า

มาถึงด่านนอก ทุกคนทยอยลงไปประทับตราผ่านประเทศ แล้วกลับมาที่รถ ทุกคนงงงวยกับสิ่งที่เห็น ลุงแกเปิดเบาะที่นั่งของคนขับออก แล้วชี้ให้ดู แล้วบอกว่า ช่วงที่รอใครบางคนที่มาจากสมุย แกต้องเปิดแอร์รถไว้ตลอดเวลา ตอนนี้แอร์รถมีปัญหาส่งกลิ่นเหม็นโฉ่  ให้พวกเราสูดดม

“รอสักครึ่งชั่วโมงนะ” แกบอกสั้นๆ น้ำเสียงอ่อนลง ทุกคนต้องจำยอมอยู่แล้ว จริงไหมล่ะลุง ฉันเดินเกร่ไปเกร่มา จนเบื่อ จึงชวนน้องสาวผิวขาวผมทอง คนนั้นคุย และเป็นจริงอย่างที่คิด เธอเป็นคนรัสเซีย

“ฉันเกิดที่รัสเซีย มาเรียนปริญญาโทที่เยอรมัน ตอนนี้มาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่สมุย” เหตุที่เธอเดินทางไปมาเลย์ คือวีซ่าอีกเช่นกัน เธอเดินทางในชุดกางเกงขาสั้น หนีบกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กๆ ใบเดียวเท่านั้น

ไม่นานเกินกว่ายี่สิบนาที เครื่องรถครางกระหึ่ม ทุกคนเคลื่อนขึ้นไปนั่งที่ของตัวเอง รถคันนี้มีจุดหมายปลายทางที่เกาะปีนัง แต่ฉันจะลงที่เมืองบัตเตอร์เวิร์ธ เพื่อต่อรถบัสประจำทางไปเมืองจารันตุด ในเวลา 4 ทุ่มตรง

ตั๋วยังไม่ได้จอง รถมีเพียงเที่ยวเดียว คำนวณเวลาเอาไว้ก่อนเดินทาง ถ้ารถออกบ่ายสาม เราจะไปถึงบัตเตอร์เวิร์ธ ราวๆหนึ่งทุ่ม มีเวลาข้ามฟากไปเดินเล่นที่เกาะปีนังนิดหน่อย เพราะท่ารถอยู่ใกล้กับท่าเรือข้ามฟากไปปีนังพอดี แต่เมื่อรถเสียเวลาขนาดนี้ เราอาจไม่ทันรถเที่ยวสี่ทุ่มก็เป็นได้

เราผ่านการตรวจตราที่ด่านของมาเลเซีย ทุกคนต้องแบกสัมภาระทั้งหมดลงไปเพื่อผ่านเครื่องสแกน นี่คือครั้งแรกที่ฉันต้องทำอย่างนี้ ทุกครั้งที่มารถส่วนตัว แค่ส่งพาสปอร์ตให้กับคนขับ คนขับส่งไปที่ช่องที่มีคนตรวจนั่งอยู่ในตู้ ทุกอย่างใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที แต่หนนี้แบกลงจากรถ เดินผ่านในตัวอาคาร ตรวจด้วยเครื่องสแกนทุกชิ้น แล้วแบกของมาขึ้นรถอีกครั้ง ฉันแอบอิจฉาน้องสาวชาวรัสเซีย เธอมีกระเป๋าถือใบเดียวจริงๆ ส่วนสองสามีภรรยาผู้ล่าช้าจากสมุย น่าจะอาศัยในอังกฤษ แต่แต่งตัวหน้าตาแบบชาวมุสลิม เขาลากกระเป๋าใบใหญ่มหึมา ทำเอาฉันรู้สึกว่าเป้ใบย่อมบนหลังเบาหวิวไปเลยทีเดียว

รถวิ่งบนทางหลวงกว้างขวางของแผ่นดินมาเลซีย แต่แล่นช้ากว่าปกติ ฉันต้องกัดปาก เล็งสายตาไปข้างหน้า ลุ้นให้ลุงแกบึ่งรถไปให้เร็วกว่านี้ และเหมือนแกจะรู้ใจ ช่วงหนึ่ง ที่ผ่านไฟแดง แกฝ่าไฟแดงหน้าตาเฉย จนฉันอึ้ง

“มีอย่างนี้ด้วยเหรอลุง” ฉันกับปิ๋นหัวเราะเบาๆ

จากการฝ่าไฟแดงชวนตื่นเต้น จนรถแล่นมาได้สักราวๆ 30 กิโลเมตร รถทะเบียนมาเลเซียวิ่งเร็วแซงหน้าเราไป จนตาลาย รถเราช้ามาก แอร์ก็ไม่เย็น ฉันยิ่งต้องตั้งสติ คิดเสียว่าถ้าไม่ทันรถสี่ทุ่ม เราก็ข้ามไปนอนเกาะปีนังเลยละกัน

และแล้วมาตื่นเต้นอีกครั้ง เมื่อลุงแกลดกระจกด้านที่แกนั่งแล้วปิดแอร์  เอาล่ะซี ฉันคิดในใจ จะไปรอดไหมหนอนี่

“จะไปลงที่ปีนังหรือเปล่าสองคนน่ะ” เสียงพูดไทยของลุง ต้องหมายถึงเราแน่นอน

“เปล่าค่ะ เราไปลงที่ท่ารถบัตเตอร์เวิร์ธค่ะลุง แล้วเราจะทันไหมคะ 4 ทุ่มน่ะ” ฉันตะโกนตอบและถาม เห็นลุงส่ายหน้าน้อยๆ ตายละหวางานนี้ เสียฤกษ์ตั้งแต่เริ่มเดินทาง

ก้อนลมกรูเกรียวเข้ามาในรถอย่างแรง ปะทะใบหน้าจนรู้สึกสดชื่น ขณะที่ความเร็วรถเพิ่มขึ้นอย่างทันทีทันใด ฉันเชียร์ในใจ  ไปเลยลุง ไปฉิวๆเลยลุง ไปเล้ย

ทุ่งนาของเมืองอะลอร์สตาร์สองข้างทาง เป็นดังผืนพรมเขียว กว้างไกลสุดสายตา บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนแปลงสู่ค่ำคืน ทางทิศตะวันตกที่ริมขอบฟ้ามีแสงเรื่อเรืองหลากสีเป็นแนวยาว ราวกับมีงานปาร์ตี้บนท้องฟ้า

ฉันเห็นเหล่านางฟ้า เริงรำในลำแสงสีชมพู ที่พาดผ่านลงมายังท้องทุ่งนาอย่างร่าเริง

ป่วยการจะกังวลใจ ในเรื่องเวลา

.

...ซื้อตั๋ว ไปจารันตุด สองคนค่ะ...

...ตั๋ว ราคา 53 Rm...ต่อคน...

...ที่กินข้าว ที่ท่ารถบัตเตอร์เวิร์ธ...

.

หนุ่มขายถั่ว ที่ท่าพักรถ เพื่อเข้าห้องน้ำ

....ยังมีต่อนะคะ....





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 25/08/2009 เวลา : 21.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ตามมาอ่านช้าๆ
ท่าทางจะมีเรื่องตื่นเต้นให้ติดตามเยอะเลย

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ศณีรา วันที่ : 24/08/2009 เวลา : 18.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
BlueHill วันที่ : 24/08/2009 เวลา : 17.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ของทามัน เนการ่า ที่กล่าวกันว่า คือป่าฝนผืนใหญ่ที่สุดในเอเชียอาคเนย์

โปรยมาอย่างนี้ ทำให้ยิ่งอยากไปมากทีเดียวครับ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 24/08/2009 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

นางฟ้ามาอวยพรการเดินทางของพี่กู่น่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
theeratatt วันที่ : 23/08/2009 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

ตามมาอ่านเรื่องของพี่กู่ครับ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 23/08/2009 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ชอบอ่านเรื่องเล่า
ประมาณนี้
อ่านเพลิน
น่าติดตาม
ครับ กู่

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
thesnake วันที่ : 23/08/2009 เวลา : 00.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

ผูกเปล่ ต้นพร้าว

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
thesnake วันที่ : 23/08/2009 เวลา : 00.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

ขอบคุณ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
กู่ วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 22.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ลืมตอบคุณทิวสน ว่าเป็นถั่วลิสงค่ะ ชนิดใหญ่น่ะค่ะ

....
dogstar ค่ะ ขอบคุณค่ะ ที่รอ
...
J1214 ได้เลย จะไปตามแน่ๆ
...
คุณหนุ่มสุพรรณฝันหวาน
เที่ยวมาเลย์ จะว่าไปแล้ว ต้องไปในที่ที่ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวจัดๆ จึงจะมีความสุข...เอ่อ ไว้ตามอ่านนะคะ จะวิจารณ์บรรยากาศให้ฟัง
....
ใช่ค่ะพี่ คนใต้ห้วนๆ แต่ใจดี
ลุงคนขับแกน่าจะเป็นคนปีนังมากกว่าค่ะ
....
อย่ากระพริบตานา คุณเต็งพ้ง
...
คุณ geo เราคงเคยเป็นคนป่ามังคะ
...
คุณครูทิบ ช่วยย้ำในความสูงวัยเหรอคะ
...
ดาวปลาตะเพียนคะ เมืองตรังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่ ถ้าเทียบกับเมืองอื่นๆ น่ารักดีค่ะ
....
คุณ market คะ ไม่อร่อยค่ะ ก็คนไทยนั่นล่ะที่ขาย
เขาทำให้ถูกปากคนมาเลย์ แบบใช้น้ำพริกเผาเยอะๆ มีผงชูรสและสารกันบูดมาก...กินแล้วมีอาการแพ้เลยค่ะ
...
เก๋ อยากผจญภัยจริงเหรอจ๊ะ
ไปลาว เข้าไปจีนกันไหมล่ะ วันหน้าจะได้ชวนไปเป็นเพื่อน
มีเพื่อนร่วมเดินทางช่วยดูแลกระเป๋าเวลาเข้าห้องน้ำ เป็นความจำเป็นทีเดียว
...
แพร จารุ เข้าไปดูบล๊อกหลานสาวคนสวยแล้ว เธอเก่งนะ
...
สเนล ทำตัวให้ว่างนะ ไปฆูนุงเฌอไรกัน แล้วนอนอีโปห์ ดูเมืองเก่าสักวัน อาหารอร่อยโคตรๆเลย
....


ขอบคุณที่มาเยือนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
สเนล วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 20.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน 

มาเลเซียในฝัน
ฉันอยากไปมานาน
ไม่เคยผ่านซะที

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
แพรจารุ วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 19.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

สวัสดี

ผ่านไปมาผ่านมาไม่ได้พบกันเลย คิดถึง

http://www.oknation.net/blog/junylaila

แนะำน

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
riverpoem วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 19.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

อยากผจญภัยอย่างนี้บ้าง
แบ่งความ "กล้า" ให้สักครึ่งสิ พี่กู่....

แค่ครั้งแรก ครั้งเดียว น่าจะกล้า
เดินเดี่ยว ในครั้งต่อๆ ไป

........
ไม่ได้แวะมาเสียนาน รออ่านตอนต่อไป
และจะย้อนกลับไปอ่านตอนข้างหลังนะคะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
market วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 16.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

ได้ทานต้มยำหรือเปล่าคะ อร่อยเหมือนของเรามั๊ยคะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ดาวปลาตะเพียน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 16.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daoplatapean
...พร่างพราวในเงาฝัน *

ตรัง
เป็นจังหวัดแค่ๆ (ใกล้ๆ)บ้าน
แต่ไม่หอนได้ไปเทียว
.....
อยากหลบไปกินเหนียวห่อนั้นกับกาแคว

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 15.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ในที่สุดปีนี้ ฉันได้ผจญภัยจริงๆ และได้ข้อสรุปใหม่อีกประการหนึ่งสำหรับคนที่สูงวัย ที่ห่างไกลคำว่าวัยรุ่นมาหลายฤดูฝนแล้ว สำหรับการเดินทางท่องเที่ยวแบบไร้คนนำทาง หรือไม่ง้อทัวร์เช่นนี้ จะต้องเตรียมตัวเตรียมใจอย่างไรบ้าง



จากที่ฉันเคยเชื่อมั่นว่า ถ้ากลัวความลำบากในการเดินทาง ควรจะนอนอยู่บ้านเสียดีกว่า ทำให้ฉันคิดว่า อยู่บ้านที่เป็นป่า ก็น่าจะดีแล้ว และการเดินทางครั้งนี้สิ่งที่ฉันกลัวมากกว่าความลำบาก คือ ไข้หวัด2009

..........................................................................



ความคิดเห็นที่ 11 (0)
geo วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 14.46 น.

ชอบวลีนี้ครับ..

" ถวิลหาอารมณ์หนึ่ง ที่ไม่มีที่ใดจะมอบให้ฉันได้ นอกจากป่า จึงถามตัวเองว่า อดีตชาติเคยอาศัยอยู่ในป่าใหญ่อย่างนั้นหรือ "


สงสัยจะมีความรู้สึกคล้ายๆ กัน จึงมักถวิลหากลับคืนสู่ผืนป่า
และไปซ้ำแล้วซ้ำเล่านานนับสิบปีมิเคยเบื่อในป่าผืนเดิม อดีตชาติคงอาศัยอยู่ในท้องถิ่นนั้นกระมังถึงเกิดความผูกพัน ^__^

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
tengpong วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 14.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

มีเรื่องที่ต้องติดตามกันอีกแล้วครับพี่กู่

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 11.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

คนใต้เราเสียงมันหวน ดุๆ

เช้านี้ แม่บ้าน ก็ดุพี่เรื่องการพูดเหมื่อนกัน เมื่อ พี่พูดกับเซล
ที่นัดจะมาดำเนินการให้ ที่บ้าน ไม่มาตามนัด ทำให้เรารอค่อย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หนุ่มสุพรรณฝันหวาน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 07.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maggiemaddog
Seize The Day : ฉกฉวยวันเวลาไว้ อย่าทำให้การงาน ทำให้การเที่ยวเสีย

อยากไปบ้าง จริงๆ เคยไป มาเลเซีย แต่ไปในงาน ไม่ได้เข้าป่า แต่อย่างใด ไปยืนมึนๆ อยู่แถวหอคอยคู่ แต่อยากขึ้นรถไฟ ขบวนบัตเตอร์เวิร์ธ แบบถึงปลายทางสักครั้ง ทุกครั้งที่ขึ้นขบวนนี้ ต้องแวะลงกลางทางทุกครั้งไป ไกลที่สุดที่เคยนั่งขบวนนี้คือลงที่ยะลา จะไปบันนังสตา

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
J1214 วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 06.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

ลงตอนใหม่ ตามด้วยค่ะ

รออออออออออออออ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Dogstar วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 05.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar


รอ รอ รออ่านตอนต่อไป

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กู่ วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 01.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ลงตอน 2 อย่าลืมไปตามด้วยนะครับ
"""
ตกลงค่ะ คุณทิวสน



พบพระเอกม่ะครับ


พบค่ะ คุณหนุ่มราชภัฎ
(เราไม่ได้คุยกันนานแล้วนะคะ)




ขอบคุณล่วงหน้า ทุกทานที่แวะมา เอิ๊กๆๆ
ไปนอนล่ะค่ะ

ราตรีสวัสดิ์

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
หนุ่มราชภัฏ วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 01.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paramour
0123456789  ทามมัยม่ะมีเลข 10,๑๐, สิบ -- ที่แฟ้นพิมพ์ดีดแร่ะที่ทอราสัพอ่ะ ~~

พบพระเอกม่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 00.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ลงตอน 2 อย่าลืมไปตามด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กู่ วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 00.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

ขอบคุณค่ะ คุณทิวสน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 00.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

กำลังอ่าน และชมเพลิน จบตอนเสียแล้ว

ถั่วข้างล่างสุดนั่น เรียกว่าถั่วอะไรครับ
ดูแปลก และน่าลองครับ

ขอบคุณครับ รออ่านต่อครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Dewa Che

เพลงที่ 8

View All
<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ถ้าคุณมาจากต่างถิ่น (นอกวงโคจรดาวโอเค) ส่งเสียงด้วย
ใช่ค่ะ/ครับ
77 คน

  โหวต 77 คน