• skinhead
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-06
  • จำนวนเรื่อง : 1041
  • จำนวนผู้ชม : 390645
  • ส่ง msg :
  • โหวต 615 คน
กบ ส กิ น เ ฮ ด
วันอาทิตย์ ที่ 1 พฤศจิกายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 607 , 09:35:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฝนพฤศจิกาตกหนักค่อนรัตติกาลกลีบดอกชราปลิดปลิวว่อนหลังลมพายุฝนโหมกระหน่ำซัดซ้ำโคมไฟบนยอดเขายังคงเปล่งประกายวาววับความรักพลัดพรากร่ำไห้ระบายความในพรั่งพรูไร้สุ้มเสียงสำเนียงอื่นใดโอบปลอบประโลมบนถนนเต็มไปด้วยโคลนตมลูกรังและคราบน้ำตาฉ่ำแฉะร่องรอยที่ผ่านมาถูกกาลเวลาชำระล้างจนรางเลือนคงแต่รอยเท้าขณะปัจจุบันเหยียบยืนย่ำเป็นหลุมร่องลึกดุจผีเสื้อผู้ชอกช้ำปีกเปียกสยายเริงร่ายกับความตายภายในหลุมศพ...สกินเฮด1/1....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 มิถุนายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 478 , 21:58:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรัก !ได้บินข้ามศีรษะของฉันไปเสียแล้วหายวับไปกับตาไม่แยแสหรือแม้นแต่จะชายตาชำเลืองมองเหลือไว้เพียงร่องรอยของความเศร้าหมองกับทุกข์ระทมครั้งหนึ่ง...ฉันปักใจเชื่อว่านี่คือความรักครั้งสุดท้ายของฉันที่ไม่อาจส่งมอบหรือแบ่งปันให้กับหญิงงามคนไหนได้อีกเข็มวินาทีที่เคลื่อนผ่านเรื่องราวที่ไม่คาดฝันก็ย่อมบังเกิดลึกยิ่งกว่าหุบเหวก้มมองลงคราใดก็ได้แต่ทอดถอนใจในความดำมืดก้อนหินที่พลัดหล่นเงี่ยหูฟังเนิ่นนานสักเพี....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 เมษายน 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 608 , 21:12:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายฝนกำลังพร่ำเพ้อเมื่อย่ำค่ำเมฆดำทะมึนเร่งก่อตัวและเคลื่อนร่างสายลมเยียบเย็นโชยพัดเข้ามาทางช่องหน้าต่างที่เปิดกว้างมาอย่างเนิ่นนานฉันนั่งมองออกไปตรงช่องหน้าต่างทั้งๆที่ความมืดดำเกาะจับจนเต็มท้องฟ้าหาต้องการจับจ้องต่อสิ่งใด...ข้อความสั้นๆที่เธอส่งผ่านมาทางมือถือเครื่องเก่าคร่ำครึของฉัน" สุขสันต์ในวันสงกรานต์ "สายฝนกำลังพร่ำเพ้อเมื่อย่ำค่ำความมืดดำที่ปกคลุมจนเต็มท้องฟ้าฉันมองไม่เห็นหรอก...เม็ดฝนฉันมอง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 5 มีนาคม 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 772 , 09:24:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เนิ่นนานกับการเพ่งจ้องลงบนกระดาษที่ขาวสะอาดตาดินสอแท่งยาวถูกเหลาจนลิ่มแหลมครั้งหนึ่ง...ความรักเกิดพลัดหลงเข้ามาจนดูคลับคล้ายว่าหมดหนทางที่จะหายทางออกประตูหน้าต่างถูกล็อคสายยูลงกลอนเพียงกระพริบตาทุกอย่างกลับตาลปัตรหากแต่ตัวเธอกลับหลุดเพียงคำว่าพลั้งเผลอออกมาฉันควรจดจารทุกเรื่องราวลงบนกระดาษหรือคิดเสียว่า...มันเป็นเพียงสายลมที่พลัดหลงเข้ามาสกินเฮด4/3/52 ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by skinhead , ผู้อ่าน : 496 , 21:45:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหินห่างใช่ว่าห่างหายกับความรู้สึกที่วูบวาบหลังเธอพาร่างคล้อยเคลื่อนวางดินสอลงบนกระดาษที่ขาวสะอาดมิได้ขีดเขียนสิ่งใดเหม่อมองเพียงกระดาษอันว่างเปล่าได้แต่บันทึกเรื่องราวต่างๆไว้ภายใน ...-สกินเฮด-14/2/5221.37 ....

อ่านต่อ


/13
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]