• siampatriot
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-06
  • จำนวนเรื่อง : 52
  • จำนวนผู้ชม : 192012
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
siampatriot
การเดินทาง และ ความสุข
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/siampatriot
วันอังคาร ที่ 22 มกราคม 2551
Posted by siampatriot , ผู้อ่าน : 4049 , 09:37:14 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีเรื่องอัพซะทีครับ ไปเซี๊ยะเหมินมา กะว่าไปรับลมหนาว ฟอกตัวให้ขาวเสียหน่อย ปีนี้โบนัสน้อย ไม่ต้องเก็บเลยล่ะกัน เซี๊ยะเหมินอยู่ตอนใต้ตองมลฑลฟูเจี้ยน(ฮกเกี้ยน) ไม่ใช่เมืองเอกของมลฑล แต่เป็นเมืองใหญ่มากๆ อีกเมืองของมลฑลนี้ ที่จริงแล้วเราไปเมืองใหนๆ ของจีนก็ล้วนแต่กลายเป็นมหานครไปแล้วทั้งนั้น ทั้งที่เราเคยคิดว่าพัทยา โคราช หาดใหญ่ เชียงใหม่ ภูเก็ต เป็นเมืองที่ใหญ่บึ้มแล้ว แต่เทียบกับเมืองนี้ซึ่งไม่ใช่เมืองเอกไม่ติดฝุ่นเอาเสียเลย มีเรื่องเล่าเยอะแยะ รูปยุบยับ จะพยายามขยับนิ้วใส่เนื้อหามั่ง งวดที่แล้วลงรูปไปเมืองกาญฯ ตั้งแต่ช่วงลอยกระทง จะสองเดือนแล้วยังอัพไม่เสร็จเลย ก็ได้แต่อ้างไม่มีเวลา ที่จริงก็คือไม่มีความพยายามเองล่ะมากกว่า คราวนี้จะพยายามไม่ดองครับ ไว้แวะมาติดตามนะครับ เผื่อว่างๆ ใครอยากจะตามรอยก็ยินดีแนะนำครับ

ถ่ายทุกทีที่ไป : )

เซี๊ยะเหมินจากฟากฟ้า

ภายในสนามบินเซี๊ยะเหมิน

อุ่นใจหน่อยมีโฆษณาโรงแรมเราในสนามบินด้วย

ข้างโรงแรมครับ เช็คอินเสร็จออกมาเดินถนนคนเดินเลย

จริงๆ ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปเที่ยวที่นี่หรอกครับ เพราะรู้ว่าเมืองนี้ไม่ค่อยมีอะไร ผมอ่ะ รู้จักเมืองจีนแทบจะทุกซอกทุกมุม ไม่ใช่ว่าไปมานะครับ อ่านครับอ่าน ผมรู้ว่าตัวเองหลงไหลคลั่งไคล้หรือจะเรียกว่าบ้าเมืองจีนเอามากๆ จากการที่เคยตุ๊บปั๊ดตุ๊ปเป๋ไปมาครั้งก่อน ผมเลยอ่านๆ ๆ เกี่ยวกับการท่องเที่ยว การเดินทางในจีนจุไว้เต็มสมอง ผมจึงพอจะจำได้ว่าเมืองนี้ มลฑลนี้ มีอะไรเจ๋ง อะไรเป็นมรดกโลกซะมากกว่า แต่ที่เซี๊ยะเหมินนี่ โนครับ!! ไม่มีเลย ไม่มีอะไรเลย แต่ดันจับพลัดจับผลูได้รับอีแมวบรอดแคสท์มาจากแอร์เอเชียตั้งแต่เดือนกันยาฯ แล้ว คลิ๊กดูราคา รู้สึกว่าถูกมากๆ คลิ๊กเป็นแพคเก็จรวมที่พักก็ยิ่งถูกไปใหญ่ นึกได้ว่าเพื่อนร่วมทางขาประจำไม่เคยไปเมืองจีน จริงๆ แล้วคนนี้เคยไปแล้วทั่วอินโดจีนแต่จำไม่ได้ว่าตัวเองไปไหนมามั่ง เพราะว่าไปทำงาน งาน งาน แล้วก็กลับ กลับ กลับ ไม่เคยใส่ใจอะไรกับการเดินทาง ผมเลยต้องดึงมาร่วมก๊วนกันซะ จะได้อัดข้อมูลใส่สมองได้มั่งว่าคราวก่อนไปโน่น คราวนี้ไปนั่น คราวหน้าไปไหน แต่ก็ไม่ค่อยจะเข้าสมองเท่าไหร่ ยังดีที่อึด เลยไม่โดนเขี่ยออกจากแก๊ง จำได้ว่าเห็นบอกว่าอยากไปเมืองจีน ก็เลยโทรถาม ได้คำตอบว่า “แล้วแต่” “ไปก็ได้” เมื่อเป็นเช่นนั้นก็เลยเป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องเคลียร์ตัวเองกับเจ้านายหลังจากคลิ๊กมาคลิ๊กไปว่าจะไปวันไหนดี  เช้านี้โชคดีเหลือเกิน เจ้านายไปนิวซีแลนด์แดนเลี้ยงแกะ เพราะกระแดะขายประกัน ทั้งที่ทำยอดไม่เข้าขั้นแต่ก็ต้องซื้อทัวร์ไป ด้วยว่าหน้าใหญ่ ไม่อยากเสียพวก เธอเลยได้รับโทรศัพท์โรมมิ่งจากผม และก็ให้คำตอบว่า “เดี๋ยวกลับเมืองไทยค่อยคุยกัน” เมื่อคำตอบเป็นเช่นนั้นก็เลยได้รับประโยคบอกเล่าย้อนกลับไปว่า “ถ้ากลับมาค่อยคุยก็ไม่ต้องคุยแล้วครับ เพราะจะบุ๊คตั๋วแล้ว นี่เดือนกันยาฯ หยุดเดือนมกราฯ ถ้าลาล่วงหน้าขนาดนี้ไม่ได้ก็ไม่ลาแล้ว” เจอคำตอบอย่างนี้เธอเงียบหายใจไปพัก ก่อนที่จะส่งเสียงอ่อยๆ กลับมากว่า “งั้นก็บุ๊คไปก่อน กลับมาค่อยแพลนกันว่าจะจัดการกันยังไง” เรียบร้อย เคลียร์ คลิ๊ก จอง เป็น เสาร์ที่ ๑๒ ถึง อังคารที่ ๑๕ มกราฯ พร้อมโรงแรม ๔ ดาวที่เลือกแล้วว่าเราพอจะรู้จักชื่อเสียงโรงแรมนี้มั่ง ‘เซี๊ยะเหมิน คราวน์ พลาซ่า’ เป็นอันว่าเสร็จไปหนึ่งขึ้น จากนั้นก็เป็นการเก็บข้อมูล มอบหน้าที่นี้ให้เพื่อนที่อยากไปแต่ทำเหมือนไม่อยากไป ไม่ทันไรก็ได้มาเล่มนึง ‘เที่ยวไม่ง้อทัวร์ ตีตั๋วตะลุยเซี๊ยะเหมิน’ หลังจากที่ผลัดกันอ่านคนละรอบ ก็พอจะมองออกมาจะไปไหนกันมั่ง เพราะคุณเบย์ผู้เขียน เขียนได้ละเอียดเหลือเกิน อ่านแล้วทำให้ไม่อยากไป ไม่มีอะไรจริงๆ ไม่มีอะไรเก่าๆ ไม่มีอะไรธรรมชาติ ไม่มีอะไรเป็นมรดกโลกที่เราหลงไหล แล้วจะไปทำไมฟ่ะเนี่ย เมื่อได้จ่ายตังค์แล้วก็เลยต้องไป ไปก็ไป ไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ

พาสพอร์ตเล่มแลก ก็กำลังหมดอายุเดือนธันวา วีซ่าก็ต้องขอ เดือนพฤศจิกาฯ ผมเลยต้องแอบแว๊ปไปเคลียร์ให้เสร็จๆ ด้วยรู้ว่าเดือนธันวา สถานฑูตจีนคนแน่นแน่ๆ และแล้ว ทุกอย่างก็พร้อม พร้อมกับคำสั่งจากเพื่อนคู่ขา…เอ๊ย!!! คู่หูว่า “เอาหนังสือไปอ่านอีกรอบนะเฟ๊ย!! จะได้ไม่พลาด จะได้ไม่เสียอารมณ์…” แหม...มีอารมณ์จริงนะคุณ!!!!

ศุกร์ที่ ๑๑ มกราคม วันนี้จะต้องเคลียร์งานให้ว่างที่สุด อะไรที่ดองๆ ไว้ก็เอาออกมาให้หมด ที่ออฟฟิศดันมาจัดงานปีใหม่ของแผนกวันนี้อีก ตามเคย เจ้านายผม รับเป็นผู้จัดการงานรื่นเริงทั่วราชอาณาจักร เมื่อเป็นเช่นนั้น มีรึ... ที่เราจะรอด ไม่ต้องทำต้องช่วยอะไร วันทั้งวันต้องทำนี่ทำโน่นช่วยตลอด สายวันนี้ผมเลยต้องแว๊ปเข้าเน็ตหน่อย จะต้องไปพรินต์ที่อยู่โรงแรมเป็นภาษาจีนไว้ เพราะไม่ได้นัดรถโรงแรมมารับ จะจับแท๊กซี่ไปกันเอง พอเข้าไป เอ๊ะ แปลกๆ ไม่เหมือนกับที่เราเคยเข้ามาดูมาจองเลยนี่นา ตอนนั้นเป็นคราวน์ พลาซ่า ตอนนี้เป็น มิลเลนเนี่ยม ฮาร์เบอร์ วิว ตายล่ะ แล้วจะมีปัญหามั๊ยเนี่ย เปลี่ยนกันยังไง เมื่อไหร่ว๊ะ โทรไปคอนเฟิร์มกับสายการบิน เป็นไงกันแน่ “ไม่รู้ค่ะ ไม่ทราบค่ะ ขอบุ๊คกิ้งนัมเบอร์ค่ะ เดี๋ยวโทรกลับนะคะ” ครับ จากนั้น ผมก็ต้องปั่นงานซะหัวหมุน พร้อมกับคำเย้ยหยันจากเพื่อนร่วมทางว่า “ไม่รู้ล่ะ มีปัญหาอะไร จ่ายเพิ่มเองละกัน” เฮ้อ... ซวยล่ะซิตู จะโทรกลับมามั๊ยเนี่ย จะได้พักไม๊เนี่ย จะขึ้นราคามั๊ยเนี่ย ที่แน่ๆ มันจะที่เดียวกันไม่เนี่ย พร้อมกันนั้นผมเลยเซิร์จไปเซิร์จมา จนเจอ www.millenniumxiamen.com ดูรูป ดูที่อยู่ เอ๊!! มันที่เดียวกันนี่หว่า พรินต์ที่อยู่ไว้ก่อนว๊ะ ตอบไม่ตอบมาว่ากันอีกที บ่ายแก่ๆ ผมก็ได้รับโทรศัพท์ยืนยันจากน้องคอยเซ็นเตอร์ว่า “ที่เดียวกันค่ะ ดิฉันก็เพิ่งทราบ เพิ่งได้รับอีแมวคอนเฟิร์มจากทางโรงแรม อีฉันจะฟอร์เวิร์ดไปให้นะคะ อีเแมวของคุณคือ.......” “ครับ...ถูกต้องครับ” จบ เป็นอันว่า ทุกอย่างพร้อม เดินทางได้

หลังจากเสร็จงานเลี้ยง กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึก เช้าวันเสาร์ยังมีเวลาให้แพ็คของ เช้าวันเด็กแห่งชาติ ที่บ้านก็วุ่นวายต้องพาหลานไปเที่ยว หลานก็อยากให้คุณอาพาไปเที่ยว คุณอาก็อยากไปเที่ยว (ตามทางของคุณอา)  สุดท้าย เลยได้แค่พาไปซื้อขนมในซอยสายๆ พี่ชายก็พาลูกเมียออกไปเที่ยว คุณแม่อยู่บ้านแอบไปจองแท๊กที่ข้างบ้านไว้ ให้มารับตอนเที่ยง จนเที่ยงครึ่งยังไม่มา เพราะติดงานรอรับขาประจำ เลยต้องเรียกแท๊กที่คันอื่นแทน ไม่อยากรอนาน วันเด็ก รถติด คนเที่ยวเยอะ

แค่ครึ่งชั่วโมงจากลำลูกกาคลอง ๒ ออกวงแหวนตะวันออก เสียสามสิบที่ทับช้าง ก็เข้าสุวรรณภูมิ ค่าแท๊กที่ขึ้นไปเกือบ ๓๐๐ บาท จากไม่กี่บาทถ้าขึ้นที่ดอนเมือง แต่ช่างเหอะ นานๆ ใช้ที
สุวรรณภูมิวันนี้ จำภาพได้ลางๆ ครั้งสุดท้ายก็มกราคม ช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว ไม่แน่ใจ เหมือนว่าปีที่แล้วเราต้องจ่ายค่าภาษีสนามบินต่างหากรึเปล่า แต่ปีนี้ไม่ต้องจ่ายแล้ว โหลดกระเป๋าแล้วเข้าไปได้เลย เจ้าหน้าที่บอกว่า “ดีเลย์ ๒๐ นาทีนะคะ...จาก ๓ โมง ๔๐ เป็น ๔ โมง” นี่เพิ่งบ่ายโมงเศษ เหลือเวลาอีกตั้งแยะ เดินหาซื้อขนมไปกินบนเครื่องดีกว่า เจอร้านแฟมมิลี่มาร์ทอยู่ซอกนึง ไม่ได้ติดกล่องไฟโลโก้สีเดียวกับร้านข้างนอก แต่ราคาของพอกัน เลยได้ขนมแล้ว จากนั้นก็คิดว่ากินข้าวเลยดีกว่า ข้างในแพง เจอร้านอาหารไทยบนชั้น ๓ ที่มีพนักงานผู้ชายออกมาเดินเรียกลูกค้าเข้าร้าน เลยแวะเข้าไปกะว่ากินอาหารไทยส่งท้ายซะหน่อย เจอกระเพราะกุ้งไข่ดาวไป ๑ จาน ๑๔๐ บาท เป๊บซี่ ๑ กระป๋อง อิ่มแท้ แต่ก็แพงงงงงง.......

 เคาน์เตอร์ ตอ มอ คราวนี้มีกล้องด้วยแฮ่ะ ช่วงเช็คพาสพอร์ตผมเลยได้ยิ้มให้กล้องไปหลายหน เจ้าหน้าที่ก็พยายามพินิจพิเคราะห์จังว่ามันคนเดียวกันกับในพาสพอร์ตรึเปล่า ทั้งที่เพิ่งจะทำมาแค่ ๒ เดือน ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมกองหนังสือเดินทางถึงเปลี่ยนจากรูปสีมาใช้รูปขาวดำ ดูหน้าตัวเองทีไรเหมือนประกาศจับทุกที สุดท้ายก็รอดเข้าไปได้ จากนั้นก็เป็นการถ่ายรูปกวนเกษียรสมุทรตามธรรมเนียม แต่คราวนี้รู้สึกว่าเครื่องเซ่นไหว้จะเยอะกว่าเดิมอีกแฮะ ไม่รู้ใครเจออะไรเล้นลับมาหรือว่าถูกเลขถูกหวยกันบ้างรึเปล่า เป็นว่าที่เคยแอ็คต้งแอ็คติ้งถ่ายรูปกันเมื่อคราวก่อน คราวนี้ก็ต้องเพลาๆ ลง ถ่ายรูปเรียบๆ ง่ายๆ ธรรมดาๆ เดียวชาวบ้านจะหาว่าเห่อ

ถ่ายรูปเสร็จก็ถึงเวลาเดินดูของซะหน่อย เพิ่งบ่ายโมงเศษ เหลือเวลาตั้งนานกว่าจะขึ้นเครื่อง ตอนเช็คอินเจ้าหน้าที่บอกว่าดีเลย์ ๒๐ นาทีซ้ำยังพูดกันว่าเมื่อเช้าเครื่องที่จะไปลงย่างกุ้งหมอกลงจัดไม่สามารถแลนดิ้งได้ เลยกลับมาลงที่กรุงเทพรอเวลาย้อนไปไหม่ทำให้เที่ยวบินที่จะใช้เครื่องต่อต้องดีเลย์ตามไปด้วย ก็เลยไม่รู้ว่าเราจะแจ็คพ๊อตได้ใช้เครื่องเดียวกันนี้รึเปล่า เดินเข้าร้านโน่นมั่งร้านนี่มั่ง พร้อมกับแปลกใจว่า ของเหลวนำเข้ามาไม่ได้ นำขึ้นเครื่องไม่ได้ แต่ที่นี่ ในดิวตี้ฟรี มีขายเหล้า ขายน้ำ ขายเครื่องสำอาง ทำไมขายได้ ทำไมหิ้วขึ้นได้ แล้วบนเครื่องล่ะ ทำไมขายน้ำขายเครื่องดื่มได้ และในห้องน้ำก็มีน้ำล้างมือ มันต่างกันยังไง และแล้วก็เลยลอง เพื่อนเลยซื้อโลชั่นมาขวดหนึ่ง เผื่อไปเมืองจีนอากาศหนาวแล้วต้องใช้ ก็เลยถามพนักงานว่าซื้อแล้วนำขึ้นเครื่องได้หรอ? พนักงานตอบว่า “ได้ค่ะ ทางร้านจะแพ็คถุงให้ ถ้าหิ้วทั้งถุงจะนำขึ้นได้” งง....ครับ ถุงพลาสติก ผมจะฉีกใช้บนเครื่องไม่ได้หรอ? ไม่เคลียร์อยู่ดี

ซื้อของเสร็จ ด้วยความเคยชินกับประตูขึ้นเครื่องของสายการบินนี้ด้านที่เคยขึ้นเมื่อปีก่อน ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ร้านรวงยังเหมือนเดิม ก็เลยเดินไปทางเดิม จนเกือบสุดปลายเกทถึงมองที่ตั๋วอีกทีว่าขึ้นเครื่องเกทไหนกันแน่ ที่ไหนได้ จากด้านเกทเอที่เข้าใจว่าจะใช่ กลับเป็นเกทเอฟ คนละด้านกันเลย หัวสุดกับท้ายสุด เอาล่ะสิ ต้องเดินย้อนกลับ เหนือยแน่เรา ระหว่างเดินย้อนกลับดันเหลือบไปเห็นป้ายว่าเที่ยวบินที่เราจะไปเรียกขึ้นเครื่องด่วน อีกแค่ ๑๕ นาทีจะถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้ว วิ่งล่ะสิครับ จากขวามือสุดของพระนารายณ์ ถึงซ้ายมือสุดของพระนารายณ์ แถมน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นไปกว่าแปดสิบ ทำให้ผมต้องหยุดเดินเป็นระยะ ผมจึงได้แค่กึ่งวิ่งกึ่งเดิน พร้อมกับเสียงตะโกนแผ่วเบาตามหลังเพื่อนว่า “ไปก่อนเหอะ พรุ่งนี้เจอกันที่เซี๊ยะเหมิน” แต่ดูเหมือนเพื่อนจะไม่ได้ยินคำนี้ ในที่สุดผมก็ตามมาทันที่ปลายสุดประตูเอฟ โดยที่เหลือคนที่กำลังสแกนของขึ้นเครื่องอยู่ไม่ถึงสิบคน นี่เราเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงหรือนี่ ยังดีที่ยังมีคนเหลืออยู่บ้าง ไม่งั้นคงคิดว่าตกเครื่องแน่ และแล้วผมก็มีปัญหาใหม่เพราะเจอภาพคล้ายคัทเตอร์ในหน้าจอที่เอ็กซ์เรย์ออกมา ลองค้นในกระเป๋าถือยังไงก็ไม่เจอ เจอแค่ทัมพ์ไดร์วเล็กๆ พนักงานก็ยังเยืนยันเป็นคัทเตอร์แน่ๆ ค้นให้เจอ ไอ้เราก็เอะใจ บอกเค้าไปว่าน่าจะใช่คัทเตอร์ เคยใช้อยู่ประจำ ในกระเป๋าไม่เจอ ลองหาในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของผมที่ได้ถอดลงตะกร้าสแกนด้วย และใช่แล้วเป็นคัทเตอร์ที่เมื่อวานผมใช้ตัดกระดาษทำโน่นทำนี่ตอนจัดงานเลี้ยงที่ออฟฟิศเมื่อวาน มันติดกระเป๋าผมมาได้ไงเนี่ย? ผมสับเพร่าจริงๆ “โอเคครับ เข้าใจครับ ผมไม่ต้องการครับ ทิ้งไปได้ครับ” ผมต้องรีบพูดเพราะสาวเจ้าหน้าที่ทำหน้าเหมือนจะงาบหัวผมให้ได้ “สะเหร่อ” คำเดียวที่ผมได้ยินจากเพื่อนที่ยืนรออยู่ด้านใน จากนั้นก็เป็นการวิ่ง

ไม่ใช่ครับ ดีใจที่ไม่ใช่คนสุดท้ายที่ขึ้นรถเพื่อจะไปขึ้นเครื่อง มีอีกสี่ห้าคนที่วิ่งตามมาด้วยความเหนื่อยหอบ รถคันที่จอดอยู่แน่นจนไม่มีที่จะเบียดแล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่า “ขึ้นคันใหม่ได้ครับ” แต่ผมยืนยันจะขึ้นคันนี้เพราะไม่อยากแยกกันนั่ง ที่แน่ๆ คือไม่อยากนั่งแบ่งเบียดกับคนจีน แต่ก็ต้องจำใจ เพราะไม่สามารถขึ้นไปได้จริงๆ พร้อมกับคนที่ตามเรามาอีกไม่ถึงสิบคน ครู่เดียวพนักงานสายการบินก็พาเรามาที่ลานจอด ไม่รู้ว่าเพราะหลุมจอดไอ้งวงช้างนี่ค่าจอดแพง หรือว่าค่าน้ำมันในการขับเครื่องบินเข้ามาจอดแพงกันแน่ ผมไม่เคยขึ้นแอร์เอเชียจากงวงช้างที่สนามบินในไทยเลย ถึงเครื่องก็ต้องแหง่ะ นึกว่าจะได้ขึ้นเครื่องใหม่ป้ายแดงที่โฆษณากัน เอาไปบินเมืองไหนฟ่ะเนี่ย เครื่องเก่า เครื่องเล็กโบอิ้ง 737 เหมือนเดิม ท้ายสุดคือที่สำหรับเรา ล็อตสุดท้ายที่ขึ้นเครื่อง ยังดีที่ไม่เต็ม กรุ๊ปคนจีนนั่งหน้าซะส่วนใหญ่ เจอกันตั้งแต่ตอนเช็คอิน ซื้อข้าวซื้อของกลับไปเยอะแยะ ยุ่งชิบ ดี...ไม่ต้องนั่งใกล้กัน ๔ โมง ๒๐ นาที เครื่องขึ้น อุ่นใจรอดไปอีกสเต็ป

ซอกซอยรอบๆ ถนนคนเดิน

ถนนคนเดิน "จงซานลู่"

ความงามใต้แสงสี

ต้นชาที่ปลูกไว้ริมถนนคนเดิน

ภาพเกาะดนตรียามค่ำคืน จากถนนเลียบทะเล

อีกมุมหนึ่งของเกาะดนตรี

ถนนรอบเกาะ ตรงข้ามกับหัวถนนคนเดิน

แสงสีที่ชวนให้อยากข้ามไป

เครื่องขึ้น ยังไม่ได้กลับลำขึ้นเหนือเลย แอร์ก็ประกาศขายของซะแล้ว มีการห้ามนำอาหารขึ้นมารับประทานบนเครื่องด้วย มิน่าล่ะ ตอนนั่งรอเครื่องเทคออฟหยิบเลย์ที่ซื้อมาจากแฟมิลี่มาร์ทมากิน  แอร์เดินมาทำปากจุ๊ๆ พร้อมกับพูดอะไรได้ยินไม่ถนัด ไหนๆ ก็ไหนๆ กว่าเครื่องจะถึงก็ทุ่มเศษของบ้านเราเหรือสองทุ่มเศษของเมืองจีน ต้องหิวแน่เลย และคิดซะว่าเพื่อความอยู่รอดของสายการบินราคาถูกที่เราใช้อยู่ประจำ จึงอุดหนุนเม็ดมะม่วงฯ พร้อมกับชาเขียวโออิชิรสต้นตำหรับที่อัพราคาเท่าตัวที่ ๔๐ บาท จากนั้นก็ต่อด้วยกินเลย์กล่องยาวจนหมดกระบอก เสร็จแล้วหยิบพ็อคเกตบุ๊คมาอานเกือบจบเล่ม สามชั่วโมงยี่สิบนาที หลังจากเครื่องกระแทกหลุมอากาศกุกๆ กักๆ อยู่หลายรอบ กันตันของสายการบินที่ไม่เคยเดินออกมาทักทายผู้โดยสารเลย (เป็นเฉพาะสายการบินนี้หรือว่าเดี๋ยวนี้เค้าไม่ทำกันแล้วไม่ทราบ) ก็นำเครื่องลดระดับลงสู่นานฟ้าเกาะเซี๊ยะเหมิน สองทุ่มเศษตามเวลาประเทศจีน โอ้โหแฮ่ะ ทำไมตึกรามบ้านช่องเค้าถึงประดับไฟกันสวยอย่างนี้ ดูสะพงสะพาน ถนนหนทาง สว่างไสวไปหมด ยิ่งสนามบินติดทะเล ผ่านสะพานแขวนด้วยแล้ว เจ๋งสุดๆ มองมุมไหนของเกาะก็งามจริงๆ นึกในใจ ท่องราตรีคืนนี้ซะเลยท่าจะดี

เราเดินออกจากเครื่องเกือบเป็นคนสุดท้าย อากาศเย็นลอดช่องงวงช้างเข้ามา ดีจัง...ที่นี่เทียบงวงช้างได้เลย ไม่ต้องหิ้วกระเป๋าขึ้นรถมาอีกรอบ ขณะเดินเข้าอาคารสนามบิน ต้องจะเอ๋กับชาวไทยชาวจีนกลุ่มใหญ่ที่รอขึ้นเครื่องมาเมืองไทย แปลกแฮ่ะ ที่นี่ ขาเข้าขาออกเข้าประตูเดียวกันเดินสวนกันได้เลย  สนามบินที่นี่โอ่อ่าทีเดียว แม้จะไม่ใหญ่โตเท่าสุวรรณภูมิบ้านเรา แต่ก็ดูดี สว่างสะดวกสะอาด จากชั้นสอง ลงบันใดเลื่อนลงมาชั้น ๑ รอรับกระเป๋า ครู่เดียวจริงๆ กระเป๋ามาเร็วมากๆ แทบช็อค(เวอร์ไปหน่อย) กระเป๋าไฟเบ้อ(เร่อ)ใบใหม่ของผมเต็มไปด้วยรอยขีดรอยครูด ไม่ใช่รอยขนแมวนะครับ รอยเล็บน้องม๊ะหมาดีๆ นี่เอง ออกจากบ้านขนขึ้นแท๊กซี่ก็ทะนุถนอม ยกขึ้นสายพานเช็คอินก็แบบเบายังจะขนไข่ออกนอกประเทศ แต่บัดนี้ หมดสภาพ ไม่แตกระเบิดก็ถือว่าบุญแล้ว ไม่รู้เพราะไอ้ซีทีเอ็กซ์ที่สุวรรณภูมิบ้านเราหรือบ้านเขากันแน่ ครั้งแรก เปิดซิงได้สะใจจริงๆ
รับกระเป๋าแล้ว ขอเข้าฉิ๊งฉ่องซะหน่อย ลองของ ดูดิ๊ เมืองนี้จะเหมือนเมืองอื่นรึเปล่า ผิดคาดครับ สะอาด ไม่มีปลาโลมาล่องลอย พัฒนาคน พัฒนาวินัยได้แล้วนี่นา จากนั้นก็ไปที่เคาน์เตอร์ตอมอเมืองจีน หน้าตาตอมอนี่จะต้องเหมือนกันทุกประเทศเลยรึไง ทำไมต้องทำตัวเองให้ดูมู่ทู่ถมึงตึงทุกที่เหมือนกันไปหมด จะยิ้มแย้มแจ่มใสแฟรนด์รี่ไม่ได้รึไง แต่ยังดี เพ่งพาสพอร์ตผมน้อยกว่าที่เมืองไทยซะอีก หรือวิจารณญาณในการตัดสินใจมันต่างกัน สุดท้ายก็รอดออกมาได้ แปลกแฮ่ะ ที่นี่ไม่มีโบว์ชัวร์แจกเหมือนบ้านเราเลย กะจะเอาแผนที่ฟรีซะหน่อย แล้วจะเข้าเมืองไงล่ะเนี่ย ถามที่อินโพร์เมชั่นดู เจ๊บอกบ้านเชิญร้านหนังสือ สุดท้ายเลยได้มาหนึ่งฉบับ ๘ หยวน ได้แล้วพร้อม เข้าเมืองได้

ชาวจีนเข้าแถวรอแท๊กซี่หน้าอาคารยาวเฟื้อย แต่ไหงแท๊กซี่ที่มารับมีแต่แท๊กซี่เก่าๆ มีพนักงานใส่ชุดฟอร์มคล้ายยามจัดคิวให้ บางคนก็ขึ้นรถคันที่วนเข้ามา ไม่ได้รอแท๊กซี่ที่เข้าคิว ส่วนที่ฟากถนนฝั่งโน้นก็มีคนขับรถแท๊กซี่ตะโกนเรียกอีกฟาก รถเมล์ก็มีจอดอยู่ลิบๆ เอาไงดี ไม่เสี่ยงดีกว่า เข้าแถวตามพวกคนจีนนี่แหละ รอแท๊กซี่มาแล้วให้เจ้าหน้าที่จัดให้ดีกว่า เกือบ ๒๐ คิวกว่าจะถึงเรา พอถึงคิวผมส่งนามบัตรที่อยู่โรงแรมให้เจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่อ่านดู แล้วไล่เราให้ไปขึ้นแท๊กซี่ที่วน ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม เราก็พูดจีนไม่ได้ จีนก็พูดอังกฤษไม่ได้ ขึ้นก็ขึ้น แท๊กซี่ที่วนเข้ามารับดูดีกว่าแท๊กที่ที่เข้าคิวรับผู้โดยสารทุกคัน เป็นรถไหม่ โชคดีที่เจอคนขับเป็นผู้หญิง อุ่นใจขึ้นมาหน่อย อาจจะไม่โดนฟัน ยื่นนามบัตรให้เจ๊คนขับ เจ๊อ่านแล้วงง อาจจะเพราะโรงแรมที่เราจะไปพักเพิ่งจะเปลี่ยนชื่อเมื่อสองวันก่อน ซักครู่เจ้าหน้าที่สนามบินคนนั้นก็ตามมาช่วยบอก คุยก็นอะไรไม่รู้ คิดว่าน่าจะเข้าใจ เจ๊ก็ออกรถไป ออกจากสนามบินมาได้ซักพักเจอแยกเจ๊ถามอะไรไม่เข้าใจ แต่ชี้มือซ้ายขวา ผมเองเคยจำคับคล้ายคับคราว่า ถ้าไปด้านซ้ายจะเป็นทางอ้อมเลี้ยบเกาะด้านเหนือลงด้านตะวันออก แต่ถ้าเลี้ยวขวาจะเป็นเลียบเกาะด้านตะวันตกลงด้านใต้ สนามบินอยู่หัวเกาะทิศเหนือ ที่พักเราอยู่ท้ายเกาะทิศใต้ ไปด้านขวาละกัน จะได้ไม่อ้อม อีกอย่างตอนที่เครื่องกำลังลงก็มาจากด้านนี้ เห็นวิวตึกวิวสะพานติดไฟสวยดี เลยชี้มือบอกเจ๊ว่าเลี้ยวขวาครับเจ๊

เช้าๆ พร้อมออกลุย

ถนนเลียบเกาะยามเช้า

ใช้พื้นที่คุ้มทุกตารางนิ้ว

เกาะดนตรีที่เราจะไปเยือนเช้านี้

เรือท่องเที่ยวรอบเกาะ

ดอกไม้สดๆ ริมทางเดิน

ศิษย์เก่าเซี๊ยะเหมิน ยูฯ (รึเปล่า)

กิจกรรมยามเช้าของชาวเซี๊ยะเหมิน

ท่าเรือที่จะพาเราข้ามไปเกาะเปียโน

ลิบๆ เกาะเปียโน แล้วเจอกัน




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 04/02/2008 เวลา : 16.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

เดินทางวันเดียวกับผมเลย แต่ผมรอบค่ำ

ร้านแฟมิลี่ มาร์ท ร้านประจำผมที่จะต้องไปซดมาม่าคัพก่อนผ่าน ตม.ครับ

เรื่องของเหลวถ้าซื้อจาก duty free ก็แสดงว่าชื่อ duty free รับรองได้ไงครับ
จะไปแกะใช้บนเครื่องก็ไม่ว่าครับ ไม่งั้นคนทำ duty free ก็เจ๊งหมดแหละครับ

เท่าที่รู้ สายการบินราคาถูกจะไม่จอดเครื่องแช่ไว้ครับ เพราะค่าเวลาในการจอดแพงครับ

แอร์โฮสเตสเขาน่าจะได้คอมมิชชั่นจากการขายอาหารเครื่องดื่ม ของที่ระลึกด้วยนะครับ

นั่นสิ เขียนมาซะยาว ยังไม่ถึงโรงแรมที่พักเลย แต่รูปข้ามวันไปแล้วครับ
--------------------------------------------------------------------------
เมื่อเช้านึกว่าจะเข้ามาแจ้งว่าผมจองตำแหน่งนายประตูให้แล้ว
แต่เข้ามาไม่ทัน คุณไปอ่านเรียบร้อยแล้วนี่ เรื่องชุดยังไม่คอนเฟิร์มครับ
ทางพี่ชาลีพยายามจะหาสปอนเซอร์อยู่ ถ้าไม่ได้ ค่อยนัดใส่เสื้อสีเดียวกันอีกทีครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Yai_Nid วันที่ : 26/01/2008 เวลา : 10.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

ตามมาแกะรอยตั้งแต่ออกจากสุวรรณภูมิซะเลย

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ซังกุงห้องเครื่อง วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 17.53 น.

หนีห่าว น่าไปจัง

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 16.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

นานนะครับเนี่ย กว่าจะถึง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 15.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ตามมาเที่ยวครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
lucky วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 15.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lucky
Nongluck S

อาหารอร่อยไม๊จ้า

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 14.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

เซี๊ยะเหมิน...ผมก็เพิ่งรู้จักจากเอ็นทรีนี้แหละครับ...เขียนได้อ่านสนุกนะครับ...เพียงแต่ว่าฟ้อนท์มันใหญ่เกินไปแล้วติดกันเป็นพรืด แถมตัวอักษรซ้อนกันเสียอีก ทำให้อ่านยากครับ อ่านไปอ่านมาตาลาย ลองปรับหน่อยก็ดีนะครับ.....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ศุภศรุต วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 14.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักวิชากวน

ไม่เคยไปครับ
จะเก็บเรื่องเอาไว้
เผื่อต้องไป...สักวัน

(เมื่อไหร่ล่ะ)


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
TaTee วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 14.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poo

ขอตามไปเที่ยวด้วยคน

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
feng_shui วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 13.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

หนี ห่าว

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลุงฟาง วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/semtele

ขอบคุณที่มาอุดหนุนขนมหวาน
สวยน่าไปเที่ยวบ้าง แต่ตอนนี้เรายังไม่มีเงิน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Jui วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 12.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jui880

เขียนเล่าซะยาวเลย..กว่าจะอ่านจบ
ยังไม่ออกจากสุวรรณภูมิเลย
แต่รูปอยู่ที่เซี๊ยเหมินแล้ว
แวะมาเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
วัชรากร วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/watcharakorn

ชอบกิจกรรมยามเช้าจังค่ะ น่าหนุกนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ทุยลุยกรุง วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tuyluykung

บ้านผม เอ้นว่า สบายดี...สบายดี

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]


คุณคิดว่านักการเมืองไทยโกงกันทุกคนรึเปล่า?
โกงกันทั้งนั้นแหละ ไม่โกงมันจะเข้ามาทำไม เงินเดือนไม่ได้มากมายอะไรเลย เป็นเถ้าแก่อยู่ร้านยังมีรายได้เยอะกว่า (100%ที่โกง)
1 คน
มันก็คงมีบ้างล่ะนะ แต่คนดีก็คงมีอยู่บ้าง แต่น้อยเหลือเกินสำหรับคนที่จะเข้ามาช่วยชาติจริงๆ (~95%ที่โกง)
10 คน
คนดีคนเลวมันก็มีปะปนกันน่ะแหล่ะ จะว่าไม่มีเลยก็ไม่ใช่หรอก รู้ๆ กันอยู่ แต่ก็พอรับได้ ในสังคมหวังจะให้มีคนดีทั้งหมดเข้ามาบริหารคงยากอ่ะ (~50%-50%ที่โกง)
2 คน
ไม่หรอกมั๊ง ส่วนใหญ่แล้วคนที่เข้ามาเล่นการเมืองนี่ก็จะเป็นคนดีมีจิตกุศล หวังจะช่วยประเทศชาติกันทั้งนั้นแหละ น้อยมากๆ สำหรับคนที่จะเข้ามาโกงกินหาผลประโยขน์ส่วนตัว พวกที่โกงๆ อ่ะ ก็อยู่เมื่องไทยไม่ได้แล้วสิ (จริงไม๊แม๊ว) (~20%ที่โกง)
0 คน
ไม่มีหรอก ไม่เชื่อเด็ดขาด คนที่เข้ามาเล่นการเมืองเป็นคนที่พี่น้องประชาชนเลือกมา คนส่วนใหญ่ของพื้นที่เลือกมาก็แสดงว่าเค้าเป็นคนดี ถ้าเค้าไม่ดีเค้าโกงกินประชาชนจะเลือกเค้าเข้ามาได้ไง ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าจะมีนักการเมืองคนไหนที่มาจากการเลือกตั้งจะมีหน้ามาโกงกินบ้านเมืองได้ลงคอ (จริงไม๊-พวกม๊อบสนามหลวง นปก.) (0%ไม่มีโกงแน่นอน)
0 คน

  โหวต 13 คน