• skinhead
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-06
  • จำนวนเรื่อง : 1054
  • จำนวนผู้ชม : 404151
  • ส่ง msg :
  • โหวต 616 คน
กบ ส กิ น เ ฮ ด
วันเสาร์ ที่ 26 กันยายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 503 , 21:31:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จังหวะเต้นรวยรินของหัวใจที่เต็มไปด้วยบาดแผลบาดลึก...ระคนเสียงระฆังที่ดังมาจากหุบเขาลมหายใจแผ่วเบาทยอยเดินออกจากภายในอย่างเชื่องช้าร่างกายที่บอบช้ำนอนจมลิ่มเลือดที่แผ่กระจายไปทั่วผืนทรายฉาบขาวเสียงคลื่นซัดสาดจนสะเทือนสวรรค์หากหัวใจของฉันกลับไม่ได้ยินทั้งชีวิตที่ฝากไว้แด่เธอบัดนี้มันถูกเชือดเฉือนด้วยถ้อยคำท้องฟ้าสีแดงก่ำเสียงนกขับทำนองเศร้าสร้อยเปลือกหอยเปลือยเปล่าเกลือกกลิ้งและวิญญาณของฉันกำลังย่ำเท้า....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 กันยายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 722 , 01:09:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บรรจงกรีดนิ้วลงบนพิณโบราณเส้นสายก็เริ่มเคลื่อนไหวสั่นกระทบบนโขดหินเดียวดาย...สายลมค่อยๆนำพาละอองฝนอันบอบบางเดินทางมากระทบหัวใจของฉันฝูงนกนางนวลเหลียวมองแล้วหันกลับฝูงปลาดำผุดดำว่ายความรักที่เพาะบ่มมาอย่างยาวนานบัดนี้มันเกิดช่องว่างด้วยห้วงเวลาภาระและความรับผิดชอบคือผู้กัดกร่อนหัวใจที่เราฝากเอาไว้ให้แด่กันฉันเร่งนิ้วระรัวกดกระหน่ำซ้ำๆลงบนเส้นสายลงบนพิณตัวเก่าโบราณนับร้อยนับพันครั้งทุกอย่างอยู่บนความเจ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 กันยายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 444 , 18:11:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ท่ามกลางสายฝนหยดสุดท้ายปลายเดือนกันยาบทกวีของฉันหล่นหายความชุ่มแฉะชะล้างจนไร้ร่องรอยจวบจนกระทั่งท้องฟ้าแดงเรื่อสายรุ้งปรากฏกายสายลมพัดพรายหมู่นกเร่งร้องบทกวีของฉันหล่นหายอยู่แห่งหนใดอยู่บนต้นไม้บนรังคอนหลบซ่อนภายในหุบเขาหลบมุมพูดคุยอยู่กับหมู่ดาวปลอบประโลมแด่ผืนป่าโอบกอดท้องฟ้าริมขอบฝั่งฝันอยู่บนดวงจันทร์หาดทรายท้องทะเลเรือเห่หรือบทกวีที่ตกหล่นของฉันคือจิตวิญญาณอันเคว้งคว้างหากร่อนเร่พเนจรไปจนทั่วพื้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 กันยายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 538 , 18:40:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แม้จะแสนสั้นด้วยถ้อยคำบางคำกับตัวอักษรที่ล้นทะลักออกจากภายในเฒ่าชราแห่งป่าศรัทธาพรั่งพร้อมมวลพฤกษากลางเกาะร้างสันโดษนั้นคือพยาน...สายรุ้งไร้ฤดูกาลทอดกายพาดผ่านหอดูดาวที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาจักเป็นผู้นำพาบทโศลกแห่งฉันมุ่งสู่ท้องฟ้า จักรวาลจรดแดนสุขาวดีอันหาที่สิ้นสุดมิได้...สกินเฮด21/09/52 ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 กันยายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 438 , 08:48:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 อาทิตย์อัสดงหลบซ่อนสายตาอยู่หลังพงหญ้าเสียงน้ำที่แหวกโขดหินลงมาจากสรวงสวรรค์เหล่าใบไม้เริงระบำเมื่อต้องน้ำสาดกระเซ็นกบเขียดหมอบตัวแน่นิ่งอยู่แต่โคลนตมบนท้องฟ้าหากเต็มไปด้วยเรื่องราวและการสนทนากับฝูงนกกระสาและห่านป่าโบยบินสายลมเยียบเย็นเดินผ่านแล้วจากฉันไปปล่อยให้ฉันอยู่อย่างเดียวดายเขียนบทกวี...สกินเฮด20/09/52 ... !!!! ....

อ่านต่อ


/2
<< กันยายน 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      



[ Add to my favorite ] [ X ]