• ศิวร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : siriworn@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-15
  • จำนวนเรื่อง : 33
  • จำนวนผู้ชม : 73098
  • ส่ง msg :
  • โหวต 32 คน
Siriworn Kaewkan
รวมผลงาน กวีนิพนธ์ เรื่องเล่า บทสัมภาษณ์ ภาพถ่าย และเรื่องราวบางส่วนเสี้ยวของชีวิต.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/siriworn
วันศุกร์ ที่ 21 กันยายน 2550
Posted by ศิวร , ผู้อ่าน : 2145 , 12:39:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บ น เ รื อ สิ น ค้ า สั ญ ช า ติ จี น  [1]


เรือสินค้าสัญชาติจีนเปิดหวูดกังวานเหนือลำน้ำโขง จากระเบียงชั้นสองของท้ายเรือ พวกเราโบกมือลาพี่วัชระแห่งตำมิละ เดือนวาด นักเขียนสาว และพี่ประกาย กวีหนุ่ม ทั้งสามโบกมือตอบมาจากท่าเรือเชียงแสน...

เสียงพูดคุยภาษาจีนจากบรรดาลูกเรือของเรือซึ่งกำลังล่องทวนน้ำขึ้นไปทางทิศเหนือ ฟังดูแปลกแยกแปลกหน้า ผิดกับตอนที่ได้ยินก่อนเรือจะออกจากท่า ทั้งที่จะว่าไปแล้ว นั่นก็เป็นสำเนียงภาษาเดียวกันจากคนกลุ่มเดียวกัน หรือว่าห้วงขณะนั้นผมรู้สึกว่าเรายังยืนอยู่บนผืนแผ่นดินไทย อันเป็นอาณาเขตประเทศของตัวเอง บวกกับที่ท่าเรือ นอกจากพวกเราแล้ว ยังมีคนอื่นๆ ที่พูดคุยภาษาเดียวกันกับเราอีกด้วย เสียงพูดภาษาจีนของบรรดาลูกเรือจึงฟังดูแผ่วแว่ว ห่างไกล และไม่ส่งผลใดๆ ต่อความรู้สึกของผม

หรือไม่ก็อาจเป็นไปได้ว่า ตอนอยู่ที่ท่าเรือ บรรดาลูกเรือเหล่านี้พูดคุยกันอย่างไม่เต็มเสียงจริงๆ เพราะที่นั่นพวกเขาคือคนกลุ่มน้อยบนดินแดนอื่น ทว่าพอเรือออกจากท่า แล่นล่องในแม่น้ำที่พวกเขาคุ้นเคย โลกทั้งโลกจึงกลับคืนเป็นของพวกเขา และนิยามความหมายของคนกลุ่มน้อยบนพื้นที่อื่น ก็ถูกโยนลงมาในตักเรา ฉะนั้นเหล่าลูกเรือชาวจีนจะส่งเสียงตะโกนหรือพูดคุยกันอย่างไรก็ได้ ในเมื่อเรือลำนี้มีสัญชาติเดียวกับพวกเขา

หรือกล่าวอีกแบบ อาจเป็นไปได้ว่า นี่คือสัญญาณแรกที่บอกว่า ผมกำลังก้าวล่วงสู่โลกอีกใบที่ไม่เคยรู้จัก และไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นบ้าง ระหว่างวันเวลาที่ยอดยาวอยู่เบื้องหน้า...

แต่ที่แน่ๆ ก็คือว่า ภาษาจีนของผมไม่กระดิกเอาเสียเลย นอกจากนั้น "พวกเรา" จะยังคงพักอาศัยอยู่ภายใต้ดาดฟ้าเรือลำเดียวกันกับ "พวกเขา"

หากเป็นไปตามโปรแกรมปกติ การเดินทางทวนแม่น้ำโขงในช่วงฤดูแล้งเช่นนี้ กว่าจะถึงผืนแผ่นดินยูนนาน อย่างน้อยๆ เราคงต้องใช้เวลาประมาณสามหรือสี่วัน และการร่วมกินอยู่หลับนอนกับความแปลกหน้าในโลกเคลื่อนที่กลางแม่น้ำใบนี้กระมัง ที่ทำให้ผมรู้สึกกังวลในนาทีแรกๆ

ท่าเรือเชียงแสนเลือนจางอยู่ในแดดสายเดือนเมษายน ลูกเรือชาวจีนคนหนึ่งก็ชี้ไม้ชี้มือเป็นสัญญาณบอกให้เราเอาสัมภาระเข้าไปเก็บในห้องพักบนชั้นสอง

โถงทางเดินเล็กๆ แบ่งห้องพักออกเป็นสองฟาก ลูกเรือหนุ่มคนเดิมชี้มือบอกว่าฝั่งซ้ายมือนั้นสำหรับผู้หญิง ส่วนอีกฝั่งสำหรับพวกผู้ชาย

ห้องพักห้องหนึ่งมีสองเตียง เตียงหนึ่งมีสองชั้น

ผมและเพื่อนรุ่นพี่อีกสองคนเดินเข้าไปชะโงกดูห้องห้องหนึ่ง เราปรึกษาหารือกันในความเงียบ ก่อนตกลงกันว่าเราจะพักในห้องนี้

ขณะกำลังปรึกษาหารือกันว่าใครจะนอนเตียงไหน ด้านล่างหรือข้างบน จู่ๆ ใครคนหนึ่งก็โยนสัมภาระผ่านหัวผม โครมลงบนเตียงชั้นสองด้านขวามือซึ่งผมยืนพิงอยู่ วินาทีนั้นผมรู้ว่าตัวเองสูญเสียพื้นที่ซึ่งกำลังจะตัดสินใจเลือกให้กับเจ้าของสัมภาระก้อนนั้นไปแล้ว

ผมไม่รู้ว่าลูกเรือและผู้ซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับเรือลำนี้มีกี่คนกันแน่ เพราะนอกจากพวกเราชาวไทยแล้ว คนอื่นๆ ที่เห็นเดินไปเดินมาอยู่ในเรือก็มีหน้าตาแบบคนเอเชียทั้งนั้น

เว้นแต่ชายวัยกลางคนร่างอ้วน ผิวขาว ขนดกคนหนึ่ง ซึ่งแวบแรกที่เห็น ทุกคนก็รู้ได้ทันทีว่า เขาคือนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และผมเดาว่าเขาน่าจะเป็นชาวยุโรป

และเจ้าฝรั่งอ้วนๆ ขนดกคนนี้นี่เองที่เป็นเจ้าของสัมภาระบนเตียงชั้นสองก้อนนั้น

หลังจากโยนทุกอย่างลงบนเตียง เจ้าจมูกแดงขนดกก็หันหลังเดินจากไป สีหน้าท่าทางไร้ความรู้สึกใดๆ ทั้งสิ้น

เราสามคนมองหน้ากันเงียบๆ ด้วยทีท่างงๆ ก่อนที่จะหัวเราะออกมาพร้อมๆ กัน

สารภาพตามตรงว่า ตอนนั้นผมรู้สึกไม่พอใจพฤติกรรมของเจ้าหมอนั่นสักเท่าไหร่ แน่นอน ผมคิดว่าเขาแล้งน้ำใจไปหน่อย

ผ่านไปสักพัก ผมก็พยายามทำความเข้าใจกับตัวเอง ว่านั่นอาจเป็นเรื่องปกติธรรมดาของคนอีกซีกโลกหนึ่ง ซึ่งมีวิถีชีวิตและวัฒนธรรมแตกต่างไปจากคนเอเชียโดยรวม

แต่เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่า ผมจะต้องนอนในเรือโดยมีเจ้าจมูกแดงนั่นอยู่ชั้นบนไปตลอดเส้นทางอย่างนี้ จนกว่าจะถึงเชียงรุ่ง ความรู้สึกไม่พอใจก็วาบเข้ามาอีก ผมคิดในใจว่า ในฐานะมนุษย์ด้วยกัน เจ้าจมูกแดงนั่น ควรจะมีวิธีสื่อสารที่ดูเป็นมิตรและนุ่มนวลกว่านี้สักหน่อยไม่ได้หรืออย่างไร

ไม่กี่นาทีต่อมา ผมเดินออกจากห้อง กะว่าจะออกไปทักทายทิวทัศน์สองฟากแม่น้ำโขงให้โปร่งโล่งใจ

สุดโถงทางเดินแคบๆ จะมีพื้นที่ว่าง ซึ่งน่าจะเป็นห้องนั่งเล่น ด้านหนึ่งมีโซฟาวางอยู่สามสี่ตัว ด้านตรงข้ามมีทีวีขนาดเล็กๆ ตั้งอยู่เครื่องหนึ่ง  อีกด้านคือประตูซึ่งผ่านไปยังระเบียงท้ายเรือ

เพียงโผล่พ้นประตูห้องนั่งเล่นออกมา ผมก็เจอเจ้าอ้วนจมูกแดงนั่งอาบแดดอ่านหนังสืออยู่ที่นั่น เขาจมหายไปในโลกของตัวหนังสือที่กางแผ่อยู่ตรงหน้า

เมื่อเห็นเจ้าอ้วนจมูกแดงดิ่งจมอยู่กับหนังสือกลางแสงแดด ความรู้สึกขุ่นข้องหมองใจซึ่งมีต่อเขาเมื่อครู่ที่ผ่านมา ละลายหายไปอย่างน่าอัศจรรย์

แดดยามสายของเดือนเมษายนกำลังอุ่นสบาย

ผมเลี่ยงไปยืนเกาะราวเหล็กอยู่อีกมุมหนึ่งอย่างเงียบๆ ทอดสายตาไปยังทิศตรงข้ามกับที่เรือสินค้ากำลังแล่นทวนน้ำขึ้นไปอย่างอืดเอื่อย

แปลก! แทนที่จะคิดถึงประเทศจีนซึ่งเป็นจุดหมายแรกของการเดินทาง ผมกลับคิดถึงความว้าเหว่ของทะเลจีนใต้ ก่อนไต่ความคิดขึ้นมายังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนามตอนใต้ จากนั้นก็ไต่ทวนขึ้นมายังเขมร ทะเลสาบเขมร ลาว ไทย พม่า จีน และไปสิ้นสุด ณ ธารน้ำแข็งบนเทือกเขาหิมาลัยในทิเบต อันเป็นต้นธารของแม่น้ำใหญ่สายนี้

ครู่ต่อมา ผมได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ ห่างออกไปจากที่ผมยืนอยู่ไม่มากนัก

หันไปดู...ชายหนุ่มผิวเข้ม ผมยาว โครงร่างสูงใหญ่ หน้าตาคล้ายคนอินเดียนแดงคนหนึ่ง กำลังเก็บฉากและชีวิตของสามเหลี่ยมทองคำไว้ในอุปกรณ์สีดำในมือของเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ

พี่ยุทธ เพื่อนร่วมทางหนึ่งในห้าของเรานั่นเอง

คงเพราะเสียงกดชัตเตอร์เช่นกันที่ดึงให้เจ้าจมูกแดงผละจากหน้าหนังสือ กวาดสายตาขึ้นไปยังฝั่งไทยด้วยสีหน้าเรียบเฉย เพียงครู่เขาก็ลากสายตากลับมายังหน้าหนังสือซึ่งกางอยู่ในมือ ก่อนเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เจ้าจมูกแดงหันไปทางฝั่งพม่า จากนั้นก็ไปหยุดนิ่งอยู่ที่ฝั่งลาว ผมไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร

ระหว่างนั้น เสียงลูกเรือชาวจีนตะโกนโต้ตอบกันดังขึ้นมาจากชั้นล่างเป็นระยะๆ แม้ไม่รู้ ไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดกันถึงเรื่องใด ทว่าผมก็เริ่มรู้สึกคุ้นเคยกับสำเนียงเหล่านั้นขึ้นมาบ้างแล้ว

...

(อ่านต่อตอน 2)

 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
จเรวัฒน์ วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 19.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarewat

แวะมาเยือนครับ พี่วร

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

สวัสดีครั้งแรกครับ...จะติดตามต่อไป

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พู่กัน วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue

แวะมาเป็นครั้งแรก
ขอทำความเคารพและทักทาย
ด้วยใจครับพี่

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 09.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

แวะมาอ่านและเฝ้าคอยติดตามครับ....ท่าน

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Bon วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 17.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/impel

จะรออ่านตอนต่อไปนะครับ ขอแอดนะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ทิวฟ้า วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 14.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artyhouse
http://artyhouse.blogspot.com

สวัสดีครับพี่วร

ผมเพิ่งเห็นบล็อกพี่

( เจอจากบล็อกพี่ธรรม )

แสดงความยินดีย้อนหลังครับ


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กันเอง วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guneng

มาทักทายครับ
งานเขียนดี ๆที่ผมต้องเข้ามาอ่านบ่อย ๆซะแล้ว

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
snoparut วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snoparut

ขอเข้ามา add บล๊อกนะครับพี่ แสงศรัทธา ณ ปลายฟ้า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สายลมเหงา วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pim-ja



แล้วจะติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปลายมนัส วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 17.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plymanas



นี่ก็น้ำโขงพี่วร แต่ไม่ใช่เชียงของนะ เป็นเชียงคานแทน (ฮา)

ยังไงมันก็สายน้ำเดียวกันละใช่ไหม
แค่ต่างวิถีที่ทางเท่านั้นเอง

นี่ๆๆ ใช่การเดินทางหนที่ไปกับพี่เสี้ยวนั่นป่าวคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
AnnieLove วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 12.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Annielove


น่าสนุกจังคะ เคยแต่ลองเรือให้ทะเลด้วยเรือลำใหญ่ นึกไม่ออกว่าเรื่อที่ล่องแม่น้ำจะลำใหญ่แค่ไหน คลื่นในแม่น้ำจะทำให้รู้สึกเหมือนคลื่นในทะเลหรือเปล่านะ
คงต้องหาเวลาไปสัมผัสบางแล้ว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]