*/
  • Sigree
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sigree@ymail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-18
  • จำนวนเรื่อง : 3716
  • จำนวนผู้ชม : 4564366
  • จำนวนผู้โหวต : 1658
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1658 คน
เมื่ออาหารเช้าบุกโลก breakfasttransformer

เด็กๆจะกินจานนี้

View All
รัฐบาลสมชายต้องรับผิดชอบต่อเหตุสลายการชุมนุมอย่างไร
นายกลาออก
37 คน
ยุบสภาคืนอำนาจ
48 คน
ทำงานต่อเพื่อหาคนผิด
43 คน
ถวายคืนพระราชอำนาจ
166 คน
ตั้งรัฐบาลแห่งชาต
9 คน

  โหวต 303 คน
วันอังคาร ที่ 22 พฤษภาคม 2550
Posted by Sigree , ผู้อ่าน : 357 , 07:27:32 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมเป็นภูมิแพ้  เวลาอาการกำเริบ  ผมจะลมพิษขึ้นและมีผืนแดงทั้งตัว   ผืนแดงนี้จะทำให้ผมคัน  แต่ก็อย่างที่ทราบกันดี  หากไปเกามันเมื่อไหร่ความคันที่ว่านั้นก็จะรุนแรงกว่าเดิม      ดังนั้นผมจึงมักพก คาลามาย ยาทาแก้คันไว้ติดตัวเสมอ  แต่   คำว่าเสมอก็ไม่ใช่ทุกครั้ง  ด้วยอาชีพความเป็นสถาปนิก  การต้องอพยบตัวเองไปทำงานตามที่ต่างๆเป็นธรรมดาและเกิดขึ้นเสมอ   ครั้งนึงผมไปทำงานที่ต่างจังหวัดแล้วดันลืมพกไป   ฝุ่นในที....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 พฤษภาคม 2550
Posted by Sigree , ผู้อ่าน : 434 , 13:41:15 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"ป๋าคงต้องสอนกุรอานเองแล้วละ"ป๋าเอนตัวกับโชฟาก่อนจะหันมาพูดกับผม"ทำไมละ"ผมถาม"ใกล้ๆมันไม่มีหนะสิ"ป๋าหันมามองผมกับน้องๆก่อนจะตอบออกมา..........................................................................เดิมทีเดียวผมและครอบครัวอาศัยอยู่ในอำเภอเล็กๆของจังหวัดนราธิวาส  อำเภอที่มีคนราวๆ6-7พันคน  อำเภอที่ทีถนนสายหลักและสายรองเพียง 1  สายและย่ายร้านค้ารู้จักกันทั้งหมดทุกคนผมมีครูสอนกุรอานอยู่ในระแวกบ้า....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 พฤษภาคม 2550
Posted by Sigree , ผู้อ่าน : 401 , 22:16:42 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บ้านผมเคยเลี้ยงเป็ดเราเลี้ยเป็ดเยอะมากๆ  ราวๆ400-500  ตัว  หน้าที่ของผมคือ แทบทุกวันตอนเช้าต้องให้อาหารเป็ดพร้อมๆเก้บไข่มันที่เกลื่อนไปตามจุดต่างๆ  ไข่เป้ดที่ออกมาใหม่ๆจะไม่ขาวอย่างที่เห็น  แต่จะชมพุเรือๆและนิ่มมือ    ตกท้ายตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็ให้อาหารมันอีกครั้งผมทำแบบนี้แทบทุกวัน  เหตุที่แทบทุกวันเพราะบางวัน มะกัป๋าจะรับหน้าที่แทนในวันที่ผมต้องไปเรียนพิเศษวันนึงตอนเช้าผมเจอเป็ดง่อย  2-3 ตัว  ผมจึ....

อ่านต่อ

Posted by Sigree , ผู้อ่าน : 429 , 22:01:12 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมเคยเจอชายพิการคนนึงที่มัญยิดเขาสดใสมีความสุขและเป็นมิตร  แววตาและรอยยิ้มของเขาทำให้ผมจำได้เสมอเราเจอกันทุกๆวันศุกร์  ผมมาละหมาดวันศุกร์ที่นี้เสมอ  เราเจอกันแล้วยิ้มให้กัน  ในความเป้นพี่-น้องร่วมความเชื่อ  ไม่มีอะไรมากกว่ายิ้มและสลามทักทายทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบง่ายแบบนี้จนเกือบปี  แล้วผมก็ไม่ได้เจอเขาอีกไม่ใช่เพราะเขาแต่เพราะตัวผมเอง  ผมย้ายไปภูเก็ตและแต่เขายังอยู่ที่เดิมแต่แปลกนักที่ผมไม่เคยลืมภา....

อ่านต่อ


/22