*/
  • หนุ่มใต้ใจดี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-22
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 196080
  • จำนวนผู้โหวต : 2433
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2433 คน
<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1028 , 09:06:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไขว่คว้า..…กระเสือกกระสนดิ้นรนไขว่คว้าปรารถนาไล่ล่าหาความฝันอยู่แห่งใดไหนเล่าเฝ้ารอวันหนทางกั้นต้องปีนป่ายให้ได้มา…ล่วงเลยวันผ่านพ้นต้องทนสู้ย่ำกายอยู่เพียงผู้เดียวเที่ยวมองหาจะพบเจอเมื่อไหร่ในเวลาทั้งกายาต่างมุ่งหวังตั้งตารอ…ภาวนาต่อโชคทั้งโลกล้วนอีกทั้งมวลหมู่ดาวที่เฝ้าขอแสงตะวัน - จันทรามาเคลียคลอจะเพียงพอหรือเล่าเฝ้านับวัน…เพราะหนทางย่างก้าวนั้นยาวนักยิ่งหยุดพักก็ยิ่งไกลให้โศกศัลย์ยิ่งไล่ล่าฝ่าหน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1610 , 11:14:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รอยทางที่ว่างเปล่า..…บนรอยทางที่ว่างเปล่าท่ามกลางความเงียบเหงานั้นเดียวดายใต้เงาตะวันเก็บเกี่ยวแสงจันทร์ยามค่ำคืน…ก้าวย่างบนทางเจ็บปวดร้าวรวดอย่างไรใจฝืนจำทนหนทางกล้ำกลืนด้วยยิ้มระรื่น...ชื่นน้ำตา…ดั่งนกต่างถิ่นบินเหนื่อยถลาเอื่อยปลิวว่อนเวหาแล้วแต่สายลมพัดพาจนสุดปลายขอบฟ้ากว้างไกล…จนไร้ซึ่งจุดสิ้นสุดดุจดั่งปุยเมฆอ่อนไหวแลเห็นเส้นทางรำไรสุดท้ายสิ่งที่ได้เลือนราง...........................................

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1853 , 20:57:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุดทางฝัน....สิ่งแตกต่างระหว่างก้าวดูยาวนักจึงอยากพักเพียงครึ่งก่อนถึงหมายเพราะเหนื่อยล้ากับฟ้ากว้างทางที่กรายกับการหาจุดมุ่งหมาย..ไม่มีจริง..แค่เพียงบอกหลอกใจอยากไปถึงที่ที่ซึ่งฝันใฝ่ในทุกสิ่งที่แห่งนั้นฝันสดใสได้แอบอิงจึงแน่นิ่งตั้งใจไขว่คว้ามา..แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับไม่พบไม่ประสบดั่งตั้งใจปรารถนายิ่งก้าวย่างทางยิ่งไกลในแววตาเหมือนกับว่าสิ่งที่เห็นเป็นหมอกควัน..จึงอยากพักกายใจไว้ที่นี่พักเสียทีใจ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 3208 , 09:45:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันจะยังรอดอกไม้ช่อนั้น..…อยู่แห่งใดไหนเล่าเฝ้าทวงถามดอกไม้งามดอกนั้นที่ฝันหาอยู่แห่งไหนในห้วงแห่งเวลาจะพบพาความงดงามตามตั้งใจ…ผ่านพ้นไปกี่ปีมีแต่เศร้าความว่างเปล่ารบเร้าเหงาหวั่นไหวคงเฝ้ารอช่อดอกบอกความในหรือเพราะไกลเกินค่าจะมาเยือน…ถึงปีนี้ยังมีความวาดหวังเป็นเหมือนดั่งกำลังใจใช่เสมือนกาลเวลาผ่านพ้นไปไม่ลบเลือนยังย้ำเตือนถามไถ่แม้ไม่จริง…ยังอยากได้ดอกไม้งามตามใฝ่ฝันแม้ดอกนั้นร่วงไปคล้ายบางสิ่งเหลือ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1110 , 21:17:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ชั่วฟ้าดินสลาย..…ฉันหวังนักรักเราที่เฝ้าหาคงเลอค่างดงามตามดั่งฝันเราเดินข้างเคียงคู่อยู่คืนวันสองเรานั้นยิ้มยื่นชื่นอุรา…เราฟันฝ่าท้าทายเรื่องร้ายผ่านทิ้งวันวานที่รบร้าวเศร้าหนักหนาลบเลือนสิ่งเลวร้ายได้พบมาจนสร่างซากับเวลาที่เปลี่ยนไป…จนวันนี้ฉันยินดีมีเธออยู่เราต่างรู้เราสองคนต้องทนไหวจะเจ็บร้าวกับก้าวย่างทางที่ไกลด้วยความฝันที่ยิ่งใหญ่ไม่เลือนราง…จะจับมือถือมั่นนั่นไม่ห่างจะเคียงข้างไม่ร้างลาจนฟ้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1157 , 00:41:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จนกว่าจะรุ่งสาง..…จะสว่างอีกคราเวลาไหนดูยาวไกลเกินกว่าจะมาถึงปล่อยให้เงียบเดียวดายคล้ายรำพึงให้นึกถึงคะนึงดาวพราวนภา…ดาวดูสวยสดใสในคืนค่ำยิ่งตอกย้ำพร่ำไหวให้โหยหาเคยเดียงคู่ดูหมู่ดาวสกาวตากลับต้องมาเงียบเหงาเศร้าเดียวดาย…ดูว่างเปล่าแม้ดาวสกาวใสแต่ไร้ใครใฝ่หามามั่นหมายเธออยู่ไหนในคืนค่ำดาวพรั่งพรายหรือเธอหายลาไปในเมฆบาง…จะสว่างเมื่อใดในคืนนี้สว่างเสียทีเถอะใจให้ฟ้าสางความเดียวดายกรายมุ่งจนรุ่งรางพอสว่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by หนุ่มใต้ใจดี , ผู้อ่าน : 1798 , 21:22:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แม้เราจะไม่พบกัน..เพราะฟ้ากว้างฝั่งฝันนั้นไกลห่างคล้ายรุ่งรางเลือนไปมองไม่เห็นบ้างก้อมืดดูมิดคิดลำเค็ญบ้างก้อเย็นยะเยือกใจให้โอดครวญ..ใครหนอสร้างเราไว้ได้ใคร่คิดพรหมลิขิตหรือไรให้ผันผวนเราจึงห่างร้างกันคั่นโซ่ตรวนจนเจียนจวนถดถอยจากคอยนาน    ..ได้ยินแค่สำเนียงเสียงเสนาะที่ไพเราะเพราะพริ้งยิ่งอ่อนหวานกังวาลก้องแก้วหูอยู่เนิ่นนานแม้วันวานผ่านเลยไปไม่เคยจาง..เช้าเย็นโทรบอกใจใฝ่คิดถึงพร่ำรำพึงห่วงใยไม่ซาส....

อ่านต่อ


/1