*/
  • ศ.สักวา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sorsakawa@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-03
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 17923
  • จำนวนผู้โหวต : 16
  • ส่ง msg :
  • โหวต 16 คน
วันพุธ ที่ 15 กรกฎาคม 2552
Posted by ศ.สักวา , ผู้อ่าน : 8125 , 06:08:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันพุธ  แรม๘ค่ำ  เดือนแปด   ปีฉลู   พุทธศักราช  ที่ ๒๕๕๒.. สวัสดีครับ....       เดิมทีตั้งใจว่าจะพยายามอย่างเหลือเกินที่จะบรรยายเรื่องเราวของความรักบ้างแต่สงสัยทำบุญเรื่องนี้มาน้อยครับ....  ถึงเวลาจะเริ่มเล่าก็มีเรื่องอื่นที่ไปพานพบแล้วทนไม่ได้จริงๆที่จะระบาย เข้ามาเเซกเสียอีกเเล้ว      จริงเรื่องสั้นวันเดียวของผมมีมากกว่านี้ครับ  เเต่ผมมา ลบออกทีหลังเพราะเนื้อหาช่วงเเรก  ประเด็นจริงที่ผมเขียนนั้น ระ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 กรกฎาคม 2552
Posted by ศ.สักวา , ผู้อ่าน : 533 , 02:25:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   วันเสาร์  แรม ๔ค่ำ  เดือน๘  ปี ฉลู      พุทธศักราช  ที่  ๒๕๕๒.....แปดโมงเช้า๙นาที  (ณ. ตอนนี้ 5ทุ่มฉันนั่งพิมพ์ )   แต่ตอนนั้น8โมงเช้า       ฉัน เขียน......        กาแฟถ้วยเก่า    รสชาติเดิม   ความรู้สึกปกติ    คือธรรมดา..   ปากกาน้อยด้ามนี้ไม่ได้สัมผัสกับมือฉันเสียนาน   วันนี้ฉันขอบัญชา  เจ้าจงทำหน้าที่ต่อ         เจ้าจงรอ   รอคำสั่งจากใจข้า         เพื่อ ถ่ายทอดเจตนา        บันทึกกาลเวลาที่ผันผ่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 กรกฎาคม 2552
Posted by ศ.สักวา , ผู้อ่าน : 429 , 03:43:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บันทึกเเห่งความรู้สึก    อีกมุมหนึ่งของตัวตน   ที่เคียงคู่อยู่กับคำว่างาน        "ไม่ใช่กลอนนะครับ เเค่เพ้อ รำพัน "                    ตะวันรุ่งของวันใหม่สาดส่องเเสง   แม้นจะมิใช่สีทองเพราะ  เริ่มจะสายเเล้ว  เเต่เเสงก็ยังนวลนิ่มต่อความรู้สึก   เหมือนดั่งว่า  พ่อพระอาทิตย์กำลังเอื้อมมือคือรัศมี   ทะลุผ่านเเผ่นกระจก  ของบานหน้าต่าง   ลูบไล้บางเบาผ่านม่านสายตา   พร้อมสกิดปลุก! ตื่นๆๆ ทำงาน ! ทำงาน..... ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 กรกฎาคม 2552
Posted by ศ.สักวา , ผู้อ่าน : 437 , 13:33:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   เเนะนำตัวเองหน่อยนะครับ  เผอิญพึ่งเข้ามาใหม่  ก็ไม่ใช่ศิลปินหรอกครับ  เพียงเเต่รู้สึกเหนื่อยกับหน้าที่การงาน  ที่คนอื่นมักมองว่าสบาย   เเต่ที่แท้เเสนห่วย   บังเอิญได้มีโอกาสเข้าไปอ่านเข้าไปสัมผัสความคิด ความรู้สึกของหลายๆท่าน ที่ใช่ถ้อยคำกลั่นกรองความรู้สึก  ใช้จินตนาการวาดฝันให้น่าหลงไหล  ใช้อารมณ์เสื่อให้ผู้คนรับรู้ถึงห้วงพวัง  รัก  โลภ  โกรธ หลง  เป็นธรรมดา   เเต่ที่ไม่ธรรมดา  คือการใช้ศิลปะเเห....

อ่านต่อ


/2