*/
  • ฝายชะลอน้ำ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chartchoolee@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2012-09-15
  • จำนวนเรื่อง : 640
  • จำนวนผู้ชม : 237286
  • จำนวนผู้โหวต : 140
  • ส่ง msg :
  • โหวต 140 คน
วันอาทิตย์ ที่ 24 พฤษภาคม 2563
Posted by ฝายชะลอน้ำ , ผู้อ่าน : 280 , 14:51:14 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน แม่หมี , wullopp และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

         

ข้าพเจ้านั่งหลบไอแดดที่ร้อนระอุอยู่ใต้ร่มไม้สายลมพัดผ่านคลายความร้อนรุ่มออกไปบ้างภายนอกแช่มชื่นหากภายในจิตใจนั้นครุ่นคิดหลากหลายเรื่องราวซึ่งล้วนแล้วต้องใช้สติความคิดแยกแยะอะไรที่ควรจะปล่อยวางก็ควรปล่อยอะไรที่จำต้องใช้เวลาเพื่อลืมเลือนก็ค่อยๆปล่อยผ่านเมื่อถึงที่สุดจะต้องลุกขึ้นแล้วเดินต่อไป...

 

สองเท้าย่ำเหยียบบนแผ่นไม้กระดานเก่าๆ ตลาดร้อยปีที่เคยคับคั่งกลับร้างผู้คนในวันที่อะไรหลายอย่างเปลี่ยนไปสู่วิถีชีวิตใหม่  เราต่างถูกคุมขังให้อยู่กับบ้านหลากหลายกิจกรรมที่ห่างหายนั่งดูหนังฟังเพลงทำกับข้าวสวมใส่หน้ากากทุกครั้งที่ย่างเท้าก้าวออกจากประตูบ้านรู้สึกหดหู่กับรายงานสถิติจำนวนผู้ติดเชื้อและการจากไปของเหล่าเพื่อนมนุษย์  ทว่ามีบางสิ่งที่รออยู่... คืออีกหนึ่งบททดสอบถึงความเข้มแข็งของสภาวะจิตเมื่อโลกปั่นป่วนไปด้วยวิกฤตมิพักต้องพูดถึงเรื่องเศรษฐกิจการค้าขายเมื่อมองไปข้างหน้าหนี้สินค่าใช้จ่ายที่อีรุงตุงนังและเริ่มมีข่าวคราวคนฆ่าตัวตาย...

 บ้านไม้หลังเก่าริมท่าน้ำแผ่นไม้กระดานบางแผ่นหลุดออกจนมองเห็นข้าวของกระจัดกระจายที่เคยมีกลับถูกทิ้งร้างและห่างหายจากผู้คน  ลมอะไรกันหนอที่พัดพาให้มาที่นี่  ลมร้อนจากภายนอกหรือภายในจิตใจที่นำพากระนั้นก็เถอะอาจถือได้ว่านี่เป็นการเปิดอีกมุมมอง...

อย่าคิดสั้นนะพ่อหนุ่ม!” เสียงแม่ค้าร้านขายของชำริมท่าน้ำตลาดเก่าร้องเตือนรู้สึกขำกับถ้อยคำประโยคนี้ต่อเมื่อนึกถึงอีกด้านของความเป็นจริงคนเราย่อมอารมณ์ชั่ววูบที่เคยคิดเช่นนี้  ไม่มีความทุกข์ทรมาณย่อมจะไม่เข้าใจมนุษย์และรักมนุษย์ด้วยกันหากไม่ผ่านพบกับเสี้ยววินาทีชีวิตเราก็คงไม่รู้ซึ้งถึงคุณค่าของการมีอยู่มันคงเป็นเรื่องน่าเศร้าหากค้นพบว่าตื่นขึ้นมาร่างกายถูกพันธนาการไว้ด้วยสายยางให้น้ำเกลือสูดลมหายใจทางปากและดูดซับอาหารผ่านทางจมูกสองมือถูกรัดตรึงไว้กับขอบเตียง

ชวนให้นึกเรื่องราวของชายคนหนึ่งเขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานได้เป็นผู้บริหารระดับของนิตยสารชื่อดังขณะนั่งรถประจำตำแหน่งเพื่อไปรับลูกน้อยชวนให้นึกเรื่องราวของชายคนหนึ่ง เขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ได้เป็นผู้บริหารระดับของนิตยสารชื่อดัง ค่ำวันหนึ่งขณะนั่งรถประจำตำแหน่งเพื่อรับลูกน้อยไปดูละคร บนถนนสายหนึ่งซึ่งปลายทางคือโรงมหรสพ ทว่าสายตาของเขาพร่ามัว เหงื่อแตกพลั่ก จนต้องจอดรถริมไหล่ทาง เวลาผ่านไปร่วม ๒๐ กว่าวันกระทั่งเช้าวันหนึ่งผ้าม่านถูกแหวกออกแสงตะวันสาดส่องเข้ามาภายในห้อง เขาลืมตาตื่นมาอีกครั้งและค้นพบว่า
.
..ทุกสัดส่วนของร่างกายไม่ไหวติง เปลือกตาข้างขวาเบิกค้างต้องใช้ผ้าก๊อซปิด มันเป็นวันหฤโหดที่เขาต้องรับรู้ข่าวร้าย เส้นโลหิตเส้นหนึ่งในก้านสมองแตก และขวางการควบคุมติดต่อจากสมองถึงอวัยวะอื่น ๆ ในร่างกาย เขาเคลื่อนไหวศีรษะได้เล็กน้อย กะพริบตาซ้ายได้ ส่งเสียงอือตอบรับได้บ้าง ส่วนที่เหลือเป็นอัมพาตทั้งหมด ซึ่งทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome

                                 .

..ทุกสัดส่วนของร่างกายไม่ไหวติงเปลือกตาข้างขวาเบิกค้างต้องใช้ผ้าก๊อซปิดมันเป็นวันหฤโหดที่เขาต้องรับรู้ข่าวร้ายเส้นโลหิตเส้นหนึ่งในก้านสมองแตกและขวางการควบคุมติดต่อจากสมองถึงอวัยวะอื่นๆในร่างกาย  เขาเคลื่อนไหวศีรษะได้เล็กน้อยกะพริบตาซ้ายได้ส่งเสียงอืออาได้ส่วนที่เหลือเป็นอัมพาตทั้งหมดซึ่งทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome  ใครบางคนอาจบอกว่าพระเจ้ายังเมตตาแต่สำหรับเขา-เขาไม่เชื่อในพระเจ้าไม่เคยตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์สำหรับเขามนุษย์คือผู้คิดเรื่องพระเจ้าขึ้นมาและไม่ใช่พระเจ้าที่เป็นผู้สร้างมนุษย์  ในความหวังอันริบหรี่ยังมีสิ่งดีๆที่รอคอยการค้นพบเมื่องดวงตาข้างซ้ายของเขายังคงตอบสนองดวงตาข้างซ้ายนี่แหละคือกุญแจไขความคิดเป็นสิ่งยืนยันถึงการมีอยู่นำไปสู่ดินแดนจินตนาการที่ไม่เคยมีใครสำรวจถึงเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นจากความเข้มแข็งไม่ยอมจำนนต่อชะตากรรมเรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดด้วยการเลิกสายตากว่าสองแสนครั้งตอบสนองผ่านการขานตัวอักษรเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างผู้เล่ากับผู้จดบันทึกทั้งยากทั้งยังต้องใช้ความมุ่งมั่นอดทน 

E S A R I N T U L O M เขาเลิกเปลือกตา / เธอจด M

E S A R I เขาเลิกเปลือกตา/ เธอจด I

 

ทุก ๆ วันตั้งแต่บ่ายสองโมงถึงห้าโมงเย็นตลอดระยะเวลาร่วม๖เดือนที่เสียงขานตัวอักษรบางคำเน้นย้ำบางคำแผ่วเบาจากทีละคำควบรวมเป็นประโยคเป็นบทตอนรวมเล่มเป็นหนังสือบันทึกประวัติศาสตร์อีกหน้าของโลกวรรณกรรมเรื่องเล่าในโลกจินตนาการความทุกข์สุขเศร้าเหงาเสียงหัวเราะที่รวมอดีตปัจจุบันและอนาคตของเขาโดยมีเธอผู้ร่วมสร้างตำนาน-ตำนานที่ถ่ายทอดมาจากเรื่องจริงเป็นเสมือนคำตอกย้ำมนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อพ่ายแพ้

เขาชายผู้อยู่ในชุดประดาน้ำผู้เปรียบตนเองเป็นเสมือนผีเสื้อที่เริงร่ายอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ดูดดื่มรสหวานจากเกสรทั้งยังเกื้อกูลขยายพันธุ์  “ฌ็อง -โดมินิกโบบี้” 

เธอนักเขียนผู้อดทนท่องอักษรเพื่อบันทึกเขาผู้ถูกกำหนดร่วม ๖ เดือน ...จนเป็นที่มาของชุดประดาน้ำและผีเสื้อ-Le Scaphandre et Le Papillon“

 “ลุง ๆ ช่วยผมหน่อยปลาอะไรไม่รู้ตัวใหญ่มาก!”หลานตัวน้อยกำลังเย่อปลาที่ติดเบ็ดส่วนผู้ลุงวิ่งถลาเข้าไปช่วยอีกแรงข้าพเจ้าผลิกข้อมือดูเข็มนาฬิกาแหงนมองท้องฟ้าอีกไม่ช้านานดวงตะวันคงจะลับลา

สองพรานล่าปลาเย่อเจ้าปลาคังตัวเขื่องขึ้นจากน้ำได้สำเร็จบางครั้งชีวิตหนึ่งต้องเสียสละเพื่ออีกหลายชีวิตแม้มันจะไม่ยินยอมก็ตาม...แต่ทุกชีวิตย่อมมีคุณค่าและเป็นสิ่งมหัศจรรย์

ข้าพเจ้าเดินกลับมายังร้านขายของชำคุณป้าเจ้าของร้านยิ้มให้ข้าพเจ้ายิ้มแล้วตอบเธอไปว่า 

ผมแค่หาที่อ่านหนังสือและถ่ายรูปครับป้า

  

ขอบคุณเรื่องเล่าบันดาลใจ 

จาก: ฌ็อง -โดมินิก โบบี้-JEAN DOMINQUE BAUBY

นักเขียน :โกล๊ดม็องดิบิล

 ผู้แปล   :รศ.ดร.วัลยาวิวัฒน์ศร

 จัดพิมพ์ : สำนักพิมพ์ผีเสื้อ      

 

ขอบคุณที่มา : กองบรรณาธิการ Writer Magazine ปี่ที่๗ฉบับที่(๖๐)

                    :สำนักพิมพ์นาคร

https://365-blog.com/2020/05/24/ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่ง/


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ฝายชะลอน้ำ วันที่ : 26/05/2020 เวลา : 11.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slowlylife

ด้วยความยินดีและขอบคุณมากครับ คุณแม่หมี

ความคิดเห็นที่ 1 ฝายชะลอน้ำ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี from mobile วันที่ : 26/05/2020 เวลา : 07.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอบคุณค่ะ ถ้าท้อแท้จะคิดถึงเรื่องนี้ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน