• ธรรมทัพบูรพา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : banlangp@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-27
  • จำนวนเรื่อง : 1543
  • จำนวนผู้ชม : 302628
  • ส่ง msg :
  • โหวต 237 คน
งานกวี ที่รัก
บทกวีเพื่อการแบ่งปันและเกื้อกูล
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/sirachat
วันพฤหัสบดี ที่ 20 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 235 , 23:53:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

......รักที่เฝ้ารอ..อาจเป็นเพราะโลกหมุนช้าตาฉันจึงมองเห็นทุกสิ่งตามที่ควรจะเป็นเห็นในสิ่งที่สำคัญ..อาจเป็นเพราะงามที่หัวใจโลกจึงสดใสอยู่อย่างนั้นระหว่างรักเราการแบ่งปันฝันจึงดำรงอยู่.อดีตงดงามกว่าปัจจุบันบทสรุปเธอฉันได้เรียนรู้บางสิ่งขณะเราลองย้อนดูควรคู่กับกาลเวลา..โลกมีสิ่งให้เรายิ้มน้อยลงหรือเราคงไม่แย้มยิ้มมากกว่ากลับมาเถิดที่รัก รัก อีกสักคราไม่อยากตามหา แล้วสิ่งใด......รักที่เฝ้ารอชาตรี....

อ่านต่อ

Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 172 , 09:22:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...กลืน.................................สงสารต่างชีวิตเราที่แตกต่าง.สิ่งใดเล่ากำหนดสิทธิและสันติระหว่างเรา......BANG AND BLAMER.E.M.-MONSTER....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 206 , 23:45:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.....อำนาจ..ไม่มีอะไร ใต้ปีกอำนาจนอกจากเงาขี้ขลาดของผู้ล่าผู้อยู่รอดท่ามกลางหยดเลือดและน้ำตาถมทับซากปัญหา-นิรันดร์..ชะตากรรมเชื่อมโยงอดีตมิติใดป้อนสู่ดวงใจในกรงฝันจึงต่างคนต่างอดีตและปัจจุบันอยู่ร่วมกันเลวร้ายจนคล้ายชิน..ความมืดบอดอันใด ในชีวิตสุม ฟืนไฟ ความคิดติดหนี้สินระอุร้อนเพลิงใด ในแผ่นดินสุมสันติจนสิ้น-แผ่นดินธรรม..ไม่ได้เกิดเริ่มต้นบนธรรมชาติเสวยภพ เสวยชาติ เพื่อเหยียบย่ำเป็น ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 259 , 00:51:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ถึงวันนั้น...เธอคงจำคำพูดของเธอได้..เพื่อนคนหนึ่ง เขียนงานไว้ สรุปใจความว่าทุกวันนี้ ไม่มีใครจะเชื่อ ว่าจะมีคนดี คิดดี ทุกคนทำอะไรเพื่อผลประโยชน์อะไรบางอย่าง ..ทั้งสิ้นซึ่งเป็นแนวคิดพื้นฐานของระบบทุน (ที่ใครๆเขาเรียกกัน).หรือ ไม่มีของฟรีในโลกนี้ จริงๆลืมคิดไปหรือเปล่าว่า ต้นไม้ ใบหญ้า พืชพรรณน้ำมัน อากาศ ธรรมชาติเจือจุนแก่ธาตุสู่สรรพชีวิตหรือแม้กระทั่งความฝันอันสวยงามของคนเราก็มิได้ซื้อหา.นั่นคือวิ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 240 , 11:25:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.......Very ape..ไม้คานคอนคงทนบนบ่า  กระบวยน้ำซึมกะลาหยดฉ่ำกระบุงสานไผ่คอนฟ้อนรำ  พลบค่ำเจื้อยแคนลำแพนฝัน.ไม้คานหักลงเสียบตรงบ่า  หมู่ไทเฮามาเชิญพาขวัญผีเมืองผีเงินผีตัวนั้น  เว้าวอนจำนรรจ์ขอกินน้ำ.เนิ่นนานจำนนคานบนบ่า  พนมานุษหยุดขาตาแดงก่ำส่วยสาอาเพทผิดประจำ  มานุษย์ถ้ำถือไฟ-บรรลัยเเล้ว.......Very apeNirvana....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 274 , 13:59:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

....กายแรมดิน.เดินบนดินสิ้นใจ - นอนตายเปล่าฤาจะเอาสิ่งใดสะพายหลังเป้เน่าเน่า เก่าคร่ำ ดำผุพังเมื่อกายฝังยังเจ้า - ไว้เฝ้าโลก.ฝากอะไรไว้หรือ - ใครคือเจ้า?เมื่อร่างเน่าเก่ากาล รำคาญโศกปรปักษ์ เถือไถ ในบริโภคจะบักโกรกกี่ชาติ - อนาถใจ.อนูเลือด เหือดค่า - สัจจานี้ด้วยตีนจกมัดหมี่ ไม่เคยใส่ไม่ดื่มด่ำ ดำ - ขาว ใต้เงาใครเมื่อมารใหม่ลอบทรงองค์ปฏิมาฯ.ไม่หลงกลมนตรา - ราคาซื้อชีวิตถือหัวใจ ไป่แขนขาไม่เข้าก๊วนเกา....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 246 , 20:36:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

....ในวัฏจักร..การหายไปของความเอื้ออาทรใจผู้คนเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้าพร้อมกระทำทุกอย่างเพียงเพื่อได้มาอย่าถามหาคุณค่าอันใด.เรายากจนเกินไป-หรือไม่พอเปรตบนรอยต่อแห่งยุคสมัยจึงไม่รู้ว่าเกิดมาเพื่ออะไรแย่งกันกินเพื่อตายไป-อยู่อย่างนั้น.ฉันอาจต้องกลายเป็นคนที่แปลกแยกมองหลายสิ่งมันแปลกพิลึกพิลั่นจนบางครั้งเหมือนตัวเราไม่เท่าทันปิดกั้นจนเกินไป.การหายไปของมิติทางความงามยังไม่รู้จะติดตาม ณ ที่แห่งไหนคนหมู่มากผู....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 233 , 19:54:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..สาธุชน.เพราะพระเจ้าอยู่เหนือเราไงกวีนิพนธ์สาธุชนผู้เลื่อมใสเมืองจึงเป็นเมือง-ใจจึงเป็นใจมอบพรนี้ไว้ให้ชีวิตเพราะพระเจ้าอยู่กับเราไงกวีนิพนธ์จึงพอมีคนเกรงกลัวการกระทำผิดหากเราไม่สำคัญตนใหญ่โตเกินไปสักนิดพระองค์จะสถิตกับเรานิรันดร์เพราะคนไม่เหมือนกันไงกวีนิพนธ์ทั้งดิ้นรนแก่งแย่งเข้าห้ำหั่นพระเจ้าของเขาอาจไม่ใช่องค์เดียวกันปัจเจกปัจจุบันใจคนละดวงจะเป็นการกล้าดีจนเกินไปกว่าที่ใครควรกล่าวก้าวล่วงว่าข้าพ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 420 , 08:41:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ขอบคุณที่ใส่ใจ..ขอบคุณที่ใส่ใจห่วงใยความเป็นไปแห่งฉันอาจเป็นเพราะรักกันเธอนั้นจึงให้ความสนใจ.ขอบคุณที่เป็นห่วงทุกช่วงชีวิตอันอ่อนไหวจะไม่ลืมว่ายังมีใครเป็นดั่งดวงใจอันใกล้ชิด.ขอบคุณกับทุกความเข้าใจที่วางมอบไว้แนบสนิทฉันเพียงอยากขอบใจเธอด้วยชีวิตมอบไว้นิจนิรันดร์...สุขสันต์วันเกิดที่รัก......

อ่านต่อ

Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 230 , 08:19:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..จุดจบตรงความต่าง..ป่วยการจะหาคำตอบชอบไม่ชอบมันฝังรากในดวงจิตตัวตนคนพองโตทีละนิดไม่มีใครคิดจะลดละ.มีความสงบอยู่วุ่นวายมีความร้ายปนสัจจะทางชีวิตบนพรมชนะการปะทะที่ไร้จุดจบ.รอยคาบเกี่ยวระหว่างเธอกับฉันลบรอยวันแห่งการคบในเวลาไม่เหลือแม้ซากศพจุดจบอยู่ตรงความต่าง.นี่มันคือยุคอะไรใครตอบได้ช่วยบอกฉันบ้างคนเดินทางโดยไม่มีปลายทางความอ้างว้างพรางเวลา.ไม่มีใครกล้าแสดงจุดยืนเล็งปากกระบอกปืนสู่ฟ้าคะนองลั่นเปรี้ยง....

อ่านต่อ

Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 234 , 01:27:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

......เป็นหญ้าก็มีชีวิต..หญ้ามันผิดอะไรทำไมต้องไปฆ่าหญ้ามันมีชีวิตและต้องเกิดมาใครฆ่ามันทำไม.ร่มครึ้มพฤกษาหญ้าเตียนโรงเรียนมีสนามหญ้าใหญ่แล้วหญ้าทำผิดอะไรไยจึงใจร้ายฆ่ามัน.กี่สูตรกี่สารฉีดพ่นกี่คนหมายฆ่าอาสัญกี่ทุ่งรวงทองหมองนั้นกี่วันกว่าฟื้นคืนระทม.หญ้าก็มีชีวิตคนพ่นรับพิษสะสมท้องนาร้องไห้ระงมหญ้าล้ม-คนตาย-ได้อะไร....เป็นหญ้าก็มีชีวิตแด่ ญาติสนิทคนหนึ่งของข้าพเจ้าที่เสียชีวิตจากสารพิษสะสมจากยาฆ่าหญ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 มีนาคม 2551
Posted by ธรรมทัพบูรพา , ผู้อ่าน : 237 , 22:03:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

....เหนือสิ่งอื่นใด..รับสำเนียงวาจามาจากบ้านอย่าต่อว่ารัฐบาลนะลูกรักคิดอะไรทำอะไรจงตระหนักยืนเป็นหลักภาระคืออะไร.คงจำได้หลายปีที่จากบ้านเหนื่อยกับงานหนักหนามาเท่าไหร่ทั้งลูกน้องบริวารทำงานไกลจะพึ่งใครหากนายไม่มั่นคง.ในชีวิตคนเรามีหลายหลากหากมีมากเกินไปใจก็หลงหากมีน้อยพร่องอยู่อย่าพะวงให้มั่นคงความดีที่ภายใน.อย่าพ่ายแพ้ต่อสิ่งที่ยั่วยุจงรีบมุคุณธรรมชักนำใฝ่ถึงล้มบ้างเจ็บบ้างจงวางไว้กำลังใจมีให้ที่บ้าน....

อ่านต่อ


/95