*/
  • หนุ่มใต้ใจดี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-22
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 196334
  • จำนวนผู้โหวต : 2433
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2433 คน
<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 26 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1543 , 22:01:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลมหนาวครวญ.....ลมหนาวครวญคร่ำร่ำหาปลิดปลิวใฝ่คว้าหาฝันเคว้งคว้างท่ามกลางแสงจันทร์ดั่งเหมือนหมอกควันล่องลอย…เดียวดายภายใต้ลมหนาวหมู่ดาวพรั่งพราวเหงาหงอยแจ่มจ้าทว่าเฝ้าคอยย่ำรอยแห่งคืนค่ำพร่ำมอง…ฟากฟ้ากว้างบนทางที่สดใสลืมหรือไรในใจกลับหม่นหมองหลุดลอยคอยให้ใครหมายปองแต่กลับต้องเดียวดายในสายลม…ภาวนาดาวบนฟ้าที่สวยใสขอให้ใจที่ใฝ่ - คว้าอย่าขื่นขมขอใจนี้นั้นมีใครได้ชื่นชมให้สุขสมในสายลมที่หนาวครวญ….....ในคื....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1580 , 20:30:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ในวันที่ฉันเงียบหาย......ในวันที่ฉันเงียบหายว่างเปล่าย่ำกลายถามหาไม่ล่วงล้ำถามไถ่ในเวลาทุกอย่างดูไร้ค่ากว่าที่เป็น…ในวันที่ฉันเงียบหายแอบอิงซบกายไม่เห็นซ่อนร่างในเปลือกเยือกเย็นปิดเร้นเป็นเงาเขลากลัว…ในวันที่ฉันเงียบหายความมืดปิดกายสลัวเพ้อพร่ำร่ำหาพร่ามัวปิดตัวปิดใจใครจดจำ…ในวันที่ฉันเงียบหายร่างกายมีแต่เจ็บช้ำร้าวรวดปวดเจ็บเหน็บนำระกำจำยอมน้อมใจ…ในวันที่ฉันเงียบหายยังยิ้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 19 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1126 , 00:39:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ปรารถนา....ปรารถนาใฝ่คว้าหาความรู้สึกหยั่งลึกหลบซ่อนอ่อนไหวแปลกแยกแตกต่างห่างไกลเปล่าเปลี่ยวเดียวดายไร้ตน…แอบอิงกายใจให้เจ็บหนาวเหน็บซุกร่างสับสนขดตัวหัวใจใยทุกข์ทนหมองหม่นผจญชะตา..กรรม…แลหามองเห็นเย็นเยือกกระเสือกกระสนบ่นพร่ำร่ำร้องเรียกหาว่าคำจองจำมืดมิดปิดเงา…เหงาคืบ..คลานมาว่าเงียบเสียงเปรียบระรื่น..สะอื้นเศร้าน้ำตาไหลหลั่งบางเบาหรือเราโง่เง่า..งมงาย…แกว่งไกวเคลื่อนไปไม่กลับตะวันลับลาล่วงเลือนห....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1426 , 22:30:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใต้แสงแห่งจันทร์......ในค่ำคืนที่จันทร์สาดแสงผ่านม่านฟ้าที่กว้างไกลฉันเฝ้ามองแสงสว่างแห่งจันทร์อย่างหลงใหลแจ่มชัดในความสว่างไสว   ไม่พร่ามัวเหมือนวันก่อนดั่งรอยยิ้มแห่งดวงดาวที่ทอดผ่าน สายหมอกบางๆปราศจากเมฆที่จะมาบดบังหรือขับเคลื่อนให้เลือนหาย....แสงแห่งจันทร์คืนนี้สวยยิ่งนักรายล้อมไปด้วยความอบอุ่นกลิ่นอายแห่งความคิดถึง  ช่างหอมหวานเสียจริงการถวิลหาในความรู้สึกที่หยั่งรากลึก....ใครคนหนึ่งใครคนนั้น.......

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1395 , 00:38:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..งดงามในความเรียบง่าย......ฝนที่ตกโปรยปรายในยามเช้าผ่านแสงตะวันที่สาดส่องไอของละอองฝนดั่งม่านหมอกที่ฉ่ำเย็นเคลือบคลานเข้ามาเกาะกุมหัวใจที่ว่างเปล่าดวงนี้เนิ่นนานแล้วซินะกับใจที่หยุดนิ่งไม่ไหวติง..ตอบโต้เฉื่อยชา…ไร้จุดหมายใดในความรู้สึก..สายฝนโปรยปรายอีกครั้ง..จะเหมือนกับที่ผ่านมาไหม..สายฝนเพียงแค่ผ่านเข้ามา  ราดรดความฉ่ำชื่นใบหญ้าที่เหี่ยวแห้ง..ฟื้นคืนจากความขุ่นมัวและหมองหม่นรอยยิ้มที่อิ่มเอมไปด้วย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 2036 , 00:32:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใบไม้ร่วงหล่น…...ใบไม้ร่วงล่วงเลยไม่เคยกลับปลิดปลิวลับลาไปให้ใฝ่หาโบกโบยพัดพลิ้วไหวไปกับตาลมโศกมาพัดพาใจให้คะนึง…ก่อนชูช่อรอดอกหวังออกผลเฝ้ารอจนเหนื่อยใจกว่าไปถึงภาวนาที่ซ้ำซากฝากตราตรึงเสมือนหนึ่งความพ่ายแพ้แก่เวลา…เหนื่อยล้ากายเหนื่อยใจให้ต่อสู้เหนื่อยกับการยืนอยู่แสวงหาความงดงามหรืออย่างไรที่ได้มาหรือเป็นเพียงคราบน้ำตาเวลากาล…ใบไม้งามยืนไม่ไหวในวันนี้จากใบที่แข็งแกร่งแรงอาจหาญจากสดใสสวยงามความชื่น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1004 , 14:07:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คิดบ้างซิพี่สมชาย....เป็นงัย สะใจใช่มั้ยสมชายกับความวุ่นวายที่กล่าวถึงทำอะไรไปไม่คำนึงคิดถึงแต่เรื่องตัวเอง…คิดถึงบ้านเมืองบ้างอย่ามาแค่กร่างข่มเหงรังแกคนไทยด้วยกันเองไม่หวั่นเกรงบ้างหรือไร…คำสั่งเคลียร์พื้นที่ก้อรู้ดีว่าแค่ไหนแต่ที่ทำมันเกินเลยไปแค่ขอแถลงความในใจ..ในสภา…แถลงไปก้อแค่นั้นบ้านเมืองยังสั่นฝันผวายังยืนยิ้มรื่นชื่นอุราทั้งที่ด้านหน้าเค้าฆ่ากัน…ไหนหละสัญญาที่บอกกล่าวไหนเล่าเรื่องราวสมานฉัน....

อ่านต่อ

Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1380 , 00:20:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอ..กับเวลาที่ผ่านไป......เวลาผ่านพ้นไปในวันนี้เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างไหมล่วงเลยวันผ่านเลยไปยังคงคิดถึงเขาอยู่ใช่ไหม..เธอ…ในคืนนี้ที่ฟ้าครื้มฝนระคนความเพ้อเจอกับการคิดถึงแต่เธอเมื่อไหร่หละเออเธอจะเข้าใจ…ไม่อยากให้เธอต้องคิดมากการลาจากพลัดพรากห้ามไม่ได้ให้ฟ้านั้นเห็นความเป็นไปเกิด แก่ เจ็บตายของคู่กัน…ก้อรู้ว่าเธอยังคงคิดถึงเขาอยู่กับความเหงาเศร้าโศกศัลย์เธอคงมองฟากฟ้าภาวนาทุกคืนวันให้เขาคนนั้นกลับคืนมา…....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 6 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1212 , 01:09:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กริ๊งๆๆๆๆๆ….กริ๊งๆๆๆๆๆ…...เสียงโทรศัพท์ปลุกฉันให้ตื่นจากหลับใหล  ฉันไม่ได้มองนาฬิกาที่วางอยู่  แต่ฉันก้อพอที่จะเดาได้ว่านี่มันยังไม่สว่างเลย     ฉันสัมผัสได้ถึงความเงียบ  ไร้ซึงสิ่งใดๆเคลื่อนไหว..ฉันปวดหัวนิดๆตอนที่พยุงตัวให้ลุกขึ้น  อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของสายฝนที่กระหน่ำมาในช่วงหัวค่ำแต่ฉันก้อกินยาดักไว้แล้วนี่นา…   แสงไฟจากถนนหน้าบ้านสาดผ่านช่องแสงมาบางๆ  ฉันเปรยตาดูนาฬิกาที่วางอยู่เที่ยงคืนกว่า    อะ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 4 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1076 , 09:40:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..พร่ำ....เดียวดายกลางสายลมขื่นขมอารมณ์เหงาโดดเดี่ยวเปลี่ยวเปล่าแค่เงาข้างกาย…โหยหาสับสนวกวนอ่อนไหวเพ้อพร่ำร่ำไปรอใครสักคน…ห่อเหี่ยวจิตใจท่ามกลางสายฝนในห้วงทุกข์ทนหมองหม่นจนชิน…เหม่อมองท้องฟ้าพาใจใฝ่ถวิลน้ำตารวยรินกลิ่นเศร้าเหงาทรวง…ดอกโศกบานสะพรั่งคงยังเฝ้าหวงหรือใจของใครลวงติดบ่วงห้วงกรรม…ยิ่งพร่ำหารักยิ่งจักตอกย้ำกี่ครั้งแล้วใจไม่จำควรเลิกพร่ำเสียที…เลิกพร่ำเลิกบ่นเลิกทุกข์ทนป่นปี้เลิกโหยหาอะไรที่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1170 , 22:14:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงเธอในสายลมหนาว..ลมหนาวพัดพลิ้วไหวในคืนค่ำยิ่งตอกย้ำพร่ำหาค่าความเหงากลิ่นดอกโศกโบกโบยโดยบางเบายิ่งเพิ่มความว่างเปล่าเศร้าเหลือใจ……ดอกหญ้าสวยรวยรายในสายฝนยิ่งเพิ่มความทุกข์ทนคนหวั่นไหวให้คิดถึงคนรักอยู่แดนไกลไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอ……ความห่างไกลยิ่งให้หัวใจหวั่นกลัวเธอนั้นอ่อนไหวใจอาจเผลอกลัวเหงาใจในคืนวันฝันละเมอกลัวว่าเธอรอไม่ไหวกลัวใจจาง……จึงฝากไปย้ำเตือนใจให้ได้รู้ยังเคียงคู่แม้รู้ว่าเราห่า....

อ่านต่อ


/1